zwiększone ślinienie
Zwiększone ślinienie (hypersalivation, sialorrhea, ptyalism) to stan nadmiernej produkcji śliny lub zaburzenia w jej połykaniu, co prowadzi do gromadzenia się wydzieliny w jamie ustnej i może skutkować wyciekaniem śliny z ust. Fizjologicznie człowiek produkuje od 1 do 1,5 litra śliny na dobę, a nadmierna produkcja może mieć podłoże zarówno fizjologiczne, jak i patologiczne.
Przyczyny zwiększonego ślinienia mogą być różnorodne, obejmując schorzenia neurologiczne (choroba Parkinsona, stwardnienie zanikowe boczne, porażenie mózgowe), przyjmowanie niektórych leków (klozapina, lit, pilocarpina), infekcje jamy ustnej, choroby przełyku, ciążę, zaburzenia psychiczne, a także reakcje na bodźce (np. widok lub zapach jedzenia). W praktyce pediatrycznej często obserwuje się to zjawisko podczas ząbkowania u niemowląt.
Diagnostyka zwiększonego ślinienia obejmuje dokładny wywiad, badanie przedmiotowe oraz w zależności od podejrzewanej przyczyny – badania obrazowe, neurologiczne lub endoskopowe. Leczenie zawsze powinno być ukierunkowane na przyczynę. W terapii objawowej stosuje się leki antycholinergiczne, iniekcje toksyny botulinowej do gruczołów ślinowych, radioterapię gruczołów, a w skrajnych przypadkach interwencje chirurgiczne.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Campto 20 mg/ml
Lek Campto (irynotekan chlorowodorek trójwodny) w dawce 350 mg/m² stosowany w monoterapii u pacjentów z rakiem okrężnicy i odbytnicy wykazuje charakterystyczny profil działań niepożądanych. Najczęściej obserwuje się późną biegunkę (występującą po 24 godzinach od podania, u 20% pacjentów) oraz zaburzenia hematologiczne, w tym neutropenię (78,7% pacjentów, z ciężką postacią <500 komórek/mm³ u 22,6%), niedokrwistość (58,7%, z hemoglobiną <8 g/dl u 8%) i małopłytkowość (7,4%). Neutropenia jest odwracalna, z nadirem około 8 dnia i powrotem do normy do 22. dnia. Gorączka neutropeniczna wystąpiła u 6,2% pacjentów, a infekcje związane z ciężką neutropenią u 5,3%, w tym dwa zgony. Ostry zespół cholinergiczny, objawiający się m.in. biegunką, bólem brzucha, poceniem i zwężeniem źrenic, pojawił się u 9% pacjentów i ustępował po podaniu atropiny.
astenia, atropina, bilirubina, ból brzucha, fosfataza zasadowa, gorączka neutropeniczna, hemoglobina, infekcja, irynotekan, kreatynina, lek przeciwwymiotny, łysienie, małopłytkowość, neutropenia, niedokrwistość, nudności, ostry zespół cholinergiczny, późna biegunka, rak okrężnicy i odbytnicy, transaminazy, układ krwiotwórczy, wczesna biegunka, wymioty, zaburzenia hematologiczne, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zakażenie, zapalenie błony śluzowej, zaparcie, zmniejszenie apetytu, zwężenie źrenic, zwiększone ślinienie - Leksykon substancji czynnych
Rabarbar – Wskazania do stosowania
Rabarbar (Rheum) w potencji homeopatycznej 5 CH stanowi jeden z trzech składników preparatu Camilia, dedykowanego leczeniu bolesnego ząbkowania u niemowląt. Każdy jednodawkowy pojemnik (1 ml) zawiera 333,3 mg rabarbaru w potencji 5 CH, obok Chamomilla vulgaris 9 CH oraz Phytolacca decandra 5 CH, również w dawce 333,3 mg. Preparat podawany doustnie ma na celu łagodzenie objawów takich jak ból i obrzęk dziąseł, drażliwość, zwiększone ślinienie, trudności z zasypianiem oraz niepokój, które są charakterystyczne dla okresu wyrzynania się zębów mlecznych, trwającego od około 4. miesiąca do 3. roku życia dziecka, ze szczególnym nasileniem w pierwszych 18 miesiącach.