powierzchowne zapalenie żył
Powierzchowne zapalenie żył (thrombophlebitis superficialis) to stan zapalny żył przebiegających powierzchownie pod skórą, najczęściej kończyn dolnych. Jest to względnie częsta jednostka chorobowa, objawiająca się miejscowym zaczerwienieniem, bólem, obrzękiem i uciepleniem wzdłuż przebiegu zajętej żyły, często wyczuwalnej jako stwardniały, bolesny powrózek.
Etiologia schorzenia obejmuje urazy mechaniczne (w tym kaniulacje), infekcje, choroby autoimmunologiczne oraz zastój krwi. Czynnikami predysponującymi są żylaki, ciąża, długotrwałe unieruchomienie oraz choroby nowotworowe. W przeciwieństwie do zakrzepicy żył głębokich, powierzchowne zapalenie żył rzadziej prowadzi do zatorowości płucnej, jednak może się do niej przyczyniać, szczególnie gdy proces zapalny obejmuje żyłę odpiszczelową w okolicy jej ujścia do żyły udowej.
Diagnostyka opiera się głównie na badaniu klinicznym, a w wybranych przypadkach stosuje się USG dopplerowskie. Leczenie obejmuje miejscowe stosowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych, kompresjoterapię, a w cięższych przypadkach – doustne leki przeciwzapalne lub nawet leki przeciwkrzepliwe, szczególnie gdy proces zapalny zlokalizowany jest w pobliżu układu żył głębokich.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Żylakowatość zakrzepowa – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Żylakowatość zakrzepowa (thrombophlebitis) to zapalenie żyły z tworzeniem skrzepów, obejmujące żyły powierzchowne lub głębokie (DVT), najczęściej kończyn dolnych. W okresie poporodowym występuje u 1 na 1500 ciąż i obejmuje SVT, DVT oraz zatorowość płucną (PE). Objawy SVT to ból, tkliwość, zaczerwienienie, obrzęk, twardy sznur pod skórą i temperatura do 38,3°C, natomiast DVT charakteryzuje się intensywnym bólem, obrzękiem całej kończyny, zaczerwienieniem, objawem Homansa i różnicą w obwodzie łydek. Diagnostyka opiera się na USG Doppler, badaniach krwi (D-dimery) oraz ocenie czynników ryzyka, z wykorzystaniem algorytmu Wellsa do oceny prawdopodobieństwa DVT. Badanie fizykalne powinno uwzględniać ocenę obrzęku, tkliwości, funkcji naczyniowo-nerwowej oraz monitorowanie objawów zatorowości płucnej.
apiksaban, aPTT, czas protrombinowy, D-dimery, filtr żyły głównej dolnej, fondaparinux, heparyna drobnocząsteczkowa, INR, krwioplucie, leki przeciwzakrzepowe, nawrót kapilarny, niesteroidowe leki przeciwzapalne, niewydolność żylna, objaw Homansa, obrzęk śródmiąższowy, pończochy uciskowe, powierzchowne zapalenie żył, powrót żylny, terapia przeciwzakrzepowa, USG Doppler, warfaryna, zakrzepica żył głębokich, zator, zatorowość płucna, zespół pozakrzepowy, żyła odpiszczelowa, żylakowatość zakrzepowa - Leksykon substancji czynnych
Alfa-escyna – Wskazania do stosowania
Alfa-escyna, pozyskiwana z nasion kasztanowca zwyczajnego, wykazuje działanie przeciwobrzękowe, przeciwzapalne oraz zwiększające napięcie naczyń żylnych, co czyni ją skutecznym środkiem w leczeniu przewlekłej niewydolności żylnej, żylaków kończyn dolnych i odbytu oraz zapalenia żył. Preparaty zawierające alfa-escynę dostępne są w formie tabletek powlekanych (20 mg alfa-escyny) oraz żelu o złożonym składzie (20 mg alfa-escyny + 50 mg salicylanu dwuetyloaminy + 50 j.m. heparyny na 1 g), co pozwala na indywidualne dostosowanie terapii do stopnia zaawansowania choroby i obecności stanu zapalnego. W leczeniu przewlekłej niewydolności żylnej i żylaków stosuje się głównie formę doustną, natomiast w zapaleniu żył i obrzękach pourazowych preferowany jest żel, który dzięki synergistycznemu działaniu składników aktywnych wykazuje silne właściwości przeciwzapalne, przeciwobrzękowe i przeciwzakrzepowe.
Aescin, alfa-escyna, chirurgia, choroba żylakowa, działanie ogólnoustrojowe, działanie przeciwobrzękowe, hemoroidy, heparyna, kasztanowiec zwyczajny, komórki zapalne, krwiak pooperacyjny, kurcze mięśni łydek, medycyna sportowa, naczynia włosowate, obrzęk pourazowy, powierzchowne zapalenie żył, przepuszczalność naczyń krwionośnych, przewlekła niewydolność żylna, salicylan dwuetyloaminy, wysięk, zakrzepowe zapalenie żył głębokich, zapalenie żył, żylaki kończyn dolnych - Leksykon chorób i schorzeń
Rumień guzowaty – Diagnostyka i diagnoza
Rumień guzowaty (erythema nodosum) to najczęstsza postać panniculitis, manifestująca się bolesnymi, czerwonymi guzkami na przednich powierzchniach goleni, które ewoluują kolorystycznie od czerwonych przez fioletowe do żółto-zielonych i ustępują samoistnie w ciągu 3-6 tygodni bez blizn. Diagnostyka opiera się na obrazie klinicznym oraz poszukiwaniu choroby podstawowej. Typowo towarzyszą gorączka (ok. 60%), bóle stawów (artralgia u 60%) i zapalenie stawów (30%). Podstawowe badania obejmują morfologię krwi z rozmazem (leukocytoza z neutrofilią), podwyższone OB i CRP, wymaz z gardła z testem antygenowym i miano ASO, RTG klatki piersiowej oraz testy tuberkulinowe lub QuantiFERON Gold w kierunku gruźlicy. W zależności od podejrzeń klinicznych wykonuje się dodatkowe badania serologiczne, mikrobiologiczne, obrazowe i reumatologiczne.
antystreptolizyna O, badanie kliniczne, białko C-reaktywne, biopsja nacięciowa, biopsja skóry, ból stawów, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba zapalna jelit, gruźlica, guzkowe zapalenie tętnic, histoplazmoza, kokcydioidomykoza, morfologia krwi, odczyn Biernackiego, powierzchowne zapalenie żył, próba tuberkulinowa, rtg klatki piersiowej, rumień guzowaty, sarkoidoza, test uwalniania interferonu gamma, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zapalenie przegrod tkanki tłuszczowej, zapalenie stawów, zapalenie tkanki podskórnej, zespół Behceta, ziarniniak Mieschera - Leksykon chorób i schorzeń
Choroba buergera – Objawy
Choroba Buergera (thromboangiitis obliterans, TAO) to zapalne schorzenie naczyń małych i średnich tętnic oraz żył kończyn, głównie rąk i stóp, silnie związane z paleniem tytoniu, występujące u osób poniżej 45. roku życia. Patogeneza obejmuje nawracające zapalenie naczyń prowadzące do obrzęku, zwężenia i zakrzepicy, co skutkuje niedokrwieniem tkanek obwodowych. Objawy kliniczne rozwijają się stopniowo i obejmują chromanie przestankowe, ból spoczynkowy, parestezje, zmiany koloru skóry (bladość, sinica), objaw Raynauda (występujący u 40-50% pacjentów), a także powierzchowne zapalenie żył. W zaawansowanych stadiach obserwuje się krytyczne niedokrwienie kończyn z uporczywym bólem, owrzodzeniami i zgorzelą, co często wymaga amputacji. Ryzyko amputacji jest 8-krotnie wyższe u pacjentów kontynuujących palenie, a u osób, które rzuciły palenie przed wystąpieniem krytycznego niedokrwienia, ryzyko to spada do blisko 0%.
amputacja kończyny, choroba Buergera, chromanie przestankowe, krytyczne niedokrwienie kończyn, martwica tkanki, niedokrwienie tkanek, niedotlenienie tkanki, niedrożność tętnicy, objaw Raynauda, owrzodzenie palca, palce pałeczkowate, parestezje, powierzchowne zapalenie żył, przepływ krwi, skurcz naczyń krwionośnych, thromboangiitis obliterans, wędrujące zapalenie żył, zaburzenie neurologiczne, zakrzep krwi, zakrzepica naczyń, zaostrzenie choroby, zapalenie naczyń, zgorzel, zjawisko Raynauda, zmiana naczyniowa - Leksykon chorób i schorzeń
Żylakowatość zakrzepowa – Epidemiologia
Żylakowatość zakrzepowa (thrombophlebitis) to zapalenie ściany żyły z tworzeniem skrzepliny, o częstości występowania powierzchownego zapalenia żył (SVT) w populacji ogólnej od 3% do 11%. Zapadalność na SVT wynosi około 0,64%, a w warunkach hospitalizacyjnych zakrzepica związana z cewnikami dożylnymi dotyczy 25-35% pacjentów. Wiek (średnio 54 lata u mężczyzn i 58 lat u kobiet), płeć, otyłość, hospitalizacja, choroby nowotworowe oraz unieruchomienie stanowią kluczowe czynniki ryzyka. Powierzchowne zapalenie żył wiąże się z ryzykiem rozwoju zakrzepicy żył głębokich (DVT) i zatorowości płucnej (PE) – współwystępowanie DVT wynosi 22-37%, a PE do 33%. Śmiertelność 3-miesięczna dla DVT i PE wynosi około 5%, natomiast dla SVT jest poniżej 1%. Epidemiologiczne dane wskazują na wzrost zapadalności na ŻChZZ w latach 2001-2009, głównie z powodu PE z DVT, a także na rosnące znaczenie „e-zakrzepicy” związanej z długotrwałym siedzeniem (każda godzina siedzenia zwiększa ryzyko o 10%).
cewnik dożylny, małopłytkowość, nadciśnienie wrotne, połączenie odpiszczelowo-udowe, pompa mięśniowa łydki, pończochy uciskowe, powierzchowne zapalenie żył, przerzut odległy, septyczne zapalenie żył, skrzeplina, stan nadkrzepliwości, thrombophlebitis, zakrzepica zatoki jamistej, zakrzepica żył głębokich, zakrzepica żył mózgowych, zakrzepica żyły wrotnej, zatorowość płucna, zespół antyfosfolipidowy, żyła przeszywająca, żylakowatość zakrzepowa, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Fortiven Gel 1000 j.m./g
Fortiven Gel to preparat miejscowy zawierający 1000 j.m. heparyny sodowej w gramie żelu, stosowany jako leczenie wspomagające w schorzeniach naczyń żylnych powierzchownych oraz urazach tkanek miękkich. Wskazania obejmują zapalenie żył, zakrzepowe zapalenie żył, żylaki kończyn dolnych, a także obrzęki pourazowe, stłuczenia i krwiaki podskórne. Lek jest szczególnie użyteczny jako uzupełnienie terapii podstawowej, np. po skleroterapii żylaków, w początkowej fazie zakrzepowego zapalenia żył powierzchownych oraz w sytuacjach, gdy doustne leki przeciwzakrzepowe są przeciwwskazane lub niemożliwe do zastosowania.
choroba żył powierzchniowych, heparyna sodowa, krwiak podskórny, lek przeciwzakrzepowy, niewydolność zastawek żylnych, niewydolność żylna, obrzęk, powierzchowne zapalenie żył, resorpcja, schorzenie naczyniowe, skleroterapia żylaków, stłuczenie, uraz sportowy, uraz tkanki miękkiej, zakrzepowe zapalenie żył, zakrzepowe zapalenie żył powierzchownych, zapalenie żył, żylaki kończyn dolnych