metoprolol

Metoprolol jest selektywnym blokerem receptorów beta-1-adrenergicznych, powszechnie stosowanym w leczeniu nadciśnienia tętniczego, dławicy piersiowej, zaburzeń rytmu serca oraz w prewencji wtórnej po zawale mięśnia sercowego. Lek ten zmniejsza siłę skurczu mięśnia sercowego, spowalnia częstość akcji serca i obniża ciśnienie tętnicze.

Metoprolol występuje w dwóch postaciach farmaceutycznych: o natychmiastowym uwalnianiu (metoprolol tartrate) oraz o przedłużonym uwalnianiu (metoprolol succinate). Różnią się one profilem farmakokinetycznym i częstotliwością dawkowania. Lek metabolizowany jest głównie przez enzym CYP2D6, co może prowadzić do istotnych interakcji lekowych.

W praktyce klinicznej metoprolol jest dobrze tolerowany, jednak może powodować typowe dla beta-blokerów działania niepożądane, takie jak bradykardia, hipotensja, zmęczenie czy zaburzenia snu. Przeciwwskazania do stosowania obejmują m.in. ciężką bradykardię, blok przedsionkowo-komorowy II i III stopnia, wstrząs kardiogenny oraz ciężką astmę oskrzelową.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Interakcje leku – Neuair Airmaster (50 mcg + 100 mcg)/dawkę

Neuair Airmaster, zawierający salmeterol (β2-agonista) oraz flutykazon propionian (kortykosteroid), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. β-adrenolityki (np. propranolol, metoprolol) antagonizują działanie salmeterolu, co może prowadzić do zmniejszenia skuteczności i ryzyka skurczu oskrzeli, dlatego są przeciwwskazane u pacjentów z astmą. Jednoczesne stosowanie silnych inhibitorów CYP3A4 (ketokonazol 400 mg/d, rytonawir 100 mg 2x/d, itrakonazol, kobicystat) znacząco zwiększa stężenia salmeterolu i flutykazonu, co może skutkować wydłużeniem QTc, kołataniami serca, zespołem Cushinga oraz zahamowaniem czynności kory nadnerczy. W badaniu ketokonazol zwiększył Cmax salmeterolu 1,4-krotnie i AUC 15-krotnie, a flutykazonu o 150%, co wymaga unikania takich połączeń, chyba że korzyści przewyższają ryzyko. Umiarkowane inhibitory CYP3A4 (erytromycyna 500 mg 3x/d) powodują niewielkie zwiększenie ekspozycji na oba leki i wymagają ostrożności oraz monitorowania działań niepożądanych.
aminofilina, dysfagia, erytromycyna, flutykazon, flutykazon propionat, hipokaliemia, inhibitor CYP3A4, itrakonazol, ketokonazol, kobicystat, kortykosteroid, lek moczopędny, metabolizm pierwszego przejścia, metoprolol, pochodna ksantyny, POChP, propranolol, przewlekła obturacyjna choroba płuc, receptor β2-adrenergiczny, rytonawir, salmeterol, skurcz oskrzeli, telitromycyna, teofilina, wydłużenie QTc, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zespół Cushinga, β-adrenolityk, β2-agonista
Leksykon leków
Interakcje leku – Halidor 100 mg

Bencyklanu fumaran, substancja czynna leku Halidor, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mogą znacząco wpływać na bezpieczeństwo terapii. Szczególnie istotne jest nasilenie działania leków ośrodkowo działających sedatywnie (benzodiazepiny, barbiturany, opioidy), co może prowadzić do nadmiernej sedacji. Ponadto, jednoczesne stosowanie z lekami wywołującymi drgawki (np. fluorochinolony, leki przeciwpsychotyczne) zwiększa ryzyko wystąpienia tego powikłania. Interakcje z lekami sympatykomimetycznymi (adrenalina, noradrenalina, efedryna) oraz glikozydami naparstnicy (digoksyna, digitoksyna) mogą prowadzić do tachyarytmii i arytmii, co wymaga ścisłej kontroli kardiologicznej i monitorowania stężenia leków. Dodatkowo, bencyklanu fumaran wykazuje działanie dodatnie chronotropowe, co może przeciwstawiać się efektom beta-adrenolityków (propranolol, metoprolol, bisoprolol), wskazując na konieczność dostosowania dawkowania tych leków.
adrenalina, agregacja płytek krwi, amlodypina, barbiturat, bencyklanu fumaran, benzodiazepina, bisoprolol, chinidyna, digitoksyna, digoksyna, diltiazem, diuretyki pętlowe i tiazydowe, działanie chronotropowe, działanie proarytmogenne, działanie sedatywne, efedryna, fluorochinolon, glikozydy naparstnicy, inhibitor ACE, kortykosteroid, kwas acetylosalicylowy, lek blokujący kanał wapniowy, lek hipotensyjny, lek wywołujący hipokaliemię, leki beta-adrenolityczne, leki sympatykomimetyczne, leki znieczulające i sedatywne, metoprolol, noradrenalina, opioid, propranolol, sartan, tachyarytmia komorowa, tachyarytmia przedsionkowa, werapamil
Leksykon leków
Interakcje leku – Nolpaza 40 mg tabletki dojelitowe 40 mg

Pantoprazol, substancja czynna Nolpazy 40 mg, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne głównie poprzez podwyższenie pH żołądka oraz metabolizm przez izoenzymy cytochromu P450, zwłaszcza CYP2C19 i CYP3A4. Znaczące zmniejszenie biodostępności obserwuje się w przypadku azoli przeciwgrzybiczych (ketokonazol, itrakonazol, pozakonazol), inhibitorów proteazy HIV (szczególnie atazanawiru) oraz erlotynibu, co wymaga odpowiedniego dostosowania terapii lub monitorowania skuteczności. W przypadku inhibitorów proteazy HIV zaleca się ograniczenie dawki pantoprazolu do 20 mg/dobę i ścisłe monitorowanie pacjenta. Ponadto, u pacjentów stosujących pochodne kumaryny (warfaryna, fenprokumon) obserwuje się wzrost wartości INR i czasu protrombinowego, co wymaga regularnego monitorowania parametrów krzepnięcia. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu dużych dawek metotreksatu (np. 300 mg), gdyż pantoprazol może zwiększać jego stężenie i nasilać działania niepożądane, co może wymagać czasowego odstawienia leku.
amoksycylina, atazanawir, azol przeciwgrzybiczny, biodostępność leku, CYP1A2, CYP2C19, CYP2C9, CYP2D6, CYP2E1, CYP3A4, cytochrom P450, czas protrombinowy, diazepam, digoksyna, diklofenak, doustny lek antykoncepcyjny, dysfagia, dziurawiec zwyczajny, erlotynib, etynyloestradiol, fenprokumon, fluwoksamina, glibenklamid, inhibitor pompy protonowej, inhibitor proteazy HIV, INR, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, kofeina, kwas solny, lewonorgestrel, metoprolol, metotreksat, metronidazol, naproksen, nifedypina, Nolpaza, P-glikoproteina, pantoprazol, piroksykam, pochodna kumaryny, pozakonazol, ryfampicyna, środek zobojętniający, teofilina, warfaryna
Leksykon chorób i schorzeń
Bóle głowy podczas seksu – Zapobieganie i profilaktyka

Bóle głowy związane z aktywnością seksualną (PHASA) to rzadkie, ale istotne klinicznie epizody bólu głowy pojawiające się najczęściej tuż przed lub podczas orgazmu, dotykające 1-6% populacji, częściej mężczyzn. Wyróżnia się dwie formy: tępy, narastający ból oraz nagły, intensywny ból, który wymaga pilnej diagnostyki w celu wykluczenia poważnych przyczyn, takich jak krwawienie podpajęczynówkowe czy rozwarstwienie tętnicy. Diagnostyka obejmuje badania obrazowe (TK, MRI), a po wykluczeniu wtórnych przyczyn, wdraża się profilaktykę farmakologiczną i niefarmakologiczną. Leki profilaktyczne stosowane codziennie to beta-blokery (propranolol 40-240 mg/dobę, metoprolol 100-200 mg/dobę), blokery kanału wapniowego (werapamil, diltiazem 60 mg 3x/d), topiramat (50 mg/d) oraz przeciwciała monoklonalne przeciw CGRP. Terapia trwa zwykle 3-6 miesięcy, po czym dawki są stopniowo redukowane. Dla epizodów sporadycznych stosuje się indometacynę (25-100 mg 30-60 min przed aktywnością) lub tryptany (np. naratryptan 2,5 mg ponad 60 min przed aktywnością).
beta-bloker, biofeedback elektromiograficzny, biofeedback termiczny, bloker kanału wapniowego, ból głowy wysiłkowy, boswellia, choroba wieńcowa, diltiazem, erenumab, indometacyna, koenzym Q10, krwawienie podpajęczynówkowe, metoprolol, migrena, migrena menstruacyjna, nadciśnienie tętnicze, nadwaga, naratryptan, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nifedypina, nimodypina, odwracalny zespół zwężenia naczyń mózgowych, peptyd związany z genem kalcytoniny, pierwotny ból głowy związany z aktywnością seksualną, progresywna relaksacja mięśni, propranolol, przeciwciało monoklonalne, rezonans magnetyczny, rozwarstwienie tętnicy, ryboflawina, terapia poznawczo-behawioralna, tomografia komputerowa, topiramat, tryptan, werapamil, złocień maruna
Leksykon leków
Interakcje leku – Gadovist 1,0 604,72 mg/ml

Produkt leczniczy Gadovist 1,0 zawiera gadobutrol w stężeniu 604,72 mg/ml (1,0 mmol/ml) i nie posiada udokumentowanych badań dotyczących interakcji z innymi lekami. Gadobutrol, jako środek kontrastowy zawierający gadolin, jest wydalany głównie przez nerki w postaci niezmienionej, co ogranicza ryzyko interakcji metabolicznych wątrobowych. Mimo braku formalnych badań, zaleca się ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu z lekami nefrotoksycznymi (np. aminoglikozydy, cisplatyna), hepatotoksycznymi, diuretykami pętlowymi (np. furosemid), beta-blokerami (np. metoprolol), metforminą (szczególnie przy eGFR <30 ml/min/1,73m²), inhibitorami angiotensyny II oraz innymi środkami kontrastowymi ze względu na potencjalne ryzyko nefrotoksyczności, zmiany perfuzji nerkowej oraz hamowanie mechanizmów kompensacyjnych układu krążenia. Zaleca się monitorowanie funkcji nerek i odpowiednie nawodnienie pacjenta przed i po podaniu środka.
amfoterycyna B, aminoglikozyd, antagonista wapnia, beta-bloker, cisplatyna, czynność nerek, czynność wątroby, diuretyk pętlowy, EGFR, furosemid, gadobutrol, Gadovist, inhibitor angiotensyny II, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interleukina-2, kwasica mleczanowa, lek hepatotoksyczny, lek nefrotoksyczny, losartan, metabolizm wątrobowy, metformina, metoprolol, nefropatia pokontrastowa, nefrotoksyczność, niewydolność nerek, perfuzja nerkowa, propranolol, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, środek kontrastowy z gadolinem, walsartan
Leksykon leków
Interakcje leku – Paxtin 20 20 mg

Paroksetyna, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie paroksetyny z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO) oraz lekami serotoninergicznymi (np. L-tryptofan, tryptany, tramadol, linezolid, inne SSRI, lit, petydyna, buprenorfina, dziurawiec), co znacząco zwiększa ryzyko zespołu serotoninowego. Paroksetyna hamuje izoenzym CYP2D6, co prowadzi do istotnego wzrostu stężenia leków metabolizowanych przez ten enzym, takich jak pimozyd (2,5-krotne zwiększenie stężenia przy dawce 60 mg paroksetyny i 2 mg pimozydu), trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, neuroleptyki fenotiazynowe (np. tiorydazyna – przeciwwskazana), rysperydon, atomoksetyna, leki przeciwarytmiczne z grupy 1c oraz metoprolol (szczególnie u pacjentów z niewydolnością serca). Jednoczesne stosowanie paroksetyny i tamoksyfenu może obniżyć stężenie aktywnego metabolitu tamoksyfenu (endoksyfenu) o 65-75%, co może zmniejszać skuteczność przeciwnowotworową tamoksyfenu.
ADHD, atomoksetyna, beta-bloker, błękit metylenowy, buprenorfina, chlorek metylotioninowy, cholinoesteraza osoczowa, doustny lek przeciwzakrzepowy, dysfagia, endoksyfen, fenobarbital, fentanyl, fenytoina, flekainid, fosamprenawirem, inhibitor COX-2, inhibitor monoaminooksydazy, INR, izoenzym CYP2D6, karbamazepina, kwas acetylosalicylowy, L-tryptofan, linezolid, lit, metoprolol, miwakurium, neuroleptyk pochodny fenotiazyny, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, NLPZ, parametr krzepnięcia, petydyna, pimozyd, prawastatyna, procyklidyna, propafenon, ryfampicyna, rysperydon, rytonawir, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, SSRI, suksametonium, tamoksyfen, tramadol, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tryptan, walproinian sodu, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy, ziele dziurawca, znieczulenie ogólne
Leksykon substancji czynnych
Propafenon – Interakcje

Propafenon jest metabolizowany głównie przez izoenzymy CYP2D6, CYP1A2 oraz CYP3A4, a jednocześnie działa jako inhibitor CYP2D6, co znacząco wpływa na farmakokinetykę leków współstosowanych. Inhibitory tych enzymów, takie jak ketokonazol, cymetydyna, chinidyna, erytromycyna oraz sok grejpfrutowy, mogą zwiększać stężenie propafenonu w osoczu, co wymaga ścisłego monitorowania i dostosowania dawki. Szczególnie istotne są interakcje z SSRI (fluoksetyna, paroksetyna), które podnoszą Cmax i AUC S-propafenonu odpowiednio o 39% i 50%, a R-propafenonu o 71% i 50%. Współpodawanie z amiodaronem może prowadzić do zaburzeń przewodzenia i repolaryzacji serca, zwiększając ryzyko niemiarowości, co wymaga dostosowania dawek i uważnej obserwacji pacjenta. Ponadto, propafenon może zwiększać stężenia leków metabolizowanych przez CYP2D6, takich jak propranolol, metoprolol, dezypramina, cyklosporyna, teofilina i digoksyna, co może nasilać ich działania niepożądane i wymagać korekty dawkowania.
amiodaron, chinidyna, cyklosporyna, cymetydyna, czas protrombinowy, dezypramina, digoksyna, doustny lek przeciwzakrzepowy, działanie przeciwzakrzepowe, efekt inotropowy ujemny, enzym cytochromu P450, erytromycyna, fenobarbital, fluoksetyna, induktor enzymu, inhibitor enzymu, izoenzym CYP, ketokonazol, kurczliwość mięśnia sercowego, lek anestezjologiczny, lek beta-adrenolityczny, lek przeciwarytmiczny, lek znieczulający miejscowo, lidokaina, metoprolol, neuroleptyk, opioidowy lek przeciwbólowy, ośrodkowy układ nerwowy, parametr farmakokinetyczny, propafenon chlorowodorek, propranolol, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sok grejpfrutowy, środek zwiotczający mięśnie, teofilina, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, warfaryna, wenlafaksyna, wskaźnik krzepnięcia krwi
Leksykon substancji czynnych
Celekoksyb – Interakcje

Celekoksyb, selektywny inhibitor COX-2, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje z lekami przeciwzakrzepowymi, zwłaszcza warfaryną, gdzie obserwuje się zwiększone ryzyko krwawień i wydłużenie czasu protrombinowego (INR), co wymaga ścisłego monitorowania, zwłaszcza w początkowym okresie terapii. NLPZ, w tym celekoksyb, mogą osłabiać działanie hipotensyjne inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II, diuretyków i beta-adrenolityków, zwiększając ryzyko ostrej niewydolności nerek, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i osób w podeszłym wieku. W badaniu klinicznym podawanie celekoksybu w dawce 200 mg dwa razy na dobę u pacjentów z nadciśnieniem stopnia I/II nie podniosło istotnie średniego ciśnienia tętniczego, jednak 48% pacjentów wykazało oporność na lizynopryl, co było istotne statystycznie w porównaniu do 27% w grupie placebo. Ponadto, jednoczesne stosowanie celekoksybu z cyklosporyną lub takrolimusem wymaga monitorowania funkcji nerek ze względu na potencjalne nasilenie nefrotoksyczności.
antagonista receptora angiotensyny II, barbiturat, beta-adrenolityk, cyklosporyna, cytalopram, czas protrombinowy, dekstrometorfan, diazepam, diuretyk, doustny środek antykoncepcyjny, flukonazol, glibenklamid, hamowanie CYP2C19, hamowanie CYP2D6, hepatotoksyczność, imipramina, induktor CYP2C9, inhibitor ACE, inhibitor COX-2, inhibitor CYP2C9, inhibitor CYP2D6, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, karbamazepina, ketokonazol, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwzakrzepowy, lek zobojętniający, lit, lizynopryl, metoprolol, metotreksat, nadciśnienie tętnicze, nefrotoksyczność, neuroleptyk, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie przewodu pokarmowego, powikłanie krwotoczne, reumatoidalne zapalenie stawów, ryfampicyna, SSRI, substrat CYP2C9, takrolimus, tolbutamid, warfaryna
Leksykon leków
Interakcje leku – Bupivacainum hydrochloricum WZF 0,5% 5 mg/ml

Bupiwakaina wykazuje istotne interakcje farmakologiczne, szczególnie z innymi lekami miejscowo znieczulającymi o budowie amidowej (np. lidokainą, mepiwakainą), co prowadzi do sumowania toksyczności i zwiększa ryzyko poważnych działań niepożądanych, takich jak drgawki, zaburzenia rytmu serca oraz depresja układu krążenia. Podobne ryzyko występuje przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwarytmicznych klasy I (lidokaina, meksyletyna) ze względu na wspólne szlaki metaboliczne i mechanizmy działania. Leki przeciwarytmiczne klasy III (amiodaron, sotalol) mogą wydłużać czas trwania potencjału czynnościowego, co w połączeniu z bupiwakainą zwiększa ryzyko bloków serca i arytmii, dlatego zaleca się ostrożność i monitorowanie EKG. Alkohol (etanol) nasila działanie bupiwakainy poprzez konkurencję o enzymy wątrobowe i zwiększenie biodostępności leku, co może prowadzić do nasilenia sedacji i ryzyka depresji oddechowej; zaleca się unikanie spożywania alkoholu na 24-48 godzin po podaniu bupiwakainy.
amiodaron, benzodiazepina, beta-adrenolityk, blok serca, bradykardia, bupiwakaina chlorowodorek, depresja oddechowa, depresja układu krążenia, elektrokardiografia, hipotensja, kardiotoksyczność, lek miejscowo znieczulający, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lidokaina, meksyletyna, mepiwakaina, metoprolol, opioid, parametr hemodynamiczny, podanie donaczyniowe, potencjał czynnościowy, prokaina, propranolol, ropiwakaina, sotalol, tokainid, toksyczność bupiwakainy, zaburzenie przewodnictwa sercowego, znieczulenie nasiękowe, znieczulenie regionalne
Leksykon chorób i schorzeń
Synkopa wazowagalna – Zapobieganie i profilaktyka

Synkopa wazowagalna jest jedną z najczęstszych przyczyn przemijającej utraty przytomności, zwykle o łagodnym przebiegu, ale mogącą prowadzić do urazów. Podstawą profilaktyki są metody niefarmakologiczne, w tym edukacja pacjenta, rozpoznawanie objawów prodromalnych oraz unikanie czynników wyzwalających takich jak długotrwałe stanie, odwodnienie czy silny ból. Skuteczne są manewry przeciwciśnieniowe (np. krzyżowanie nóg, zaciskanie pięści), które zmniejszają ryzyko nawrotów o 36% (RR 0,36; 95% CI 0,11-0,53; p<0,005). Zaleca się także zwiększenie podaży płynów (2-3 l/dobę) i soli (6-9 g/dobę), o ile nie ma przeciwwskazań, stosowanie pończoch uciskowych (min. 30 mmHg przy kostce), technik relaksacyjnych oraz odpowiednią pozycję ciała przy prodromach. Regularna aktywność fizyczna poprawia układ sercowo-naczyniowy i autonomiczny, co może zmniejszać ryzyko omdleń.
asystolia, azotan, beta-bloker, blok przedsionkowo-komorowy, bloker kanału wapniowego, diuretyk, fludrokortyzon, inhibitor ACE, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, kardioneuroablacja, lek antycholinergiczny, lek hipotensyjny, manewr przeciwciśnieniowy, metoprolol, midodryna, objaw prodromalny, pończocha uciskowa, przedział ufności, receptor alfa-adrenergiczny, ryzyko względne, stymulacja serca, synkopa wazowagalna, test pochyleniowy, trening ortostatyczny, układ autonomiczny, układ sercowo-naczyniowy, utrata przytomności, wszczepialny rejestrator pętlowy, zatrzymanie zatokowe
Leksykon substancji czynnych
Bromek rokuronium – Interakcje

Bromek rokuronium, jako niedepolaryzujący środek blokujący przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą znacząco modyfikować jego działanie oraz wpływać na efektywność innych leków. Do najważniejszych czynników nasilających blokadę należą halogenowe lotne leki znieczulające (sewofluran, izofluran, desfluran), antybiotyki aminoglikozydowe (gentamycyna, neomycyna), linkozamidy (klindamycyna), antybiotyki polipeptydowe (kolistyna), a także długotrwałe stosowanie kortykosteroidów (prednizon, deksametazon), które mogą przedłużać czas blokady i zwiększać ryzyko miopatii, zwłaszcza na oddziałach intensywnej terapii. Nasilenie blokady obserwuje się również przy jednoczesnym podaniu diuretyków, inhibitorów MAO, soli magnezu, leków blokujących kanały wapniowe i receptor β-adrenergiczne. Warto podkreślić, że inhibitory cholinoesterazy (neostygmina, edrofonium, pirydostygmina) odwracają blokadę, natomiast leki przeciwpadaczkowe (fenytoina, karbamazepina) oraz wcześniejsze długotrwałe stosowanie kortykosteroidów mogą osłabiać działanie bromku rokuronium.
acyloaminopenicylina, aminoglikozyd, antybiotyk polipeptydowy, blokada nerwowo-mięśniowa, bromek rokuronium, bupiwakaina, deksametazon, desfluran, diltiazem, edrofonium, etomidat, fentanyl, fenytoina, gabeksat, gentamycyna, indukcja znieczulenia, inhibitor acetylocholinoesterazy, inhibitor cholinoesterazy, inhibitor MAO, inhibitor proteazy, izofluran, karbamazepina, ketamina, klindamycyna, kolistyna, kortykosteroid, kwas gammahydroksymasłowy, lek blokujący kanał wapniowy, lek blokujący receptor adrenergiczny, lek przeciwpadaczkowy, lidokaina, linkomycyna, linkozamid, metoprolol, metronidazol, miopatia, neomycyna, neostygmina, niedepolaryzujący środek blokujący przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, oddział intensywnej opieki medycznej, pirydostygmina, pochodna aminopirydyny, polimyksyna, ponowna kuraryzacja, prednizon, propofol, propranolol, sewofluran, siarczan magnezu, sól magnezu, streptomycyna, sugammadeks, suksametonium, tetracyklina, tiopental, ulinastatyna, werapamil, zatrucie ciążowe
Leksykon leków
Interakcje leku – Pantoprazol Zentiva 40 mg

Pantoprazol Zentiva w dawce 40 mg, podawany dożylnie, jako inhibitor pompy protonowej wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, głównie poprzez podwyższenie pH żołądka oraz metabolizm przez układ cytochromu P-450 (głównie CYP2C19 i CYP3A4). Istotne klinicznie jest zmniejszenie biodostępności leków wymagających kwaśnego środowiska żołądka, takich jak azole przeciwgrzybicze (ketokonazol, itrakonazol, pozakonazol), erlotynib oraz inhibitory proteazy HIV (np. atazanawir), co może prowadzić do obniżenia skuteczności terapii. W przypadku inhibitorów proteazy HIV zaleca się ograniczenie dawki pantoprazolu do 20 mg/dobę oraz ścisłe monitorowanie stanu klinicznego i miana wirusa. Ponadto, pantoprazol może wpływać na farmakodynamikę antykoagulantów (warfaryna, fenprokumon), zwiększając ryzyko krwawień poprzez podwyższenie INR i czasu protrombinowego, co wymaga regularnego monitorowania tych parametrów, zwłaszcza na początku terapii skojarzonej.
antykoagulanty, atazanawir, azole przeciwgrzybicze, choroba wrzodowa, CYP2C19, CYP3A4, cytochrom P-450, czas protrombinowy, diazepam, digoksyna, doustne środki antykoncepcyjne, dziurawiec zwyczajny, eradykacja Helicobacter pylori, erlotynib, etanol, fluwoksamina, glibenklamid, Helicobacter pylori, hormonalne środki antykoncepcyjne, induktor enzymatyczny, inhibitor CYP2C19, inhibitor kinazy tyrozynowej, inhibitor pompy protonowej, inhibitor proteazy HIV, INR, karbamazepina, metabolizm wątrobowy, metoprolol, metotreksat, metyloksantyny, niesteroidowe leki przeciwzapalne, nifedypina, P-glikoproteina, pochodne kumaryny, refluks żołądkowo-przełykowy, ryfampicyna, tetrahydrokannabinol, zapalenie błony śluzowej żołądka
Leksykon leków
Interakcje leku – Lercaprel 20 mg + 10 mg

Produkt leczniczy Lercaprel, zawierający enalapryl maleinian 20 mg oraz lerkanidypinę chlorowodorek 10 mg, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Enalapryl, jako inhibitor ACE, jest przeciwwskazany do stosowania z sakubitrylem/walsartanem ze względu na ryzyko obrzęku naczynioruchowego, a także z inhibitorami mTOR, racekadotrylem i wildagliptyną. Podwójna blokada układu RAA (np. z antagonistami receptora angiotensyny II lub aliskirenem) zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii oraz zaburzeń czynności nerek, w tym ostrej niewydolności. Leki moczopędne oszczędzające potas, suplementy potasu, trimetoprym, ko-trimoksazol, cyklosporyna i heparyna mogą powodować hiperkaliemię, wymagając ścisłego monitorowania stężenia potasu. Wcześniejsze stosowanie dużych dawek diuretyków zwiększa ryzyko niedociśnienia po rozpoczęciu terapii enalaprylem, co można złagodzić przez odpowiednie dostosowanie dawki i nawodnienie. Ponadto, jednoczesne stosowanie z lekami rozszerzającymi naczynia (np. nitrogliceryną) oraz z litem, trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, opioidami czy NLPZ (w tym selektywnymi inhibitorami COX-2) może nasilać działanie hipotensyjne lub pogarszać funkcję nerek.
aliskiren, amiloryd, amiodaron, antagonista receptora angiotensyny II, astemizol, aurotiojabłczan sodu, azotan, beta-adrenergiczny, beta-adrenolityk, chinidyna, cyklosporyna, cymetydyna, digoksyna, diuretyk, doustny lek hipoglikemizujący, enalapryl maleinian, enzym CYP3A4, erytromycyna, ewerolimus, fenobarbital, fenytoina, fluoksetyna, glikozyd nasercowy, heparyna, hiperkaliemia, hipoglikemia, induktor CYP3A4, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor mTOR, insulina, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, ko-trimoksazol, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwpsychotyczny, lek trombolityczny, lerkanidypina chlorowodorek, metoprolol, midazolam, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nitrogliceryna, obrzęk naczynioruchowy, opioidowy lek przeciwbólowy, ostra niewydolność nerek, pochodna dihydropirydyny, racekadotryl, ryfampicyna, rytonawir, sakubitryl walsartan, selektywny inhibitor COX-2, sotalol, spironolakton, sulfametoksazol, sympatykomimetyk, symwastatyna, syrolimus, temsyrolimus, terfenadyna, triamteren, trimetoprym, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, troleandomycyna, układ renina-angiotensyna-aldosteron, warfaryna, wildagliptyna, β-hydroksykwas, β-metylodigoksyna
Leksykon leków
Interakcje leku – Pantoprazol Towa Pharmaceutical Europe 40 mg

Pantoprazol, jako inhibitor pompy protonowej, znacząco podnosi pH soku żołądkowego, co wpływa na biodostępność leków wymagających kwaśnego środowiska do prawidłowego wchłaniania. Szczególnie istotne są interakcje z azolami przeciwgrzybiczymi (ketokonazol, itrakonazol, pozakonazol), erlotinibem oraz inhibitorami proteazy HIV, zwłaszcza atazanawirem, gdzie dochodzi do znacznego zmniejszenia skuteczności terapii. W przypadku atazanawiru zaleca się unikanie jednoczesnego stosowania lub ograniczenie dawki pantoprazolu do 20 mg/dobę z monitorowaniem miana wirusa. Ponadto, pantoprazol może zwiększać wartości INR i czas protrombinowy u pacjentów leczonych warfaryną lub fenprokumonem, co wymaga regularnego monitorowania parametrów krzepnięcia. Wysokie dawki metotreksatu (np. 300 mg) podawane z pantoprazolem mogą prowadzić do wzrostu stężenia metotreksatu w surowicy, co wskazuje na konieczność czasowego odstawienia IPP w trakcie terapii.
amoksycylina, atazanawir, azol przeciwgrzybiczny, biodostępność leku, choroba wrzodowa, CYP2C19, CYP3A4, cytochrom P450, czas protrombinowy, diazepam, digoksyna, diklofenak, doustny środek antykoncepcyjny, dziurawiec zwyczajny, eradykacja H. pylori, erlotinib, etanol, etynyloestradiol, fenprokumon, fluwoksamina, glibenklamid, glikoproteina p, hamowanie wydzielania kwasu żołądkowego, inhibitor pompy protonowej, inhibitor proteazy HIV, INR, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, kofeina, lewonorgestrel, mechanizm metaboliczny, metoprolol, metotreksat, metronidazol, miano wirusa, naproksen, nifedypina, pantoprazol, pH soku żołądkowego, piroksykam, pochodna kumaryny, pozakonazol, refluks żołądkowo-przełykowy, ryfampicyna, teofilina, terapia przeciwwirusowa, warfaryna
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Betaloc ZOK 100

Metoprolol w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu (Betaloc ZOK) wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania, zwłaszcza u pacjentów z astmą, gdzie konieczne jest równoczesne podawanie β2-adrenomimetyków, często z koniecznością zwiększenia ich dawki. Produkt ten wykazuje mniejsze ryzyko wpływu na receptory β2-adrenergiczne oraz mniejsze ryzyko zaburzeń metabolizmu węglowodanów i maskowania objawów hipoglikemii w porównaniu z konwencjonalnymi β1-adrenolitykami. Przeciwwskazane jest dożylne podawanie antagonistów wapnia z grupy werapamilu z powodu ryzyka poważnych zaburzeń hemodynamicznych. Metoprolol może nasilać zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego oraz objawy niedokrwienia obwodowego, co wymaga monitorowania i ewentualnej modyfikacji dawki.
antagonista wapnia, astma, beta-adrenolityk, beta2-adrenomimetyk, beta2-mimetyk, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, guz chromochłonny nadnerczy, hipoglikemia, lek alfa-adrenolityczny, mechanizm adrenergiczny, metabolizm węglowodanów, metoprolol, niedociśnienie, niewybiórczy beta-adrenolityk, pheochromocytoma, przełom nadciśnieniowy, przewlekła niewydolność serca, reakcja anafilaktyczna, receptor alfa-adrenergiczny, receptor beta2-adrenergiczny, ryzyko sercowo-naczyniowe, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tętnica obwodowa, udar mózgu, werapamil, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie hemodynamiczne, zaburzenie krążenia krwi, zaburzenie metabolizmu węglowodanów, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowe, zawał mięśnia sercowego
Leksykon leków
Interakcje leku – Escitalopram Genoptim 20 mg

Escitalopram Genoptim, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest łączenie go z nieodwracalnymi, nieselektywnymi inhibitorami MAO ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego, wymagając przerwy 14 dni po MAO i 7 dni po escytalopramie. Podobne przeciwwskazania dotyczą moklobemidu i linezolidu. Leki wydłużające odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, niektóre neuroleptyki, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, antybiotyki jak sparfloksacyna, moksyfloksacyna) zwiększają ryzyko arytmii i są przeciwwskazane w skojarzeniu z escytalopramem. Ostrożność wymaga także łączenie z selegiliną (do 10 mg/dobę), lekami serotoninergicznymi (tramadol, sumatryptan), lekami obniżającymi próg drgawkowy, litem, tryptofanem, preparatami z dziurawca zwyczajnego oraz lekami wpływającymi na krzepnięcie i elektrolity (hipokaliemia, hipomagnezemia).
astemizol, bupropion, cymetydyna, CYP2C19, CYP2D6, CYP3A4, dezypramina, doustny lek przeciwzakrzepowy, dziurawiec zwyczajny, erytromycyna, ezomeprazol, flekainid, flukonazol, fluwoksamina, halofantryna, haloperydol, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor MAO-A, inhibitor MAO-B, inhibitor monoaminooksydazy, klomipramina, lanzoprazol, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwpsychotyczny, linezolid, lit, meflochina, metoprolol, mizolastyna, moklobemid, moksyfloksacyna, nieodwracalny inhibitor MAO, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nortryptylina, omeprazol, pentamidyna, pimozyd, pochodna fenotiazyny, próg drgawkowy, propafenon, rysperydon, selegilina, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sparfloksacyna, sumatryptan, tiorydazyna, tramadol, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tryptofan, tyklopidyna, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy
Leksykon substancji czynnych
Metoprolol – Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Metoprolol, jako β-adrenolityk, wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania w ciąży ze względu na jego zdolność do przenikania przez barierę łożyskową i wpływ na perfuzję łożyska, co może skutkować poważnymi powikłaniami płodowymi, takimi jak obumarcie płodu, opóźnienie rozwoju wewnątrzmacicznego, poronienie czy przedwczesny poród. Stężenia metoprololu w surowicy matki i krwi pępowinowej są porównywalne, a u płodu i noworodka obserwuje się ryzyko bradykardii, hipoglikemii, niedociśnienia tętniczego, zwiększonej bilirubinemii oraz zmniejszonej odpowiedzi na niedotlenienie tkanek. Terapia powinna być wdrażana jedynie, gdy korzyści dla matki przewyższają ryzyko dla płodu, z zastosowaniem najmniejszej skutecznej dawki i ścisłym monitorowaniem stanu matki i płodu, zwłaszcza w trzecim trymestrze oraz bezpośrednio przed porodem, kiedy zaleca się rozważenie przerwania leczenia na 48-72 godziny w celu minimalizacji działań niepożądanych u noworodka.
bariera łożyskowa, beta-adrenolityk, bilirubinemia, blokada receptorów beta-adrenergicznych, bradykardia, bursztynian metoprololu, hipoglikemia, hipotermia, laktacja, łożysko, metoprolol, nadciśnienie wywołane ciążą, niedociśnienie tętnicze, obumarcie płodu, opóźnienie rozwoju wewnątrzmacicznego, perfuzja łożyska, poronienie, powikłania sercowo-płucne, poziom bilirubiny, przedwczesny poród, przenikanie do mleka kobiecego, spermatogeneza, toksyczność reprodukcyjna, winian metoprololu
Leksykon leków
Skład i postać leku – Metoprolol VP 50 mg

Metoprolol VP w dawce 50 mg zawiera metoprololu winian (metoprololi tartras) jako substancję czynną, co wpływa na jego farmakokinetykę. Tabletki są białe, okrągłe, obustronnie płaskie, ze ściętymi krawędziami i oznaczone literą „M” nad linią podziału oraz cyfrą „50” poniżej. Linia podziału ułatwia przełamanie tabletki, jednak nie gwarantuje równomiernego podziału dawki. Preparat zawiera substancje pomocnicze takie jak celuloza mikrokrystaliczna, skrobia ziemniaczana, powidon, karboksymetyloskrobia sodowa (typ A), talk oraz magnezu stearynian, które wpływają na strukturę, rozpuszczalność i właściwości technologiczne tabletki.
blister PVC, celuloza mikrokrystaliczna, farmakokinetyka, karboksymetyloskrobia sodowa, magnezu stearynian, metoprolol, metoprololu winian, niezgodność farmaceutyczna, postać farmaceutyczna, powidon, skrobia ziemniaczana, środek poślizgowy, substancja przeciwzbrylająca, substancja rozsadzająca, warunki przechowywania leku
Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Bloxazoc 47,5 mg

Metoprolol bursztynian, substancja czynna preparatu Bloxazoc, jest beta-adrenolitykiem, który może wpływać na funkcje motoryczne i poznawcze pacjenta, co ma istotne znaczenie dla bezpieczeństwa prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Działania niepożądane takie jak zawroty głowy i zmęczenie, szczególnie nasilone w początkowej fazie leczenia lub podczas zwiększania dawki, mogą obniżać zdolności psychomotoryczne. Lekarz powinien poinformować pacjenta o ryzyku związanym z dawkami 23,75 mg, 47,5 mg, 95 mg oraz 190 mg, zwracając uwagę na konieczność obserwacji własnej reakcji na lek, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu innych leków wpływających na ośrodkowy układ nerwowy oraz spożywaniu alkoholu.
bursztynian metoprololu, działanie niepożądane, interakcja lekowa, koncentracja uwagi, lek beta-adrenolityczny, metoprolol, ośrodkowy układ nerwowy, schorzenie neurologiczne, sprawność psychomotoryczna, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, zawroty głowy, zdolność psychomotoryczna, zmęczenie
Leksykon leków
Interakcje leku – Primacor 10 mg

Lerkanidypina, metabolizowana przez enzym CYP3A4, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne w terapii nadciśnienia tętniczego. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol, mogą zwiększać AUC lerkanidypiny nawet 15-krotnie oraz Cmax 8-krotnie dla eutomeru S-lerkanidypiny, co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Podobnie, cyklosporyna powoduje 3-krotne zwiększenie stężenia lerkanidypiny i 21% wzrost AUC cyklosporyny, co również wyklucza ich łączone podawanie. Spożycie grejpfrutów lub soku grejpfrutowego jest przeciwwskazane ze względu na zwiększenie biodostępności i nasilenie działania hipotensyjnego. Induktory CYP3A4 (fenytoina, fenobarbital, karbamazepina, ryfampicyna) osłabiają efekt przeciwnadciśnieniowy, co wymaga częstszej kontroli ciśnienia tętniczego.
alfa-adrenolityk, amiodaron, beta-adrenolityk, biodostępność, chinidyna, cyklosporyna, cymetydyna, CYP3A4, digoksyna, dysfagia, działanie hipotensyjne, działanie niepożądane, erytromycyna, fenobarbital, fenytoina, fluoksetyna, hipotensja, induktor CYP3A4, inhibitor ACE, inhibitor CYP3A4, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, kortykosteroid, lek moczopędny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwdrgawkowy, lerkanidypina, metoprolol, midazolam, nadciśnienie tętnicze, pochodna dihydropirydyny, ryfampicyna, rytonawir, sotalol, substrat CYP3A4, symwastatyna, tachykardia odruchowa, toksyczność digoksyny, troleandomycyna
Leksykon leków
Interakcje leku – Adalift 20 mg

Tadalafil jest metabolizowany głównie przez izoenzym CYP3A4, co powoduje istotne interakcje farmakokinetyczne z inhibitorami i induktorami tego enzymu. Inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol (200 mg/dobę i 400 mg/dobę) oraz ritonawir (200 mg dwa razy na dobę), znacząco zwiększają ekspozycję na tadalafil (od 2- do 4-krotnego wzrostu AUC) i Cmax (do 22%), co podnosi ryzyko działań niepożądanych. Z kolei induktory CYP3A4, np. ryfampicyna, obniżają AUC tadalafilu nawet o 88%, potencjalnie zmniejszając jego skuteczność terapeutyczną. Szczególną uwagę należy zwrócić na przeciwwskazane jednoczesne stosowanie tadalafilu z azotanami organicznymi, które nasila ich działanie hipotensyjne, prowadząc do znacznego obniżenia ciśnienia tętniczego i ryzyka omdlenia, zwłaszcza przy dawkach 5 mg, 10 mg i 20 mg tadalafilu. Interakcje te utrzymują się do 24 godzin, a azotany można bezpiecznie podać dopiero po 48 godzinach od ostatniej dawki tadalafilu, pod ścisłym nadzorem medycznym.
alfuzosyna, amlodypina, antagonista receptora angiotensyny II, azotany, bendrofluazyd, bloker kanału wapniowego, CYP3A4, cytochrom P450, czas protrombinowy, doksazosyna, enalapril, erytromycyna, etynyloestradiol, fenobarbital, fenytoina, finasteryd, induktor enzymatyczny, inhibitor 5-alfa-reduktazy, inhibitor ACE, inhibitor CYP3A4, inhibitor fosfodiesterazy, inhibitor PDE5, inhibitor proteazy, inhibitory i induktory enzymatyczne, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, kwas acetylosalicylowy, łagodny rozrost gruczołu krokowego, lek przeciwcukrzycowy, metabolizm leku, metoprolol, niedociśnienie ortostatyczne, nitrogliceryna, P-glikoproteina, riocyguat, ritonawir, ryfampicyna, sakwinawir, sok grejpfrutowy, stężenie w osoczu, substrat CYP1A2, tadalafil, tamsulozyna, teofilina, terbutalina, tiazydowy lek moczopędny, warfaryna, α-adrenolityk, β-adrenolityk
Leksykon leków
Interakcje leku – Mozarin 10 mg

Escytalopram, substancja czynna leku Mozarin, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest łączenie escytalopramu z nieodwracalnymi nieselektywnymi inhibitorami MAO ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego, wymagając przerw 14 dni po IMAO i 7 dni po escytalopramie. Podobne przeciwwskazania dotyczą moklobemidu i linezolidu, gdzie konieczne jest stosowanie minimalnych dawek i ścisły nadzór. Escytalopram nie powinien być łączony z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. leki antyarytmiczne klasy Ia i III, niektóre neuroleptyki, antybiotyki), ze względu na wysokie ryzyko arytmii. Ostrożność wymaga także łączenie z selegiliną (do 10 mg/dobę), opioidami, tryptanami oraz lekami obniżającymi próg drgawkowy, a także z litem, tryptofanem i zielem dziurawca. Współistniejące stosowanie escytalopramu z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi wymaga ścisłego monitorowania parametrów krzepnięcia, a jednoczesne podawanie NLPZ zwiększa ryzyko krwawień. Spożywanie alkoholu podczas terapii jest niezalecane z uwagi na nasilenie depresji OUN i ryzyko działań niepożądanych.
cymetydyna, CYP2C19, CYP2D6, CYP3A4, depresja OUN, dezypramina, działanie serotoninergiczne, dziurawiec, escytalopram, flekainid, haloperydol, inhibitor enzymu, inhibitor MAO, inhibitor MAO-A, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, klomipramina, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwbakteryjny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwmalaryczny, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwzakrzepowy, lek serotoninergiczny, linezolid, metabolizm leku, metoprolol, moklobemid, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nortryptylina, próg drgawkowy, propafenon, rysperydon, selegilina, substancja czynna, tiorydazyna, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Metoprolol Medreg 50 mg

Metoprolol, będący selektywnym beta-adrenolitykiem, może wpływać na zdolności psychomotoryczne niezbędne do bezpiecznego prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. W trakcie terapii preparatem Metoprolol Medreg, dostępnym w dawkach 50 mg i 100 mg, mogą wystąpić działania niepożądane takie jak zawroty głowy i zmęczenie, które zaburzają koordynację ruchową, wydłużają czas reakcji oraz obniżają koncentrację. Szczególnie istotne jest zwrócenie uwagi na początkowy okres leczenia, etap zwiększania dawki oraz zmianę preparatu, gdyż w tych fazach ryzyko nasilenia objawów jest najwyższe. Dodatkowo, jednoczesne spożywanie alkoholu może potęgować negatywny wpływ metoprololu na zdolności psychomotoryczne.
beta-adrenolityk selektywny, choroba współistniejąca, działanie niepożądane, edukacja pacjenta, farmakoterapia, metoprolol, Metoprolol Medreg, metoprololu winian, okres leczenia, spożywanie alkoholu, tabletka powlekana, zawroty głowy, zdolność psychomotoryczna, zmęczenie, zwiększanie dawki
Leksykon leków
Interakcje leku – Pralex 10 mg

Escytalopram, substancja czynna leku Pralex, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie z nieselektywnymi inhibitorami MAO, co może prowadzić do zagrażającego życiu zespołu serotoninowego; konieczne jest zachowanie 14-dniowego odstępu po odstawieniu IMAO przed rozpoczęciem terapii escytalopramem oraz 7-dniowego odstępu po zakończeniu terapii escytalopramem przed podaniem IMAO. Interakcje z lekami serotoninergicznymi (np. tramadol, buprenorfina, tryptany) również zwiększają ryzyko zespołu serotoninowego i wymagają ścisłego monitorowania. Ponadto, escytalopram jest przeciwwskazany w skojarzeniu z lekami wydłużającymi odcinek QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, niektóre neuroleptyki, antybiotyki jak moksifloksacyna, erytromycyna dożylna), ze względu na ryzyko torsade de pointes i innych groźnych zaburzeń rytmu serca. Należy także zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu leków obniżających próg drgawkowy, litu, tryptofanu oraz preparatów z dziurawca zwyczajnego, które mogą nasilać działania niepożądane lub zmieniać efektywność terapii.
buprenorfina, bupropion, cymetydyna, CYP2C19, CYP2D6, CYP3A4, dezypramina, doustny lek przeciwzakrzepowy, dziurawiec zwyczajny, escytalopram, flekainid, flukonazol, fluwoksamina, haloperydol, hipokaliemia, inhibitor MAO-A, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, klomipramina, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwpsychotyczny, lek serotoninergiczny, linezolid, meflochina, metoprolol, nieselektywny inhibitor MAO, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nortryptylina, obniżenie progu drgawkowego, omeprazol, ośrodkowy układ nerwowy, propafenon, rysperydon, selegilina, sumatryptan, tiorydazyna, torsade de pointes, tramadol, trójcykliczny lek przeciwdepresyjny, tyklopidyna, wydłużenie odcinka QT, zaburzenie funkcji poznawczych, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Interakcje leku – Aerrane 100%

Izofluran, główny składnik Aerrane 100%, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne podczas znieczulenia ogólnego. Szczególną uwagę należy zwrócić na nieselektywne inhibitory MAO (np. fenelzyna, tranylcypromina), których stosowanie należy przerwać co najmniej 15 dni przed zabiegiem ze względu na ryzyko przełomu i niestabilności hemodynamicznej. β-sympatykomimetyki (izoprenalina) oraz alfa- i β-sympatykomimetyki (epinefryna, norepinefryna) zwiększają ryzyko komorowych zaburzeń rytmu serca, co wymaga zachowania szczególnej ostrożności. β-adrenolityki (propranolol, metoprolol) mogą nasilać niedociśnienie i negatywny efekt inotropowy izofluranu, jednak nie zaleca się ich odstawiania przed zabiegiem, a jedynie unikania gwałtownego zmniejszania dawki. Izoniazyd zwiększa ryzyko hepatotoksyczności i powinien być przerwany na 7 dni przed operacją, z wznowieniem po 15 dniach. Epinefryna w iniekcjach podskórnych lub podśluzówkowych powinna być ograniczona do 0,1 mg na 10 minut lub 0,3 mg na godzinę u dorosłych, a dawka podśluzówkowa nie powinna przekraczać 5 μg/kg ze względu na ryzyko arytmii komorowych.
adrenalina, amfetamina, antagonista wapnia, benzodiazepina, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, diazepam, efedryna, efekt inotropowy, efekt inotropowy ujemny, epinefryna, fenelzyna, fentanyl, interakcja farmakodynamiczna, izofluran, izoniazyd, izoprenalina, komorowe zaburzenia rytmu serca, metoprolol, midazolam, minimalne stężenie pęcherzykowe, morfina, nadciśnienie tętnicze, neostygmina, niedepolaryzujący środek zwiotczający, niedociśnienie tętnicze, nieselektywny inhibitor MAO, niestabilność hemodynamiczna, norepinefryna, opioid, płytka nerwowo-mięśniowa, pochodna dihydropirydyny, podtlenek azotu, propranolol, środek zwiotczający mięśnie, tranylcypromina, znieczulenie ogólne, β-adrenolityk, β-sympatykomimetyk
Leksykon leków
Interakcje leku – Efectin ER 150 150 mg

Wenlafaksyna, jako lek o działaniu serotoninergicznym i noradrenergicznym, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Bezwzględnie przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie z nieodwracalnymi, nieselektywnymi inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO) ze względu na ryzyko ciężkich działań niepożądanych, w tym zespołu serotoninowego i reakcji przypominających złośliwy zespół neuroleptyczny; zaleca się zachowanie co najmniej 14-dniowego okresu wymywania po IMAO przed rozpoczęciem wenlafaksyny oraz 7 dni po zakończeniu terapii wenlafaksyną przed włączeniem IMAO. Podobne przeciwwskazania dotyczą odwracalnych, selektywnych inhibitorów MAO-A (np. moklobemidu) oraz odwracalnych, nieselektywnych inhibitorów MAO (np. linezolidu). Ponadto, wenlafaksyna zwiększa ryzyko zespołu serotoninowego przy jednoczesnym stosowaniu z SSRI, SNRI, tryptanami, opioidami (m.in. fentanyl, tramadol, metadon), litem, dziurawcem zwyczajnym oraz innymi lekami wpływającymi na układ serotoninergiczny, co wymaga ścisłego monitorowania pacjenta, zwłaszcza na początku terapii i po zwiększeniu dawki.
alprazolam, amiodaron, atazanawir, benzodiazepina, buprenorfina, chinidyna, dekstrometorfan, demetylodiazepam, diazepam, dofetylid, dziurawiec zwyczajny, enzym cytochromu P450, erytromycyna, fentanyl, haloperydol, hydroksyrysperydon, imipramina, indynawir, inhibitor CYP3A4, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, lek przeciwarytmiczny klasy Ia i III, linezolid, metadon, metoprolol, moklobemid, moksyfloksacyna, nelfinawir, nieodwracalny nieselektywny IMAO, O-demetylowenlafaksyna, odwracalny selektywny inhibitor MAO-A, pentazocyna, petydyna, pozakonazol, rysperydon, rytonawir, sakwinawir, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sotalol, tapentadol, telitromycyna, tiorydazyna, tolbutamid, torsade de pointes, tramadol, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tryptan, wenlafaksyna, worykonazol, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny
Leksykon leków
Interakcje leku – Darunavir Accord 300 mg

