benzylopenicylina

Benzylopenicylina, znana również jako penicylina G, jest naturalnym antybiotykiem beta-laktamowym o wąskim spektrum działania. Należy do najstarszych antybiotyków i była pierwszą penicyliną wprowadzoną do lecznictwa.

Mechanizm działania benzylopenicyliny polega na hamowaniu syntezy ściany komórkowej bakterii poprzez wiązanie się z białkami wiążącymi penicylinę (PBP), co prowadzi do lizy i śmierci komórki bakteryjnej. Antybiotyk wykazuje najwyższą aktywność wobec bakterii Gram-dodatnich, w tym paciorkowców, pneumokoków i meningokoków, a także niektórych beztlenowców.

W praktyce klinicznej benzylopenicylina stosowana jest w leczeniu anginy paciorkowcowej, zapalenia płuc, kiły, a także w profilaktyce gorączki reumatycznej. Ze względu na niestabilność w środowisku kwaśnym podawana jest wyłącznie pozajelitowo – dożylnie lub domięśniowo.

Głównym ograniczeniem w stosowaniu benzylopenicyliny jest narastająca oporność bakterii poprzez produkcję beta-laktamaz oraz występowanie reakcji nadwrażliwości u 1-10% pacjentów, od łagodnych wysypek skórnych po zagrażający życiu wstrząs anafilaktyczny.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl