nifedipina
Nifedipina to lek z grupy antagonistów wapnia (blokerów kanałów wapniowych), który działa poprzez blokowanie napływu jonów wapnia do komórek mięśni gładkich naczyń krwionośnych i mięśnia sercowego. Jest stosowana głównie w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz dławicy piersiowej (choroby wieńcowej).
Mechanizm działania nifedipiny polega na rozszerzaniu naczyń krwionośnych, szczególnie tętnic wieńcowych i obwodowych, co prowadzi do zmniejszenia oporu naczyniowego i obniżenia ciśnienia tętniczego. Lek ten wykazuje silniejsze działanie na naczynia obwodowe niż na mięsień sercowy, co odróżnia go od innych antagonistów wapnia.
W praktyce klinicznej nifedipina występuje w preparatach o szybkim uwalnianiu oraz w formach o przedłużonym działaniu (XL, GITS). Formy o przedłużonym uwalnianiu są preferowane w leczeniu przewlekłym ze względu na mniejsze ryzyko działań niepożądanych związanych z gwałtownym spadkiem ciśnienia. Główne działania niepożądane nifedipiny obejmują ból głowy, zawroty głowy, zaczerwienienie twarzy, obrzęki obwodowe oraz refluks żołądkowo-przełykowy.
Nifedipina jest przeciwwskazana u pacjentów z ciężką stenozą aortalną, niestabilną dławicą piersiową oraz w pierwszym miesiącu po zawale mięśnia sercowego. Należy zachować szczególną ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu z beta-blokerami i innymi lekami hipotensyjnymi ze względu na ryzyko nasilonego spadku ciśnienia tętniczego.