Darunawir w skojarzeniu z rytonawirem wykazuje złożone interakcje farmakokinetyczne, głównie poprzez silną inhibicję enzymów CYP3A, CYP2D6 oraz białek transportowych takich jak P-glikoproteina (P-gp), OATP1B1 i OATP1B3. Rytonawir zwiększa ekspozycję na darunawir około 14-krotnie, co umożliwia osiągnięcie skutecznych stężeń terapeutycznych. Jednoczesne stosowanie może prowadzić do zmniejszenia stężenia substratów CYP2C9 i CYP2C19 oraz zwiększenia stężenia leków metabolizowanych przez CYP2D6, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej. Interakcje dotyczą m.in. leków przeciwarytmicznych (flekainid, propafenon), przeciwzakrzepowych (warfaryna, dabigatran), przeciwdrgawkowych, statyn, beta-adrenolityków, kortykosteroidów, leków immunosupresyjnych oraz opioidów. Wysoki poziom istotności interakcji wymaga monitorowania stężeń leków, dostosowania dawek lub unikania niektórych kombinacji, zwłaszcza w przypadku leków o wąskim indeksie terapeutycznym.
amiodaron, amitryptylina, amlodypina, antybiotyk makrolidowy, atazanawir, atorwastatyna, azolowy lek przeciwgrzybiczny, beta-adrenolityk, bloker kanału wapniowego, bozentan, budezonid, cyklosporyna, CYP2C19, CYP2C8, CYP2C9, darunawir, deksametazon, digoksyna, dziurawiec zwyczajny, efawirenz, erytromycyna, eteksylat dabigatranu, felodypina, fenobarbital, fentanyl, fenytoina, flekainid, flutykazon, glikoproteina p, hepatotoksyczność, induktor CYP3A, indynawir, inhibicja CYP2D6, inhibicja CYP3A, inhibicja P-glikoproteiny, inhibitor CYP3A, inhibitor PDE5, itrakonazol, izoenzym cytochromu P450, karbamazepina, karwedilol, ketokonazol, klarytromycyna, klopidogrel, klotrymazol, kortykosteroid, lek immunosupresyjny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, lopinawir, metadon, metoprolol, miopatia, newirapina, nifedypina, OATP1B1, OATP1B3, opioidowy lek przeciwbólowy, paroksetyna, propafenon, rozuwastatyna, ryfampicyna, rytonawir, sertralina, sildenafil, simwastatyna, sirolimus, statyna, tadalafil, takrolimus, wardenafil, warfaryna
Leksykon leków
Interakcje leku – Depratal 30 mg

Duloksetyna, substancja czynna leku Depratal, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest łączenie duloksetyny z nieselektywnymi, nieodwracalnymi inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO) ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego; wymagany jest okres karencji 14 dni po IMAO i 5 dni po duloksetynie. Silne inhibitory CYP1A2, takie jak fluwoksamina (100 mg/dobę), zmniejszają klirens duloksetyny o 77% i zwiększają AUC sześciokrotnie, co wyklucza ich jednoczesne stosowanie. Duloksetyna jest umiarkowanym inhibitorem CYP2D6, co prowadzi do trzykrotnego wzrostu AUC dezypraminy (substrat CYP2D6) przy dawce 60 mg dwa razy na dobę, a także zwiększa AUC tolterodyny o 71%. Należy zachować ostrożność przy łączeniu z lekami metabolizowanymi przez CYP2D6, zwłaszcza o wąskim indeksie terapeutycznym (np. flekainid, propafenon, metoprolol).
amitryptylina, antagonista receptora H2, AUC, benzodiazepina, buprenorfina, CYP1A2, dezypramina, duloksetyna, dziurawiec zwyczajny, enancjomer warfaryny, famotydyna, fenelzyna, fenobarbital, flekainid, fluwoksamina, imipramina, inhibitor monoaminooksydazy, INR, klirens osoczowy, klomipramina, klopidogrel, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwzakrzepowy, lek trójpierścieniowy, lek zobojętniający, linezolid, metoprolol, moklobemid, nortryptylina, odwracalny inhibitor monoaminooksydazy, opioid przeciwbólowy, ośrodkowy układ nerwowy, petydyna, propafenon, receptor serotoninergiczny, rysperydon, SNRI, SSRI, teofilina, tolterodyna, tramadol, tranylcypromina, tryptan, tryptofan, warfaryna, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Interakcje leku – Tadamen MED 5 mg

Tadalafil, metabolizowany głównie przez CYP3A4, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne z inhibitorami tego izoenzymu, takimi jak ketokonazol (200 mg/dobę podwaja AUC i zwiększa Cmax o 15% przy dawce 10 mg tadalafilu; 400 mg ketokonazolu czterokrotnie zwiększa AUC i o 22% Cmax przy dawce 20 mg), rytonawir (dwukrotny wzrost AUC bez wpływu na Cmax przy dawce 20 mg) oraz innymi inhibitorami CYP3A4 (erytromycyna, klarytromycyna, itrakonazol, sok grejpfrutowy). Induktory CYP3A4, takie jak ryfampicyna, fenobarbital, fenytoina i karbamazepina, mogą obniżać stężenie tadalafilu nawet o 88%, co może skutkować zmniejszeniem skuteczności terapeutycznej. Szczególnie istotne są interakcje farmakodynamiczne z azotanami (5-20 mg tadalafilu nasila ich hipotensyjne działanie, przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania, efekt utrzymuje się do 48 godzin) oraz lekami blokującymi receptory α-adrenergiczne, zwłaszcza doksazosyną (4-8 mg), gdzie obserwuje się znaczne nasilenie działania hipotensyjnego i ryzyko omdleń utrzymujące się do 12 godzin. W przypadku innych leków przeciwnadciśnieniowych (blokery kanałów wapniowych, inhibitory ACE, β-adrenolityki, diuretyki tiazydowe, antagoniści receptora angiotensyny II) interakcje są minimalne, choć u pacjentów z niekontrolowanym nadciśnieniem może wystąpić większy spadek ciśnienia tętniczego.
alfuzosyna, amlodypina, antagonista receptora angiotensyny II, azotan, bendroflumetiazyd, czas krwawienia, czas protrombinowy, diuretyk tiazydowy, doksazosyna, dostępność biologiczna, działanie hipotensyjne, ekspozycja na tadalafil, enalapril, erytromycyna, etynyloestradiol, fenobarbital, fenytoina, finasteryd, glikoproteina p, induktor cytochromu P450, inhibitor 5-alfa-reduktazy, inhibitor ACE, inhibitor CYP3A4, inhibitor cytochromu P450, inhibitor PDE5, inhibitor proteazy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, itrakonazol, izoenzym CYP3A4, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, kwas acetylosalicylowy, łagodny rozrost gruczołu krokowego, lek beta-adrenolityczny, lek blokujący kanały wapniowe, lek blokujący receptory alfa-adrenergiczne, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwnadciśnieniowy, maksymalne stężenie leku, metoprolol, niedociśnienie ortostatyczne, nieselektywny inhibitor fosfodiesterazy, riocyguat, ryfampicyna, rytonawir, sok grejpfrutowy, substrat CYP1A2, tadalafil, tamsulozyna, teofilina, terbutalina, warfaryna
Leksykon leków
Interakcje leku – Instillido 20 mg/ml

Produkt leczniczy Instillido zawiera lidokainę, której interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne należy uwzględnić mimo niskiego ryzyka ekspozycji ogólnoustrojowej przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Szczególną ostrożność wymaga jednoczesne stosowanie z innymi amidowymi lekami miejscowo znieczulającymi (np. bupiwakaina, mepiwakaina, prilokaina) ze względu na addytywne działanie toksyczne, co stanowi przeciwwskazanie. W przypadku leków przeciwarytmicznych klasy I (np. meksyletyna) i klasy III (np. amiodaron) oraz beta-adrenolityków (propranolol, metoprolol) i antagonistów kanału wapniowego (diltiazem, werapamil) istnieje ryzyko addytywnego lub synergistycznego działania toksycznego na układ sercowo-naczyniowy, co wymaga monitorowania pacjenta. Leki takie jak cymetydyna i inhibitory CYP3A4/CYP1A2 (erytromycyna, fluwoksamina, amiodaron) mogą zmniejszać klirens lidokainy, prowadząc do jej akumulacji i wydłużenia okresu półtrwania.
amiodaron, antagonista kanału wapniowego, beta-adrenolityk, błona śluzowa, bupiwakaina, cymetydyna, cyprofloksacyna, depresja ośrodkowego układu nerwowego, diltiazem, działanie naczyniorozszerzające, efekt hipotensyjny, ekspozycja ogólnoustrojowa, erytromycyna, fenobarbital, fenytoina, fluwoksamina, induktor methemoglobiny, inhibitor CYP 1A2, inhibitor CYP 3A4, inhibitor proteazy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym CYP450, ketokonazol, klirens lidokainy, klirens osoczowy lidokainy, lek miejscowo znieczulający, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek znieczulający miejscowo, meksyletyna, mepiwakaina, methemoglobinemia, metoprolol, miejsce aplikacji, nitrofurantoina, prilokaina, propafenon, propranolol, rytonawir, sotalol, stężenie lidokainy w osoczu, sulfonamid, tokainid, toksyczność lidokainy, werapamil, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zapaść sercowo-naczyniowa
Leksykon leków
Interakcje leku – Cinacalcet Sandoz 30 mg

Cynakalcet wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Jego metabolizm odbywa się głównie przez enzym CYP3A4, a także częściowo przez CYP1A2, co powoduje, że inhibitory (np. ketokonazol 200 mg 2x/dobę) mogą podwoić stężenie cynakalcetu w osoczu, natomiast induktory (np. ryfampicyna) obniżają jego poziom, wymagając odpowiedniego dostosowania dawki. Palenie tytoniu zwiększa klirens cynakalcetu o 36-38%, co również może wymagać korekty dawkowania. Cynakalcet jest silnym inhibitorem CYP2D6, co prowadzi do znacznego wzrostu ekspozycji na leki metabolizowane przez ten enzym, takie jak dezypramina (3,6-krotny wzrost AUC) czy dekstrometorfan (11-krotny wzrost AUC), co wymaga ostrożności i ewentualnej redukcji dawek tych leków. Jednoczesne stosowanie z lekami obniżającymi wapń, zwłaszcza etelkalcetydem, jest przeciwwskazane ze względu na wysokie ryzyko hipokalcemii, a monitorowanie poziomu wapnia jest obligatoryjne przy innych skojarzeniach.
choroba wątroby, cyklosporyna, CYP1A2, czas protrombinowy, czynnik krzepnięcia VII, dekstrometorfan, dezypramina, działanie hipokalcemiczne, enzym CYP3A4, etelkalcetyd, flekainid, hipokalcemia, induktor CYP3A4, inhibitor CYP1A2, inhibitor CYP2D6, inhibitor CYP3A4, ketokonazol, klirens cynakalcetu, klomipramina, lek antyarytmiczny, lek beta-adrenolityczny, lek immunosupresyjny, lek trójpierścieniowy przeciwdepresyjny, metoprolol, midazolam, niewydolność nerek, nortryptylina, palenie tytoniu, pantoprazol, parametr farmakokinetyczny, propafenon, sewelamer, stężenie wapnia w surowicy, takrolimus, warfaryna, węglan wapnia, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie równowagi elektrolitowej
Leksykon leków
Interakcje leku – Pantosis MAX 20 mg

Pantoprazol, jako inhibitor pompy protonowej, podnosi pH żołądka, co może wpływać na biodostępność leków zależnych od kwaśnego środowiska, takich jak inhibitory proteazy HIV (atazanawir, nelfinawir), których jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane ze względu na znaczne zmniejszenie ich wchłaniania. W przypadku pochodnych kumaryny (warfaryna, fenprokumon) obserwowano pojedyncze przypadki zmian wartości INR, dlatego zaleca się monitorowanie czasu protrombinowego przy rozpoczęciu, zakończeniu lub nieregularnym stosowaniu pantoprazolu. Ponadto, u pacjentów leczonych dużymi dawkami metotreksatu (np. 300 mg) stosowanie pantoprazolu może prowadzić do zwiększenia stężenia metotreksatu, co wymaga rozważenia czasowego przerwania terapii pantoprazolem, aby uniknąć działań niepożądanych.
atazanawir, benzodiazepina, biodostępność, choroba nowotworowa, choroba wrzodowa, cytochrom P-450, czas protrombinowy, diazepam, digoksyna, diklofenak, etynyloestradiol, fenytoina, glibenklamid, indeks terapeutyczny, inhibitor pompy protonowej, inhibitor proteazy HIV, INR, interakcja lekowa, karbamazepina, ketokonazol, łuszczyca, metabolizm wątrobowy, metoprolol, metotreksat, naproksen, nifedypina, pantoprazol, pH żołądka, piroksykam, pochodna kumaryny, środek zobojętniający, teofilina, warfaryna, zapalenie przełyku, zespół Zollingera-Ellisona
Leksykon leków
Interakcje leku – Gefitinib Genoptim 250 mg

Gefitynib, metabolizowany głównie przez izoenzym CYP3A4 oraz częściowo przez CYP2D6, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne, które mogą znacząco wpływać na jego stężenie w osoczu i tym samym na profil bezpieczeństwa terapii. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol, pozakonazol, worykonazol, inhibitory proteaz, klarytromycyna i telitromycyna, mogą zwiększać AUC gefitynibu nawet o 80%, co wymaga ścisłej obserwacji pacjentów pod kątem działań niepożądanych. Z kolei induktory CYP3A4 (fenytoina, karbamazepina, ryfampicyna, barbiturany, ziele dziurawca) mogą obniżać stężenie leku nawet o 83%, co prowadzi do zmniejszenia skuteczności terapeutycznej i wskazuje na konieczność unikania jednoczesnego stosowania. Ponadto, leki podnoszące pH soku żołądkowego, takie jak inhibitory pompy protonowej, antagoniści receptora H2 czy ranitydyna (zmniejszająca AUC o 47%), obniżają biodostępność gefitynibu, co również wymaga odpowiedniego odstępu czasowego lub unikania kojarzenia.
antagonista receptora H2, antykoagulant, barbiturany, białko BCRP, cytochrom P450, dziurawiec, fenytoina, gefitynib, glikoproteina p, hepatotoksyczność, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, inhibitor pompy protonowej, inhibitor proteazy, itrakonazol, izoenzym CYP2D6, izoenzym CYP3A4, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, leczenie przeciwnowotworowe, lek zobojętniający, metoprolol, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, nudności, parametr koagulologiczny, pH soku żołądkowego, pozakonazol, ranitydyna, ryfampicyna, telitromycyna, warfaryna, worykonazol, wymioty
Leksykon leków
Interakcje leku – Depralin ODT 5 mg

Escytalopram, substancja czynna preparatu Depralin ODT, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie escytalopramu z nieodwracalnymi, nieselektywnymi inhibitorami MAO ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego; konieczne jest zachowanie 14-dniowego odstępu po IMAO przed rozpoczęciem terapii escytalopramem oraz 7-dniowego po zakończeniu leczenia escytalopramem. Podobne przeciwwskazania dotyczą moklobemidu i linezolidu. Escytalopram nie powinien być łączony z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy Ia i III, niektóre przeciwpsychotyczne, antybiotyki jak moksyfloksacyna) ze względu na ryzyko ciężkich arytmii. Wskazana jest ostrożność przy stosowaniu selegiliny (do 10 mg/dobę), leków serotoninoergicznych (tramadol, tryptany, buprenorfina), leków obniżających próg drgawkowy oraz preparatów zawierających ziele dziurawca. Równoczesne stosowanie z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi wymaga ścisłego monitorowania parametrów krzepnięcia, a NLPZ mogą zwiększać ryzyko krwawień. Alkohol nasila działania sedatywne i nie jest zalecany podczas terapii escytalopramem.
astemizol, beta-bloker, buprenorfina, bupropion, cymetydyna, CYP2C19, CYP2D6, CYP3A4, demetylowany escytalopram, dezypramina, dziurawiec, erytromycyna, escytalopram, ezomeprazol, flekainid, flukonazol, fluwoksamina, halofantryna, haloperydol, hipokalemia, hipomagnezemia, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, klomipramina, lanzoprazol, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwbakteryjny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwmalaryczny, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwzakrzepowy, lek serotoninoergiczny, linezolid, lit, meflochina, metoprolol, mizolastyna, moklobemid, moksyfloksacyna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nortryptylina, obniżenie progu drgawkowego, omeprazol, pentamidyna, pimozyd, pochodna butyrofenonu, pochodna fenotiazyny, pochodna tioksantenu, propafenon, rysperydon, selegilina, sparfloksacyna, sumatryptan, tiorydazyna, tramadol, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tryptan, tryptofan, tyklopidyna, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Interakcje leku – Darunavir Synoptis 800 mg

Darunawir wykazuje zróżnicowany profil interakcji farmakokinetycznych w zależności od zastosowanego wzmacniacza – rytonawiru (DRV/r) lub kobicystatu (DRV/c). Oba wzmacniacze metabolizowane są przez CYP3A, jednak darunawir wzmocniony kobicystatem jest bardziej wrażliwy na indukcję CYP3A, co powoduje konieczność przeciwwskazania jednoczesnego stosowania z silnymi induktorami CYP3A (np. ryfampicyna, dziurawiec, karbamazepina). Rytonawir wykazuje silne działanie inhibicyjne na CYP3A, CYP2D6 oraz transportery P-gp, OATP1B1 i OATP1B3, co prowadzi do istotnego zwiększenia ekspozycji na darunawir (około 14-krotne po dawce 600 mg darunawiru z 100 mg rytonawiru dwa razy dziennie) oraz innych leków metabolizowanych przez te enzymy i transportery. Kobicystat, podawany w dawce 150 mg z 800 mg darunawiru raz na dobę, wykazuje podobne wzmocnienie farmakokinetyczne, ale nie indukuje enzymów CYP1A2, CYP2B6, CYP2C8, CYP2C9, CYP2C19 ani UGT1A1, co może wpływać na profil interakcji.
adherencja do leczenia, amiodaron, atorwastatyna, boceprewir, bozentan, buprenorfina, cyklosporyna, CYP1A2, CYP2C19, CYP2C8, CYP2C9, CYP2D6, CYP2E1, dehydrogenaza alkoholowa, deksametazon, digoksyna, działanie sedatywne, dziurawiec zwyczajny, efawirenz, enzym wątrobowy, esomeprazol, eteksylat dabigatranu, etrawiryna, fenobarbital, fenytoina, flekainid, flutikazon, glikoproteina p, induktor CYP3A, inhibitor CYP3A, izoenzym CYP3A, karbamazepina, karwedilol, klotrymazol, kobicystat, lamotrygina, lek przeciwgrzybiczny azolowy, metadon, metformina, metoprolol, newirapina, OATP1B1, OATP1B3, omeprazol, paklitaksel, paroksetyna, prawastatyna, propafenon, repaglinid, rozuwastatyna, rozyglitazon, ryfampicyna, rytonawir, sertralina, statyna, syrolimus, takrolimus, telaprewir, trazodon, UGT1A1, warfaryna, wskaźnik terapeutyczny, wzmacniacz farmakokinetyczny, zaburzenie czynności wątroby, zespół Cushinga
Leksykon leków
Interakcje leku – Quator 20 mg

Quator (tadalafil) jest metabolizowany głównie przez CYP3A4, co predysponuje do licznych interakcji farmakokinetycznych i farmakodynamicznych. Inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol (200 mg/dobę i 400 mg/dobę) oraz inhibitory proteazy HIV (rytonawir 200 mg 2x/dobę i 500-600 mg 2x/dobę), znacząco zwiększają ekspozycję na tadalafil (AUC wzrost do 4-krotnego, Cₘₐₓ wzrost do 22%), co wymaga ostrożności i ewentualnej redukcji dawki. Induktory CYP3A4, np. ryfampicyna (600 mg/dobę), obniżają AUC tadalafilu o 88% i Cₘₐₓ o 46%, co może skutkować zmniejszeniem skuteczności leku. Bozentan (125 mg 2x/dobę), będący substratem i induktorem CYP3A4, zmniejsza ekspozycję na tadalafil o 42% (AUC) i 27% (Cₘₐₓ), co może obniżać jego efektywność. Tadalafil nasila działanie hipotensyjne azotanów i leków blokujących receptory α-adrenergiczne (np. doksazosyna), co może prowadzić do poważnych objawów, w tym omdleń, dlatego jednoczesne stosowanie z azotanami jest bezwzględnie przeciwwskazane, a z doksazosyną niezalecane. Ponadto, jednoczesne stosowanie z riocyguatem jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko znacznego obniżenia ciśnienia krwi.
alfuzosyna, amlodypina, antagonista receptora endoteliny, azolowe leki przeciwgrzybicze, azotan, bendrofluazyd, bozentan, czas protrombinowy, digoksyna, doksazosyna, dysfunkcja erekcyjna, enalapril, etynyloestradiol, finasteryd, induktor CYP3A4, inhibitor 5-alfa-reduktazy, inhibitor CYP3A4, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor PDE5, inhibitor proteazy, izoenzym CYP450, ketokonazol, kwas acetylosalicylowy, łagodny rozrost gruczołu krokowego, lek blokujący kanały wapniowe, lek blokujący receptory angiotensyny II, lek blokujący receptory α-adrenergiczne, lek blokujący receptory β-adrenergiczne, lek α-adrenolityczny, lewonorgestrel, metoprolol, niedociśnienie ortostatyczne, P-glikoproteina, riocyguat, ryfampicyna, rytonawir, substrat CYP1A2, substrat CYP2C9, substrat glikoproteiny P, tadalafil, tamsulozyna, teofilina, terbutalina, tiazydowy lek moczopędny, warfaryna
Leksykon leków
Interakcje leku – Symescital 5 mg

Escytalopram, substancja czynna Symescitalu, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest łączenie go z nieodwracalnymi, nieselektywnymi inhibitorami MAO (ryzyko zespołu serotoninowego), odwracalnym inhibitorem MAO-A (moklobemid) oraz linezolidem ze względu na wysokie ryzyko ciężkich działań niepożądanych. Ponadto, escytalopram nie powinien być stosowany z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, trójpierścieniowe antydepresanty, niektóre antybiotyki i leki przeciwpsychotyczne) z powodu ryzyka arytmii. Ostrożność wymaga także łączenie z selegiliną (do 10 mg/dobę), opioidami, tryptanami, lekami obniżającymi próg drgawkowy, litem, tryptofanem, dziurawcem zwyczajnym, doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi, NLPZ oraz lekami powodującymi hipokaliemię lub hipomagnezemię. W trakcie terapii należy monitorować objawy zespołu serotoninowego, parametry krzepnięcia oraz elektrolity.
astemizol, bupropion, cymetydyna, CYP2C19, CYP2D6, CYP3A4, dezypramina, dziurawiec zwyczajny, erytromycyna, escytalopram, esomeprazol, flekainid, flukonazol, fluwoksamina, halofantryna, haloperydol, hipokaliemia, hipomagnezemia, hydroksyzyna, inhibitor MAO, inhibitory CYP2C19, inhibitory MAO, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcje farmakodynamiczne, interakcje farmakokinetyczne, interakcje lekowe, interakcje z alkoholem, izoenzym CYP2C19, klomipramina, lanzoprazol, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwdrobnoustrojowy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwmalaryczny, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwzakrzepowy, lek serotoninergiczny, lek trójpierścieniowy, leki antyarytmiczne, leki neuroleptyczne, leki przeciwarytmiczne, leki przeciwdrobnoustrojowe, leki przeciwhistaminowe, leki przeciwpsychotyczne, leki przeciwzakrzepowe, leki serotoninergiczne, linezolid, lit pierwiastek, meflochina, metabolizm leku, metoprolol, mizolastyna, moklobemid, moksyfloksacyna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, NLPZ, nortryptylina, obniżenie progu drgawkowego, omeprazol, opioid, pentamidyna, pimozyd, pochodna fenotiazyny, propafenon, rysperydon, selegilina, sparfloksacyna, sumatryptan, tiorydazyna, tramadol, trójcykliczne leki przeciwdepresyjne, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, tryptan, tryptofan, tyklopidyna, układ serotoninergiczny, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Metoprolol Biofarm ZK 47,5 mg

Metoprolol, jako beta-adrenolityk, wymaga ostrożności podczas stosowania u kobiet w wieku rozrodczym, zwłaszcza w ciąży i okresie laktacji. Decyzja o terapii powinna opierać się na analizie korzyści i ryzyka, gdyż brak jest kontrolowanych badań u ciężarnych. Beta-adrenolityki mogą powodować zmniejszenie perfuzji łożyska, co wiąże się z ryzykiem śmierci płodu, przedwczesnego porodu, opóźnienia rozwoju wewnątrzmacicznego, przedłużenia porodu oraz bradykardii u płodu i noworodka. U noworodków obserwowano hipoglikemię, niedociśnienie tętnicze, hiperbilirubinemię i zmniejszoną odpowiedź na niedotlenienie. Zaleca się przerwanie terapii 48-72 godziny przed porodem lub ścisłą obserwację noworodka w tym czasie, zwracając uwagę na objawy blokady receptorów beta-adrenergicznych.
beta-adrenolityk, bradykardia płodu, działanie teratogenne, hiperbilirubinemia, hipoglikemia, hipotensja, metoprolol, niedociśnienie tętnicze, niedotlenienie, opóźnienie rozwoju wewnątrzmacicznego, perfuzja łożyska, powikłanie sercowo-płucne, powolny metabolizm, przedwczesny poród, receptor beta-adrenergiczny, śmierć płodu, żółtaczka
Leksykon leków
Interakcje leku – Dutilox 60 mg

Duloksetyna, będąca składnikiem leku Dutilox, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest łączenie jej z nieselektywnymi, nieodwracalnymi inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO) ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego; należy zachować co najmniej 14-dniowy odstęp po zakończeniu terapii IMAO przed rozpoczęciem duloksetyny oraz 5 dni po zakończeniu duloksetyny przed włączeniem IMAO. Duloksetyna jest metabolizowana głównie przez CYP1A2, a jej stężenie w osoczu może wzrosnąć nawet sześciokrotnie pod wpływem silnych inhibitorów tego enzymu, np. fluwoksaminy (100 mg/dobę). Ponadto, duloksetyna jest umiarkowanym inhibitorem CYP2D6, co prowadzi do trzykrotnego wzrostu AUC dezypraminy oraz 71% wzrostu AUC tolterodyny, co wymaga ostrożności przy jednoczesnym stosowaniu leków o wąskim indeksie terapeutycznym metabolizowanych przez CYP2D6, takich jak flekainid, propafenon czy metoprolol.
acenokumarol, amitryptylina, antagonista receptora H2, barbiturany, benzodiazepiny, buprenorfina, dezypramina, duloksetyna, dziurawiec zwyczajny, enzym CYP1A2, famotydyna, fenobarbital, flekainid, fluwoksamina, imipramina, indukcja enzymatyczna, inhibitor CYP2D6, inhibitor monoaminooksydazy, INR, klomipramina, klopidogrel, kwas acetylosalicylowy, leki przeciwpsychotyczne, leki zobojętniające, linezolid, metoprolol, moklobemid, nortryptylina, opioidowe leki przeciwbólowe, ośrodkowy układ nerwowy, petydyna, propafenon, rysperydon, SNRI, SSRI, teofilina, tolterodyna, tramadol, tranylcypromina, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, tryptany, tryptofan, warfaryna, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Interakcje leku – Bioxetin 20 mg

Fluoksetyna charakteryzuje się długim okresem półtrwania zarówno samego leku, jak i jego aktywnego metabolitu norfluoksetyny, co ma kluczowe znaczenie przy planowaniu terapii i unikaniu interakcji lekowych. Bezwzględnie przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie fluoksetyny z nieodwracalnymi, nieselektywnymi inhibitorami MAO (np. iproniazyd), ze względu na ryzyko ciężkiego zespołu serotoninowego objawiającego się hipertermią, sztywnością mięśni, drgawkami i zaburzeniami świadomości. Zaleca się zachowanie co najmniej 2-tygodniowego odstępu po zakończeniu terapii inhibitorami MAO przed rozpoczęciem fluoksetyny oraz 5-tygodniowej przerwy po odstawieniu fluoksetyny przed włączeniem inhibitorów MAO. Ponadto, fluoksetyna hamuje metabolizm metoprololu, co zwiększa ryzyko bradykardii, a także CYP2D6, co prowadzi do znacznego obniżenia stężenia aktywnego metabolitu tamoksyfenu (endoksyfenu) o 65-75%, zmniejszając skuteczność leczenia przeciwnowotworowego.
astemizol, atomoksetyna, błękit metylenowy, bradykardia, buprenorfina, bupropion, butyrofenon, chlorek metylotioninowy, chlorochina, cyproheptadyna, dantrolen, desmopresyna, diuretyk, drgawki kloniczne, dziurawiec zwyczajny, endoksyfen, erytromycyna, fenotiazyna, fenytoina, flekainid, fluoksetyna, halofantryna, haloperydol, hipertermia, hiponatremia, inhibitor CYP2D6, inhibitory monoaminooksydazy, INR, karbamazepina, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwzakrzepowy, lek serotoninergiczny, linezolid, lit pierwiastek, meflochina, mekwitazyna, metoprolol, mizolastyna, moklobemid, moksyfloksacyna, napad drgawkowy, nebiwolol, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, norfluoksetyna, okskarbazepina, pentamidyna, pimozyd, próg drgawkowy, propafenon, rysperydon, selegilina, sparfloksacyna, SSRI, tamoksyfen, torsade de pointes, tramadol, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tryptan, tryptofan, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny
Leksykon leków
Interakcje leku – Prefaxine 150 mg

Wenlafaksyna, substancja czynna Prefaxine, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest łączne stosowanie wenlafaksyny z nieodwracalnymi, nieselektywnymi inhibitorami MAO (przerwa 14 dni przed włączeniem wenlafaksyny i 7 dni po jej odstawieniu) oraz odwracalnymi, selektywnymi inhibitorami MAO-A (moklobemid) ze względu na wysokie ryzyko zespołu serotoninowego. Podobne ryzyko dotyczy jednoczesnego stosowania z linezolidem, SSRI, SNRI, tryptanami, opioidami (fentanyl, tramadol, tapentadol, petydyna, metadon, pentazocyna), litem oraz innymi lekami wpływającymi na przekaźnictwo serotoninergiczne. Ponadto, wenlafaksyna może wydłużać odstęp QT, co w połączeniu z lekami przeciwarytmicznymi klasy Ia i III, niektórymi lekami przeciwpsychotycznymi, makrolidami i chinolonami zwiększa ryzyko groźnych arytmii komorowych, w tym torsade de pointes. W przypadku inhibitorów CYP3A4 (np. ketokonazol) obserwuje się wzrost stężenia wenlafaksyny i jej aktywnego metabolitu O-demetylowenlafaksyny (AUC wzrasta o 21-70%), co wymaga ostrożności i ewentualnej korekty dawki.
antybiotyk chinolonowy, antybiotyk makrolidowy, arytmia komorowa, błękit metylenowy, CYP1A2, CYP2C19, CYP2C9, CYP3A4, dekstrometorfan, dziurawiec zwyczajny, haloperydol, hepatotoksyczność, hipertermia, imipramina, indynawir, inhibitor CYP2D6, inhibitor CYP3A4, inhibitor monoaminooksydazy, ketokonazol, lek przeciwarytmiczny klasy Ia i III, linezolid, metoprolol, moklobemid, nadciśnienie tętnicze, nieodwracalny nieselektywny IMAO, O-demetylowenlafaksyna, odwracalny selektywny inhibitor MAO-A, opioid, prekursor serotoniny, rysperydon, skurcz miokloniczny, SNRI, SSRI, torsade de pointes, tryptan, wenlafaksyna, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny
Leksykon leków
Interakcje leku – Dulofor 30 mg

Duloksetyna, metabolizowana głównie przez CYP1A2, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest łączenie jej z nieselektywnymi, nieodwracalnymi inhibitorami MAO (np. fenelzyna, tranylcypromina) ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego, wymagając 14-dniowego odstępu po IMAO i 5-dniowego po duloksetynie. Silne inhibitory CYP1A2, takie jak fluwoksamina (100 mg/dobę), mogą zwiększać stężenie duloksetyny nawet sześciokrotnie (AUC₀₋ₜ wzrost 6x), co wymaga unikania jednoczesnego stosowania. Duloksetyna jest umiarkowanym inhibitorem CYP2D6, co prowadzi do trzykrotnego wzrostu AUC dezypraminy i 71% wzrostu AUC tolterodyny, wskazując na konieczność ostrożności przy lekach o wąskim indeksie terapeutycznym metabolizowanych przez CYP2D6 (np. rysperydon, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, flekainid, metoprolol).
antagonista receptora H2, benzodiazepina, buprenorfina, CYP1A2, dezypramina, doustny lek przeciwzakrzepowy, duloksetyna, dziurawiec zwyczajny, famotydyna, fenobarbital, flekainid, fluwoksamina, inhibitor CYP1A2, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy, INR, klirens osoczowy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwpsychotyczny, lek trójpierścieniowy, lek uspokajający, lek zobojętniający sok żołądkowy, linezolid, metoprolol, moklobemid, opioidowy lek przeciwbólowy, ośrodkowy układ nerwowy, petydyna, propafenon, rysperydon, sedacja, SNRI, SSRI, tolterodyna, tramadol, tryptan, tryptofan, warfaryna, zaburzenie koordynacji psychoruchowej, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Interakcje leku – Cinacalcet Accord 60 mg

Cynakalcet, metabolizowany głównie przez enzymy CYP3A4 i CYP1A2, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne z inhibitorami i induktorami tych enzymów. Inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol w dawce 200 mg 2x/dobę, mogą podwoić stężenie cynakalcetu, co wymaga dostosowania dawki. Palenie tytoniu zwiększa klirens cynakalcetu o 36-38% poprzez indukcję CYP1A2, natomiast inhibitory CYP1A2 (np. fluwoksamina, cyprofloksacyna) mogą potencjalnie podnosić jego stężenie. Cynakalcet jest silnym inhibitorem CYP2D6, co prowadzi do znacznego wzrostu ekspozycji na leki metabolizowane przez ten enzym, np. 3,6-krotne zwiększenie stężenia dezypraminy i 11-krotne AUC dekstrometorfanu, co wymaga monitorowania i ewentualnej korekty dawek leków o wąskim indeksie terapeutycznym (flekainid, propafenon, metoprolol, dezypramina, nortryptylina, klomipramina). Nie stwierdzono istotnego wpływu cynakalcetu na farmakokinetykę warfaryny, midazolamu oraz leków immunosupresyjnych (cyklosporyna, takrolimus).
cyklosporyna, cynakalcet, CYP1A2, CYP2D6, CYP3A4, cyprofloksacyna, czas protrombinowy, czynnik krzepnięcia VII, dekstrometorfan, dezypramina, działanie niepożądane, etelkalcetyd, flekainid, fluwoksamina, gospodarka wapniowa, hipokalcemia, induktor CYP3A4, inhibitor CYP1A2, inhibitor CYP3A4, ketokonazol, klirens leku, klomipramina, lek immunosupresyjny, lek trójpierścieniowy, metoprolol, midazolam, nortryptylina, obniżenie stężenia wapnia, pantoprazol, propafenon, sewelamer, takrolimus, warfaryna, węglan wapnia
Leksykon leków
Interakcje leku – Depralin 10 mg

Escytalopram, substancja czynna Depralinu, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest łączenie escytalopramu z nieodwracalnymi, nieselektywnymi inhibitorami MAO ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego; po zakończeniu terapii inhibitorami MAO należy zachować 14-dniową przerwę przed rozpoczęciem escytalopramu, a po zakończeniu escytalopramu – 7-dniową przerwę przed podaniem MAO. Podobne przeciwwskazania dotyczą moklobemidu i linezolidu. Jednoczesne stosowanie leków wydłużających odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy Ia i III, niektóre przeciwpsychotyczne, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, antybiotyki jak sparfloksacyna, moksyfloksacyna, dożylna erytromycyna) jest przeciwwskazane z powodu ryzyka addytywnego wydłużenia QT i arytmii. Należy zachować ostrożność przy łączeniu escytalopramu z selegiliną (do 10 mg/dobę), opioidami, tryptanami, lekami obniżającymi próg drgawkowy, litem, tryptofanem oraz ziołami zawierającymi ziele dziurawca, ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego lub nasilenia działań niepożądanych. Współistniejące stosowanie NLPZ i doustnych leków przeciwzakrzepowych wymaga ścisłego monitorowania parametrów krzepnięcia i uwagi na ryzyko krwawień.
arytmia, cymetydyna, dezypramina, dziurawiec, escytalopram, ezomeprazol, flekainid, flukonazol, fluwoksamina, haloperydol, hipokalemia, hipomagnezemia, inhibitor MAO, inhibitor MAO-A, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym CYP2C19, izoenzym CYP2D6, izoenzym CYP3A4, klomipramina, lanzoprazol, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwzakrzepowy, lek serotoninergiczny, linezolid, metabolizm CYP2C19, metoprolol, moklobemid, neuroleptyk, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nortryptylina, omeprazol, próg drgawkowy, propafenon, rysperydon, selegilina, tiorydazyna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tyklopidyna, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Interakcje leku – Depralin ODT 20 mg

Escytalopram, substancja czynna Depralin ODT, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest łączenie escytalopramu z nieodwracalnymi nieselektywnymi inhibitorami MAO, moklobemidem, linezolidem oraz lekami wydłużającymi odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy Ia i III, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, niektóre antybiotyki i leki przeciwpsychotyczne), ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego lub arytmii. Ostrożność wymaga także łączenie escytalopramu z lekami serotoninoergicznymi (tramadol, sumatryptan, buprenorfina), lekami obniżającymi próg drgawkowy (np. TCA, SSRI, neuroleptyki, bupropion), litem, tryptofanem oraz preparatami z dziurawca. Współistniejące stosowanie z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi wymaga ścisłego monitorowania parametrów krzepnięcia, a z NLPZ – uwagi ze względu na zwiększone ryzyko krwawień. Alkohol, mimo braku bezpośrednich interakcji, jest niewskazany ze względu na potencjalne nasilenie działania depresyjnego na OUN i pogorszenie stanu psychicznego pacjenta.
buprenorfina, cymetydyna, CYP2D6, CYP3A4, dezypramina, doustny lek przeciwzakrzepowy, dziurawiec, escytalopram, flekainid, flukonazol, fluwoksamina, haloperydol, hipokaliemia, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym CYP2C19, lanzoprazol, lek przeciwarytmiczny, lek serotoninoergiczny, linezolid, metoprolol, nieodwracalny nieselektywny inhibitor MAO, NLPZ, odwracalny inhibitor MAO-A, odwracalny nieselektywny inhibitor MAO, omeprazol, próg drgawkowy, propafenon, rysperydon, selegilina, SSRI, tiorydazyna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tryptofan, tyklopidyna, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Interakcje leku – Oropram 20 mg tabletki powlekane 20 mg

Citalopram, składnik aktywny Oropramu 20 mg, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mogą prowadzić do poważnych działań niepożądanych. Szczególnie istotne jest przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania z inhibitorami MAO (np. selegilina >10 mg/dobę, linezolid, moklobemid) ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego, rabdomiolizy, ośrodkowej hipertermii, majaczenia i śpiączki. Również łączenie citalopramu z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. pimozyd, antyarytmiki klasy IA i III, niektóre antybiotyki i leki przeciwpsychotyczne) jest przeciwwskazane z powodu ryzyka arytmii i istotnego wydłużenia QTc (np. pimozyd 2 mg z citalopramem 40 mg/dobę wydłuża QTc o około 10 ms). Należy zachować ostrożność przy stosowaniu leków serotoninergicznych (lit, tryptofan, agoniści receptorów 5-HT jak tramadol, sumatryptan), leków wpływających na hemostazę (NLPZ, ASA, leki przeciwzakrzepowe) oraz leków obniżających próg drgawkowy, ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych i konieczność monitorowania pacjenta. Spożywanie alkoholu jest niewskazane, mimo braku jednoznacznych dowodów na interakcje farmakokinetyczne czy farmakodynamiczne.
arytmia złośliwa, buspiron, cymetydyna, czynność płytek krwi, dezypramina, digoksyna, escitalopram, flekainid, flukonazol, fluwoksamina, glikoproteina p, haloperidol, hipokaliemia, hipomagnezemia, indeks terapeutyczny, inhibitor CYP2C19, inhibitor MAO, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym CYP2C19, izoenzym CYP2D6, izoenzym CYP3A4, karbamazepina, klomipramina, krwawienie, lanzoprazol, leki antyarytmiczne, leki przeciwzakrzepowe, linezolid, majaczenie, metoprolol, moklobemid, nortryptylina, omeprazol, pimozyd, próg drgawkowy, propafenon, rabdomioliza, rysperydon, selegilina, terapia elektrowstrząsowa, tiorydazyna, trójcykliczne leki przeciwdepresyjne, tyklopidyna, warfaryna, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy, ziele dziurawca
Leksykon leków
Interakcje leku – Kapizen 10 mg

Lerkanidypina, metabolizowana głównie przez enzym CYP3A4, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne z inhibitorami i induktorami tego enzymu. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol, powodują 15-krotne zwiększenie AUC i 8-krotne zwiększenie Cmax S-lerkanidypiny, co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Cyklosporyna zwiększa stężenie lerkanidypiny 3-krotnie oraz AUC cyklosporyny o 21%, co również wyklucza ich kojarzenie. Grejpfruty i sok grejpfrutowy podnoszą biodostępność lerkanidypiny, nasilając jej działanie hipotensyjne, dlatego ich spożycie jest przeciwwskazane podczas terapii. Induktory CYP3A4 (fenytoina, fenobarbital, karbamazepina, ryfampicyna) osłabiają efekt przeciwnadciśnieniowy, wymagając częstszej kontroli ciśnienia tętniczego. Alkohol może nasilać działanie rozszerzające naczynia, zwiększając ryzyko objawów ortostatycznych i omdleń, co wskazuje na konieczność abstynencji lub ograniczenia spożycia alkoholu.
alfa-adrenolityk, amiodaron, astemizol, beta-adrenolityk, chinidyna, cyklosporyna, cymetydyna, digoksyna, diuretyk, działanie hipotensyjne, enzym CYP3A4, erytromycyna, fenobarbital, fenytoina, fluoksetyna, induktor enzymu, inhibitor ACE, inhibitor CYP2D6, inhibitor CYP3A4, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, kortykosteroid, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwdrgawkowy, lerkanidypina, metoprolol, midazolam, neuroleptyk, objaw ortostatyczny, pochodna dihydropirydyny, rozszerzenie naczyń krwionośnych, ryfampicyna, rytonawir, sok grejpfrutowy, sotalol, symwastatyna, terfenadyna, toksyczność digoksyny, troleandomycyna, zawrót głowy, β-metylodigoksyna
Leksykon leków
Działania niepożądane – Bloxazoc 47,5 mg

Metoprolol bursztynian, substancja czynna leku Bloxazoc w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, wywołuje działania niepożądane u około 10% leczonych pacjentów, z częstością i nasileniem zależnymi od dawki (23,75 mg, 47,5 mg, 95 mg, 190 mg). Najczęściej obserwowaną reakcją jest małopłytkowość (≥1/10), zwiększająca ryzyko krwawień. Często występują zaburzenia psychiczne, takie jak depresja, koszmary senne i zaburzenia snu (≥1/100 do <1/10). Działania niepożądane o częstości niezbyt częstej (≥1/1 000 do <1/100) obejmują zmęczenie, zawroty głowy, bóle głowy, parestezje, zaburzenia widzenia, szumy uszne, bradykardię (<60 uderzeń/min), przemijające nasilenie niewydolności serca, skurcz oskrzeli u astmatyków, nudności, bóle brzucha, podwyższenie aminotransferaz, reakcje skórne oraz bóle stawów i odwracalne zaburzenia libido.
ból stawów, bradykardia, depresja, duszność wysiłkowa, kołatanie serca, kurcze mięśni, łuszczyca, małopłytkowość, metoprolol, metoprololu bursztynian, nadwrażliwość na światło, nadwrażliwość skóry, niewydolność serca, omamy, ostry zawał mięśnia sercowego, parestezje, skurcz oskrzeli, szumy uszne, wstrząs kardiogenny, zaburzenia libido, zaburzenia pamięci, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia smaku, zaburzenia snu, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby, zgorzel
Leksykon leków
Interakcje leku – Pamyl 20 mg 20 mg

Pantoprazol, jako inhibitor pompy protonowej, wpływa na farmakokinetykę wielu leków głównie poprzez podwyższenie pH soku żołądkowego oraz metabolizm przez CYP2C19. Istotne klinicznie interakcje dotyczą przede wszystkim azolowych leków przeciwgrzybiczych (ketokonazol, itrakonazol, pozakonazol), inhibitorów proteazy HIV (zwłaszcza atazanawiru), erlotynibu oraz leków przeciwzakrzepowych z grupy pochodnych kumaryny (warfaryna, fenprokumon). Zmniejszenie biodostępności leków przeciwgrzybiczych i inhibitorów proteazy HIV jest znaczące, co wymaga rozważenia alternatywnej terapii lub ograniczenia dawki pantoprazolu do 20 mg/dobę oraz ścisłego monitorowania stanu klinicznego. W przypadku pochodnych kumaryny obserwowano zwiększenie INR i wydłużenie czasu protrombinowego, co wymaga regularnego monitorowania parametrów krzepnięcia. Ponadto, przy stosowaniu wysokich dawek metotreksatu (≥300 mg) może dojść do wzrostu stężenia metotreksatu w osoczu, co wskazuje na konieczność czasowego odstawienia pantoprazolu.
amoksycylina, atazanawir, azolowy lek przeciwgrzybiczny, CYP1A2, CYP2C19, CYP2C9, CYP2D6, CYP2E1, CYP3A4, cytochrom P450, czas protrombinowy, diazepam, digoksyna, diklofenak, dziurawiec zwyczajny, erlotynib, etynyloestradiol, fenprokumon, fluwoksamina, glibenklamid, glikoproteina p, inhibitor pompy protonowej, inhibitor proteazy HIV, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, kofeina, lek przeciwzakrzepowy, lek zobojętniający, lewonorgestrel, metabolizm wątrobowy, metoprolol, metotreksat, metronidazol, naproksen, nifedypina, pH soku żołądkowego, piroksykam, pochodna kumaryny, pozakonazol, ryfampicyna, schemat eradykacyjny, teofilina, warfaryna, wartość INR, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie Helicobacter pylori
Leksykon leków
Interakcje leku – Cogiton 5 5 mg

Chlorowodorek donepezylu jest metabolizowany głównie przez izoenzymy CYP3A4 i CYP2D6, co stanowi podstawę licznych interakcji farmakokinetycznych. Inhibitory CYP3A4 (ketokonazol, itrakonazol, erytromycyna) oraz CYP2D6 (chinidyna, fluoksetyna) mogą zwiększać stężenie donepezylu we krwi nawet o około 30%, co wymaga monitorowania pacjenta i ewentualnej modyfikacji dawki. Z kolei induktory tych enzymów (ryfampicyna, fenytoina, karbamazepina, alkohol) mogą obniżać stężenie leku, potencjalnie zmniejszając jego skuteczność terapeutyczną. Donepezyl nie wpływa na metabolizm teofiliny, warfaryny, cymetydyny ani digoksyny, a metabolizm donepezylu pozostaje niezmieniony podczas ich stosowania. Zaleca się ostrożność i monitorowanie kliniczne przy jednoczesnym stosowaniu leków modulujących aktywność CYP3A4 i CYP2D6.
agonista cholinergiczny, amiodaron, amitryptylina, antybiotyk, antybiotyk makrolidowy, atropina, badanie EKG, betanechol, chinidyna, chlorowodorek donepezylu, cymetydyna, cytalopram, częstoskurcz komorowy torsade de pointes, digoksyna, donepezyl, erytromycyna, escytalopram, fenytoina, fluoksetyna, inhibitor acetylocholinoesterazy, interakcja farmakodynamiczna, itrakonazol, izoenzym CYP2D6, izoenzym CYP3A4, izoenzym cytochromu P450, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, lek beta-adrenolityczny, lek cholinolityczny, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwpsychotyczny, lek zwiotczający mięśnie szkieletowe, lewofloksacyna, metoprolol, moksyfloksacyna, niewydolność serca, pimozyd, pochodna fenotiazyny, propranolol, ryfampicyna, sertindol, skopolamina, sotalol, sukcynylocholina, synergizm działania, teofilina, warfaryna, wydłużenie odstępu QTc, zyprazydon