ICS

ICS (ang. inhaled corticosteroids) to wziewne kortykosteroidy, które stanowią podstawę leczenia przewlekłych chorób zapalnych dróg oddechowych, szczególnie astmy oskrzelowej i przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP). Działają miejscowo w drogach oddechowych, redukując stan zapalny, obrzęk błony śluzowej i nadreaktywność oskrzeli.

Mechanizm działania ICS polega na wiązaniu się z receptorami glikokortykosteroidowymi w komórkach, co prowadzi do hamowania ekspresji genów odpowiedzialnych za produkcję mediatorów zapalnych. W przeciwieństwie do steroidów systemowych, ich działanie jest głównie miejscowe, co znacząco redukuje ryzyko wystąpienia ogólnoustrojowych działań niepożądanych.

Do najczęściej stosowanych ICS należą: budezonid, flutykazon, beklometazon, cyklezonid i mometazon. Preparaty te różnią się między sobą siłą działania, biodostępnością oraz profilem działań niepożądanych. Stosowane są w monoterapii lub w połączeniu z długo działającymi β2-mimetykami (LABA) czy antagonistami receptora muskarynowego (LAMA).

Mimo relatywnego bezpieczeństwa, długotrwałe stosowanie ICS, zwłaszcza w wysokich dawkach, może wiązać się z miejscowymi działaniami niepożądanymi (kandydoza jamy ustnej, dysfonia) oraz potencjalnymi efektami ogólnoustrojowymi (wpływ na gęstość mineralną kości, zaćma, jaskra). Dlatego istotne jest stosowanie najniższej skutecznej dawki leku oraz właściwa technika inhalacji.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl