zapalenie żył kończyn dolnych

Zapalenie żył kończyn dolnych (łac. phlebitis) to stan zapalny ściany naczynia żylnego, który może obejmować żyły powierzchowne lub głębokie. Najczęstszą postacią jest zakrzepowe zapalenie żył, gdzie procesowi zapalnemu towarzyszy tworzenie się zakrzepu (skrzepliny) przylegającego do ściany naczynia.

W przypadku zapalenia żył powierzchownych pacjenci zgłaszają ból, zaczerwienienie i stwardnienie wzdłuż przebiegu żyły, często widoczne jest również miejscowe ocieplenie. Zapalenie żył głębokich (zakrzepica żył głębokich) objawia się bólem, obrzękiem kończyny, czasem zwiększoną temperaturą skóry i poszerzeniem żył powierzchownych.

Do głównych czynników ryzyka zapalenia żył kończyn dolnych należą: długotrwałe unieruchomienie, zabiegi operacyjne, urazy, ciąża i połóg, stosowanie doustnych środków antykoncepcyjnych, otyłość, żylaki kończyn dolnych oraz trombofilie wrodzone i nabyte. Diagnostyka opiera się na badaniu ultrasonograficznym metodą Dopplera, które pozwala na ocenę przepływu krwi w naczyniach.

Leczenie zapalenia żył powierzchownych obejmuje stosowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych, heparyn drobnocząsteczkowych, kompresjoterapii oraz miejscowych maści i żeli przeciwzapalnych. W przypadku zakrzepicy żył głębokich podstawę terapii stanowi leczenie przeciwzakrzepowe z zastosowaniem heparyny, a następnie doustnych antykoagulantów przez okres od 3 do 6 miesięcy lub dłużej.

Powikłaniem zapalenia żył głębokich może być zator tętnicy płucnej, stanowiący bezpośrednie zagrożenie życia, oraz zespół pozakrzepowy prowadzący do przewlekłej niewydolności żylnej. Profilaktyka obejmuje wczesne uruchamianie pacjentów po zabiegach, stosowanie pończoch uciskowych oraz profilaktyczne podawanie heparyn drobnocząsteczkowych u osób z grup ryzyka.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl