tępy uraz
Tępy uraz (łac. contusio) to rodzaj urazu, który powstaje w wyniku działania siły na tkanki organizmu bez przerwania ciągłości skóry. W przeciwieństwie do urazów ostrych (np. ran ciętych), siła działa na większą powierzchnię ciała, rozprzestrzeniając się w głąb tkanek.
Do najczęstszych mechanizmów powstawania tępych urazów należą: uderzenia, upadki, wypadki komunikacyjne oraz urazy sportowe. Konsekwencją tępego urazu może być uszkodzenie narządów wewnętrznych, złamania kości, krwiaki podskórne i śródtkankowe oraz stłuczenia mięśni i innych tkanek miękkich.
Diagnostyka tępych urazów obejmuje badanie kliniczne oraz badania obrazowe, takie jak USG, tomografia komputerowa czy rezonans magnetyczny. Postępowanie terapeutyczne zależy od lokalizacji i ciężkości urazu – od leczenia zachowawczego po interwencję chirurgiczną w przypadku zagrażających życiu obrażeń narządów wewnętrznych.
Szczególnie niebezpieczne są tępe urazy głowy, klatki piersiowej i jamy brzusznej, które mogą prowadzić do poważnych powikłań bez widocznych zewnętrznych objawów. Dlatego pacjenci po takich urazach wymagają wnikliwej diagnostyki i obserwacji, nawet jeśli początkowo ich stan wydaje się stabilny.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Traumon 100 mg/ml
Traumon w postaci aerozolu zawiera etofenamat w stężeniu 100 mg/ml, a prawidłowe dawkowanie jest kluczowe dla skutecznej terapii przeciwbólowej i przeciwzapalnej. Zaleca się aplikację 3-5 razy na dobę, pokrywając obszar bólu powierzchnią nieco większą niż sam ból, co poprawia penetrację substancji czynnej. Jednorazowo stosuje się do 7 dawek, gdzie jedna dawka dostarcza 18 mg etofenamatu. Po aplikacji 1-2 dawek lek należy delikatnie wmasować w skórę i pozostawić do wyschnięcia. Czas leczenia wynosi do 3-4 tygodni w przypadku dolegliwości reumatycznych oraz do 2 tygodni przy tępych urazach, np. sportowych. W przypadku utrzymujących się objawów konieczna jest konsultacja lekarska.
aerozol na skórę, biodostępność leku, dolegliwość reumatyczna, działanie przeciwbólowe i przeciwzapalne, etofenamat, penetracja substancji czynnej, tępy uraz, terapia przeciwbólowa i przeciwzapalna, Traumon aerozol, uraz sportowy, wchłanianie ogólnoustrojowe, zaburzenie funkcji nerek, zaburzenie funkcji wątroby - Leksykon chorób i schorzeń
Czarne oko – Epidemiologia
Czarne oko (ecchymosis) jest najczęściej wynikiem urazu twarzy lub głowy, prowadzącym do gromadzenia się krwi i płynów w okolicy oka. Choć zwykle nie powoduje trwałego uszkodzenia wzroku, wymaga dokładnej oceny w celu wykluczenia powikłań takich jak zapalenie tęczówki, krwistek (hyphema), jaskra, złamanie dna oczodołu czy odwarstwienie siatkówki. Epidemiologicznie urazy oka stanowią poważny problem zdrowia publicznego – w USA rocznie odnotowuje się ponad 2,5 miliona urazów, z czego około 50 000 prowadzi do częściowej lub całkowitej utraty wzroku. Częstość urazów różni się w zależności od płci, lokalizacji i rasy, z wyższym ryzykiem u mężczyzn, mieszkańców obszarów miejskich oraz osób czarnoskórych (93,8% w badaniu z RPA). Urazy oka są także główną przyczyną ślepoty u dzieci, co podkreśla potrzebę skutecznej profilaktyki i nadzoru epidemiologicznego.
choroba oczu, czarne oko, czynnik anty-VEGF, ecchymosis, hyphema, jaskra, jaskra otwartego kąta, krwistek, nadzór epidemiologiczny, odwarstwienie siatkówki, retinopatia cukrzycowa, ślepota, tępy uraz, upośledzenie wzroku, uraz głowy, uraz oka, uraz twarzy, zapalenie błony naczyniowej oka, zapalenie tęczówki, złamanie dna oczodołu, złamanie wybuchowe, zmętnienie soczewki, zwyrodnienie plamki żółtej - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Voltaren Forte 140 mg
Voltaren Forte w postaci plastra leczniczego zawiera 140 mg diklofenaku sodowego i jest wskazany do krótkotrwałego (do 7 dni) miejscowego leczenia objawowego bólu w ostrych nadwyrężeniach, skręceniach oraz siniakach kończyn górnych i dolnych, powstałych w wyniku tępych urazów bez przerwania ciągłości tkanek. Preparat jest przeznaczony dla młodzieży od 16 roku życia oraz dorosłych, bez górnej granicy wieku, o ile nie występują przeciwwskazania. Plaster o wymiarach 10×14 cm zawiera również 2,90 mg butylohydroksyanizolu (E 320), co należy uwzględnić u pacjentów z nadwrażliwością na ten składnik.
- Leksykon substancji czynnych
Etofenamat – Dawkowanie i sposób podawania
Etofenamat jest niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym stosowanym miejscowo w postaci żelu (100 mg/g), aerozolu (100 mg/ml) oraz plastra (70 mg) w leczeniu bólu, stanów zapalnych i chorób reumatycznych. Dawkowanie zależy od formy farmaceutycznej i wskazań: żele (Difortan, Etodal, Etoxam, Traumuscol) aplikowane są 3-4 razy na dobę w dawkach odpowiadających paskom o długości 2,5-10 cm (1,7-3,3 g), aerozol Traumon stosuje się 3-5 razy na dobę, do 7 dawek (1 dawka = 18 mg), a plaster Lixim nakleja się co 12 godzin, maksymalnie 2 plastry na dobę. Czas terapii wynosi zwykle 14 dni dla urazów i do 3-4 tygodni dla schorzeń reumatycznych, z wyjątkiem plastra, którego stosowanie nie powinno przekraczać 7 dni. Preparaty należy aplikować na nieuszkodzoną skórę, delikatnie wmasowując żel lub wtarcie aerozolu, a plaster nakładać na suchą, czystą powierzchnię skóry.
ból stawu, choroba reumatyczna, dolegliwość bólowa, dolegliwość reumatyczna, działanie niepożądane, efekt terapeutyczny, etofenamat, niewydolność nerki, niewydolność wątroby, plaster leczniczy, postać aerozolu, postać farmaceutyczna, postać żelu, przenikanie substancji czynnej, reumatyzm, stan zapalny, substancja czynna, tępy uraz, uraz sportowy, uraz tkanki miękkiej, zaburzenie nerki, zaburzenie wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Etodal 100mg/g
Etodal w postaci żelu zawiera 100 mg etofenamatu w 1 g preparatu i jest przeznaczony do miejscowego stosowania na skórę. Zalecana jednorazowa dawka to pasek żelu o długości 5-10 cm, co odpowiada 1,7-3,3 g produktu, aplikowany maksymalnie 3-4 razy na dobę na obszar objęty bólem. Czas terapii zależy od schorzenia: dolegliwości reumatyczne leczymy przez 3-4 tygodnie, natomiast tępe urazy, takie jak urazy sportowe, do 2 tygodni. Po aplikacji żelu należy dokładnie umyć ręce, aby uniknąć kontaktu preparatu z oczami lub błonami śluzowymi. Stosowanie u dzieci i młodzieży jest niezalecane ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Itami 140 mg
Itami to plaster leczniczy zawierający 140 mg diklofenaku sodowego, przeznaczony do miejscowego, krótkotrwałego leczenia objawowego bólu wynikającego z ostrych urazów mechanicznych kończyn, takich jak nadwyrężenia, zwichnięcia oraz siniaki powstałe na skutek tępych urazów, w tym urazów sportowych. Preparat ma formę białego plastra o wymiarach 10×14 cm i jest wskazany dla osób dorosłych oraz młodzieży powyżej 16. roku życia. Nie jest zalecany do stosowania u pacjentów poniżej 16 lat. Itami działa przeciwbólowo i przeciwzapalnie miejscowo, zapewniając kontrolowane uwalnianie diklofenaku bez znacznej ekspozycji ogólnoustrojowej.
- Leksykon substancji czynnych
Mukopolisacharydowy polisiarczan – Dawkowanie i sposób podawania
Mukopolisacharydowy polisiarczan jest substancją czynną w preparatach Hirudoid (0,3 g/100 g, odpowiadający 25 000 j. APTT) oraz Mobilat (0,2 g/100 g, w połączeniu z ekstraktem z kory nadnerczy 1,0 g/100 g i kwasem salicylowym 2,0 g/100 g). Hirudoid stosuje się miejscowo 2-3 razy na dobę, nakładając 3-5 cm żelu lub maści na zmienione chorobowo obszary, z możliwością częstszej aplikacji w razie potrzeby. Czas leczenia wynosi do 10 dni przy tępych urazach oraz 1-2 tygodnie w zapaleniu żył powierzchownych. Preparat nie powinien być stosowany pod opatrunek, ale może być używany w fono- i jonoforezie (pod katodę). Mobilat aplikuje się 1-3 razy na dobę, nakładając pasek preparatu o długości 5-15 cm, z możliwością zwiększenia dawki pod opatrunkiem okluzyjnym. Nie zaleca się stosowania Mobilatu u dzieci poniżej 12 roku życia bez konsultacji lekarskiej.
aPTT, błona śluzowa, ekstrakt z kory nadnerczy, jonoforeza, kończyna dolna, kwas salicylowy, leczenie pierwszego rzutu, mukopolisacharydowy polisiarczan, opatrunek okluzyjny, opatrunek uciskowy, postać farmaceutyczna, preparat leczniczy, przeciwwskazanie, reakcja alergiczna, stosowanie zewnętrzne, tępy uraz, wskazanie do stosowania, wywiad medyczny, zapalenie żył powierzchownych - Leksykon substancji czynnych
Mukopolisacharydowy polisiarczan – Wskazania do stosowania
Mukopolisacharydowy polisiarczan, wykorzystywany w preparatach Hirudoid (0,3 g/100 g, 25 000 j. APTT) oraz Mobilat (0,2 g/100 g), wykazuje działanie przeciwzapalne, przeciwzakrzepowe i poprawiające mikrokrążenie. Hirudoid jest wskazany głównie w leczeniu tępym urazów z krwiakami lub bez oraz zapaleniu żył powierzchownych, szczególnie gdy opatrunek uciskowy jest przeciwwskazany. Mobilat, zawierający dodatkowo ekstrakt z kory nadnerczy (1,0 g/100 g) i kwas salicylowy (2,0 g/100 g), ma szersze spektrum zastosowań, obejmujące pourazowe i miejscowe stany zapalne, chorobę zwyrodnieniową stawów oraz wspomagające leczenie zapalnych zmian stawów w chorobach reumatycznych. Oba preparaty dostępne są w formie maści i żelu, co pozwala na dostosowanie do lokalizacji i charakteru zmian skórnych.
aPTT, choroba reumatyczna, choroba zwyrodnieniowa stawów, dolegliwość bólowa, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwzakrzepowe, działanie przeciwzapalne, ekstrakt z kory nadnerczy, krwiak podskórny, kwas salicylowy, mukopolisacharydowy polisiarczan, naciągnięcie mięśni, obrzęk pourazowy, ograniczenie ruchomości, opatrunek uciskowy, poprawa mikrokrążenia, stłuczenie, tępy uraz, tkanki okołostawowe, wynaczyniona krew, zapalenie stawów, zapalenie żył powierzchownych - Leksykon substancji czynnych
Diklofenak sodu – Wskazania do stosowania
Diklofenak sodu, będący niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym (NLPZ), wykazuje działanie przeciwzapalne, przeciwbólowe i przeciwgorączkowe. Preparat DIKY 4% w formie aerozolu na skórę zawiera 40 mg diklofenaku sodu na gram roztworu i jest wskazany do miejscowego leczenia łagodnych i umiarkowanych dolegliwości bólowych oraz stanów zapalnych związanych z urazami mechanicznymi. Szczególnie efektywny jest w terapii tępych urazów małych i średnich stawów (np. stawy międzypaliczkowe, łokciowy, kolanowy) oraz struktur okołostawowych, takich jak ścięgna, więzadła i torebki stawowe. Preparat jest dopuszczony do stosowania u dorosłych oraz młodzieży powyżej 14. roku życia, z uwagi na brak danych dotyczących bezpieczeństwa u dzieci młodszych. Po aplikacji aerozol zmienia konsystencję z przezroczystego roztworu o złoto-żółtym zabarwieniu na żel, co poprawia przyleganie i przedłuża działanie miejscowe.
aerozol na skórę, ból pourazowy, diklofenak sodu, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwgorączkowe, działanie przeciwzapalne, efekt pierwszego przejścia, etanol bezwodny, glikol propylenowy, lecytyna sojowa, leczenie miejscowe, naciągnięcie mięśnia, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk tkanki miękkiej, ścięgno, skręcenie stawu, stan zapalny, staw kolanowy, staw łokciowy, staw międzypaliczkowy, staw skokowy, staw śródręczno-paliczkowy, struktura okołostawowa, tępy uraz, torebka stawowa, uraz sportowy, więzadło, zapalenie ścięgna, zapalenie więzadła - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Traumon 100 mg/g
Lek Traumon w postaci żelu o stężeniu 100 mg/g etofenamatu jest wskazany do miejscowego leczenia dolegliwości bólowych, w tym schorzeń reumatycznych oraz tępych urazów. Standardowa dawka to aplikacja paska żelu o długości 5-10 cm (około 1,7-3,3 g preparatu) 3-4 razy na dobę na obszar objęty bólem, z delikatnym wmasowaniem i pokryciem powierzchni nieco większej niż miejsce bólu. Czas terapii wynosi zwykle 3-4 tygodnie w przypadku dolegliwości reumatycznych oraz do 2 tygodni przy urazach pourazowych. W przypadku braku poprawy po zalecanym okresie konieczna jest konsultacja lekarska celem dalszej oceny i modyfikacji leczenia.
dolegliwość bólowa, dolegliwość reumatyczna, efekt terapeutyczny, etofenamat, glikol propylenowy, nadwrażliwość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, postępowanie terapeutyczne, stężenie, substancja pomocnicza, tępy uraz, tkanka docelowa, Traumon, uraz sportowy, wywiad medyczny, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie nerek, zaburzenie wątroby - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Hirudoid 0,3 g/100 g
Hirudoid w postaci żelu zawiera mukopolisacharydowy polisiarczan w stężeniu 0,3 g/100 g, co odpowiada 25 000 jednostkom APTT, i jest przeznaczony do miejscowego stosowania na skórę w leczeniu tępych urazów tkanek miękkich, zarówno z krwiakami, jak i bez nich, oraz w zapaleniu żył powierzchownych, szczególnie gdy kompresja jest przeciwwskazana. Preparat występuje jako przezroczysty, bezbarwny żel o cytrynowym zapachu, co ułatwia aplikację i zapewnia dobrą penetrację substancji czynnej do tkanek objętych procesem chorobowym. Zawiera również glikol propylenowy (5 mg/g żelu), co należy uwzględnić przy kwalifikacji pacjentów z nadwrażliwością na ten składnik.
działanie przeciwobrzękowe, działanie przeciwzakrzepowe, glikol propylenowy, kompresja medyczna, krwiak podskórny, lek Hirudoid, mikrokrążenie, mukopolisacharydowy polisiarczan, naczynie żylne, nadwrażliwość, opatrunek uciskowy, penetracja substancji czynnej, resorpcja krwiaków, stłuczenie, tępy uraz, zapalenie żył powierzchownych, żel leczniczy - Leksykon chorób i schorzeń
Stłuczenie lub złamanie żeber – Epidemiologia
Złamania żeber stanowią istotny problem kliniczny, występując u około 6% pacjentów urazowych, z częstością 29 przypadków na 100 000 osobolat. Są one markerem poważnych urazów, gdyż połowa pacjentów ze złamaniami żeber ma urazy wielonarządowe. Najczęstsze przyczyny to wypadki komunikacyjne, upadki oraz urazy bezpośrednie klatki piersiowej. Szczególnie narażone są osoby powyżej 65. roku życia, u których śmiertelność wynosi 11,7% (w porównaniu do 3,0% u młodszych pacjentów), mimo niższego wskaźnika ciężkości obrażeń (ISS 10 vs. 13). Złamania najczęściej dotyczą żeber 4-10, a każde dodatkowe złamane żebro zwiększa ryzyko zgonu o 19% i zapalenia płuc o 27%. 30-dniowa śmiertelność ogólna wynosi 6,9%, ale wzrasta do 11,9% przy wiotkiej klatce piersiowej i 14,8% przy urazach wielonarządowych. Do powikłań należą zapalenie płuc (najczęstsze), odma opłucnowa, krwiak opłucnej, stłuczenie płuc oraz uszkodzenia narządów miąższowych. U niemowląt poniżej 12. miesiąca życia złamania żeber w 82% przypadków są wynikiem przemocy fizycznej.
ból przewlekły, brak zrostu, intubacja, kostnina, krwiak opłucnej, mechanizm urazu, niepełnosprawność, odma opłucnowa, osteoporoza, przerzut nowotworowy, stłuczenie płuca, stłuczenie żebra, tępy uraz, uraz klatki piersiowej, uraz wielonarządowy, wiotka klatka piersiowa, zapalenie płuc, złamanie patologiczne, złamanie żebra - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Hirudoid 0,3 g/100 g
Hirudoid w postaci żelu zawiera 0,3 g/100 g mukopolisacharydowego polisiarczanu, co odpowiada 25 000 jednostkom aktywności mierzonej na podstawie APTT. Preparat stosuje się miejscowo na skórę, aplikując 3-5 cm żelu 2-3 razy na dobę na zmienione chorobowo miejsca, delikatnie wmasowując. W przypadku tępych urazów terapia trwa do 10 dni, natomiast przy zapaleniu żył powierzchownych – od 1 do 2 tygodni, z zaleceniem łączenia leczenia z opatrunkiem uciskowym. Nie należy stosować preparatu pod opatrunek ani na otwarte rany czy uszkodzoną skórę, a także unikać kontaktu z oczami i błonami śluzowymi. W przypadkach wymagających intensywniejszej terapii dopuszcza się częstsze aplikacje, dostosowując dawkę do powierzchni zmian i monitorując efekty terapeutyczne.
błona śluzowa, czas aktywowanej tromboplastyny, czas częściowej tromboplastyny po aktywacji, fonoforeza, jonoforeza, kończyna dolna, mukopolisacharydowy polisiarczan, oko, opatrunek uciskowy, otwarta rana, stosowanie miejscowe, tępy uraz, terapia uciskowa, uszkodzenie skóry, zapalenie żył powierzchownych - Leksykon substancji czynnych
Butylohydroksyanizol – Wskazania do stosowania
Butylohydroksyanizol (E 320) jest substancją pomocniczą o właściwościach przeciwutleniających, stosowaną w plastrach leczniczych zawierających diklofenak sodowy, takich jak Voltaren Forte 140 mg. Każdy plaster zawiera 2,90 mg BHA, który stabilizuje formulację i zapobiega degradacji substancji czynnej, co jest kluczowe dla zachowania skuteczności terapeutycznej. Produkt ma postać plastra samoprzylepnego o wymiarach 10 x 14 cm, przeznaczonego do miejscowego leczenia bólu związanego z ostrymi nadwyrężeniami, skręceniami oraz siniakami kończyn górnych i dolnych. Preparat jest wskazany dla młodzieży od 16 roku życia oraz dorosłych, a czas stosowania nie powinien przekraczać 7 dni, co jest istotnym ograniczeniem terapeutycznym.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Etoxam 100 mg/g
Etoxam w postaci żelu zawierającego 100 mg/g etofenamatu stosuje się miejscowo w dawce odpowiadającej paskowi o długości 5-10 cm (1,7-3,3 g preparatu) aplikowanym 3-4 razy na dobę. Żel należy wcierać delikatnie w skórę na obszar nieco większy niż miejsce bólu, co zwiększa penetrację substancji czynnej i efektywność terapii. Czas leczenia zależy od wskazań klinicznych: w dolegliwościach reumatycznych zwykle 3-4 tygodnie, natomiast w przypadku tępych urazów do 2 tygodni. W przypadku braku poprawy po zalecanym okresie terapii konieczna jest konsultacja lekarska celem dalszej diagnostyki i modyfikacji leczenia.
- Leksykon chorób i schorzeń
Pęknięta śledziona – Patofizjologia i mechanizm
Pęknięcie śledziony (ruptura splenis) jest stanem zagrożenia życia, wynikającym z przerwania ciągłości torebki i miąższu śledziony, co prowadzi do krwawienia do jamy otrzewnowej. Urazy tępe, zwłaszcza w wyniku wypadków komunikacyjnych, stanowią 50-75% przypadków, a złamania żeber po lewej stronie dolnej klatki piersiowej mogą wskazywać na uszkodzenie śledziony u 20% pacjentów. Istnieją dwa główne typy pęknięć: przeztorebkowe, powodujące natychmiastowe krwawienie i ryzyko wstrząsu hipowolemicznego, oraz podtorebkowe (dwufazowe), z opóźnionym pęknięciem torebki. Samoistne pęknięcie, rzadziej spotykane, jest związane z powiększeniem śledziony (splenomegalią) w przebiegu chorób zakaźnych (np. mononukleoza zakaźna, malaria), hematologicznych, nowotworowych czy metabolicznych. Powiększona śledziona jest bardziej podatna na uszkodzenia z powodu rozciągnięcia i ścieńczenia torebki oraz zwiększonej masy narządu. Warto podkreślić, że śmiertelność w urazowym pęknięciu wynosi około 10%, a w samoistnym przekracza 80% bez natychmiastowej interwencji.
amyloidoza, angioembolizacja, cytomegalia, dur brzuszny, jama brzuszna, kolonoskopia, krwiak podtorebkowy, krwotok śródmiąższowy, malaria, mononukleoza zakaźna, nadciśnienie wrotne, niedokrwistość hemolityczna, opóźnione pęknięcie śledziony, pęknięcie śledziony, ropień śledziony, samoistne pęknięcie śledziony, sferocytoza wrodzona, splenektomia, splenomegalia, tępy uraz, tętniak rzekomy, tętnica śledzionowa, toczeń rumieniowaty układowy, trombocytoza, wstrząs krwotoczny, zakażenie Salmonella, zawał śledziony, zespół OPSI - Leksykon substancji czynnych
Heparyna sodowa – Dawkowanie i sposób podawania
Heparyna sodowa stosowana miejscowo w postaci żelu lub kremu wykazuje zróżnicowane dawkowanie zależne od stężenia substancji czynnej (od 250 j.m./g do 2400 j.m./g) oraz wskazań klinicznych. Preparaty nakłada się na zmienione chorobowo miejsca w cienkiej warstwie, zwykle 1-3 razy na dobę, z wyjątkiem Savarix, który wymaga aplikacji 3-5 razy na dobę. Czas leczenia jest uzależniony od charakteru zmian: do 10 dni w ostrych obrzękach pourazowych, 1-2 tygodnie w chorobach żył powierzchniowych, a w przypadku blizn (np. krem Cepan) terapia może trwać od kilku tygodni do kilku miesięcy. Szczególne zalecenia obejmują m.in. aplikację kremu Cepan na jałowy gazik i przyłożenie na 30-60 minut w przypadku starych blizn oraz unikanie wmasowywania Lipohep przy ostrych zakrzepicach i zapaleniach żył.
alantoina, benzokaina, choroba współistniejąca, choroba żył powierzchniowych, heparyna sodowa, jałowy gazik, leczenie blizny, miejsce chorobowo zmienione, nalewka z rumianku, ostra zakrzepica, pończocha elastyczna, postać farmaceutyczna, produkt leczniczy, przykurcz, stosowanie miejscowe, stwardniała blizna, substancja czynna, tępy uraz, wskazanie do stosowania, wyciąg z cebuli, wyciąg z kasztanowca, wywiad medyczny, zaburzenie krzepnięcia krwi, zapalenie żył - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Traumon 100 mg/g
Lek Traumon w postaci żelu o stężeniu 100 mg/g etofenamatu, niesteroidowego leku przeciwzapalnego (NLPZ) do stosowania miejscowego, jest wskazany w leczeniu bólu i stanów zapalnych narządu ruchu. Wskazania obejmują tępe urazy takie jak stłuczenia, skręcenia, naciągnięcia mięśni, ścięgien i stawów oraz objawowe leczenie choroby zwyrodnieniowej stawów (osteoartrozy) w obrębie kręgosłupa (szyjny, piersiowy, lędźwiowy), stawów kolanowych (gonartroza) i barkowych. Traumon jest również stosowany w reumatyzmie pozastawowym (fibromialgia) oraz w bólach okolicy krzyżowo-lędźwiowej, w tym lumbago i przewlekłych zespołach bólowych dolnego odcinka kręgosłupa, a także w bólach wynikających z przeciążenia mięśniowo-więzadłowego aparatu ruchu.
adhezyjne zapalenie torebki stawowej, ból krzyżowo-lędźwiowy, choroba zwyrodnieniowa stawów, etofenamat, fibromialgia, gonartroza, łokieć golfisty, łokieć tenisisty, lumbago, naciągnięcie mięśnia, naciągnięcie ścięgna, naciągnięcie stawu, niesteroidowy lek przeciwzapalny, osteoartroza, reumatyzm pozastawowy, skręcenie, staw zamrożony, stłuczenie, tępy uraz, tkanki miękkie okołostawowe, zapalenie kaletki maziowej, zapalenie nadkłykcia, zapalenie nadkłykcia bocznego, zapalenie nadkłykcia przyśrodkowego, zapalenie pochewki ścięgnistej, zapalenie ścięgna, zapalenie torebki stawowej, zwyrodnienie kręgosłupa - Leksykon substancji czynnych
Etofenamat – Wskazania do stosowania
Etofenamat jest niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym (NLPZ) stosowanym miejscowo w postaci żelu lub aerozolu o stężeniu 100 mg/g lub 100 mg/ml oraz plastra leczniczego zawierającego 70 mg substancji czynnej. Preparaty z etofenamatem, takie jak Difortan, Etodal, Etoxam, Lixim, Traumon i Traumuscol, wykazują działanie przeciwzapalne, przeciwbólowe i przeciwobrzękowe, stosowane są głównie w leczeniu tępych urazów (stłuczenia, skręcenia, naciągnięcia mięśni, ścięgien i stawów) oraz schorzeń reumatologicznych, w tym choroby zwyrodnieniowej stawów kręgosłupa, kolan i barków, a także reumatyzmu pozastawowego obejmującego zapalenia kaletki maziowej, ścięgien, pochewek ścięgnistych, torebek stawowych i nadkłykci. Preparat Lixim w formie plastra jest dedykowany do krótkotrwałego leczenia bólu w ostrych, niepowikłanych skręceniach stawu skokowego u dorosłych.
ból krzyżowo-lędźwiowy, ból mięśniowy, choroba zwyrodnieniowa stawów, działanie przeciwzapalne, naciągnięcie mięśni, naciągnięcie ścięgien, niesteroidowy lek przeciwzapalny, reumatyzm pozastawowy, skręcenie, skręcenie stawu skokowego, stan pourazowy, stan zapalny, tępy uraz, układ mięśniowo-szkieletowy, zapalenie błony maziowej, zapalenie kaletki maziowej, zapalenie nadkłykcia, zapalenie pochewki ścięgnistej, zapalenie ścięgien, zapalenie stawów, zapalenie torebki stawowej - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Dicloziaja 11,6 mg/g
Dicloziaja w postaci żelu zawiera 11,6 mg diklofenaku dietyloamoniowego na 1 g, co odpowiada 10 mg diklofenaku sodowego, i jest wskazana do miejscowego leczenia bólu oraz stanów zapalnych narządu ruchu. U pacjentów młodzieńczych powyżej 14 roku życia preparat stosuje się wyłącznie krótkotrwale w ostrych urazach takich jak nadwyrężenia, skręcenia i stłuczenia. U dorosłych zakres wskazań jest szerszy i obejmuje pourazowe stany zapalne ścięgien, więzadeł, mięśni i stawów, bóle kręgosłupa o różnej etiologii, a także ograniczone stany zapalne tkanek miękkich, w tym tendinitis, epicondylitis lateralis oraz łagodne postaci osteoartrozy w stawach dostępnych do terapii miejscowej.
alkohol benzylowy, ból pleców, choroba zwyrodnieniowa stawów, diklofenak dietyloamoniowy, diklofenak sodowy, epicondylitis lateralis, glikol propylenowy, krótkotrwałe leczenie, nadkłykieć boczny kości ramiennej, nadwyrężenie, osteoartroza, pourazowy stan zapalny, tendinitis, tępy uraz, zapalenie przyczepów ścięgnistych, zapalenie tkanek miękkich - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Olfen żel 10 mg/g
Olfen żel (10 mg/g diklofenaku sodowego, odpowiadający 11,6 mg diklofenaku dietyloamoniowego na gram żelu) jest niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym przeznaczonym do miejscowego stosowania w celu leczenia objawowego bólu w różnych stanach klinicznych. U dorosłych wskazania obejmują ostre nadwyrężenia, skręcenia i stłuczenia, bóle tkanek miękkich okołostawowych w przebiegu choroby zwyrodnieniowej stawu kolanowego i palcowych, zapalenie nadkłykcia bocznego kości ramiennej („łokieć tenisisty”) oraz ostre bóle mięśniowe, np. w okolicy pleców. U młodzieży powyżej 14 roku życia lek jest wskazany wyłącznie do krótkotrwałego leczenia bólu po tępym urazie (nadwyrężenia, skręcenia, stłuczenia). Preparat zawiera także substancje pomocnicze, takie jak 50 mg glikolu propylenowego i 1 mg substancji zapachowej na gram żelu, co należy uwzględnić u pacjentów z nadwrażliwością.
choroba zwyrodnieniowa stawu kolanowego, diklofenak dietyloamoniowy, diklofenak sodowy, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwzapalne, glikol propylenowy, kaletka maziowa, łokieć tenisisty, nadwyrężenie, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostry ból mięśniowy, pochewka ścięgnista, ścięgno, staw palcowy, struktura okołostawowa, tępy uraz, tkanki miękkie, torebka stawowa, więzadło, zapalenie nadkłykcia bocznego kości ramiennej - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Heparinum GSK 300 j.m./g
Heparinum GSK to miejscowy preparat zawierający heparynę sodową w stężeniu 300 j.m./g, dostępny w formie kremu o jednolitej konsystencji i białym kolorze. Lek przeznaczony jest do stosowania na skórę w leczeniu żył powierzchniowych oraz ostrych obrzęków po tępych urazach. Zalecana aplikacja polega na równomiernym rozprowadzeniu cienkiej warstwy kremu na zmienione chorobowo miejsca, w dawce odpowiadającej paskowi o długości od 3 do 10 cm, w zależności od wielkości obszaru. Preparat należy stosować 1-3 razy na dobę, a czas terapii wynosi od 1 do 2 tygodni w przypadku żył powierzchniowych oraz do 10 dni przy ostrych obrzękach pourazowych.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Hirudoid 0,3 g/100 g
Maść Hirudoid zawiera mukopolisacharydowy polisiarczan w stężeniu 0,3 g/100 g, co odpowiada 25 000 jednostkom według APTT. Zalecane dawkowanie to aplikacja 2-3 razy na dobę na zmienione chorobowo obszary skóry, z możliwością zwiększenia częstotliwości w razie potrzeby. Ilość maści na pojedynczą aplikację wynosi 3-5 cm pasma, dostosowana do wielkości leczonej powierzchni. Czas terapii zależy od wskazania: do 10 dni w przypadku tępch urazów oraz 1-2 tygodnie przy zapaleniu żył powierzchownych. Preparat przeznaczony jest wyłącznie do stosowania miejscowego i może być aplikowany poprzez wmasowanie, delikatne rozprowadzenie lub jako opatrunek z maści, w zależności od stanu klinicznego i charakteru zmian.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Altażel Oceanic 10 mg/g
Altażel Oceanic w formie żelu zawiera octanowinian glinu w stężeniu 10 mg/g jako substancję czynną, wykazującą działanie przeciwobrzękowe. Preparat jest wskazany do miejscowego stosowania w leczeniu stłuczeń oraz obrzęków stawowych i pourazowych, które charakteryzują się bólem, obrzękiem i ograniczeniem ruchomości. Żel jest szczególnie zalecany bezpośrednio po urazie tkanek miękkich, aby ograniczyć rozwój obrzęku i dolegliwości bólowych, a także w przypadku obrzęków pourazowych, które nie wymagają interwencji chirurgicznej. Miejscowa aplikacja na obszar dotknięty urazem umożliwia skuteczne zmniejszenie nasilenia objawów.
dolegliwość bólowa, działanie przeciwobrzękowe, etylu parahydroksybenzoesan, obrzęk pourazowy, obrzęk stawowy, octanowinian glinu, ograniczenie ruchomości, propylu parahydroksybenzoesan, siniak, stłuczenie, stosowanie miejscowe, tępy uraz, uraz mechaniczny, uraz tkanki miękkiej, właściwość przeciwobrzękowa, wynaczynienie krwi - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Olfen Patch 140 mg
Olfen Patch 140 mg to plaster leczniczy o wymiarach 10 cm x 14 cm, zawierający 140 mg diklofenaku sodowego jako substancję czynną. Preparat przeznaczony jest do krótkotrwałego, miejscowego leczenia bólu o specyficznej etiologii, wynikającego z tępym urazów kończyn, takich jak nagłe nadwyrężenia, zwichnięcia oraz stłuczenia. Plaster charakteryzuje się jednolitą warstwą substancji klejącej i zawiera również substancje pomocnicze, w tym 1400 mg glikolu propylenowego (E 1520) oraz 2,8 g butylohydroksytoluenu (E 321), co należy uwzględnić u pacjentów z nadwrażliwością na te składniki.