thrombophlebitis
Thrombophlebitis to stan chorobowy charakteryzujący się zapaleniem ściany żyły połączonym z tworzeniem się zakrzepu w jej świetle. Może występować zarówno w żyłach powierzchownych (zakrzepowe zapalenie żył powierzchownych), jak i głębokich (zakrzepica żył głębokich). Schorzenie to jest istotnym problemem klinicznym ze względu na ryzyko powikłań zakrzepowo-zatorowych.
W patogenezie thrombophlebitis kluczową rolę odgrywa triada Virchowa: uszkodzenie śródbłonka naczyniowego, zwolnienie przepływu krwi oraz nadkrzepliwość. Czynniki ryzyka obejmują długotrwałe unieruchomienie, zabiegi chirurgiczne, choroby nowotworowe, stosowanie doustnych środków antykoncepcyjnych, ciążę, otyłość oraz predyspozycje genetyczne do nadkrzepliwości.
Objawy kliniczne thrombophlebitis obejmują ból, zaczerwienienie, obrzęk i zwiększone ucieplenie skóry nad zajętą żyłą. W przypadku zakrzepicy żył głębokich mogą wystąpić także obrzęk całej kończyny, sinica i ból przy ucisku łydki. Diagnostyka opiera się na badaniu ultrasonograficznym z dopplerem, które pozwala ocenić przepływ krwi w naczyniach i obecność zakrzepu.
Leczenie thrombophlebitis zależy od lokalizacji i rozległości zmian. W przypadku zakrzepowego zapalenia żył powierzchownych stosuje się leki przeciwzapalne, kompresjoterapię oraz miejscowe leki przeciwzakrzepowe. Zakrzepica żył głębokich wymaga systemowej antykoagulacji heparynami drobnocząsteczkowymi lub antagonistami witaminy K, a w wybranych przypadkach – trombolizy lub interwencji chirurgicznej. Profilaktyka obejmuje wczesne uruchamianie pacjentów, stosowanie pończoch uciskowych oraz farmakologiczną profilaktykę przeciwzakrzepową u osób z grupy ryzyka.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Choroba behçeta – Objawy
Choroba Behçeta to przewlekłe, autoimmunologiczne zapalenie naczyń o różnej wielkości, manifestujące się wielonarządowo z okresami zaostrzeń i remisji. Dominującymi objawami są owrzodzenia jamy ustnej (97-99%) i narządów płciowych (75-80%), zmiany skórne (60-90%), zapalenie błony naczyniowej oka (50-70%) z ryzykiem utraty wzroku u 25% pacjentów, oraz zapalenie stawów (45-60%) o charakterze nieerozyjnym. Zajęcie układu naczyniowego (7-49%) obejmuje zarówno tętnice, jak i żyły, prowadząc do zakrzepicy, tętniaków i zwężeń, natomiast neuro-Behçet występuje u 5-10% chorych, najczęściej z zajęciem pnia mózgu i objawami neurologicznymi o ciężkim przebiegu. Przewód pokarmowy jest zajęty u 3-26% pacjentów, z owrzodzeniami i ryzykiem perforacji, co może utrudniać różnicowanie z chorobą Leśniowskiego-Crohna. Czynniki pogarszające rokowanie to płeć męska, młody wiek zachorowania (<25 lat) oraz zajęcie oczu, układu nerwowego, dużych naczyń i przewodu pokarmowego.
amyloidoza, choroba Leśniowskiego-Crohna, hypopyon, nadciśnienie płucne, nieerozyjne zapalenie stawów, owrzodzenie jamy ustnej, owrzodzenie narządów płciowych, remisja choroby, rumień guzowaty, schorzenie autoimmunologiczne, tętniak tętnicy płucnej, thrombophlebitis, włóknienie płuc, zajęcie neurologiczne, zakrzepica żył głębokich, zaostrzenie choroby, zapalenie błony naczyniowej, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie naczyń, zapalenie naczyń siatkówki, zapalenie nerek, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie osierdzia, zapalenie stawów, zapalenie wsierdzia, zator płucny, zespół Budda-Chiariego, zmiany trądzikopodobne - Leksykon chorób i schorzeń
Żylakowatość zakrzepowa – Epidemiologia
Żylakowatość zakrzepowa (thrombophlebitis) to zapalenie ściany żyły z tworzeniem skrzepliny, o częstości występowania powierzchownego zapalenia żył (SVT) w populacji ogólnej od 3% do 11%. Zapadalność na SVT wynosi około 0,64%, a w warunkach hospitalizacyjnych zakrzepica związana z cewnikami dożylnymi dotyczy 25-35% pacjentów. Wiek (średnio 54 lata u mężczyzn i 58 lat u kobiet), płeć, otyłość, hospitalizacja, choroby nowotworowe oraz unieruchomienie stanowią kluczowe czynniki ryzyka. Powierzchowne zapalenie żył wiąże się z ryzykiem rozwoju zakrzepicy żył głębokich (DVT) i zatorowości płucnej (PE) – współwystępowanie DVT wynosi 22-37%, a PE do 33%. Śmiertelność 3-miesięczna dla DVT i PE wynosi około 5%, natomiast dla SVT jest poniżej 1%. Epidemiologiczne dane wskazują na wzrost zapadalności na ŻChZZ w latach 2001-2009, głównie z powodu PE z DVT, a także na rosnące znaczenie „e-zakrzepicy” związanej z długotrwałym siedzeniem (każda godzina siedzenia zwiększa ryzyko o 10%).
cewnik dożylny, małopłytkowość, nadciśnienie wrotne, połączenie odpiszczelowo-udowe, pompa mięśniowa łydki, pończochy uciskowe, powierzchowne zapalenie żył, przerzut odległy, septyczne zapalenie żył, skrzeplina, stan nadkrzepliwości, thrombophlebitis, zakrzepica zatoki jamistej, zakrzepica żył głębokich, zakrzepica żył mózgowych, zakrzepica żyły wrotnej, zatorowość płucna, zespół antyfosfolipidowy, żyła przeszywająca, żylakowatość zakrzepowa, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa