hiperurykemia przewlekła
Hiperurykemia przewlekła to stan charakteryzujący się długotrwale podwyższonym stężeniem kwasu moczowego we krwi, przekraczającym wartości referencyjne (>7 mg/dl u mężczyzn i >6 mg/dl u kobiet). Jest ona efektem zaburzenia równowagi między produkcją a wydalaniem kwasu moczowego przez organizm.
Przewlekła hiperurykemia może przebiegać bezobjawowo przez wiele lat, jednak stanowi czynnik ryzyka rozwoju dny moczanowej, nefropatii moczanowej oraz kamicy nerkowej. Wyniki badań wskazują również na związek długotrwałej hiperurykemii z nadciśnieniem tętniczym, chorobami sercowo-naczyniowymi, zespołem metabolicznym i cukrzycą typu 2.
Główne przyczyny hiperurykemii przewlekłej obejmują czynniki genetyczne, nadmierne spożycie pokarmów bogatych w puryny (podroby, owoce morza), nadużywanie alkoholu (szczególnie piwa), otyłość, stosowanie niektórych leków (diuretyków tiazydowych, małych dawek kwasu acetylosalicylowego, cyklosporyny) oraz choroby prowadzące do zwiększonego obrotu komórkowego (nowotwory, łuszczyca).
Leczenie przewlekłej hiperurykemii zależy od jej przyczyny i współistniejących powikłań. Obejmuje modyfikację stylu życia (dieta z ograniczeniem puryn, redukcja masy ciała, ograniczenie spożycia alkoholu) oraz farmakoterapię. W przypadkach objawowych lub powikłanych stosuje się leki obniżające stężenie kwasu moczowego: inhibitory oksydazy ksantynowej (allopurynol, febuksostat) lub leki urykozuryczne (probenecyd, benzbromaron).
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Febuksostat – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Febuksostat, stosowany w leczeniu przewlekłej hiperurykemii, nie powinien być stosowany u kobiet w ciąży ze względu na brak wystarczających danych klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo, mimo że badania przedkliniczne na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego szkodliwego wpływu na przebieg ciąży, rozwój zarodka, płodu ani poród. Zgodnie z zasadą ostrożności, lek ten jest przeciwwskazany w ciąży, a w przypadku zajścia w ciążę podczas terapii konieczne jest natychmiastowe skonsultowanie się z lekarzem. W odniesieniu do karmienia piersią, brak jest danych potwierdzających przenikanie febuksostatu do mleka kobiecego, jednak badania na zwierzętach wykazały przenikanie substancji do mleka oraz zaburzenia rozwojowe u młodych, co wskazuje na potencjalne ryzyko dla niemowląt i stanowi podstawę do przeciwwskazania stosowania leku w okresie laktacji.
antykoncepcja, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakoterapii, dawka leku, denofix, ekspozycja na substancję, febuksostat, funkcja rozrodcza, hiperurykemia przewlekła, karmienie piersią, mleko kobiece, model zwierzęcy, płodność, Prohidna, przenikanie leku, rozwój płodowy, rozwój zarodkowy, terapia, wiek rozrodczy, zaburzenie rozwojowe - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Febuxostat Solinea
Febuksostat, stosowany w leczeniu przewlekłej hiperurykemii, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca lub zastoinową niewydolnością krążenia, ze względu na zwiększone ryzyko zdarzeń sercowo-naczyniowych APTC (1,3 vs 0,3 zdarzeń na 100 pacjentolat w badaniach APEX i FACT). W połączonych badaniach fazy 3 częstość tych zdarzeń wyniosła 0,7 dla febuksostatu i 0,6 dla allopurynolu na 100 pacjentolat, a w długotrwałych badaniach rozszerzonych odpowiednio 1,2 i 0,6, bez statystycznie znamiennych różnic. U pacjentów z ryzykiem zespołu rozpadu guza zaleca się ścisłe monitorowanie czynności serca. Febuksostat może wywoływać ciężkie reakcje alergiczne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, reakcje anafilaktyczne i DRESS, szczególnie w pierwszych miesiącach leczenia, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub nadwrażliwością na allopurynol. W przypadku wystąpienia ciężkich reakcji należy natychmiast przerwać leczenie, a ponowne podanie jest przeciwwskazane.
allopurynol, azatiopryna, choroba niedokrwienna serca, dna moczanowa, febuksostat, hiperurykemia, hiperurykemia przewlekła, kolchicyna, kwas moczowy, merkaptopuryna, miażdżyca, niedobór laktazy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja galaktozy, nowotwór krwi, ostry napad dny, reakcja anafilaktyczna, teofilina, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zastoinowa niewydolność krążenia, zawał mięśnia sercowego, zespół DRESS, zespół Lescha-Nyhana, zespół rozpadu guza, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złogi ksantyny - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Febuxostat Laboratorios Liconsa 120 mg
Febuxostat Laboratorios Liconsa w dawce 120 mg w postaci tabletek powlekanych jest wskazany do leczenia przewlekłej hiperurykemii u dorosłych pacjentów z potwierdzonym odkładaniem się złogów moczanowych, w tym u osób z guzkami dnawymi, aktywnym zapaleniem stawów dnawej oraz z przebytymi epizodami dny moczanowej. Lek ten jest również stosowany w profilaktyce i leczeniu przewlekłej hiperurykemii u pacjentów poddawanych chemioterapii z powodu nowotworów krwi, u których występuje umiarkowane do wysokiego ryzyka zespołu rozpadu guza (TLS). Wskazania te wymagają potwierdzenia klinicznego i biochemicznego, a preparat jest przeznaczony wyłącznie dla osób dorosłych, z wyłączeniem dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia.
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Febuxostat Aurovitas
Febuksostat wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z ciężkimi chorobami układu sercowo-naczyniowego, ze względu na zwiększone ryzyko zgonów sercowo-naczyniowych zaobserwowane w badaniu CARES, choć badanie FAST nie potwierdziło tych różnic. U pacjentów poddawanych chemioterapii z ryzykiem zespołu rozpadu guza (TLS) konieczne jest monitorowanie czynności serca. Istnieje ryzyko ciężkich reakcji alergicznych, w tym zespołu Stevensa-Johnsona, toksycznego martwiczego oddzielania się naskórka, reakcji anafilaktycznych i wstrząsu anafilaktycznego, zwłaszcza w pierwszych miesiącach terapii. W przypadku wystąpienia takich reakcji febuksostat należy natychmiast odstawić, a ponowne podanie jest bezwzględnie przeciwwskazane. Leczenie nie powinno być rozpoczynane podczas ostrego napadu dny moczanowej, a profilaktyka NLPZ lub kolchicyną powinna trwać co najmniej 6 miesięcy, aby zapobiec zaostrzeniom. Kontynuacja terapii podczas zaostrzeń jest zalecana, gdyż zmniejsza częstość i nasilenie kolejnych epizodów.
choroba układu sercowo-naczyniowego, dna moczanowa, febuksostat, hiperurykemia przewlekła, kolchicyna, merkaptopuryna, niedobór laktazy, niestabilna dławica piersiowa, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja galaktozy, oksydaza ksantynowa, ostry napad dny moczanowej, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, udar mózgu, wstrząs anafilaktyczny, wytwarzanie moczanu, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie hematologiczne, zawał mięśnia sercowego, zespół DRESS, zespół Lescha-Nyhana, zespół rozpadu guza, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy