ischemia mięśnia sercowego

Ischemia (niedokrwienie) mięśnia sercowego oznacza stan, w którym dochodzi do zmniejszenia przepływu krwi przez tętnice wieńcowe, co prowadzi do niewystarczającego dostarczania tlenu i składników odżywczych do komórek mięśnia sercowego. Jest to najczęściej efekt zwężenia lub niedrożności tętnic wieńcowych w przebiegu miażdżycy.

W warunkach niedokrwienia komórki miokardium przechodzą z metabolizmu tlenowego na beztlenowy, co prowadzi do gromadzenia się kwasu mlekowego i innych metabolitów. Konsekwencją tego procesu są zaburzenia kurczliwości mięśnia sercowego, które mogą wystąpić już po 10-20 sekundach od początku niedokrwienia. Przedłużająca się ischemia prowadzi do nieodwracalnych zmian i martwicy kardiomiocytów.

Klinicznie niedokrwienie mięśnia sercowego manifestuje się typowo jako dławica piersiowa (ból zamostkowy o charakterze ucisku, pieczenia czy dławienia), choć u części pacjentów, szczególnie z cukrzycą, może przebiegać bezobjawowo (tzw. nieme niedokrwienie). W diagnostyce wykorzystuje się elektrokardiografię (obniżenie odcinka ST, odwrócenie załamka T), badania obrazowe (echokardiografia, scyntygrafia perfuzyjna, MRI) oraz oznaczenia biomarkerów uszkodzenia miokardium.

Leczenie niedokrwienia mięśnia sercowego obejmuje farmakoterapię (azotany, beta-blokery, antagoniści wapnia, leki przeciwpłytkowe), a w przypadkach zaawansowanych – rewaskularyzację poprzez przezskórną interwencję wieńcową (PCI) lub pomostowanie aortalno-wieńcowe (CABG). Ważnym elementem postępowania jest również modyfikacja czynników ryzyka miażdżycy.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl