szczepienie przeciwko gruźlicy

Szczepienie przeciwko gruźlicy (BCG – Bacillus Calmette-Guérin) to profilaktyka pierwotna, stosowana w celu zapobiegania ciężkim postaciom gruźlicy, szczególnie u dzieci. Szczepionka zawiera żywe, atenuowane prątki bydlęce o obniżonej zjadliwości, które stymulują układ odpornościowy do wytworzenia odporności na prątki gruźlicy.

W Polsce szczepienie BCG jest obowiązkowe i wykonywane u noworodków w pierwszej dobie życia. Skuteczność szczepionki w zapobieganiu ciężkim postaciom gruźlicy, takim jak gruźlicze zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych czy prosówka gruźlicza, wynosi 70-80%. Szczepienie nie chroni jednak w pełni przed płucną postacią choroby u dorosłych.

Do przeciwwskazań do szczepienia BCG należą: masa urodzeniowa poniżej 2000 g, wrodzone zaburzenia odporności, zakażenie HIV, stany gorączkowe oraz zmiany skórne w miejscu planowanego podania. Po szczepieniu mogą wystąpić miejscowe odczyny poszczepienne, takie jak owrzodzenie czy powiększenie regionalnych węzłów chłonnych, które zwykle ustępują samoistnie.

W krajach o niskiej zapadalności na gruźlicę szczepienie BCG jest często ograniczone do grup wysokiego ryzyka. WHO zaleca jednak powszechne szczepienia w regionach o wysokiej częstości występowania choroby, jak również u osób szczególnie narażonych na kontakt z prątkami gruźlicy.

Powiązane wpisy

  1. 15.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl