witamina antyneurytyczna

Witamina antyneurytyczna, znana również jako tiamina lub witamina B1, jest rozpuszczalną w wodzie witaminą z grupy B, która odgrywa kluczową rolę w zapobieganiu i leczeniu chorób neurologicznych, w szczególności neuropatii obwodowej i zespołu Wernickego-Korsakowa.

Tiamina pełni fundamentalną funkcję w metabolizmie węglowodanów jako koenzym w reakcjach dekarboksylacji oksydacyjnej oraz w szlaku pentozofosforanowym. Jest niezbędna dla prawidłowego funkcjonowania układu nerwowego, mięśni oraz serca. Jej niedobór prowadzi do rozwoju choroby beri-beri, charakteryzującej się postępującą neuropatią, osłabieniem mięśniowym, zaburzeniami sercowo-naczyniowymi oraz obrzękami.

W praktyce klinicznej witamina B1 jest stosowana w leczeniu i profilaktyce stanów niedoborowych, szczególnie u pacjentów z przewlekłym alkoholizmem, niedożywieniem, po operacjach bariatrycznych oraz w przypadku zespołów złego wchłaniania. Tiamina podawana jest również rutynowo pacjentom z encefalopatią Wernickego, aby zapobiec nieodwracalnym uszkodzeniom mózgu.

Dawkowanie tiaminy zależy od wskazania klinicznego – w ciężkich niedoborach może być podawana parenteralnie w dawkach od 100 do 500 mg na dobę, natomiast w profilaktyce i leczeniu podtrzymującym stosuje się zwykle niższe dawki doustne. Źródłami pokarmowymi witaminy B1 są pełne ziarna zbóż, rośliny strączkowe, orzechy, nasiona, drożdże oraz niektóre produkty pochodzenia zwierzęcego.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl