nadżerki przełyku
Nadżerki przełyku to powierzchowne ubytki błony śluzowej przełyku, które nie przekraczają błony mięśniowej śluzówki. Stanowią one jeden z najczęstszych objawów choroby refluksowej przełyku (GERD), gdzie kwas żołądkowy uszkadza delikatną wyściółkę przełyku.
Patogeneza nadżerek przełyku związana jest głównie z długotrwałą ekspozycją błony śluzowej na treść żołądkową zawierającą kwas solny i enzymy trawienne. Do czynników ryzyka należą: nieprawidłowa funkcja dolnego zwieracza przełyku, przepuklina rozworu przełykowego przepony, zaburzenia motoryki przełyku oraz nadmierna produkcja kwasu żołądkowego.
Diagnostyka nadżerek przełyku opiera się głównie na badaniu endoskopowym górnego odcinka przewodu pokarmowego. W klasyfikacji Los Angeles wyróżnia się cztery stopnie nasilenia zmian nadżerkowych (A-D), co pozwala na obiektywną ocenę zaawansowania choroby i monitorowanie efektów leczenia.
Leczenie nadżerek przełyku obejmuje farmakoterapię z wykorzystaniem inhibitorów pompy protonowej (IPP), modyfikację stylu życia (uniesienie wezgłowia łóżka, unikanie posiłków przed snem, redukcja masy ciała) oraz eliminację czynników nasilających refluks. W przypadkach opornych na leczenie zachowawcze może być konieczne leczenie chirurgiczne.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Stomezul 20 mg
Stomezul, zawierający ezomeprazol magnezowy dwuwodny w dawkach 20 mg i 40 mg w formie tabletek dojelitowych, jest inhibitorem pompy protonowej stosowanym w leczeniu chorób przewodu pokarmowego związanych z nadmiernym wydzielaniem kwasu solnego. Wskazania obejmują leczenie refluksowego zapalenia przełyku (nadżerki, terapia podtrzymująca, objawowe łagodzenie dolegliwości), eradykację Helicobacter pylori w chorobie wrzodowej dwunastnicy oraz profilaktykę i leczenie wrzodów żołądka indukowanych NLPZ. Ponadto, lek jest stosowany w długotrwałej terapii po dożylnej prewencji krwawień z wrzodów trawiennych oraz w leczeniu zespołu Zollingera-Ellisona. U młodzieży powyżej 12 lat stosuje się go w analogicznych wskazaniach, w tym w terapii eradykacyjnej H. pylori.
błona śluzowa przełyku, błona śluzowa żołądka, choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa dwunastnicy, eradykacja Helicobacter pylori, ezomeprazol, gastrinoma, gastropatia polekowa, gastryna, hemostaza, inhibitor pompy protonowej, krwawienie z wrzodów trawiennych, leczenie podtrzymujące, nadmierne wydzielanie kwasu żołądkowego, nadżerki przełyku, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja cukrów, profilaktyka choroby wrzodowej, refluks żołądkowo-przełykowy, refluksowe zapalenie przełyku, regurgitacja kwaśna, tabletka dojelitowa, terapia eradykacyjna, uwalnianie substancji czynnej, wrzód trawienny, wrzód żołądka, wydzielanie kwasu solnego, zespół Zollingera-Ellisona, zmiany nadżerkowe - Leksykon substancji czynnych
Ezomeprazol – Wskazania do stosowania
Ezomeprazol, jako inhibitor pompy protonowej (IPP), efektywnie hamuje wydzielanie kwasu solnego w żołądku i znajduje szerokie zastosowanie w leczeniu chorób związanych z nadmierną sekrecją kwasu, takich jak choroba refluksowa przełyku (GERD), wrzody żołądka i dwunastnicy, a także w terapii eradykacyjnej Helicobacter pylori. Standardowe dawki wahają się od 20 mg do 40 mg raz lub dwa razy na dobę, w zależności od wskazania klinicznego, z typowym czasem leczenia od 4 do 8 tygodni. W szczególnych przypadkach, takich jak zespół Zollingera-Ellisona, dawki mogą sięgać 40-80 mg dwa razy na dobę. Preparaty dostępne są w formie kapsułek, tabletek dojelitowych, proszku do infuzji oraz w postaci skojarzonej z naproksenem (500 mg + 20 mg ezomeprazolu) dla pacjentów z chorobami reumatologicznymi wymagającymi terapii NLPZ i profilaktyki owrzodzeń.
choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba zwyrodnieniowa stawów, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, dysfagia, eradykacja Helicobacter pylori, inhibitor pompy protonowej, kapsułka dojelitowa, klasyfikacja Los Angeles, krwawienie z wrzodu trawiennego, krwawienie z wrzodu żołądka, kwas solny, leczenie endoskopowe, nadżerki przełyku, nadżerkowe zapalenie przełyku, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, owrzodzenie stresowe, pH-metria, refluks żołądkowo-przełykowy, refluksowe zapalenie przełyku, reumatoidalne zapalenie stawów, roztwór do wstrzykiwań, tabletka dojelitowa, tabletka o zmodyfikowanym uwalnianiu, terapia dożylna, terapia eradykacyjna, terapia poczwórna z bizmutem, terapia potrójna, terapia sekwencyjna, wrzód trawienny, wrzód żołądka, zespół Zollingera-Ellisona, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, zgaga - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Nolpaza 40 mg tabletki dojelitowe 40 mg
Nolpaza 40 mg, zawierająca pantoprazol sodowy półtorawodny, jest inhibitorem pompy protonowej (IPP) stosowanym w celu redukcji wydzielania kwasu solnego w żołądku. W populacji pacjentów dorosłych i młodzieży powyżej 12. roku życia wskazania obejmują refluksowe zapalenie przełyku, chorobę wrzodową żołądka i dwunastnicy, eradykację Helicobacter pylori w skojarzeniu z antybiotykoterapią oraz leczenie zespołu Zollingera-Ellisona i innych stanów hipersekrecyjnych. Dawkowanie i schemat terapii powinny być dostosowane do wieku, masy ciała oraz etiologii choroby, a w przypadku zespołu Zollingera-Ellisona leczenie może wymagać długotrwałego stosowania. Tabletki dojelitowe o dawce 40 mg należy przyjmować w całości, aby zachować integralność otoczki i skuteczność działania.
antybiotykoterapia, ból zamostkowy, choroba wrzodowa, choroba wrzodowa żołądka, eradykacja Helicobacter pylori, gastrinoma, gastryna, hipersekrecja kwasu żołądkowego, inhibitor pompy protonowej, kwas solny, nadżerki przełyku, nietolerancja cukrów, pantoprazol, pantoprazol sodowy, refluks żołądkowy, refluksowe zapalenie przełyku, sorbitol, stan hipersekrecyjny, tabletka dojelitowa, wrzód dwunastnicy, zespół Zollingera-Ellisona, zgaga - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Esomeprazol Towa 20 mg
Esomeprazol Towa stosuje się w różnych dawkach w zależności od wskazań klinicznych, wieku pacjenta oraz współistniejących schorzeń. W leczeniu refluksowego zapalenia przełyku z nadżerkami zaleca się 40 mg raz na dobę przez 4 tygodnie, z możliwością przedłużenia o kolejne 4 tygodnie w przypadku braku poprawy. Po wyleczeniu stosuje się dawkę podtrzymującą 20 mg raz na dobę. W objawowym leczeniu GERD bez zapalenia przełyku dawka wynosi 20 mg raz na dobę, z koniecznością ponownej oceny po 4 tygodniach. W terapii eradykacyjnej Helicobacter pylori stosuje się 20 mg esomeprazolu z amoksycyliną (1 g) i klarytromycyną (500 mg) dwa razy na dobę przez 7 dni. U pacjentów stosujących NLPZ profilaktycznie podaje się 20 mg raz na dobę, a w leczeniu wrzodów żołądka 20 mg przez 4-8 tygodni. W przypadku ciężkich zaburzeń czynności wątroby dawka nie powinna przekraczać 20 mg na dobę, natomiast u pacjentów z niewydolnością nerek nie jest wymagane dostosowanie dawki, choć zaleca się ostrożność.
choroba refluksowa przełyku, czynnik przeciwbakteryjny, dysfagia, eradykacja Helicobacter pylori, krwotok z wrzodu trawiennego, lek przeciwzapalny, nadżerki przełyku, niesteroidowe leki przeciwzapalne, niewydolność nerek, powłoka dojelitowa, refluksowe zapalenie przełyku, schemat przeciwbakteryjny, wlew dożylny, wrzód dwunastnicy, wrzód trawienny, wrzód żołądka, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zakażenie Helicobacter pylori, zapalenie przełyku, zespół Zollingera-Ellisona, zgłębnik żołądkowy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Famogast 40 mg
Famogast, zawierający famotydynę w dawce 40 mg w formie tabletek powlekanych, jest stosowany doustnie w leczeniu i profilaktyce chorób związanych z nadmiernym wydzielaniem kwasu solnego. W chorobie wrzodowej dwunastnicy i żołądka zalecana dawka wynosi 40 mg przed snem przez 4-8 tygodni, z możliwością przedłużenia terapii do 8 tygodni. W profilaktyce nawrotów choroby wrzodowej dwunastnicy stosuje się 20 mg przed snem długoterminowo. W chorobie refluksowej przełyku dawkowanie zależy od nasilenia: 20 mg dwa razy na dobę przez 6-12 tygodni w leczeniu dolegliwości, 40 mg dwa razy na dobę w przypadku nadżerek lub owrzodzeń, a w profilaktyce nawrotów 20 mg dwa razy na dobę długoterminowo. W zespole Zollingera-Ellisona początkowa dawka wynosi 20 mg co 6 godzin, z indywidualnym dostosowaniem dawki podtrzymującej.
choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, ciężka niewydolność nerek, famotydyna, kreska dzieląca, leczenie podtrzymujące, nadmierne wydzielanie kwasu solnego, nadżerka przełyku, nadżerki przełyku, nawrót choroby refluksowej, nawrót choroby wrzodowej, niewydolność nerek, populacja pediatryczna, tabletka powlekana, zespół Zollingera-Ellisona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ostenil 70 70 mg
Profil bezpieczeństwa alendronianu został potwierdzony w badaniach klinicznych trwających od 1 do 3 lat u kobiet po menopauzie z osteoporozą. W badaniu jednorocznym porównującym dawkę 70 mg raz w tygodniu (n=519) z dawką 10 mg raz dziennie (n=370) stwierdzono podobny profil działań niepożądanych. W badaniach trzyletnich (alendronian 10 mg/dobę: n=196; placebo: n=397) częstość działań niepożądanych była zbliżona w obu grupach. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane obejmowały dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak ból brzucha (do 6,6%), niestrawność (do 3,6%), zarzucanie kwaśnej treści do przełyku (do 4,3%), nudności (do 4,0%) oraz wzdęcia i zaparcia. Rzadziej obserwowano poważniejsze powikłania, takie jak owrzodzenia przełyku, perforacje czy krwawienia z górnego odcinka przewodu pokarmowego.
alendronian sodu, bisfosfoniany, choroba wrzodowa żołądka, dysfagia, dyspepsja, hipokalcemia, krwawienie z górnego odcinka przewodu pokarmowego, kurcze mięśni, martwica kości przewodu słuchowego, martwica kości szczęki, nadżerki przełyku, obrzęk naczynioruchowy, okres pomenopauzalny, osteoporoza, owrzodzenie przełyku, perforacja przewodu pokarmowego, reakcja ostrej fazy, refluks żołądkowo-przełykowy, smoliste stolce, toksyczno-rozpływna martwica naskórka, zapalenie błony naczyniowej oka, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie nadtwardówki, zapalenie przełyku, zapalenie twardówki, zawroty głowy błędnikowe, zespół Stevensa-Johnsona, złamanie przeciążeniowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Esomeprazole Zentiva 40 mg
Esomeprazole Zentiva w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań zawiera 40 mg ezomeprazolu (w postaci soli sodowej), a po rekonstytucji 1 ml koncentratu dostarcza 8 mg substancji czynnej. Lek jest wskazany u dorosłych w sytuacjach, gdy podanie doustne jest niemożliwe lub niewskazane, w tym w chorobie refluksowej przełyku z zapaleniem błony śluzowej i/lub ciężkimi objawami, aktywnym leczeniu owrzodzeń żołądka związanych z NLPZ oraz profilaktyce owrzodzeń u pacjentów z grup ryzyka. Szczególnie istotne jest zastosowanie parenteralne w profilaktyce nawrotów krwawienia po zabiegach endoskopowych z powodu ostrego krwawienia z wrzodu żołądka lub dwunastnicy, gdzie szybkie zahamowanie wydzielania kwasu żołądkowego jest kluczowe.
choroba refluksowa przełyku, dysfagia, ezomeprazol, krwawienie z przewodu pokarmowego, nadciśnienie tętnicze, nadżerki przełyku, niedrożność przewodu pokarmowego, niesteroidowe leki przeciwzapalne, niewydolność serca, objawy refluksu, odynofagia, okres okołooperacyjny, owrzodzenie dwunastnicy, owrzodzenie żołądka, sekrecja kwasu żołądkowego, wrzód żołądka, zapalenie błony śluzowej - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Esopol 40 mg
Esopol to preparat zawierający 40 mg esomeprazolu w formie proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, przeznaczony do stosowania w sytuacjach, gdy podanie doustne jest niemożliwe. Mechanizm działania polega na hamowaniu wydzielania kwasu żołądkowego, co jest kluczowe w leczeniu choroby refluksowej przełyku (GERD) z zapaleniem i/lub ciężkimi objawami, leczeniu wrzodów żołądka związanych z terapią NLPZ, profilaktyce przeciwwrzodowej u pacjentów z grup ryzyka oraz zapobieganiu nawrotom krwawień po leczeniu endoskopowym. Preparat jest wskazany zarówno u dorosłych, jak i u dzieci w wieku 1-18 lat w określonych wskazaniach pediatrycznych. Każda fiolka zawiera 40 mg esomeprazolu sodowego oraz około 3,28 mg sodu, co należy uwzględnić u pacjentów na diecie niskosodowej.
aspiracja treści pokarmowej, choroba refluksowa przełyku, esomeprazol, inhibitor pompy protonowej, leczenie endoskopowe, nadżerki przełyku, nawrót krwawienia, niesteroidowe leki przeciwzapalne, ostre krwawienie, podanie pozajelitowe, profilaktyka przeciwwrzodowa, refluks żołądkowy, refluksowe zapalenie przełyku, wrzód dwunastnicy, wrzód żołądka, wydzielanie kwasu żołądkowego, zaburzenia połykania, zapalenie przełyku - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ostemax 70 comfort 70 mg
Profil bezpieczeństwa alendronianu, substancji czynnej leku Ostemax 70 comfort (70 mg raz w tygodniu), został szczegółowo oceniony w badaniach klinicznych oraz w praktyce klinicznej po wprowadzeniu do obrotu. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi są objawy ze strony układu pokarmowego, takie jak ból brzucha (3,7%), dyspepsja (2,7%), zarzucanie treści pokarmowej do przełyku (1,9%) oraz nudności (1,9%). Działania te występują z częstością ≥1% i są zgodne z obserwacjami z badań porównujących dawkę 70 mg raz w tygodniu z dawką 10 mg na dobę. Rzadziej obserwuje się poważniejsze powikłania, takie jak owrzodzenie przełyku, zwężenie przełyku, perforacje czy krwawienia z górnego odcinka przewodu pokarmowego, które mimo niskiej częstości (<1/1000) stanowią istotne zagrożenie kliniczne. W obrębie układu mięśniowo-szkieletowego najczęściej występują bóle mięśniowo-kostne (do 4,1%), a rzadko martwica kości szczęki oraz nietypowe złamania podkrętarzowe i trzonu kości udowej, charakterystyczne dla bisfosfonianów. Działania niepożądane ze strony układu nerwowego obejmują ból głowy i zawroty głowy, a także rzadkie reakcje nadwrażliwości, w tym pokrzywkę i obrzęk naczynioruchowy.
alendronian, bisfosfoniany, ból brzucha, ból głowy, bóle mięśniowo-kostne, dysfagia, dyspepsja, hipokalcemia, krwawienie z przewodu pokarmowego, łysienie, martwica kości przewodu słuchowego, martwica kości szczęki, nadżerki przełyku, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk stawów, owrzodzenie przełyku, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, refluks przełykowy, smoliste stolce, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zaburzenia smaku, zapalenie błony naczyniowej oka, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie przełyku, zapalenie twardówki, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złamania podkrętarzowe, zwężenie przełyku - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Mesopral 20 mg
Mesopral, zawierający ezomeprazol w postaci ezomeprazolu magnezowego dwuwodnego, dostępny jest w kapsułkach dojelitowych o dawkach 20 mg i 40 mg. Lek jest wskazany u dorosłych w leczeniu choroby refluksowej przełyku (GERD), w tym nadżerek refluksowych, zapobieganiu nawrotom oraz leczeniu objawowym bez nadżerek. Ponadto stosowany jest w eradykacji Helicobacter pylori w skojarzeniu z antybiotykoterapią w chorobie wrzodowej dwunastnicy oraz w profilaktyce i leczeniu wrzodów żołądka i dwunastnicy związanych z długotrwałym stosowaniem NLPZ. Mesopral znajduje także zastosowanie w terapii zespołu Zollingera-Ellisona oraz w kontynuacji leczenia po dożylnej terapii zapobiegającej ponownemu krwawieniu z wrzodów trawiennych. U pacjentów pediatrycznych powyżej 12 roku życia wskazania ograniczają się do GERD i eradykacji H. pylori.
antybiotykoterapia, błona śluzowa przełyku, choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa dwunastnicy, czynniki ryzyka, eradykacja Helicobacter pylori, ezomeprazol magnezowy, gastrinoma, kapsułki dojelitowe, krwawienie z wrzodów trawiennych, leczenie przeciwbakteryjne, nadmierne wydzielanie kwasu żołądkowego, nadżerki przełyku, niesteroidowe leki przeciwzapalne, powikłania żołądkowo-jelitowe, refluks żołądkowy, refluksowe zapalenie przełyku, terapia dożylna, wrzód trawienny, wrzód żołądka, wrzody żołądka i dwunastnicy, zespół Zollingera-Ellisona, zgaga - Leksykon substancji czynnych
Rabeprazol – Wskazania do stosowania
Rabeprazol, będący inhibitorem pompy protonowej, skutecznie hamuje wydzielanie kwasu solnego w żołądku, co znajduje zastosowanie w leczeniu czynnego owrzodzenia dwunastnicy i łagodnego owrzodzenia żołądka, choroby refluksowej przełyku (GORD) oraz zespołu Zollingera-Ellisona. Preparat Zulbex dostępny jest w formie tabletek dojelitowych o dawkach 10 mg i 20 mg, co pozwala na indywidualizację terapii. W GORD rabeprazol stosuje się zarówno w leczeniu objawowym (20 mg raz na dobę przy nadżerkach lub wrzodach, 10 mg raz na dobę przy umiarkowanym do ciężkiego przebiegu), jak i w terapii podtrzymującej (zazwyczaj 10 mg raz na dobę). W zespole Zollingera-Ellisona dawki zaczynają się od 60 mg raz dziennie, z możliwością modyfikacji. W eradykacji Helicobacter pylori rabeprazol podaje się w dawce 20 mg dwa razy na dobę w skojarzeniu z antybiotykami, co zwiększa skuteczność terapii poprzez podwyższenie pH żołądka i działanie przeciwbakteryjne.
ból zamostkowy, choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa, eradykacja Helicobacter pylori, gastrinoma, hipersekrecja kwasu, inhibitor pompy protonowej, kwas solny, kwas żołądkowy, leczenie przeciwbakteryjne, nadżerki przełyku, owrzodzenie dwunastnicy, owrzodzenie żołądka, proces nowotworowy, tabletka dojelitowa, terapia eradykacyjna, terapia potrójna, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie przełyku, zespół Zollingera-Ellisona, zgaga, Zulbex - Leksykon leków
Działania niepożądane – Alendran 70 70 mg
Profil bezpieczeństwa kwasu alendronowego w dawce 70 mg raz na tydzień został potwierdzony w badaniach klinicznych trwających od roku do trzech lat, wykazując podobny do placebo profil działań niepożądanych. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były dolegliwości ze strony układu pokarmowego, takie jak ból brzucha (3,7%), niestrawność (2,7%) oraz zarzucanie treści żołądkowej do przełyku (1,9%). Wśród zaburzeń mięśniowo-szkieletowych dominował ból mięśniowo-kostny (2,9%). Rzadziej występowały reakcje nadwrażliwości (pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy), objawowa hipokalcemia, zapalenia oka, zawroty głowy, a także poważne powikłania charakterystyczne dla bisfosfonianów, takie jak martwica kości szczęki, atypowe złamania podkrętarzowe i trzonu kości udowej oraz martwica kości przewodu słuchowego zewnętrznego.
bisfosfoniany, ból mięśniowo-szkieletowy, choroba wrzodowa, dysfagia, dysgeusia, fotodermatoza, hipokalcemia, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas alendronowy, martwica kości przewodu słuchowego, martwica kości szczęki, nadżerki przełyku, niestrawność, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, refluks żołądkowo-przełykowy, smoliste stolce, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, zapalenie błony naczyniowej oka, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie nadtwardówki, zapalenie przełyku, zapalenie twardówki, zespół Stevensa-Johnsona, złamania podkrętarzowe, zwężenie przełyku - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Asteloc 40 mg
Pantoprazol w dawce 40 mg, zawarty w leku Asteloc, jest inhibitorem pompy protonowej (IPP) skutecznie hamującym wydzielanie kwasu solnego w żołądku. Lek jest wskazany u dorosłych oraz młodzieży powyżej 12 lat w leczeniu refluksowego zapalenia przełyku (GERD), choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy, zespołu Zollingera-Ellisona oraz w eradykacji Helicobacter pylori w terapii skojarzonej z antybiotykami. Pantoprazol zmniejsza kwaśność soku żołądkowego, co sprzyja gojeniu nadżerek i owrzodzeń oraz zwiększa skuteczność antybiotykoterapii poprzez podwyższenie pH żołądka. Dawka 40 mg (odpowiadająca 45,16 mg pantoprazolu sodowego półtorawodnego) jest standardowa, choć w niektórych przypadkach, np. w zespole Zollingera-Ellisona, może wymagać modyfikacji.
biodostępność leku, choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa, eradykacja Helicobacter pylori, gastrinoma, inhibitor pompy protonowej, nadżerki przełyku, owrzodzenie żołądka, pantoprazol sodowy, refluks żołądkowo-przełykowy, refluksowe zapalenie przełyku, stan hipersekrecyjny, tabletka dojelitowa, zespół Zollingera-Ellisona - Leksykon substancji czynnych
Famotydyna – Wskazania do stosowania
Famotydyna, jako antagonista receptora histaminowego H₂, znajduje zastosowanie w leczeniu schorzeń związanych z nadmiernym wydzielaniem kwasu solnego w żołądku. Preparaty zawierające 40 mg famotydyny (np. Famogast) są wskazane w terapii aktywnej choroby wrzodowej dwunastnicy i żołądka, choroby refluksowej przełyku, zespołu Zollingera-Ellisona oraz profilaktyce nawrotów tych schorzeń. Dawka 20 mg (np. Famotydyna Ranigast) stosowana jest w krótkotrwałym leczeniu objawowym niestrawności, zgagi i nadkwaśności bez potwierdzonej choroby organicznej. Preparaty złożone zawierające 10 mg famotydyny wraz z substancjami zobojętniającymi kwas (np. Manti Extra z 165 mg magnezu wodorotlenku i 800 mg wapnia węglanu) dedykowane są do doraźnego łagodzenia objawów nadkwaśności u dorosłych i młodzieży powyżej 16 roku życia.
antagonista receptora histaminowego H2, badanie endoskopowe, choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, cofanie treści żołądkowej, dyspepsja, leczenie objawowe, nadkwaśność, nadmierne wydzielanie kwasu solnego, nadżerki przełyku, podrażnienie błony śluzowej żołądka, refluks żołądkowo-przełykowy, węglan wapnia, wodorotlenek magnezu, zespół Zollingera-Ellisona, zgaga