szczepionka NeisVac-C
NeisVac-C to szczepionka polisacharydowa skoniugowana przeciwko meningokokom grupy C (Neisseria meningitidis serogrupy C). Jest stosowana w profilaktyce inwazyjnej choroby meningokokowej, w tym sepsy i zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych, wywoływanej przez ten patogen.
Szczepionka zawiera oczyszczone polisacharydy otoczkowe meningokoków grupy C, które są skoniugowane z toksoidem tężcowym, pełniącym funkcję białka nośnikowego. Koniugacja zwiększa immunogenność szczepionki i powoduje wytworzenie pamięci immunologicznej, co jest szczególnie istotne w przypadku szczepień dzieci poniżej 2. roku życia.
NeisVac-C jest zalecana do stosowania u niemowląt od 2. miesiąca życia, dzieci, młodzieży i dorosłych. W przypadku niemowląt standardowy schemat szczepienia obejmuje dwie dawki w odstępie co najmniej 2 miesięcy, z dawką przypominającą w drugim roku życia. U dzieci powyżej 1. roku życia, młodzieży i dorosłych stosuje się pojedynczą dawkę szczepionki.
Skuteczność szczepionki NeisVac-C w zapobieganiu inwazyjnej chorobie meningokokowej wywołanej przez serogrupy C została potwierdzona w badaniach klinicznych oraz w obserwacjach epidemiologicznych. W krajach, gdzie wprowadzono powszechne szczepienia przeciwko meningokokom grupy C, odnotowano znaczący spadek zachorowań wywołanych przez tę serogrupe.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Polisacharyd Neisseria meningitidis grupy C – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przeprowadzone badania przedkliniczne polisacharydu (O-deacetylowanego) Neisseria meningitidis grupy C (szczep C11), skoniugowanego z toksoidem tężcowym w dawce 10-20 µg oraz adsorbowanego na wodorotlenku glinu (0,5 mg Al³⁺/0,5 ml), wykazały brak istotnych zagrożeń dla zdrowia ludzkiego. Ocena obejmowała konwencjonalne badania farmakologiczne, które nie ujawniły negatywnego wpływu na podstawowe funkcje fizjologiczne ani interakcji z układami organizmu. Dodatkowo, testy pirogenności nie wykazały potencjału do wywoływania reakcji gorączkowych, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa szczepionek przed ich zastosowaniem klinicznym.
badanie farmakologiczne, badanie pirogenności, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, działanie pirogenne, Neisseria meningitidis, polisacharyd meningokokowy, polisacharyd Neisseria meningitidis grupy C, reakcja gorączkowa, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, rozwój pourodzeniowy, szczepionka NeisVac-C, toksoid tężcowy, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, wodorotlenek glinu - Leksykon substancji czynnych
Polisacharyd Neisseria meningitidis grupy C – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Polisacharyd Neisseria meningitidis grupy C, będący głównym składnikiem aktywnym szczepionki NeisVac-C w dawce 10 µg na 0,5 ml, skoniugowany z toksoidem tężcowym (10-20 µg) i adsorbowany na 0,5 mg Al, nie wykazuje bezpośredniego działania farmakologicznego na ośrodkowy układ nerwowy. Brak jest dedykowanych badań klinicznych oceniających wpływ tego składnika na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. W związku z tym, potencjalne ograniczenia w zdolnościach psychomotorycznych mogą wynikać jedynie z działań niepożądanych poszczepiennych, takich jak zawroty głowy, zmęczenie czy zaburzenia widzenia, które mogą tymczasowo upośledzać funkcje wymagające pełnej koncentracji.
- Leksykon substancji czynnych
Polisacharyd Neisseria meningitidis grupy C – Właściwości farmakodynamiczne
Polisacharyd (O-deacetylowany) Neisseria meningitidis grupy C, stosowany w szczepionce NeisVac-C (kod ATC: J07AH07), jest skoniugowany z toksoidem tężcowym (10-20 µg) i adsorbowany na wodorotlenku glinu (0,5 mg Al3+). Mechanizm działania opiera się na indukcji przeciwciał bakteriobójczych zależnych od układu dopełniacza, skierowanych przeciw otoczce polisacharydowej meningokoków grupy C, co potwierdzono testem rSBA z użyciem szczepu N. meningitidis C11. Badania kliniczne u niemowląt wykazały wysoką immunogenność różnych schematów szczepienia, z odsetkiem rSBA ≥ 1:8 po szczepieniu podstawowym wynoszącym około 99%, a po dawce przypominającej miano rSBA ≥ 1:128 osiągało ponad 98,9% dzieci. Szczepienie pojedynczą dawką w 6. miesiącu życia zapewniało wyższy poziom ochrony przed dawką przypominającą (90,7%) niż inne schematy. W grupach wiekowych od raczkujących do dorosłych (18-64 lata) odsetek osób z miano rSBA ≥ 1:8 po szczepieniu wynosił od 95,6% do 100%, co świadczy o szerokiej skuteczności immunogennej polisacharydu.
aktywność bakteriobójcza, aktywność bakteriobójcza surowicy, choroba meningokokowa, dawka przypominająca, odpowiedź immunologiczna, polisacharyd Neisseria meningitidis grupy C, szczepionka meningokokowa, szczepionka NeisVac-C, szczepionka polisacharydowa, test rSBA, toksoid tężcowy, układ dopełniacza, wodorotlenek glinu - Leksykon substancji czynnych
Polisacharyd Neisseria meningitidis grupy C – Interakcje
Polisacharyd Neisseria meningitidis grupy C, stosowany w szczepionce NeisVac-C, nie powinien być mieszany z innymi szczepionkami w jednej strzykawce; jednoczesne podanie różnych szczepionek wymaga iniekcji w różne miejsca ciała. Badania kliniczne wykazały, że jednoczesne podawanie polisacharydu meningokokowego z innymi szczepionkami, takimi jak toksoidy błoniczy i tężcowy, szczepionki przeciw krztuścowi (pełnokomórkowej wP i bezkomórkowej aP), Hib, IPV, MMR, szczepionkami przeciw pneumokokom (7-, 10-, 13-walentnymi) oraz sześciowalentną DTaP-IPV-HBV-Hib, nie powoduje istotnych klinicznie zaburzeń odpowiedzi immunologicznej. Wartości serokonwersji po szczepionce NeisVac-C wynosiły np. 95,7% przy podaniu miesiąc po toksoidzie tężcowym, w porównaniu do 100% przy podaniu jednoczesnym. Jednoczesne stosowanie z doustną szczepionką przeciw rotawirusom (RotaTeq) również nie wpływa negatywnie na odpowiedź immunologiczną i cechuje się akceptowalnym profilem bezpieczeństwa.
Bordetella pertussis, dopełniacz króliczy, Haemophilus influenzae typ b, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, miano przeciwciał, odpowiedź immunologiczna, polisacharyd Neisseria meningitidis grupy C, serokonwersja, średnia geometryczna miana przeciwciał, szczepionka MMR, szczepionka NeisVac-C, szczepionka przeciw rotawirusom, szczepionka RotaTeq, toksoid błoniczy i tężcowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – NeisVac-C 10 mcg polisacharydu (O-deacetylowanego) Neisseria meningitidis grupy C (szczep C11) skoniugowany z 10-20 mcg toksoidu tężcowego adsorbowany na wodorotlenku glinu 0,5 mg Al+3/0,5 ml
Szczepionka NeisVac-C zawiera 10 µg polisacharydu (O-deacetylowanego) Neisseria meningitidis grupy C (szczep C11) skoniugowanego z 10-20 µg toksoidu tężcowego, adsorbowanego na 0,5 mg Al³⁺ w postaci wodorotlenku glinu. Przeprowadzone badania farmakologiczne nie wykazały sygnałów bezpieczeństwa wskazujących na potencjalne ryzyko dla pacjentów. Ocena pirogenności potwierdziła brak potencjału do wywoływania reakcji gorączkowych po podaniu szczepionki. Badania toksyczności, zarówno po pojedynczym, jak i wielokrotnym podaniu, nie ujawniły istotnych działań niepożądanych ani kumulacji toksyczności.
badanie farmakologiczne, badanie pirogenności, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, działanie niepożądane, funkcja rozrodcza, Neisseria meningitidis grupy C, polisacharyd, profil bezpieczeństwa, reakcja gorączkowa, rozwój płodu, rozwój postnatalny, szczepionka NeisVac-C, toksoid tężcowy, toksyczność po podaniu pojedynczym, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wodorotlenek glinu, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – NeisVac-C 10 mcg polisacharydu (O-deacetylowanego) Neisseria meningitidis grupy C (szczep C11) skoniugowany z 10-20 mcg toksoidu tężcowego adsorbowany na wodorotlenku glinu 0,5 mg Al+3/0,5 ml
Preparat NeisVac-C, szczepionka meningokokowa polisacharydowa grupy C skoniugowana z toksoidem tężcowym i adsorbowana na wodorotlenku glinu (0,5 mg Al), zawiera 10 µg polisacharydu Neisseria meningitidis grupy C oraz 10-20 µg toksoidu tężcowego w dawce 0,5 ml. Aktualne dane kliniczne nie potwierdzają jednoznacznego wpływu szczepionki na płodność ludzką, co jest istotne w konsultacjach z pacjentkami w wieku rozrodczym. Badania na modelach zwierzęcych (samice szczurów) nie wykazały negatywnego wpływu na płodność ani teratogenności, jednak brak jest danych klinicznych dotyczących stosowania NeisVac-C u kobiet w ciąży, co ogranicza pełną ocenę bezpieczeństwa. W przypadku realnego ryzyka ekspozycji na meningokoki grupy C, korzyści ze szczepienia mogą przewyższać potencjalne, niezidentyfikowane ryzyko dla płodu.
- Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – NeisVac-C 10 mcg polisacharydu (O-deacetylowanego) Neisseria meningitidis grupy C (szczep C11) skoniugowany z 10-20 mcg toksoidu tężcowego adsorbowany na wodorotlenku glinu 0,5 mg Al+3/0,5 ml
Ocena wpływu szczepionki NeisVac-C (10 µg polisacharydu Neisseria meningitidis grupy C skoniugowanego z 10-20 µg toksoidu tężcowego, adsorbowanej na 0,5 mg Al) na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn nie została potwierdzona w dedykowanych badaniach klinicznych. Mimo to, charakterystyka produktu leczniczego wskazuje, że działania niepożądane po podaniu szczepionki mogą tymczasowo upośledzać sprawność psychomotoryczną, co może wpływać na bezpieczeństwo prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Szczególnie w pierwszych godzinach lub dniach po szczepieniu, gdy ryzyko wystąpienia działań niepożądanych jest największe, zaleca się zachowanie ostrożności.
charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, farmakoterapia, Neisseria meningitidis, sprawność psychomotoryczna, szczepionka meningokokowa, szczepionka meningokokowa polisacharydowa, szczepionka NeisVac-C, toksoid tężcowy, wodorotlenek glinu, zawiesina do wstrzykiwań, zdolność prowadzenia pojazdów, zdolność psychomotoryczna - Leksykon substancji czynnych
Toksoid tężcowy – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Toksoid tężcowy, będący składnikiem wielu szczepionek inaktywowanych, jest uznawany za bezpieczny w stosowaniu u kobiet w ciąży, zwłaszcza w drugim i trzecim trymestrze. Dane kliniczne, obejmujące 4 randomizowane badania kontrolowane (310 kobiet), 1 prospektywne (546 kobiet) oraz 5 retrospektywnych badań obserwacyjnych (124 810 kobiet) dla szczepionek Adacel i Adacel Polio, a także badania dla Boostrix i Boostrix Polio (341 i 793 kobiet), nie wykazały istotnych działań niepożądanych dotyczących ciąży czy zdrowia płodu. Szczepionki takie jak Adacel, Boostrix, Tetana Pro oraz Clodivac mogą być stosowane zgodnie z zaleceniami, przy czym w pierwszym trymestrze podanie jest dopuszczalne jedynie przy wyraźnych wskazaniach klinicznych, np. ryzyku zakażenia tężcem po zranieniu. Przeciwwskazaniem do stosowania w ciąży są niektóre szczepionki złożone, np. TyT, co wynika z obecności innych składników, a nie samego toksoidu tężcowego. Badania na zwierzętach nie wykazały negatywnego wpływu na rozwój zarodka, płodu ani poród.
badanie kliniczne, badanie obserwacyjne, charakterystyka produktu leczniczego, ciąża, karmienie piersią, laktacja, mleko matki, nadzór bierny, narząd rozrodczy, objaw niepożądany, pierwszy trymestr, płodność, przeciwciała, szczepionka adsorbowana, szczepionka Clodivac, szczepionka durowo-tężcowa, szczepionka monowalentna, szczepionka NeisVac-C, szczepionka przeciwtężcowa, szczepionka skoniugowana, szczepionka Tdap, szczepionka Tetana, tężec, toksoid tężcowy, trymestr ciąży, zalecenia medyczne, zdrowie płodu - Leksykon substancji czynnych
Polisacharyd Neisseria meningitidis grupy C – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Polisacharyd (O-deacetylowany) Neisseria meningitidis grupy C, stosowany jako substancja czynna w szczepionce NeisVac-C (10 µg polisacharydu skoniugowanego z 10-20 µg toksoidu tężcowego, adsorbowanego na 0,5 mg Al³⁺), nie posiada wystarczających danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania u kobiet w ciąży i karmiących piersią. Badania przedkliniczne na samicach szczurów nie wykazały negatywnego wpływu na płodność ani rozwój płodu, jednak brak jest jednoznacznych danych potwierdzających bezpieczeństwo u ludzi. W związku z potencjalnym ryzykiem ciężkiego przebiegu zakażenia meningokokowego, lekarz powinien indywidualnie ocenić korzyści i ryzyko szczepienia w okresie ciąży, informując pacjentkę o braku pełnej wiedzy oraz konieczności zachowania ostrożności.
badanie kliniczne, badanie przedkliniczne, karmienie piersią, kobieta w ciąży, mleko kobiece, model zwierzęcy, Neisseria meningitidis grupy C, ocena korzyści i ryzyka, patogen, płodność, polisacharyd Neisseria meningitidis, rozwój płodu, szczepienie przeciwko meningokokom, szczepionka NeisVac-C, toksoid tężcowy, wodorotlenek glinu, zakażenie meningokokowe - Leksykon substancji czynnych
Wodorotlenek glinu – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Wodorotlenek glinu jest stosowany zarówno jako adiuwant w szczepionkach, jak i składnik aktywny w preparatach zobojętniających kwas żołądkowy. W preparatach zobojętniających, np. Maalox, dawki wynoszą 400 mg na tabletkę lub 3,5 g na 100 ml zawiesiny doustnej, natomiast w szczepionkach dawki są znacznie niższe, np. D-Szczepionka błonicza adsorbowana zawiera ≤ 0,7 mg Al³⁺ na dawkę, Infanrix-IPV i NeisVac-C po 0,5 mg Al³⁺, a szczepionka tężcowa adsorbowana do 1,25 mg Al³⁺ na dawkę. Wodorotlenek glinu w preparatach zobojętniających nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. W przypadku szczepionek wpływ ten jest zróżnicowany i zależy głównie od innych składników oraz działań niepożądanych, takich jak senność po szczepieniu Infanrix-IPV czy potencjalne objawy po NeisVac-C.
adiuwant szczepionkowy, działanie niepożądane, kwas żołądkowy, Maalox, preparat zobojętniający, preparat zobojętniający kwas żołądkowy, senność, szczepionka błonicza adsorbowana, szczepionka Infanrix-IPV, szczepionka NeisVac-C, szczepionka tężcowa adsorbowana, szczepionka z wodorotlenkiem glinu, wodorotlenek glinu, zawiesina doustna