choroba nadnerczy
Choroby nadnerczy obejmują szeroki zakres zaburzeń dotykających gruczoły nadnerczowe, które produkują hormony regulujące metabolizm, ciśnienie krwi, reakcję na stres oraz równowagę wodno-elektrolitową. Wśród najczęstszych patologii wymienia się: niedoczynność kory nadnerczy (choroba Addisona), nadczynność (zespół Cushinga), guzy nadnerczy (w tym pheochromocytoma), zespół Conna oraz wrodzoną hiperplazję nadnerczy.
Diagnostyka chorób nadnerczy opiera się na oznaczeniach hormonalnych (kortyzol, ACTH, aldosteron, katecholaminy, androgeny), testach dynamicznych (test hamowania deksametazonem, test stymulacji ACTH) oraz badaniach obrazowych (tomografia komputerowa, rezonans magnetyczny). Objawy mogą obejmować zmęczenie, wahania ciśnienia tętniczego, zaburzenia elektrolitowe, zmiany w rozmieszczeniu tkanki tłuszczowej, osłabienie mięśniowe oraz zaburzenia metaboliczne.
Leczenie chorób nadnerczy zależy od rodzaju schorzenia i obejmuje farmakoterapię (m.in. glikokortykosteroidy, leki przeciwnadciśnieniowe, inhibitory steroidogenezy), zabiegi chirurgiczne (adrenalektomia) oraz leczenie przyczynowe w przypadku wtórnych zaburzeń. Nowoczesne podejście terapeutyczne uwzględnia minimalizację powikłań metabolicznych oraz dostosowanie dawkowania leków do indywidualnych potrzeb pacjenta.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Glukagon – Przeciwwskazania stosowania
Glukagon, hormon peptydowy produkowany przez komórki alfa wysp trzustkowych, dostępny jest w formie rekombinowanego chlorowodorku glukagonu (1 mg/1 j.m.) w preparacie GlucaGen 1 mg HypoKit. Podstawowym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na substancję czynną lub substancje pomocnicze, co może skutkować reakcjami alergicznymi od łagodnych po zagrażające życiu anafilaksje. Drugim kluczowym przeciwwskazaniem jest obecność guza chromochłonnego nadnerczy (phaeochromocytoma), ze względu na ryzyko gwałtownego uwolnienia katecholamin i poważnych powikłań, takich jak przełom nadciśnieniowy, udar mózgu czy zawał mięśnia sercowego. Przed zastosowaniem glukagonu konieczne jest szczegółowe zebranie wywiadu alergologicznego oraz ocena ryzyka chorób nadnerczy, zwłaszcza u pacjentów z objawami sugerującymi guz chromochłonny (np. nawracające bóle głowy, nadciśnienie tętnicze oporne na leczenie, kołatanie serca, nadmierna potliwość).
adrenalina i noradrenalina, chlorowodorek glukagonu, choroba nadnerczy, ciężka hipoglikemia, dożylne podanie glukozy, GlucaGen, glukagon, guz chromochłonny nadnerczy, historia medyczna, hormon peptydowy, katecholaminy, kołatanie serca, komórki alfa trzustki, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, phaeochromocytoma, produkt leczniczy, przełom nadciśnieniowy, rdzeń nadnerczy, reakcja anafilaktyczna, rekombinacja DNA, stan hipoglikemiczny, substancja czynna, substancja pomocnicza, udar mózgu, węglowodany proste, wywiad alergologiczny, zawał mięśnia sercowego - Leksykon chorób i schorzeń
Łagodne guzy nadnerczy – Zapobieganie i profilaktyka
Łagodne guzy nadnerczy, takie jak adenoma nadnercza, mają głównie podłoże genetyczne i nie podlegają skutecznej prewencji poprzez modyfikację stylu życia. Niemniej jednak, stosowanie ogólnych zasad profilaktyki onkologicznej, takich jak unikanie tytoniu i alkoholu, utrzymanie BMI poniżej 25, regularna aktywność fizyczna oraz dieta bogata w owoce i warzywa, może obniżyć ryzyko rozwoju tych zmian. Szczególnie istotne jest monitorowanie pacjentów z predyspozycjami genetycznymi (np. z zespołami Li-Fraumeni, VHL, MEN1/2) oraz kontrola czynników ryzyka metabolicznego, takich jak nadciśnienie tętnicze i cukrzyca. Wczesne wykrycie guzów, często przypadkowo podczas badań obrazowych (TK, MRI), oraz badania hormonalne i genetyczne u osób wysokiego ryzyka, umożliwiają odpowiednie zarządzanie i zapobieganie powikłaniom.
adrenalektomia, badanie genetyczne, badanie obrazowe, choroba nadnerczy, choroba sercowo-naczyniowa, choroba von Hippel-Lindau, cukrzyca typu 2, diada Carneya-Stratakisa, guz chromochłonny, guz nadnercza, incidentaloma nadnercza, kortykosteroid, nadciśnienie tętnicze, neurofibromatoza, poradnictwo genetyczne, profilaktyka onkologiczna, rak nadnercza, subkliniczny zespół Cushinga, triada Carneya, wskaźnik masy ciała, zespół Cushinga, zespół Li-Fraumeni, zespół mnogiej gruczolakowatości wewnątrzwydzielniczej, zespół paraganglioma - Leksykon substancji czynnych
Insulina izofanowa – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Insulina izofanowa, stanowiąca 70% preparatów dwufazowych (np. Gensulin M30, Humulin M3) oraz dostępna jako Humulin N, wymaga ścisłego nadzoru lekarskiego przy zmianie typu, marki, pochodzenia lub metody produkcji, gdyż może to wymagać modyfikacji dawki. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów przechodzących z insuliny zwierzęcej na ludzką izofanową, u których dawka i objawy hipoglikemii mogą ulec zmianie, a wczesne symptomy hipoglikemii mogą być mniej wyraźne lub odmienne. Czynniki takie jak długotrwała cukrzyca, neuropatia cukrzycowa czy stosowanie β-adrenolityków również mogą maskować objawy hipoglikemii. Niewyrównana glikemia podczas terapii może prowadzić do poważnych powikłań, w tym śpiączki lub zgonu, a przerwanie leczenia grozi hiperglikemią i kwasicą ketonową. Wytwarzanie przeciwciał na insulinę izofanową jest możliwe, lecz ich miano jest niższe niż przy insulinie zwierzęcej.
amyloidoza skórna, choroba nadnerczy, choroba przysadki mózgowej, choroba tarczycy, choroba trzustki, cukrzyca insulinozależna, dysfagia, Gensulin M30, gruczoł wydzielania wewnętrznego, hiperglikemia, hipoglikemia, Humulin M3, Humulin N, insulina izofanowa, intensywna insulinoterapia, kontrola glikemii, kwasica ketonowa, leczenie skojarzone, lipodystrofia, neuropatia cukrzycowa, niewydolność serca, pioglitazon, preparat dwufazowy, przeciwciało, wstrzykiwacz insulinowy, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, β-adrenolityk - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Betahistine dihydrochloride Accord 8 mg
Betahistine dihydrochloride Accord (tabletki 8 mg) jest przeciwwskazany u pacjentów z guzem chromochłonnym nadnerczy oraz u osób z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze preparatu. Guz chromochłonny stanowi bezwzględne przeciwwskazanie ze względu na ryzyko gwałtownego wzrostu stężenia katecholamin i ciężkiego nadciśnienia tętniczego, co może prowadzić do przełomu nadciśnieniowego zagrażającego życiu. Ponadto, lek zawiera 50 mg laktozy jednowodnej w jednej tabletce, co wyklucza jego stosowanie u pacjentów z ciężką nietolerancją laktozy, całkowitym niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
aminy katecholowe, choroba nadnerczy, dichlorowodorek betahistyny, guz chromochłonny nadnerczy, katecholaminy, laktoza jednowodna, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, nietolerancja laktozy, pheochromocytoma, przełom nadciśnieniowy, syntetyczny analog histaminy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Gensulin M40 (40/60)
Gensulin M40 (40/60) to dwufazowa ludzka insulina zawierająca 40% insuliny rozpuszczalnej i 60% insuliny izofanowej, produkowana metodą rekombinacji DNA E. coli. Zmiana typu, marki, mocy lub pochodzenia insuliny wymaga ścisłego nadzoru lekarskiego i dostosowania dawki, zwłaszcza przy przejściu z insuliny zwierzęcej na ludzką, gdzie objawy hipoglikemii mogą być mniej wyraźne lub zmienione. Należy uwzględnić czynniki takie jak długość trwania cukrzycy, neuropatia, stosowanie β-adrenolityków oraz intensywność insulinoterapii, które mogą maskować wczesne objawy hipoglikemii. Nieprawidłowe dawkowanie lub przerwanie terapii może prowadzić do hiperglikemii i kwasicy ketonowej, stanów zagrażających życiu. Przeciwciała przeciwinsulinowe mogą się pojawić, choć ich miano jest zwykle niższe niż przy insulinie zwierzęcej.
beta-adrenolityki, biologiczny produkt leczniczy, choroba nadnerczy, choroba przysadki mózgowej, choroba tarczycy, choroba trzustki, cukrzyca insulinozależna, hiperglikemia, insulina dwufazowa, insulina ludzka, intensywna insulinoterapia, kwasica ketonowa, lipodystrofia, miejsce wstrzyknięcia insuliny, nadczynność tarczycy, neuropatia cukrzycowa, niewydolność serca, objawy hipoglikemii, pioglitazon, przeciwciała przeciwinsulinowe, rekombinacja DNA, wstrzykiwacz insulinowy, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zapotrzebowanie na insulinę - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Vertisan 24 24 mg
Betahistyna dichlorowodorek, substancja czynna leku Vertisan 24 (24 mg/tabletka), jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na betahistynę lub substancje pomocnicze, w tym 142,5 mg laktozy na tabletkę, co jest istotne u osób z nietolerancją laktozy. Ponadto, bezwzględnym przeciwwskazaniem jest obecność guza chromochłonnego nadnerczy (pheochromocytoma), ze względu na ryzyko nasilenia wydzielania katecholamin i potencjalnego niebezpiecznego wzrostu ciśnienia tętniczego. W związku z tym, przed rozpoczęciem terapii konieczna jest szczegółowa ocena stanu klinicznego pacjenta oraz wywiad alergologiczny i endokrynologiczny.
betahistyna dichlorowodorek, choroba nadnerczy, ciśnienie tętnicze, działanie niepożądane, guz chromochłonny nadnerczy, katecholaminy, komórki chromochłonne, nadwrażliwość, nietolerancja laktozy, pheochromocytoma, rdzeń nadnerczy, reakcja alergiczna, substancja czynna, substancja pomocnicza, Vertisan 24, wywiad alergologiczny - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Furosemidum Aurovitas
Furosemidum Aurovitas wymaga szczególnej ostrożności i indywidualnego dostosowania dawki u pacjentów z grup ryzyka, takich jak osoby w podeszłym wieku, pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby, cukrzycy, dną moczanową, zespołem wątrobowo-nerkowym oraz hipoproteinemią. U pacjentów w podeszłym wieku zaleca się mniejszą dawkę początkową oraz ścisłe monitorowanie ciśnienia tętniczego i parametrów nerkowych. W przypadku cukrzycy konieczne jest monitorowanie glikemii i zaprzestanie stosowania furosemidu przed badaniem tolerancji glukozy. U wcześniaków wskazane jest monitorowanie czynności nerek oraz wykonanie badania ultrasonograficznego w celu wykrycia ewentualnej wapnicy lub kamicy nerkowej. Ponadto, u pacjentów z hipoproteinemią należy ostrożnie dostosowywać dawkę, ze względu na ryzyko ototoksyczności.
antagonista receptora angiotensyny II, badanie ultrasonograficzne nerek, choroba nadnerczy, cukrzyca utajona, dna moczanowa, działanie moczopędne, furosemid, hiperkalcemia, hipokaliemia, hiponatremia, hipoproteinemia, hipowolemia, inhibitor ACE, kamica nerkowa, kwas moczowy w surowicy, nefropatia kontrastowa, niedociśnienie objawowe, niedrożność dróg moczowych, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ototoksyczność, przerost gruczołu krokowego, trudność w oddawaniu moczu, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej, zaburzenie wodno-elektrolitowe, zatrzymanie moczu, zespół nerczycowy, zespół wątrobowo-nerkowy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Humulin M3 (30/70)
Humulin M3 (30/70) to preparat insuliny ludzkiej o stężeniu 100 j.m./ml, zawierający 30% insuliny rozpuszczalnej i 70% izofanowej. Zmiana terapii insulinowej, w tym modyfikacja dawki, marki, typu insuliny lub jej pochodzenia (zwierzęca vs. ludzka), wymaga ścisłego nadzoru lekarskiego ze względu na ryzyko zaburzeń kontroli glikemii. Szczególną uwagę należy zwrócić na możliwość osłabienia lub zmiany objawów wczesnych hipoglikemii, zwłaszcza po przejściu z insuliny zwierzęcej na ludzką, a także u pacjentów z długotrwałą cukrzycą, neuropatią czy stosujących β-adrenolityki. Niewyrównana hipoglikemia lub hiperglikemia może prowadzić do poważnych powikłań, w tym śpiączki i zgonu, a przerwanie leczenia insuliną insulinozależnej grozi kwasicą ketonową. W trakcie terapii należy monitorować wpływ chorób endokrynologicznych, nerek, wątroby, infekcji oraz stresu na zapotrzebowanie na insulinę.
amyloidoza skórna, beta-adrenolityki, choroba nadnerczy, choroba przysadki mózgowej, choroba tarczycy, cukrzyca, cukrzyca insulinozależna, dawkowanie insuliny, hiperglikemia, hipoglikemia, insulina ludzka, insulina pochodzenia zwierzęcego, intensywna insulinoterapia, kwasica ketonowa, lipodystrofia, neuropatia cukrzycowa, niewydolność krążenia, niewydolność serca, objawy hipoglikemii, pioglitazon, produkt biologiczny, przeciwciała przeciwinsulinowe, wstrzykiwacz insulinowy, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon substancji czynnych
Eprosartan – Wskazania do stosowania
Eprosartan, będący antagonistą receptora angiotensyny II typu AT1, jest zarejestrowany wyłącznie do leczenia nadciśnienia tętniczego pierwotnego u dorosłych. Preparat Teveten zawiera 600 mg mezylanu eprosartanu w formie tabletki powlekanej, co umożliwia stosowanie zarówno w monoterapii, jak i terapii skojarzonej w przypadku niewystarczającej kontroli ciśnienia tętniczego. Mechanizm działania polega na selektywnym blokowaniu receptorów AT1, co prowadzi do obniżenia oporu obwodowego i skutecznej redukcji ciśnienia tętniczego. Wskazanie do stosowania ogranicza się do nadciśnienia pierwotnego, bez oficjalnych zaleceń w innych schorzeniach układu sercowo-naczyniowego.
antagonista receptora angiotensyny II, blokowanie receptora angiotensyny II, choroba nadnerczy, choroba nerek, choroba niedokrwienna serca, eprosartan, laktoza jednowodna, lek hipotensyjny, nadciśnienie tętnicze, nadciśnienie tętnicze pierwotne, nietolerancja laktozy, niewydolność serca, opór obwodowy, profilaktyka wtórna po zawale, receptor angiotensyny II typu AT1, tabletka powlekana, terapia skojarzona, zaburzenie endokrynologiczne, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Histigen 8 mg
Przy kwalifikacji pacjenta do terapii dichlorowodorkiem betahistyny w preparacie Histigen (tabletki 8 mg lub 16 mg) kluczowe jest wykluczenie bezwzględnych przeciwwskazań, takich jak nadwrażliwość na substancję czynną lub substancje pomocnicze oraz obecność guza chromochłonnego nadnerczy (pheochromocytoma). Nadwrażliwość może manifestować się od łagodnych reakcji skórnych po ciężkie reakcje anafilaktyczne, dlatego szczegółowy wywiad alergologiczny jest niezbędny przed rozpoczęciem terapii. Guz chromochłonny, ze względu na nadmierne wydzielanie katecholamin, stanowi przeciwwskazanie ze względu na ryzyko poważnych interakcji i powikłań klinicznych przy stosowaniu betahistyny.
adrenalina i noradrenalina, choroba nadnerczy, dichlorowodorek betahistyny, farmakoterapia, guz chromochłonny nadnerczy, Histigen, komórki chromochłonne, linia podziału, nadwrażliwość na substancję czynną, nadwrażliwość na substancję pomocniczą, pheochromocytoma, reakcja alergiczna na lek, reakcja anafilaktyczna, wydzielanie katecholamin, wywiad alergologiczny - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Vestibo 24 mg
Lek Vestibo zawierający dichlorowodorek betahistyny w dawce 24 mg jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (210 mg/tabletkę). Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest obecność guza chromochłonnego nadnerczy, ze względu na ryzyko indukcji uwalniania amin katecholowych i ciężkiego nadciśnienia tętniczego. Należy również zachować ostrożność u pacjentów z podejrzeniem guza chromochłonnego, reakcjami alergicznymi na leki o podobnej strukturze chemicznej oraz u osób z nietolerancją laktozy, galaktozy lub niedoborem laktazy. W przypadku wystąpienia objawów sugerujących przeciwwskazania, takich jak nagły wzrost ciśnienia tętniczego lub reakcje nadwrażliwości, terapia powinna zostać natychmiast przerwana i wdrożone odpowiednie postępowanie diagnostyczne i terapeutyczne.
aminy katecholowe, analog histaminy, choroba nadnerczy, dichlorowodorek betahistyny, działanie niepożądane, guz chromochłonny, guz chromochłonny nadnerczy, konsultacja endokrynologiczna, laktoza jednowodna, leczenie hipotensyjne, nadciśnienie tętnicze, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, nietolerancja laktozy, postępowanie przeciwalergiczne, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Humulin R
Insulinoterapia wymaga ścisłej kontroli lekarskiej, zwłaszcza przy zmianach rodzaju, marki, typu (rozpuszczalna, izofanowa, mieszanka), pochodzenia (zwierzęca, ludzka, analog insuliny ludzkiej) oraz metody produkcji insuliny. Zmiana insuliny, szczególnie z pochodzenia zwierzęcego na ludzką, często wymaga korekty dawkowania, którą należy wprowadzić przy pierwszej dawce lub w ciągu kilku tygodni/miesięcy stosowania. Taka zmiana może także modyfikować obraz objawów ostrzegawczych hipoglikemii, które mogą być mniej wyraźne lub odmienne, zwłaszcza u pacjentów z długotrwałą cukrzycą, neuropatią cukrzycową, stosujących β-adrenolityki lub poddanych intensywnej insulinoterapii. Niewyrównana hipoglikemia lub hiperglikemia może prowadzić do poważnych powikłań, w tym śpiączki i zgonu. Ponadto, stosowanie insuliny ludzkiej może indukować powstawanie przeciwciał, jednak ich miano jest zwykle niższe niż przy insulinie zwierzęcej.
aktywność fizyczna, amyloidoza skórna, beta-adrenolityk, choroba nadnerczy, choroba przysadki mózgowej, choroba tarczycy, choroba zakaźna, cukrzyca insulinozależna, hiperglikemia, hipoglikemia, insulina ludzka, insulina pochodzenia zwierzęcego, insulinoterapia, intensywna insulinoterapia, kontrola glikemii, kwasica ketonowa, lipodystrofia, neuropatia cukrzycowa, niewydolność serca, pioglitazon, produkt leczniczy, wstrzykiwacz insulinowy, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Przeciwwskazania – GlucaGen 1 mg HypoKit 1 mg
GlucaGen 1 mg HypoKit zawiera 1 mg glukagonu w postaci chlorowodorku, uzyskiwanego metodą rekombinacji DNA w Saccharomyces cerevisiae. Preparat jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na glukagon lub substancje pomocnicze, ze względu na ryzyko reakcji anafilaktycznych. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest guz chromochłonny nadnerczy (phaeochromocytoma), gdyż podanie glukagonu może wywołać gwałtowne uwolnienie katecholamin, prowadząc do krytycznego wzrostu ciśnienia tętniczego i powikłań sercowo-naczyniowych. Przed zastosowaniem leku konieczne jest dokładne zebranie wywiadu alergologicznego oraz ocena ryzyka występowania guza chromochłonnego, zwłaszcza u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym opornym na leczenie, napadowymi bólami głowy i nadmierną potliwością.
chlorowodorek glukagonu, choroba nadnerczy, długotrwałe głodzenie, GlucaGen HypoKit, guz chromochłonny nadnerczy, hipoglikemia, nadciśnienie tętnicze, niewydolność wątroby, phaeochromocytoma, powikłanie sercowo-naczyniowe, przewlekła hipoglikemia, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rekombinacja DNA, Saccharomyces cerevisiae, uwolnienie katecholamin, wywiad alergologiczny - Leksykon substancji czynnych
Insulina dwufazowa – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Insulina dwufazowa, np. Humulin M3 (30/70) zawierająca 30% insuliny rozpuszczalnej i 70% izofanowej, wymaga ścisłego nadzoru lekarskiego przy zmianie typu, marki, mocy lub pochodzenia insuliny, gdyż może to wymagać modyfikacji dawki. Szczególną ostrożność należy zachować przy przejściu z insuliny zwierzęcej na ludzką, gdyż może to wpływać na dawkę i zmieniać wczesne objawy hipoglikemii, które mogą być mniej wyraźne lub odmienne. Czynniki takie jak długotrwała cukrzyca, neuropatia, stosowanie β-adrenolityków oraz intensywna insulinoterapia również mogą maskować objawy hipoglikemii, co wymaga edukacji pacjentów. Niewyrównana hipoglikemia lub hiperglikemia może prowadzić do poważnych powikłań, w tym śpiączki lub zgonu, a przerwanie leczenia może skutkować hiperglikemią i kwasicą ketonową. Wytwarzanie przeciwciał na insulinę ludzką jest możliwe, ale ich miano jest niższe niż przy insulinie zwierzęcej.
amyloidoza skórna, choroba nadnerczy, choroba tarczycy, cukrzyca insulinozależna, czynnik ryzyka, hiperglikemia, Humulin M3, insulina dwufazowa, insulina izofanowa, insulina rozpuszczalna, intensywna insulinoterapia, kontrola glikemii, kwasica ketonowa, leczenie skojarzone, lipodystrofia, nadzór lekarski, neuropatia cukrzycowa, niewydolność serca, objawy hipoglikemii, pioglitazon, rekombinacja DNA, utrata przytomności, wstrzykiwacz insulinowy, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie przysadki mózgowej, zmiana miejsca wstrzyknięcia, β-adrenolityk - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Metopirone 250 mg
Metopirone (metyrapon) w dawce 250 mg w postaci miękkich kapsułek jest przeciwwskazany u pacjentów z pierwotnymi zaburzeniami czynności kory nadnerczy, w tym chorobą Addisona, ze względu na ryzyko nasilenia niewydolności nadnerczy i potencjalnego zagrożenia życia. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest wykluczenie pierwotnej niewydolności nadnerczy oraz dokładna ocena parametrów endokrynologicznych. Ponadto, przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na metyrapon lub substancje pomocnicze, zwłaszcza parahydroksybenzoesany (0,71 mg etylowego i 0,35 mg propylowego parahydroksybenzoesanu sodowego w kapsułce), które mogą wywoływać reakcje alergiczne, w tym opóźnione reakcje nadwrażliwości.
choroba Addisona, choroba nadnerczy, inhibitor syntezy kortyzolu, mechanizm działania leku, metyrapon, nadwrażliwość na substancję czynną, niewydolność nadnerczy, parahydroksybenzoesan sodowy, parametry endokrynologiczne, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, synteza kortyzolu, test alergiczny, wywiad alergologiczny - Leksykon chorób i schorzeń
Blok serca – Etiologia i przyczyny
Blok serca to zaburzenie przewodnictwa elektrycznego, prowadzące do opóźnienia lub całkowitego zablokowania impulsów z przedsionków do komór. Przyczyny dzielą się na wrodzone i nabyte, z przewagą tych drugich. Wrodzony blok serca, występujący u 1 na 15 000-22 000 noworodków, najczęściej związany jest z przeciwciałami matczynymi (SLE, zespół Sjögrena), wrodzonymi wadami serca, zakażeniami wirusowymi, guzami płodu oraz mutacjami genów SCN5A i TRPM4. Nabyty blok serca najczęściej wynika z idiopatycznych procesów degeneracyjnych układu przewodzącego (choroba Leva, Lenegre’a, zmiany zwyrodnieniowe), stanowiących 40-50% przypadków, oraz choroby niedokrwiennej serca (około 20%), w tym zawału mięśnia sercowego (zwłaszcza ściany dolnej i przedniej) i przewlekłej choroby wieńcowej.
ablacja przegrody alkoholowa, ablacja węzła przedsionkowo-komorowego, amyloidoza, antagonista kanału wapniowego, beta-adrenolityk, blok serca, borelioza, choroba Chagasa, choroba Lenegre’a, choroba Leva, choroba nadnerczy, choroba niedokrwienna serca, choroba tarczycy, choroba wieńcowa, choroba zastawki serca, cukrzyca, digoksyna, dystrofia mięśniowa Beckera, dystrofia miotoniczna, glikozyd nasercowy, gorączka reumatyczna, hemochromatoza, hiperkaliemia, hipokalemia, hipomagnezemia, infekcyjne zapalenie wsierdzia, kardiomiopatia, lek antyarytmiczny, mutacja genu, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, nerw błędny, niedoczynność tarczycy, obturacyjny bezdech senny, pęczek Hisa, proces degeneracyjny, przezcewnikowa implantacja zastawki aortalnej, reakcja wazowagalna, reumatoidalne zapalenie stawów, sarkoidoza serca, szpiczak mnogi, tetralogia Fallota, toczeń rumieniowaty układowy, twardzina układowa, wrodzona wada serca, wrodzony blok serca, zaburzenie przewodnictwa elektrycznego, zapalenie mięśnia sercowego, zawał mięśnia sercowego, zespół Sjögrena