polimer filmowy
Polimery filmowe to makrocząsteczki chemiczne tworzące cienkie, elastyczne powłoki stosowane w medycynie jako opatrunki, systemy kontrolowanego uwalniania leków oraz barierowe membrany. W praktyce klinicznej wykorzystywane są w leczeniu ran, oparzeń oraz jako ochrona miejsc aplikacji leków.
W farmakologii polimery filmowe stanowią podstawę nowoczesnych systemów transdermalnych, umożliwiających precyzyjne dozowanie substancji leczniczych przez skórę. Ich zaletą jest możliwość modyfikacji właściwości fizykochemicznych, takich jak przepuszczalność dla gazów, płynów czy substancji aktywnych, co pozwala na projektowanie zaawansowanych rozwiązań terapeutycznych.
Współczesne polimery filmowe w zastosowaniach medycznych charakteryzują się biokompatybilnością, biodegradowalnością oraz możliwością funkcjonalizacji powierzchni, co zwiększa ich efektywność kliniczną. W chirurgii znajdują zastosowanie jako materiały hemostatyczne, bariery przeciwzrostowe oraz pokrycia implantów, poprawiające ich integrację z tkankami.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Kventiax SR 400 mg
Produkt leczniczy Kventiax SR zawiera kwetiapinę w formie fumaranu w dawkach 50 mg, 150 mg, 200 mg, 300 mg oraz 400 mg, w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu. System ten umożliwia stabilne stężenie substancji czynnej w osoczu i podawanie leku raz na dobę. Każda dawka różni się zawartością laktozy jednowodnej (od 14,73 mg do 119,44 mg) oraz sodu (od 8,44 mg do 29,06 mg). Rdzeń tabletek zawiera m.in. hypromelozę 2208 o różnych lepkościach, laktozę jednowodną, celulozę mikrokrystaliczną oraz magnezu stearynian, a także substancje regulujące pH i buforujące (sodu cytrynian dwuwodny lub disodu fosforan dwuwodny) w zależności od dawki. Otoczka tabletek różni się składem i barwą, co ułatwia identyfikację poszczególnych dawek.
alkohol poliwinylowy, celuloza mikrokrystaliczna, disodu fosforan, hypromeloza, kwetiapina, kwetiapina fumaran, laktoza jednowodna, magnezu stearynian, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, polimer filmowy, przedłużone uwalnianie, regulacja pH, sodu cytrynian, środek przeciwzbrylający, stężenie leku w osoczu, substancja buforująca, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tytanu dwutlenek, żelaza tlenek czerwony, żelaza tlenek żółty - Leksykon leków
Skład i postać leku – Clarithromycin Genoptim 250 mg
Clarithromycin Genoptim w dawce 250 mg w postaci tabletek powlekanych zawiera klarytromycynę, antybiotyk makrolidowy o szerokim spektrum działania przeciwbakteryjnego. Tabletki mają charakterystyczny wygląd: białe, podłużne, obustronnie wypukłe, o wymiarach około 15,3 mm × 6,4 mm, z kreską dzielącą po obu stronach oraz oznaczeniem K 250 na jednej stronie. Kreska dzieląca nie służy do podziału dawki, a jedynie ułatwia przełamanie tabletki. Preparat zawiera substancje pomocnicze takie jak celuloza mikrokrystaliczna, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian oraz otoczkę Opadry White OY-L-28900, w skład której wchodzą hypromeloza, tytanu dwutlenek (E 171), makrogol 4000 i laktoza jednowodna (7,2 mg na tabletkę). Obecność laktozy jest istotna dla pacjentów z nietolerancją tego cukru.
antybiotyk makrolidowy, blister aluminium/PVC, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, działanie przeciwbakteryjne, hypromeloza, klarytromycyna, kreska dzieląca, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna, laktoza jednowodna, makrogol, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności, otoczka tabletki, polimer filmowy, środek rozpadowy, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana