blokowanie pompy protonowej

Blokowanie pompy protonowej to kluczowy mechanizm działania inhibitorów pompy protonowej (IPP), będących jedną z najczęściej stosowanych grup leków w gastroenterologii. Pompa protonowa (H+/K+-ATP-aza) znajduje się w komórkach okładzinowych błony śluzowej żołądka i odpowiada za ostatni etap wydzielania kwasu solnego do światła żołądka.

Inhibitory pompy protonowej są prolekami, które po wchłonięciu i dotarciu do komórek okładzinowych ulegają aktywacji w kwaśnym środowisku kanalików wydzielniczych. Aktywna forma leku wiąże się kowalencyjnie z pompą protonową, nieodwracalnie blokując jej działanie. Prowadzi to do znaczącego zahamowania wydzielania kwasu żołądkowego, niezależnie od czynnika stymulującego sekrecję.

Skuteczność IPP w hamowaniu wydzielania kwasu solnego jest znacznie wyższa niż antagonistów receptora H2, co czyni je lekami pierwszego wyboru w terapii chorób związanych z nadmiernym wydzielaniem kwasu, takich jak choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, refluks żołądkowo-przełykowy, zespół Zollingera-Ellisona czy eradykacja Helicobacter pylori. Blokowanie pompy protonowej pozwala również na ochronę błony śluzowej górnego odcinka przewodu pokarmowego u pacjentów przyjmujących NLPZ.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl