metabolizm tadalafilu
Metabolizm tadalafilu, substancji czynnej stosowanej w leczeniu zaburzeń erekcji i łagodnych objawów rozrostu prostaty, zachodzi głównie w wątrobie za pośrednictwem cytochromu P450, izoformy CYP3A4. Proces ten prowadzi do powstania głównego metabolitu krążącego we krwi – metylokatecholu, który następnie ulega dalszym przemianom.
Tadalafil charakteryzuje się długim okresem półtrwania wynoszącym około 17,5 godziny, co odróżnia go od innych inhibitorów fosfodiesterazy typu 5. Po podaniu doustnym osiąga maksymalne stężenie w osoczu po około 2 godzinach, a jego biodostępność wynosi około 80%. Istotne jest, że metabolizm tadalafilu nie jest znacząco modyfikowany przez posiłki, co zwiększa wygodę stosowania.
Wydalanie tadalafilu i jego metabolitów odbywa się głównie z kałem (około 61% podanej dawki) oraz w mniejszym stopniu z moczem (około 36%). U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby ekspozycja na tadalafil może być zwiększona, co może wymagać dostosowania dawki. Należy również uwzględnić potencjalne interakcje z inhibitorami i induktorami CYP3A4, które mogą istotnie wpływać na stężenie tadalafilu w organizmie.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Tadalafil Aurovitas 5 mg
Tadalafil jest metabolizowany głównie przez CYP3A4, co determinuje jego liczne interakcje farmakokinetyczne. Inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol (200 mg/dobę) i ritonawir (200 mg 2x/dobę), znacząco zwiększają ekspozycję na tadalafil (AUC wzrost 2-4-krotny, Cmax wzrost do 22%), co może podnosić ryzyko działań niepożądanych. Induktory CYP3A4, np. ryfampicyna, obniżają AUC tadalafilu o 88%, potencjalnie zmniejszając jego skuteczność. Tadalafil nasila hipotensyjne działanie azotanów, dlatego ich jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane, a azotany można podać dopiero po 48 godzinach od ostatniej dawki tadalafilu. Ponadto, jednoczesne stosowanie z lekami blokującymi receptory α-adrenergiczne, zwłaszcza doksazosyną, może prowadzić do istotnego nasilenia hipotensji i ryzyka omdleń, co wymaga ostrożności i ewentualnego unikania takiego połączenia.
alfa-adrenolityki, antagoniści receptora angiotensyny, azotany organiczne, beta-blokery, blokery kanałów wapniowych, CYP3A4, czas krwawienia, czas protrombinowy, diuretyki tiazydowe, etynyloestradiol, finasteryd, hipotensja, hipotensja ortostatyczna, induktory enzymatyczne, inhibitory 5-alfa-reduktazy, inhibitory ACE, ketokonazol, łagodny rozrost prostaty, leki przeciwcukrzycowe, metabolizm tadalafilu, P-glikoproteina, riocyguat, ritonawir, ryfampicyna, teofilina - Leksykon leków
Interakcje leku – Gerocilan 2,5 mg
Badania interakcji tadalafilu, głównie w dawkach 10 mg i 20 mg, wykazały istotne wpływy na farmakokinetykę i farmakodynamikę leku. Tadalafil jest metabolizowany przez CYP3A4, a inhibitory tego enzymu, takie jak ketokonazol (200 mg/dobę podwaja AUC tadalafilu 10 mg, 400 mg/dobę – czterokrotnie AUC dla 20 mg) oraz rytonawir (200 mg dwa razy na dobę – dwukrotny wzrost AUC dla 20 mg), znacząco zwiększają ekspozycję na tadalafil, co może prowadzić do wzrostu działań niepożądanych. Induktory CYP3A4, np. ryfampicyna, zmniejszają AUC tadalafilu o 88%, co może obniżać skuteczność terapii. Szczególnie istotne jest przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania tadalafilu z organicznymi azotanami ze względu na nasilone działanie hipotensyjne utrzymujące się ponad 24 godziny, ale ustępujące po 48 godzinach od ostatniej dawki tadalafilu. Ponadto, doksazosyna (4-8 mg/dobę) w połączeniu z tadalafilem (5-20 mg) znacząco nasila działanie hipotensyjne, zwiększając ryzyko omdleń, dlatego takie skojarzenie jest niewskazane.
alfa-adrenolityk, alfuzosyna, antagonista receptora angiotensyny II, antybiotyki makrolidowe, azotan organiczny, beta-adrenolityk, biodostępność, bloker kanału wapniowego, CYP3A4, doksazosyna, działanie hipotensyjne, efekt farmakodynamiczny, etynyloestradiol, finasteryd, hipotensja ortostatyczna, inhibitor 5-alfa-reduktazy, inhibitor ACE, inhibitor CYP3A4, inhibitor cytochromu P450, inhibitor PDE5, ketokonazol, kwas acetylosalicylowy, łagodny rozrost prostaty, lek przeciwcukrzycowy, leki przeciwpadaczkowe, metabolizm tadalafilu, nitrogliceryna, P-glikoproteina, parametr AUC, parametr Cmax, riocyguat, ryfampicyna, rytonawir, sok grejpfrutowy, substrat CYP1A2, teofilina, terbutalina, tiazyd, warfaryna - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Tadalafil Actavis 5 mg
Tadalafil, składnik aktywny leku Tadalafil Actavis (5 mg, tabletki powlekane), wykazuje szybkie wchłanianie po podaniu doustnym z osiągnięciem maksymalnego stężenia w osoczu (Cmax) średnio po 2 godzinach. Jego farmakokinetyka jest liniowa w zakresie dawek 2,5–20 mg, a stan stacjonarny osiągany jest po 5 dniach stosowania raz na dobę. Objętość dystrybucji wynosi około 63 litrów, a 94% leku wiąże się z białkami osocza. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie przez izoenzym CYP3A4, a główny metabolit – glukuronian metylokatecholu – jest farmakologicznie nieaktywny. Średni klirens wynosi 2,5 l/godzinę, a okres półtrwania to 17,5 godziny. Eliminacja odbywa się głównie przez kał (61% dawki) i mocz (36% dawki) w postaci nieaktywnych metabolitów. Farmakokinetyka nie jest istotnie modyfikowana przez pokarm ani porę podania leku.
ciężka niewydolność wątroby, dostępność biologiczna, dysfagia, działanie teratogenne, fosfodiesteraza typu 5, hemodializa, inhibitor PDE5, izoenzym CYP3A4, klirens kreatyniny, klirens leku, metabolizm tadalafilu, objętość dystrybucji, okres półtrwania, parametr farmakokinetyczny, schyłkowa niewydolność nerek, skala Child-Pugh, spermatogeneza, stan stacjonarny, stężenie osoczowe, zaburzenie erekcji - Leksykon leków
Interakcje leku – Tadalafil Maxigra 10 mg
Badania interakcji tadalafilu, przeprowadzone głównie w dawkach 10 mg i 20 mg, wykazały istotne zmiany farmakokinetyczne w obecności inhibitorów i induktorów CYP3A4. Ketokonazol (200 mg/dobę) podwaja AUC tadalafilu (10 mg), a dawka 400 mg ketokonazolu zwiększa AUC tadalafilu (20 mg) czterokrotnie. Rytonawir (200 mg dwa razy na dobę) podwaja AUC tadalafilu (20 mg). Induktory CYP3A4, takie jak ryfampicyna, zmniejszają AUC tadalafilu (10 mg) o 88%, co może obniżać skuteczność leku. Jednoczesne stosowanie tadalafilu z azotanami jest bezwzględnie przeciwwskazane ze względu na ryzyko znacznego obniżenia ciśnienia tętniczego i omdleń; azotany można podać dopiero po 48 godzinach od ostatniej dawki tadalafilu. Dodatkowo, doksazosyna (4-8 mg/dobę) w połączeniu z tadalafilem (5-20 mg) nasila działanie hipotensyjne, co może prowadzić do omdleń, dlatego takie skojarzenie nie jest zalecane.
antagonista receptora alfa-adrenergicznego, białko nośnikowe, biodostępność, bloker kanału wapniowego, CYP2D6, CYP3A4, czas protrombinowy, doksazosyna, działanie hipotensyjne, etynyloestradiol, finasteryd, glicerol triazotan, induktor CYP3A4, inhibitor 5-alfa-reduktazy, inhibitor cytochromu P450, inhibitor fosfodiesterazy, inhibitor PDE5, inhibitor selektywny, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, kwas acetylosalicylowy, łagodny rozrost gruczołu krokowego, lek przeciwcukrzycowy, metabolizm tadalafilu, niedociśnienie ortostatyczne, obniżenie ciśnienia tętniczego, P-glikoproteina, riocyguat, ryfampicyna, rytonawir, sok grejpfrutowy, stężenie w osoczu, substrat CYP1A2, substrat CYP2C9, tamsulozyna, teofilina, terbutalina, warfaryna - Leksykon leków
Interakcje leku – Menero MED 2,5 mg
Tadalafil, substancja czynna produktu Menero MED, jest metabolizowany głównie przez izoenzym CYP3A4, co determinuje jego liczne interakcje farmakokinetyczne. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol (200 mg/dobę podwaja AUC tadalafilu 10 mg, a 400 mg/dobę czterokrotnie zwiększa AUC dla dawki 20 mg) oraz rytonawir (200 mg dwa razy dziennie podwaja AUC dla 20 mg tadalafilu), znacząco podwyższają ekspozycję na tadalafil, co może zwiększać ryzyko działań niepożądanych. Z kolei induktory CYP3A4, np. ryfampicyna, obniżają AUC tadalafilu o 88%, potencjalnie zmniejszając jego skuteczność. Tadalafil nasila hipotensyjne działanie azotanów, co stanowi przeciwwskazanie do ich łącznego stosowania; azotany można podać dopiero po 48 godzinach od ostatniej dawki tadalafilu. Ponadto, jednoczesne stosowanie z doksazosyną (4-8 mg/dobę) nasila działanie hipotensyjne i zwiększa ryzyko omdleń, dlatego jest niewskazane. W badaniach klinicznych tadalafil (5-20 mg) nie wykazywał istotnych interakcji z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi (np. amlodypiną, enalaprilem, metoprololem), choć u pacjentów z niekontrolowanym nadciśnieniem obserwowano większe obniżenie ciśnienia, zwykle bez objawów hipotensji.
alfuzosyna, amlodypina, azotan, bendrofluazyd, biodostępność, bloker kanału wapniowego, bloker receptora angiotensyny II, bloker receptorów alfa-adrenergicznych, CYP3A4, czas krwawienia, czas protrombinowy, doksazosyna, działanie hipotensyjne, enalapril, etynyloestradiol, fenobarbital, fenytoina, finasteryd, funkcje poznawcze, hamowanie CYP3A4, induktor CYP3A4, inhibitor 5-alfa-reduktazy, inhibitor ACE, inhibitor CYP3A4, inhibitor PDE5, inhibitor proteazy, interakcja farmakokinetyczna, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, kwas acetylosalicylowy, łagodny rozrost gruczołu krokowego, lek przeciwcukrzycowy, metabolizm tadalafilu, metoprolol, niedociśnienie ortostatyczne, nieselektywny inhibitor fosfodiesterazy, nitrogliceryna, P-glikoproteina, receptor beta-adrenergiczny, riocyguat, ryfampicyna, rytonawir, sakwinawir, sok grejpfrutowy, substrat CYP1A2, substrat CYP2C9, tamsulozyna, teofilina, terbutalina, tiazydowy lek moczopędny, warfaryna - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Tadalafil Polpharma 5 mg
Tadalafil Polpharma w dawce 5 mg charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) średnio po 2 godzinach. Biodostępność nie została jednoznacznie określona, jednak farmakokinetyka leku nie jest istotnie modyfikowana przez posiłek ani porę podania. Lek wykazuje dużą objętość dystrybucji (~63 l) i wysoki stopień wiązania z białkami osocza (94%). Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie przez CYP3A4, a główny metabolit – glukuronian metylokatecholu – jest farmakologicznie nieaktywny. Okres półtrwania tadalafilu wynosi około 17,5 godziny, co umożliwia dawkowanie raz na dobę, a stan stacjonarny osiągany jest po 5 dniach stosowania. Eliminacja odbywa się głównie z kałem (61%) i moczem (36%). Farmakokinetyka jest liniowa w zakresie dawek 2,5–20 mg, a profil u pacjentów z zaburzeniami erekcji jest zbliżony do osób zdrowych.
biodostępność tadalafilu, ciężka niewydolność wątroby, dystrybucja w tkankach, ekspozycja na lek, farmakokinetyka tadalafilu, glukuronian metylokatecholu, hemodializa, izoenzym CYP3A4, klirens kreatyniny, klirens tadalafilu, liniowość farmakokinetyczna, metabolizm tadalafilu, okres półtrwania, pole pod krzywą stężenia, schyłkowa niewydolność nerek, skala Child-Pugh, stan stacjonarny, stężenie w osoczu, szybkie wchłanianie, wiązanie z białkami osocza, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia erekcji - Leksykon leków
Interakcje leku – Tadalafil Aristo 10 mg
Tadalafil jest metabolizowany głównie przez izoenzym CYP3A4, co powoduje istotne interakcje farmakokinetyczne z inhibitorami tego enzymu, takimi jak ketokonazol (200 mg/dobę podwaja AUC tadalafilu 10 mg, a 400 mg/dobę – czterokrotnie zwiększa AUC przy dawce 20 mg) oraz rytonawir (dwukrotny wzrost AUC przy dawce 20 mg). Induktory CYP3A4, np. ryfampicyna, zmniejszają ekspozycję na tadalafil nawet o 88%, co może obniżać jego skuteczność. Jednoczesne stosowanie tadalafilu z azotanami jest bezwzględnie przeciwwskazane ze względu na ryzyko ciężkiej hipotensji; interakcja utrzymuje się powyżej 24 godzin i wymaga co najmniej 48-godzinnego odstępu od ostatniej dawki tadalafilu (2,5-20 mg) przed podaniem azotanów. Ponadto, tadalafil nasila działanie hipotensyjne leków blokujących receptory α-adrenergiczne, zwłaszcza doksazosyny (4 mg i 8 mg), co może prowadzić do omdleń i wymaga unikania jednoczesnego stosowania.
alfuzosyna, amlodypina, antagonista receptora angiotensyny II, azotan, bendrofluazyd, beta-bloker, biodostępność, bloker kanału wapniowego, CYP3A4, czas protrombinowy, doksazosyna, enalapryl, erytromycyna, etynyloestradiol, fenobarbital, fenytoina, finasteryd, induktor cytochromu P450, inhibitor 5-α-reduktazy, inhibitor ACE, inhibitor CYP3A4, inhibitor cytochromu P450, inhibitor PDE5, inhibitor proteazy, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, kwas acetylosalicylowy, łagodny rozrost prostaty, lek przeciwcukrzycowy, metabolizm tadalafilu, metoprolol, niedociśnienie ortostatyczne, nieselektywny inhibitor fosfodiesterazy, nitrogliceryna, R-warfaryna, receptor α-adrenergiczny, riocyguat, ryfampicyna, rytonawir, S-warfaryna, selektywny inhibitor CYP3A4, substrat CYP1A2, substrat CYP2C9, tamsulozyna, teofilina, terbutalina, tiazydowy lek moczopędny - Leksykon leków
Interakcje leku – Tadamen MED 2,5 mg
Badania interakcji tadalafilu, przeprowadzone głównie z dawkami 10 mg i 20 mg, wykazały istotne wpływy na farmakokinetykę i farmakodynamikę w połączeniu z lekami metabolizowanymi przez CYP3A4. Ketokonazol w dawce 200 mg/dobę podwaja AUC tadalafilu (10 mg), a 400 mg/dobę zwiększa AUC (20 mg) czterokrotnie, co może nasilać działania niepożądane. Rytonawir podwaja ekspozycję na tadalafil (20 mg). Induktory CYP3A4, takie jak ryfampicyna, obniżają AUC tadalafilu o 88%, potencjalnie zmniejszając jego skuteczność. Stosowanie tadalafilu z azotanami organicznymi jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko ciężkiej hipotensji, utrzymującej się ponad 24 godziny po podaniu tadalafilu (5-20 mg). W przypadku konieczności podania azotanów, zaleca się odczekać co najmniej 48 godzin od ostatniej dawki tadalafilu, stosując je pod ścisłym nadzorem lekarskim.
alfa-adrenolityk, azotan organiczny, beta-adrenolityk, biodostępność etynyloestradiolu, bloker kanału wapniowego, CYP3A4, czas protrombinowy, diuretyk tiazydowy, działanie farmakodynamiczne, działanie niepożądane, efekt hipotensyjny, induktor cytochromu P450, inhibitor 5-alfa-reduktazy, inhibitor ACE, inhibitor cytochromu P450, inhibitor PDE5, inhibitor proteazy, interakcja farmakokinetyczna, kwas acetylosalicylowy, łagodny rozrost prostaty, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwnadciśnieniowy, metabolizm tadalafilu, niedociśnienie ortostatyczne, receptor alfa-adrenergiczny, ryfampicyna, substrat CYP1A2, wydłużenie czasu krwawienia - Leksykon leków
Interakcje leku – Tadilecto 5 mg
Tadalafil jest metabolizowany głównie przez izoenzym CYP3A4, co determinuje jego liczne interakcje farmakokinetyczne. Inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol (200 mg/dobę i 400 mg/dobę) oraz rytonawir (200 mg 2x/dobę), znacząco zwiększają ekspozycję na tadalafil (od dwukrotnego do czterokrotnego wzrostu AUC), co wymaga ostrożności i ewentualnej redukcji dawki. Induktory CYP3A4, np. ryfampicyna, zmniejszają AUC tadalafilu o 88%, co może obniżać jego skuteczność. Tadalafil nasila działanie przeciwnadciśnieniowe azotanów, dlatego ich jednoczesne stosowanie jest bezwzględnie przeciwwskazane; azotany można podać dopiero po 48 godzinach od ostatniej dawki tadalafilu (2,5-20 mg). Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje z lekami blokującymi receptory α-adrenergiczne, zwłaszcza doksazosyną (4-8 mg/dobę), gdzie obserwuje się istotne nasilenie działania hipotensyjnego i ryzyko omdleń, co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania.
antagonista receptora angiotensyny, azotany, beta-adrenolityki, blokery kanałów wapniowych, CYP3A4, czas protrombinowy, doksazosyna, działanie przeciwnadciśnieniowe, etynyloestradiol, finasteryd, induktor CYP3A4, inhibitor 5-alfa-reduktazy, inhibitor ACE, inhibitor CYP3A4, inhibitor PDE5, inhibitor proteazy, kwas acetylosalicylowy, łagodny rozrost gruczołu krokowego, leki moczopędne tiazydowe, leki przeciwcukrzycowe, leki przeciwnadciśnieniowe, metabolizm tadalafilu, niedociśnienie ortostatyczne, P-glikoproteina, receptory alfa-adrenergiczne, riocyguat, ryfampicyna, rytonawir, sok grejpfrutowy, substrat CYP1A2, teofilina, warfaryna - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Tadalafil Bluescience 5 mg
Tadalafil Bluescience, zawierający 5 mg tadalafilu w formie tabletek powlekanych, posiada liczne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na tadalafil lub substancje pomocnicze, w tym 77 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie z organicznymi azotanami, ze względu na ryzyko znacznego spadku ciśnienia tętniczego wynikającego z synergistycznego działania na szlak tlenek azotu/cGMP. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u mężczyzn z chorobami serca, u których aktywność seksualna jest niewskazana, w tym po zawale mięśnia sercowego w ciągu ostatnich 90 dni, przy niestabilnej dławicy piersiowej, niewydolności serca klasy NYHA ≥ II w ostatnich 6 miesiącach, niekontrolowanych zaburzeniach rytmu, niedociśnieniu <90/50 mm Hg, nadciśnieniu tętniczym oraz po udarze mózgu w ciągu ostatnich 6 miesięcy. Przeciwwskazaniem jest także przebyta przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego (NAION) oraz jednoczesne stosowanie z riocyguatem, co grozi ciężkim niedociśnieniem.
azotany organiczne, choroba serca, cyklaza guanylowa, deformacja prącia, dekompensacja układu sercowo-naczyniowego, działanie hipotensyjne, farmakokinetyka leku, incydent naczyniowo-mózgowy, inhibitor CYP3A4, inhibitor PDE5, klasyfikacja NYHA, laktoza jednowodna, metabolizm tadalafilu, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na tadalafil, niedociśnienie, niedociśnienie objawowe, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, niestabilna dławica piersiowa, nietolerancja laktozy, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, priapizm, spadek ciśnienia tętniczego, szlak tlenek azotu/cGMP, tadalafil, udar mózgu, zaburzenie rytmu serca, zawał mięśnia sercowego