zez pionowy
Zez pionowy (heteroforia pionowa) to zaburzenie ustawienia gałek ocznych, w którym występuje odchylenie osi widzenia jednego oka w kierunku pionowym (ku górze lub ku dołowi) względem drugiego oka. W przeciwieństwie do zeza poziomego, gdzie oczy odchylają się w kierunku donosowym lub skroniowym, zez pionowy dotyczy dysproporcji w ułożeniu oczu w płaszczyźnie góra-dół.
W zależności od kierunku odchylenia wyróżnia się hiperforię (oko ustawione wyżej) lub hipoforię (oko ustawione niżej). Zez pionowy może występować jako izolowane zaburzenie lub współistnieć z zezem poziomym, tworząc zez skośny. Przyczyny tego schorzenia obejmują zaburzenia neurologiczne, uszkodzenia mięśni okoruchowych, anomalie w budowie oczodołu lub zaburzenia czynnościowe układu widzenia obuocznego.
Diagnostyka zeza pionowego opiera się na badaniu ostrości wzroku, ocenie ruchomości gałek ocznych, testach zakrywania i odkrywania oka oraz pomiarach kąta odchylenia. Leczenie może obejmować korekcję wad wzroku, ćwiczenia ortoptyczne, stosowanie pryzmatów w okularach lub, w przypadkach znacznego odchylenia, zabieg chirurgiczny polegający na osłabieniu lub wzmocnieniu odpowiednich mięśni okoruchowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Zeza – Leczenie
Zez (strabismus) to zaburzenie polegające na nieprawidłowym ustawieniu oczu, które może prowadzić do niedowidzenia (amblyopii) oraz utraty widzenia obuocznego. Wczesna diagnoza i interwencja są kluczowe dla optymalizacji wyników terapeutycznych. Leczenie zachowawcze obejmuje korekcję refrakcji za pomocą okularów lub soczewek kontaktowych, zasłanianie zdrowego oka (patching) w celu stymulacji słabszego oka, terapię wzrokową z ćwiczeniami poprawiającymi koordynację i siłę mięśni ocznych, a także stosowanie soczewek pryzmatycznych w celu korekcji niewielkich odchyleń i eliminacji diplopii. W niektórych przypadkach stosuje się toksynę botulinową (Botox) do tymczasowego osłabienia nadaktywnych mięśni, co umożliwia wyrównanie oczu. Warto podkreślić, że zasłanianie jest szczególnie skuteczne u dzieci poniżej 8 roku życia, a operacja jest wskazana przy esotropii powyżej 15 pryzmatów dioptrii oraz egzotropii powyżej 20 pryzmatów dioptrii po korekcji okularowej.
atropina, mięśnie pozagałkowe, nadwzroczność, neurostymulacja, niedostateczna konwergencja, niedowidzenie, podwójne widzenie, śledzenie wzrokowe, terapia genowa, terapia wzrokowa, toksyna botulinowa, wada wzroku, widzenie obuoczne, widzenie przestrzenne, zapalenie spojówek, zasłanianie oka, zez, zez pionowy, zez rozbieżny, zez zbieżny - Leksykon chorób i schorzeń
Zeza – Objawy
Zez (strabismus) to zaburzenie okulomotoryczne charakteryzujące się nieprawidłowym ustawieniem oczu, które mogą być skierowane do wewnątrz (ezotropia), na zewnątrz (egzotropia) lub pionowo (hipertropia/hipotropia). Występuje u 2-4% populacji dziecięcej, najczęściej przed 3. rokiem życia, z predyspozycją rodzinną. Objawy u dzieci obejmują asymetryczne ustawienie oczu, przechylanie głowy, trudności w ocenie głębi oraz adaptacyjne tłumienie obrazu prowadzące do amblyopii. U dorosłych zez może być kontynuacją nieleczonego zeza dziecięcego lub pojawić się nagle, manifestując się często diplopią, zmęczeniem oczu i utratą widzenia stereoskopowego. Zez może mieć charakter stały lub okresowy, a jego nieleczenie skutkuje poważnymi powikłaniami, takimi jak amblyopia (dotyczy około 33% dzieci z zezem), trwała utrata widzenia stereoskopowego oraz zaburzenia widzenia przestrzennego. Wczesne rozpoznanie, szczególnie po 3-4 miesiącu życia, oraz interwencja terapeutyczna są kluczowe dla zapobiegania trwałym defektom wzrokowym.
akomodacja oka, badanie okulistyczne, choroba tarczycy, cukrzyca, diplopia, ezotropia akomodacyjna, guz mózgu, leniwe oko, nadciśnienie tętnicze, okulista, porażenie mózgowe, retinoblastoma, udar mózgu, układ wzrokowy, wada refrakcji, widzenie stereoskopowe, widzenie trójwymiarowe, zez, zez okresowy, zez pionowy, zez rozbieżny, zez zbieżny