wstrzyknięcie śródgałkowe

Wstrzyknięcie śródgałkowe (iniekcja intrawitealna) to procedura medyczna polegająca na podaniu leku bezpośrednio do wnętrza gałki ocznej, najczęściej do ciała szklistego. Jest to metoda umożliwiająca dostarczenie leku w wysokim stężeniu bezpośrednio do tylnego odcinka oka, z pominięciem bariery krew-siatkówka, która ogranicza przenikanie wielu substancji podawanych ogólnoustrojowo.

Zabieg wykonywany jest w warunkach sali operacyjnej lub gabinetu zabiegowego z zachowaniem zasad aseptyki, po miejscowym znieczuleniu gałki ocznej. Iniekcję wykonuje się przez część płaską ciała rzęskowego (pars plana), zwykle w odległości 3,5-4 mm od rąbka rogówki. Najczęściej stosowanymi lekami podawanymi tą drogą są inhibitory angiogenezy (np. bewacyzumab, ranibizumab, aflibercept), kortykosteroidy (np. deksametazon, triamcynolon) oraz antybiotyki i leki przeciwwirusowe w przypadku infekcji wewnątrzgałkowych.

Wskazaniami do wstrzyknięć śródgałkowych są schorzenia siatkówki i naczyniówki, takie jak wysiękowa postać zwyrodnienia plamki związanego z wiekiem (AMD), cukrzycowy obrzęk plamki (DME), obrzęk plamki wtórny do zakrzepu żyły siatkówki, zapalenie wnętrza gałki ocznej czy niektóre postacie nowotworów wewnątrzgałkowych. Potencjalne powikłania obejmują zapalenie wnętrza gałki ocznej, krwotok do ciała szklistego, odwarstwienie siatkówki, zaćmę pourazową oraz przejściowy wzrost ciśnienia wewnątrzgałkowego.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl