Właściwości farmakodynamiczne
Cefepime Kabi 1 g

Cefepim, cefalosporyna IV generacji (ATC: J01DE01), jest antybiotykiem o szerokim spektrum działania bakteriobójczego, skutecznym wobec licznych bakterii Gram-dodatnich i Gram-ujemnych. Mechanizm działania opiera się na hamowaniu syntezy ściany komórkowej poprzez silne powinowactwo do białek wiążących penicyliny (PBP), zwłaszcza PBP3 u Escherichia coli i Enterobacter cloacae oraz PBP2. Cefepim wykazuje znaczną oporność na hydrolizę przez większość beta-laktamaz, w tym chromosomalnie kodowanych, co stanowi przewagę nad innymi beta-laktamami. Oporność może wynikać z modyfikacji PBP, produkcji beta-laktamaz ESBL, zmniejszonej przepuszczalności błony zewnętrznej lub aktywnego wypompowywania leku. EUCAST definiuje wartości graniczne MIC dla cefepimu: Enterobacteriaceae ≤1 mg/l (oporne >4 mg/l), Pseudomonas spp. ≤8 mg/l (oporne >8 mg/l), Streptococcus pneumoniae ≤1 mg/l (oporne >2 mg/l), Haemophilus influenzae ≤0,25 mg/l (oporne >0,25 mg/l), z zaleceniem stosowania dawek dożylnych 2 g 2-3 razy na dobę.

Właściwości farmakodynamiczne cefepimu

Cefepim należy do grupy farmakoterapeutycznej cefalosporyn czwartej generacji, sklasyfikowanej pod kodem ATC: J01DE01. W postaci chlorowodorku stanowi proszek o barwie od białej do bladożółtej, który po przygotowaniu roztworu może przyjmować barwę od bezbarwnej do bursztynowej.1

Mechanizm działania

Cefepim to antybiotyk o szerokim spektrum działania, wykazujący właściwości bakteriobójcze wobec licznych bakterii Gram-dodatnich i Gram-ujemnych. Jego działanie polega na hamowaniu syntezy ściany komórkowej bakterii. Charakterystyczną cechą cefepimu jest szybkie przenikanie do wnętrza komórek bakterii Gram-ujemnych. Mechanizm bakteriobójczy opiera się głównie na silnym powinowactwie do białek wiążących penicyliny (PBP), ze szczególnym uwzględnieniem PBP3 u Escherichia coli i Enterobacter cloacae oraz PBP2. Dodatkowo, umiarkowane powinowactwo do białek PBP1a i 1b przyczynia się do ogólnego działania bakteriobójczego tego antybiotyku.2

Mechanizmy oporności

Cefepim wykazuje niewielkie powinowactwo do kodowanych chromosomowo beta-laktamaz oraz znaczną oporność na hydrolizę przez większość enzymów z grupy beta-laktamaz, co stanowi istotną przewagę wobec innych antybiotyków beta-laktamowych.3

Bakterie mogą nabywać oporność na cefepim poprzez różne mechanizmy:

4

Wartości graniczne EUCAST

Europejski Komitet Badania Wrażliwości Drobnoustrojów (EUCAST) określił następujące wartości graniczne dla cefepimu (stan na 2015.01.01, wersja 5.0):5

Drobnoustrój Wrażliwy Oporny
Enterobacteriaceae ≤1 mg/l >4 mg/l
Pseudomonas spp. ≤8 mg/l >8 mg/l
Staphylococcus spp.
Streptococcus spp. (Grupy A, B, C, G)
Streptococcus pneumoniae ≤1 mg/l >2 mg/l
Viridans group streptococci ≤0,5 mg/l >0,5 mg/l
Haemophilus influenzae ≤0,25 mg/l >0,25 mg/l
Moraxella catarrhalis ≤4 mg/l >4 mg/l
Stężenia graniczne niezwiązane z gatunkiem drobnoustroju ≤4 mg/l >8 mg/l

Należy uwzględnić następujące istotne informacje dotyczące wartości granicznych:6

  • Wartości graniczne odnoszą się do leczenia dużymi dawkami
  • Wrażliwość gronkowców na cefalosporyny określa się na podstawie wrażliwości na cefoksytynę (z wyjątkiem ceftazydymu, cefiksymu i ceftybutenu)
  • Wrażliwość paciorkowców grup A, B, C i G na cefalosporyny wnioskuje się na podstawie ich wrażliwości na benzylopenicylinę
  • Szczepy o wartościach MIC powyżej granicy wrażliwości są rzadkie i wymagają powtórnej identyfikacji oraz przesłania do laboratorium referencyjnego
  • Wartości graniczne mają zastosowanie dla dawkowania dożylnego 2 g dwa razy na dobę lub większej dawki co najmniej 2 g trzy razy na dobę

Spektrum przeciwbakteryjne

Rozpowszechnienie oporności wśród drobnoustrojów może się różnić w zależności od lokalizacji geograficznej i czasu, dlatego przed rozpoczęciem leczenia konieczne jest uwzględnienie lokalnych danych dotyczących oporności.7

Gatunki zwykle wrażliwe

Tlenowe bakterie Gram-dodatnie:

Tlenowe bakterie Gram-ujemne:

  • Citrobacter freundii
  • Enterobacter aerogenes
  • Haemophilus influenzae
  • Moraxella catarrhalis
  • Morganella morganii
  • Proteus mirabilis
  • Proteus vulgaris
  • Serratia marcescens
  • Serratia liquefaciens

8

Gatunki, wśród których może występować problem oporności nabytej w trakcie leczenia

Tlenowe bakterie Gram-dodatnie:

  • Staphylococcus aureus
  • Staphylococcus epidermidis
  • Staphylococcus haemolyticus
  • Staphylococcus hominis

Tlenowe bakterie Gram-ujemne:

  • Acinetobacter baumannii
  • Enterobacter cloacae
  • Escherichia coli
  • Klebsiella oxytoca
  • Klebsiella pneumoniae
  • Pseudomonas aeruginosa

9

Gatunki z wrodzoną opornością

Tlenowe bakterie Gram-dodatnie:

Tlenowe bakterie Gram-ujemne:

  • Stenotrophomonas maltophilia

Bakterie beztlenowe:

  • Bacteroides spp.
  • Clostridium difficile

Inne drobnoustroje:

  • Chlamydia spp.
  • Chlamydophila spp.
  • Legionella spp.
  • Mycoplasma spp.

10

Należy uwzględnić, że:<sup data-drug="Cefepime Kabi" data-section="Właściwości farmakodynamiczne" title="° W czasie publikacji tej tabeli bieżące dane nie były dostępne. Dane na temat wrażliwości pozyskano z podstawowej literatury, standardowych opracowań i zaleceń terapeutycznych. + W co najmniej jednym regionie notuje się oporność występującą u ponad 50% drobnoustrojów. % Szczepy wytwarzające beta-laktamazy o rozszerzonym spektrum substratowym (ESBL) są zawsze oporne. 3 W warunkach ambulatoryjnych notuje się częstość oporności wynoszącą 11

  • W co najmniej jednym regionie notuje się oporność występującą u ponad 50% drobnoustrojów
  • Szczepy wytwarzające beta-laktamazy o rozszerzonym spektrum substratowym (ESBL) są zawsze oporne
  • W warunkach ambulatoryjnych częstość oporności wynosi poniżej 10%
  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl