zlewanie się pęcherzyków
Zlewanie się pęcherzyków (ang. alveolar coalescence) to proces patologiczny, w którym dochodzi do łączenia się sąsiadujących pęcherzyków płucnych w wyniku uszkodzenia przegród międzypęcherzykowych. Zjawisko to prowadzi do zmniejszenia całkowitej powierzchni wymiany gazowej w płucach i może być obserwowane w różnych schorzeniach układu oddechowego.
Najczęstszą przyczyną zlewania się pęcherzyków jest rozedma płuc, szczególnie jej postać pęcherzykowa, gdzie destrukcja strukturalna ścian pęcherzyków prowadzi do tworzenia większych przestrzeni powietrznych. Proces ten związany jest z zaburzeniem równowagi między proteazami a antyproteazami w płucach, co prowadzi do degradacji białek strukturalnych, w tym elastyny.
Zlewanie się pęcherzyków może być również obserwowane w stanach zapalnych płuc, takich jak zapalenie płuc śródmiąższowe, gdzie procesy zapalne i włóknienie prowadzą do uszkodzenia i przebudowy struktury pęcherzyków. W obrazowaniu radiologicznym proces ten może manifestować się jako obszary zwiększonej przejrzystości płuc z widocznym zmniejszeniem rysunku naczyniowego.
Konsekwencje kliniczne zlewania się pęcherzyków obejmują zaburzenia wymiany gazowej prowadzące do hipoksemii, zwiększenie przestrzeni martwej i upośledzenie mechaniki oddychania. W zaawansowanych przypadkach może to skutkować niewydolnością oddechową wymagającą tlenoterapii i innych form wspomagania oddychania.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Partenolid – Dawkowanie i sposób podawania
Partenolid, obecny w plastrze do prób prowokacyjnych TRUE Test 36 w stężeniu 3,0 µg/cm² (2,4 µg na płatek), jest stosowany w diagnostyce alergicznego kontaktowego zapalenia skóry. Test aplikuje się na zdrową skórę pacjenta (górna część pleców lub zewnętrzna część ramienia) na 48 godzin, unikając kontaktu z wodą i mechanicznego przesuwania plastra. Ocena reakcji powinna odbywać się trzykrotnie: po 30 minutach od usunięcia plastra, po 1-2 dniach oraz po 4-5 dniach, ze szczególnym uwzględnieniem reakcji opóźnionych, które mogą ujawnić się dopiero po kilku dniach. Interpretacja wyników opiera się na skali International Contact Dermatitis Research Group, gdzie reakcje dodatnie charakteryzują się rumieniem, naciekiem zapalnym i zmianami grudkowymi lub pęcherzykowymi, a reakcje podrażnienia są odrębne i nieswoiste.
alergen, alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, fałszywie ujemna reakcja, interpretacja wyników testu, naciek zapalny, ognisko zapalne, panel testowy, partenolid, plaster do prób prowokacyjnych, płatek testowy, reakcja alergiczna, reakcja opóźniona, reakcja podrażnieniowa, reakcja wątpliwa, reakcja z podrażnienia, rumień grudkowy, substancja aktywna, TRUE Test, uczulenie, zlewanie się pęcherzyków, zmiany grudkowe, zmiany pęcherzykowe - Leksykon substancji czynnych
Dichromian potasu – Dawkowanie i sposób podawania
Dichromian potasu, obecny w produkcie TRUE Test 36 w stężeniu 54 µg/cm² (44 µg/płatek) jako czwarty alergen panelu nr 1, jest stosowany w diagnostyce alergicznego kontaktowego zapalenia skóry. Test należy aplikować na zdrową skórę, preferencyjnie na górną część pleców lub zewnętrzną część ramienia, unikając miejsc z bliznami, zmianami zapalnymi lub trądzikowymi. Plaster powinien pozostawać na skórze przez 48 godzin, bez odklejania, przesuwania czy zamoczenia. Ocena reakcji powinna odbywać się dwukrotnie: pierwsza po 30 minutach od usunięcia plastra, druga po 1-2 dniach, co pozwala na pełne rozwinięcie się reakcji alergicznej. Dichromian potasu nie wywołuje reakcji opóźnionych pojawiających się po 4-5 dniach, co odróżnia go od innych alergenów w zestawie.
alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, dichromian potasu, intensywny rumień, International Contact Dermatitis Research Group, naciek zapalny, panel alergenów, plaster do prób prowokacyjnych, próba prowokacyjna, reakcja alergiczna, reakcja fałszywie ujemna, reakcja opóźniona, reakcja podrażnienia, rumień grudkowy, rumień pęcherzykowy, TRUE Test 36, zlewanie się pęcherzyków, zmiana grudkowa, zmiana pęcherzykowa