właściwość przeciwobrzękowa

Właściwość przeciwobrzękowa to zdolność substancji lub leku do zmniejszania lub zapobiegania powstawaniu obrzęków w tkankach. Obrzęk, czyli nadmierne gromadzenie się płynu w przestrzeni międzykomórkowej, może być następstwem procesu zapalnego, urazu, zastoju żylnego, choroby serca, nerek lub wątroby.

Leki o właściwościach przeciwobrzękowych działają poprzez różne mechanizmy. Niektóre, jak kortykosteroidy, hamują reakcję zapalną i przepuszczalność naczyń krwionośnych. Diuretyki zwiększają wydalanie wody i sodu przez nerki, zmniejszając objętość płynów w organizmie. Leki przeciwzapalne (NLPZ) redukują obrzęk poprzez hamowanie syntezy prostaglandyn odpowiedzialnych za rozszerzenie naczyń i zwiększenie ich przepuszczalności.

Właściwości przeciwobrzękowe wykazują również niektóre substancje pochodzenia naturalnego, jak flawonoidy (np. rutyna, diosmina), które wzmacniają ściany naczyń krwionośnych i zmniejszają ich przepuszczalność. W leczeniu miejscowym stosuje się także preparaty zawierające mentol, kamforę czy arnikę, które poprzez działanie chłodzące i ściągające przyczyniają się do redukcji obrzęków.

W praktyce klinicznej właściwości przeciwobrzękowe leków wykorzystuje się w terapii różnych stanów chorobowych, m.in. przy obrzękach pourazowych, pooperacyjnych, w chorobach zapalnych, niewydolności krążenia żylnego, obrzęku naczynioruchowym czy obrzęku mózgu. Wybór odpowiedniego środka przeciwobrzękowego zależy od przyczyny obrzęku, jego lokalizacji oraz stanu ogólnego pacjenta.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl