lek przeciwosteoporotyczny

Lek przeciwosteoporotyczny to substancja farmakologiczna stosowana w leczeniu i zapobieganiu osteoporozie – chorobie układu kostnego charakteryzującej się zmniejszoną masą kostną oraz zaburzeniami mikroarchitektury tkanki kostnej, co prowadzi do zwiększonej łamliwości kości i podatności na złamania.

Główne grupy leków przeciwosteoporotycznych obejmują: bisfosfoniany (np. alendronian, rizedronian, zoledronian), które hamują resorpcję kości przez działanie na osteoklasty; denosumab – przeciwciało monoklonalne hamujące dojrzewanie osteoklastów; teryparatyd i abaloparatyd – analogi parathormonu stymulujące tworzenie kości; selektywne modulatory receptora estrogenowego (SERM) jak raloksyfen; oraz romosozumab – przeciwciało monoklonalne przeciwko sklerostynie, stymulujące tworzenie kości i hamujące ich resorpcję.

Wybór leku przeciwosteoporotycznego zależy od wielu czynników, w tym od płci pacjenta, wieku, nasilenia osteoporozy, współistniejących chorób, ryzyka złamań oraz preferencji dotyczących drogi podania. Większość terapii wymaga suplementacji wapniem i witaminą D. Skuteczność leków przeciwosteoporotycznych ocenia się na podstawie pomiaru gęstości mineralnej kości (BMD) oraz redukcji ryzyka złamań osteoporotycznych.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl