środek miejscowo znieczulający z grupy amidów
Środki miejscowo znieczulające z grupy amidów to leki powszechnie stosowane w anestezjologii do miejscowego zniesienia czucia bólu. W przeciwieństwie do estrów, związki amidowe charakteryzują się stabilniejszą strukturą chemiczną i rzadziej wywołują reakcje alergiczne.
Do najczęściej stosowanych środków z tej grupy należą lidokaina, bupiwakaina, ropiwakaina, mepiwakaina i artykaina. Działają one poprzez blokowanie kanałów sodowych w błonach komórkowych neuronów, hamując przewodzenie impulsów nerwowych. Metabolizm tych leków odbywa się głównie w wątrobie, co jest istotne przy doborze dawki u pacjentów z niewydolnością tego narządu.
Środki znieczulające amidowe charakteryzują się zróżnicowanym czasem działania i profilem bezpieczeństwa. Na przykład lidokaina ma krótki czas działania i niską toksyczność, podczas gdy bupiwakaina zapewnia długotrwałe znieczulenie, ale ma węższy indeks terapeutyczny. Nowoczesne preparaty jak ropiwakaina łączą długi czas działania z lepszym profilem bezpieczeństwa kardiologicznego.
Środki te znajdują zastosowanie w różnych technikach znieczulenia miejscowego, takich jak znieczulenie nasiękowe, blokady nerwów obwodowych, znieczulenie przewodowe oraz w analgezji regionalnej. Wybór konkretnego środka zależy od rodzaju zabiegu, wymaganego czasu znieczulenia oraz indywidualnych cech pacjenta.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Sanergy Heavy 5 mg/ml
Sanergy Heavy, roztwór do wstrzykiwań zawierający 5 mg/ml bupiwakainy chlorowodorku, posiada liczne bezwzględne przeciwwskazania, które muszą być ściśle przestrzegane. Przede wszystkim nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na bupiwakainę, inne amidowe środki miejscowo znieczulające lub substancje pomocnicze. Znieczulenie dooponowe jest przeciwwskazane w ostrych chorobach OUN, takich jak zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, guzy OUN, zapalenie istoty szarej rdzenia oraz krwawienia wewnątrzczaszkowe, ze względu na ryzyko pogorszenia stanu neurologicznego i wzrostu ciśnienia wewnątrzczaszkowego. Ponadto, obecność zakażenia ropnego w miejscu nakłucia lędźwiowego stanowi bezwzględne przeciwwskazanie z powodu ryzyka rozwoju zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych. Leku nie należy stosować u pacjentów z patologiami kręgosłupa, takimi jak stenoza kanału kręgowego, aktywne choroby zapalne, guzy, gruźlica czy niedawne urazy kręgosłupa, ze względu na ryzyko destabilizacji i nieprzewidywalnego rozprzestrzeniania się środka znieczulającego.
bupiwakaina chlorowodorek, gruźlica kręgosłupa, guz ośrodkowego układu nerwowego, hipowolemia, krwawienie wewnątrzczaszkowe, krwiak nadtwardówkowy, krwiak podpajęczynówkowy, leczenie przeciwzakrzepowe, lek przeciwpłytkowy, nakłucie lędźwiowe, niedokrwistość złośliwa, niewydolność krążenia, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, niewydolność wątroby, posocznica, przestrzeń podpajęczynówkowa, środek miejscowo znieczulający z grupy amidów, stenoza kanału kręgowego, wstrząs hipowolemiczny, wstrząs kardiogenny, zaburzenie hemostazy, zaburzenie krzepnięcia krwi, zaburzenie rytmu serca, zapalenie istoty szarej rdzenia, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie stawów kręgosłupa, znieczulenie dooponowe