staw nadgarstkowo-śródręczny kciuka

Staw nadgarstkowo-śródręczny kciuka (articulatio carpometacarpalis pollicis) stanowi krytyczne połączenie między kością czworoboczną większą nadgarstka a podstawą pierwszej kości śródręcza. Jest to staw siodełkowaty, pozwalający na ruchy w dwóch płaszczyznach: przywodzenie-odwodzenie oraz zginanie-prostowanie, co w połączeniu umożliwia ruch opozycji kciuka.

Anatomicznie staw ten charakteryzuje się wklęsło-wypukłą powierzchnią stawową, która zapewnia znaczną mobilność. Torebka stawowa jest wzmocniona więzadłami dłoniowymi, grzbietowymi i międzykostnym. Ta unikalna struktura biomechaniczna pozwala kciukowi na wykonywanie precyzyjnych ruchów przeciwstawnych w stosunku do pozostałych palców.

W praktyce klinicznej staw ten jest często miejscem zmian zwyrodnieniowych, zwłaszcza rizoartrozy (choroby zwyrodnieniowej stawu nadgarstkowo-śródręcznego kciuka), która jest jedną z najczęstszych lokalizacji osteoartrozy ręki. Diagnostyka obejmuje badanie kliniczne (testy prowokacyjne jak test Grinda) oraz badania obrazowe, głównie RTG, a w bardziej zaawansowanych przypadkach MRI.

Leczenie dysfunkcji tego stawu może obejmować postępowanie zachowawcze (leki przeciwzapalne, opaski stabilizujące, fizykoterapię) oraz interwencje chirurgiczne – od wstrzyknięć dostawowych sterydów, przez artroskopię, po bardziej inwazyjne procedury jak artrodeza czy artroplastyka z użyciem implantów.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl