interakcja furosemidu
Interakcje furosemidu, jednego z najczęściej stosowanych diuretyków pętlowych, mogą mieć istotne znaczenie kliniczne. Furosemid może wchodzić w interakcje z wieloma grupami leków, co wymaga uwagi przy planowaniu terapii wielolekowej.
Szczególnie istotne są interakcje z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ), które mogą osłabiać działanie moczopędne i hipotensyjne furosemidu. Jednoczesne stosowanie aminoglikozydów i furosemidu zwiększa ryzyko ototoksyczności. Leki hipotensyjne w połączeniu z furosemidem mogą powodować nadmierne obniżenie ciśnienia tętniczego.
Furosemid może nasilać działanie leków przeciwzakrzepowych oraz zwiększać toksyczność glikozydów nasercowych poprzez indukcję hipokaliemii. Z kolei jednoczesne stosowanie kortykosteroidów może nasilać hipokaliemię. Leki przeciwcukrzycowe mogą wymagać modyfikacji dawki przy równoczesnym stosowaniu furosemidu ze względu na jego wpływ na metabolizm glukozy.
Istotna jest również interakcja z litem, gdyż furosemid może zmniejszać jego wydalanie, co prowadzi do zwiększenia stężenia litu w osoczu i ryzyka działań toksycznych. Znajomość tych interakcji jest kluczowa dla bezpiecznego stosowania furosemidu w praktyce klinicznej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Furosemid Laboratórios Basi 10 mg/ml
Furosemid, jako silny diuretyk pętlowy, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Szczególnie istotne jest ryzyko hipokaliemii przy jednoczesnym stosowaniu glikokortykosteroidów, karbenoksolonu, środków przeczyszczających oraz lukrecji, co może prowadzić do poważnych zaburzeń elektrolitowych. Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), takie jak indometacyna i salicylany w dużych dawkach, mogą osłabiać działanie diuretyczne furosemidu i zwiększać ryzyko ostrej niewydolności nerek u pacjentów z hipowolemią. Ponadto, furosemid może nasilać nefrotoksyczność aminoglikozydów, cefalosporyn, polimyksyn oraz cisplatyny, przy czym w przypadku cisplatyny zaleca się stosowanie furosemidu w małych dawkach (np. 40 mg u pacjentów z prawidłową czynnością nerek) i przy dodatnim bilansie płynów, aby ograniczyć ryzyko nefro- i ototoksyczności. Interakcje z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. terfenadyna, leki przeciwarytmiczne klasy I i III) oraz glikozydami nasercowymi zwiększają ryzyko komorowych zaburzeń rytmu serca, w tym torsade de pointes, zwłaszcza w obecności zaburzeń elektrolitowych.
aminoglikozyd, antagonista receptora angiotensyny II, cefalosporyna, cisplatyna, cyklosporyna A, diuretyk pętlowy, dnawe zapalenie stawów, fenytoina, glikozyd nasercowy, hiperurykemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hipowolemia, hormon tarczycy, inhibitor ACE, interakcja furosemidu, lek przeciwcukrzycowy, lek sympatykomimetyczny, lek zwiotczający mięśnie, lewotyroksyna, lit, metotreksat, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostra niewydolność nerek, ototoksyczność, polimyksyna, probenecyd, równowaga elektrolitowa, rysperydon, salicylan, środek kontrastowy, torsade de pointes, wodzian chloralu, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie rytmu serca