Lotriderm

Lotriderm to preparat złożony, stosowany w leczeniu stanów zapalnych skóry powikłanych lub zagrożonych zakażeniem bakteryjnym. Zawiera dwie substancje czynne: betametazon (kortykosteroid o silnym działaniu przeciwzapalnym, przeciwświądowym i obkurczającym naczynia krwionośne) oraz klotrymazol (pochodna imidazolu o szerokim spektrum działania przeciwgrzybiczego).

Preparat ma zastosowanie w leczeniu miejscowych stanów zapalnych skóry, szczególnie w przypadkach, gdy towarzyszy im nadkażenie grzybicze. Wskazaniami do stosowania są m.in. wyprysk kontaktowy, atopowe zapalenie skóry, łuszczyca, liszaj płaski czy toczeń rumieniowaty, gdy współistnieje zakażenie lub podejrzenie zakażenia grzybiczego.

Należy zachować ostrożność podczas stosowania Lotridermu, unikając długotrwałej aplikacji na duże powierzchnie skóry, okolice twarzy, pachwin i pach, u pacjentów z zaburzeniami krążenia oraz u dzieci poniżej 12. roku życia. Preparat może powodować miejscowe działania niepożądane, takie jak pieczenie, świąd, podrażnienie czy suchość skóry, a przy długotrwałym stosowaniu – zanik skóry, teleangiektazje i rozstępy.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Interakcje leku – Lotriderm (0,64 mg + 10 mg)/g

Produkt leczniczy Lotriderm, zawierający betametazon dipropionian (0,64 mg/g) oraz klotrymazol (10 mg/g) w formie kremu, nie wykazuje istotnych klinicznie interakcji z innymi lekami stosowanymi ogólnoustrojowo lub miejscowo. Minimalne wchłanianie systemowe obu substancji aktywnych znacząco ogranicza ryzyko interakcji farmakokinetycznych. W składzie kremu znajdują się również substancje pomocnicze, takie jak alkohol benzylowy (10 mg/g), alkohol cetostearylowy oraz glikol propylenowy (100 mg/g), które teoretycznie mogą wpływać na penetrację składników aktywnych, jednak brak jest danych klinicznych potwierdzających istotne interakcje. Nie udokumentowano również specyficznych interakcji z alkoholem etylowym spożywczym.
absorpcja systemowa, alkohol benzylowy, alkohol cetostearylowy, betametazonu dipropionian, działanie niepożądane, glikol propylenowy, interakcja lekowa, klotrymazol, kortykosteroid miejscowy, lek przeciwgrzybiczy miejscowy, Lotriderm, opatrunek okluzyjny, penetracja przezskórna, wchłanianie ogólnoustrojowe
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Lotriderm (0,64 mg + 10 mg)/g

Krem Lotriderm zawiera betametazon dipropionian (0,64 mg/g) oraz klotrymazol (10 mg/g) i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na te substancje czynne lub na inne kortykosteroidy i pochodne imidazolu ze względu na ryzyko reakcji alergicznych. Ponadto, przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na substancje pomocnicze, takie jak alkohol cetostearylowy, glikol propylenowy (100 mg/g kremu) oraz alkohol benzylowy (10 mg/g kremu), które mogą wywoływać miejscowe reakcje skórne, podrażnienia lub alergie. W przypadku wystąpienia objawów nadwrażliwości, takich jak świąd, zaczerwienienie czy podrażnienie, należy natychmiast przerwać terapię i skonsultować się z lekarzem.
alkohol benzylowy, alkohol cetostearylowy, azole, betametazonu dipropionian, glikol propylenowy, klotrymazol, kontaktowe zapalenie skóry, kortykosteroid, krem Lotriderm, lek przeciwgrzybiczny, Lotriderm, nadwrażliwość, nadwrażliwość krzyżowa, pochodna imidazolu, podrażnienie miejscowe, podrażnienie skóry, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, substancja czynna, wywiad alergiczny
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Lotriderm (0,64 mg + 10 mg)/g

Produkt leczniczy Lotriderm w postaci kremu zawiera betametazonu dipropionian (0,64 mg/g) oraz klotrymazol (10 mg/g), które różnią się profilem farmakokinetycznym po podaniu miejscowym. Klotrymazol wykazuje minimalne wchłanianie przez skórę, co skutkuje nieznacznym stężeniem w osoczu i ogranicza ryzyko ogólnoustrojowych działań niepożądanych. Natomiast betametazon może ulegać znaczącemu wchłanianiu przezskórnemu, które jest modyfikowane przez stan zapalny skóry, zakażenie, podłoże maściowe, powierzchnię aplikacji, uszkodzenie naskórka oraz stosowanie opatrunków okluzyjnych. Po wchłonięciu betametazon wiąże się głównie z albuminami, ulega metabolizmowi wątrobowemu, a metabolity są wydalane z żółcią i moczem.
albuminy, betametazonu dipropionian, biotransformacja wątrobowa, działanie niepożądane, formulacja farmaceutyczna, klotrymazol, kortykosteroid, krążenie ogólne, Lotriderm, opatrunek okluzyjny, stan zapalny skóry, warstwa rogowa naskórka, wchłanianie przezskórne, wiązanie z białkami osocza, wydalanie z moczem, wydalanie z żółcią, zakażenie skóry

Lotriderm

Powiązane wpisy

Interakcje leku – Lotriderm (0,64 mg + 10 mg)/g

Przeciwwskazania – Lotriderm (0,64 mg + 10 mg)/g

Właściwości farmakokinetyczne – Lotriderm (0,64 mg + 10 mg)/g