norcyzapryd
Norcyzapryd to metabolit cyzaprydu, leku prokinetycznego, który był stosowany w leczeniu zaburzeń motoryki przewodu pokarmowego, takich jak refluks żołądkowo-przełykowy czy gastropareza. Powstaje w wyniku N-dealkilacji cyzaprydu w wątrobie, głównie za pośrednictwem enzymu CYP3A4.
W przeciwieństwie do cyzaprydu, norcyzapryd wykazuje znacznie słabszy potencjał w zakresie blokowania kanałów potasowych hERG, co przekłada się na mniejsze ryzyko wydłużenia odstępu QT i wywoływania groźnych arytmii. Ta właściwość była przedmiotem badań nad możliwością wykorzystania norcyzaprydu jako bezpieczniejszej alternatywy dla cyzaprydu.
Z uwagi na poważne działania niepożądane ze strony układu sercowo-naczyniowego związane z cyzaprydem, lek ten został wycofany z większości rynków światowych. Norcyzapryd jako metabolit ma znaczenie w farmakokinetyce cyzaprydu, a jego stężenie w osoczu może być istotne dla monitorowania terapii u pacjentów, którzy nadal otrzymują ten lek w ramach ściśle kontrolowanych programów.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Cyzapryd, substancja czynna leku Gasprid, charakteryzuje się szybkim i całkowitym wchłanianiem po podaniu doustnym, jednak jego biodostępność wynosi jedynie 40-50% z powodu intensywnego metabolizmu jelitowego i efektu pierwszego przejścia wątrobowego. Maksymalne stężenie w surowicy (Cmax) osiągane jest w ciągu 1-2 godzin, a biodostępność wzrasta, gdy lek jest przyjmowany na 15 minut przed posiłkiem. Cyzapryd wykazuje wysokie wiązanie z białkami osocza (97,5%) oraz metabolizowany jest głównie przez enzym CYP3A4, prowadząc do powstania metabolitu norcyzaprydu. Okres półtrwania wynosi około 10 godzin, a eliminacja odbywa się równomiernie przez nerki i przewód pokarmowy, głównie w postaci metabolitów. Kinetyka leku jest liniowa w dawkach 5-20 mg, co umożliwia przewidywalne dawkowanie.
biodostępność leku, biotransformacja, cytochrom P450 3A4, cyzapryd, dawkowanie leku, efekt pierwszego przejścia, eliminacja substancji, hydroksylacja aromatyczna, kinetyka leku, metabolizm jelitowy, N-dealkilacja, niewydolność nerek, norcyzapryd, okres półtrwania leku, parametry farmakokinetyczne, stan stacjonarny, stężenie leku w surowicy, wiązanie z białkami osocza, zaburzenia czynności wątroby -
Leksykon leków
Cyzapryd, substancja czynna leku Gasprid, charakteryzuje się szybkim i całkowitym wchłanianiem z przewodu pokarmowego, jednak jego biodostępność wynosi jedynie 40-50% z powodu intensywnego metabolizmu jelitowego i efektu pierwszego przejścia w wątrobie. Maksymalne stężenie w surowicy (Cmax) osiągane jest w ciągu 1-2 godzin po podaniu, a biodostępność wzrasta przy przyjmowaniu leku 15 minut przed posiłkiem. Cyzapryd wykazuje wysokie wiązanie z białkami osocza (97,5%), co ma znaczenie dla dystrybucji i potencjalnych interakcji lekowych. Metabolizm odbywa się głównie przez CYP3A4, prowadząc do powstania metabolitu norcyzaprydu, a okres półtrwania wynosi około 10 godzin. Kinetyka leku jest liniowa w dawkach 5-20 mg, z minimalnymi stężeniami (Cmin) w stanie stacjonarnym wynoszącymi 10-20 ng/ml dla dawki 5 mg i 20-40 ng/ml dla dawki 10 mg, podawanych trzykrotnie na dobę.
białko osocza, biodostępność, Cmax, Cmin, cytochrom P450, cyzapryd, dystrybucja leku, efekt pierwszego przejścia, enzym CYP3A4, hydroksylacja aromatyczna, interakcja lekowa, kinetyka liniowa, metabolizm jelitowy, metabolizm leku, metabolizm wątrobowy, N-dealkilacja, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, norcyzapryd, okres półtrwania, stan stacjonarny, stężenie minimalne, stężenie w surowicy krwi -
Leksykon substancji czynnych
Cyzapryd charakteryzuje się szybkim i całkowitym wchłanianiem po podaniu doustnym, jednak jego biodostępność wynosi jedynie 40-50% z powodu metabolizmu jelitowego i efektu pierwszego przejścia w wątrobie. Maksymalne stężenie w surowicy osiągane jest w ciągu 1-2 godzin, a biodostępność wzrasta przy podaniu leku 15 minut przed posiłkiem. Substancja wiąże się silnie z białkami osocza (97,5%), co może wpływać na interakcje lekowe. Metabolizm odbywa się głównie przez CYP3A4, prowadząc do powstania metabolitu norcyzaprydu. Okres półtrwania wynosi około 10 godzin, a eliminacja zachodzi równomiernie przez mocz i kał, głównie w formie metabolitów. Kinetyka jest liniowa w dawkach 5-20 mg, a stężenia w stanie stacjonarnym wynoszą 10-20 ng/ml (5 mg x 3/dobę) oraz 20-40 ng/ml (10 mg x 3/dobę). Nie obserwuje się kumulacji ani zmian metabolizmu przy długotrwałym stosowaniu.
aromatyczna hydroksylacja, białko osocza krwi, biodostępność, CYP3A4, cyzapryd, efekt pierwszego przejścia, indeks terapeutyczny, izoenzym cytochromu P450, kinetyka leku, metabolizm jelitowy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, norcyzapryd, okres półtrwania, pacjent geriatryczny, parametr kinetyczny, stan stacjonarny, stężenie w surowicy, utleniająca N-dealkilacja
