Cinnarizinum
Cinnarizinum (Cynaryzyna) to lek należący do grupy leków przeciwhistaminowych, stosowany głównie w leczeniu zaburzeń przedsionkowych i naczyniowych. Działa jako antagonista kanałów wapniowych oraz blokuje receptory histaminowe H1, co przekłada się na jego właściwości przeciwzawrotowe i naczyniorozszerzające.
W praktyce klinicznej cinnarizinum jest stosowany w leczeniu zawrotów głowy pochodzenia błędnikowego, chorobie lokomocyjnej oraz w zapobieganiu i leczeniu objawów choroby Ménière’a. Ze względu na właściwości naczyniorozszerzające bywa również wykorzystywany w zaburzeniach krążenia mózgowego i obwodowego.
Działania niepożądane cinnarizinum obejmują głównie senność, zmęczenie oraz objawy pozapiramidowe przy długotrwałym stosowaniu. U pacjentów w podeszłym wieku, szczególnie przy przewlekłym stosowaniu, istnieje ryzyko wystąpienia parkinsonizmu polekowego. Z tego powodu lek powinien być stosowany ostrożnie i pod kontrolą lekarza.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Przedawkowanie cynaryzyny, substancji czynnej leku Cinnarizinum Hasco 25 mg, może prowadzić do szerokiego spektrum objawów klinicznych o różnym stopniu nasilenia, obejmujących układ nerwowy, pokarmowy oraz sercowo-naczyniowy. Do najczęstszych symptomów należą wymioty, senność, niedociśnienie tętnicze, zaburzenia chodu, a w cięższych przypadkach omamy, stupor, wzmożone pobudzenie, oczopląs, hipertermia, drgawki oraz śpiączka. Szczególnie niebezpieczne są powikłania takie jak zespół ostrej niewydolności oddechowej, kwasica metaboliczna, ostra niewydolność nerek, rabdomioliza, hipotonia i hipotermia, które stanowią zagrożenie życia i wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.
antidotum, ataksja, Cinnarizinum, drgawki, hipertermia, hipoksemia, hipotermia, hipotonia, interwencja medyczna, kwasica metaboliczna, leczenie objawowe, mioglobina, niedociśnienie tętnicze, oczopląs, omamy, ostra niewydolność nerek, płukanie żołądka, pobudzenie ruchowe, rabdomioliza, retencja produktów przemiany materii, równowaga kwasowo-zasadowa, rozpad mięśni prążkowanych, senność, śpiączka, stupor, węgiel aktywowany, wymioty, zaburzenia chodu, zaburzenia układu nerwowego, zespół ostrej niewydolności oddechowej -
Leksykon leków
Cinnarizinum WZF to lek w postaci tabletek doustnych zawierających 25 mg cynaryzyny, substancji czynnej o działaniu przeciwhistaminowym na ośrodkowy układ nerwowy. Tabletki mają charakterystyczny wygląd: białe, obustronnie płaskie ze ściętymi krawędziami, z wytłoczonym oznaczeniem „25”. Substancje pomocnicze obejmują laktozę jednowodną, skrobię ziemniaczaną, sacharozę, talk, powidon K-25 oraz magnezu stearynian, które wpływają na właściwości fizykochemiczne i biodostępność preparatu. Szczególną uwagę należy zwrócić na obecność laktozy i sacharozy, które mogą być istotne u pacjentów z nietolerancją tych cukrów.
biodostępność, Cinnarizinum, cynaryzyna, laktoza jednowodna, lek przeciwhistaminowy, nietolerancja cukrów, niezgodność farmaceutyczna, ośrodkowy układ nerwowy, powidon, sacharoza, skrobia ziemniaczana, stearynian magnezu, substancja pomocnicza o znanym działaniu, tabletka doustna, talk -
Leksykon leków
Cinnarizinum Aflofarm zawiera 25 mg cynaryzyny w jednej tabletce, a dawkowanie jest zależne od wskazania klinicznego. W zaburzeniach przedsionkowych u dorosłych zaleca się 1 tabletkę 3 razy na dobę (75 mg/dobę), z możliwością stosowania początkowo dawek podwójnych (2 tabletki 3 razy na dobę). W chorobie lokomocyjnej podaje się 1 tabletkę na 2 godziny przed podróżą, a następnie 1 tabletkę co 8 godzin w razie potrzeby, co daje dawkę zmienną od 25 do 75 mg. Nie zaleca się stosowania u dzieci ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa. Czas terapii nie powinien przekraczać 3 miesięcy, a pacjent powinien być poinformowany o konieczności oceny stosunku korzyści do ryzyka przedłużonego leczenia.
choroba lokomocyjna, Cinnarizinum, cynaryzyna, dawka dobowa, dawkowanie u dorosłych, modyfikacja dawki, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, okres półtrwania, pacjent pediatryczny, profilaktyka, przewód pokarmowy, schemat dawkowania, tolerancja leku, zaburzenia przedsionkowe -
Leksykon leków
Cynaryzyna, substancja czynna preparatu Cinnarizinum Aflofarm w dawce 25 mg, charakteryzuje się powolnym wchłanianiem po podaniu doustnym, z osiągnięciem maksymalnego stężenia w surowicy krwi (Tmax) w zakresie 2,5-4 godzin. Metabolizm leku jest intensywny i cechuje się znaczną zmiennością osobniczą, głównie poprzez szlak N-dealkilacji. Okres półtrwania (T1/2) cynaryzyny wynosi około 3 godzin, co jest kluczowe dla ustalenia schematu dawkowania. Wydalanie substancji odbywa się zarówno z moczem, jak i z kałem, przy czym około 2/3 metabolitów usuwanych jest z kałem, a pozostała część z moczem, w formie niezmienionej, metabolitów oraz sprzężonych z glukuronianem produktów biotransformacji.
biotransformacja, Cinnarizinum, cynaryzyna, dystrybucja leku, eliminacja leku, kał, maksymalne stężenie leku, metabolit, mocz, N-dealkilacja, okres półtrwania leku, parametr farmakokinetyczny, sprzęganie z glukuronianem, Tmax, wchłanianie doustne, właściwości farmakokinetyczne, wydalanie leku, zmienność osobnicza -
Leksykon leków
Cynaryzyna w dawce 25 mg, stosowana w leczeniu, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z niedociśnieniem tętniczym oraz przy dawkach 150 mg/dobę, gdyż może wywołać efekt hipotensyjny. Zaleca się regularne monitorowanie parametrów hemodynamicznych w tych przypadkach. Ponadto, lek może podrażniać błonę śluzową żołądka, dlatego rekomenduje się jego przyjmowanie po posiłku w celu zmniejszenia ryzyka dyspepsji. Cynaryzyna jest przeciwwskazana u pacjentów z porfirią ze względu na ryzyko nasilenia objawów lub wywołania ostrych napadów porfirii. U chorych z chorobą Parkinsona stosowanie leku powinno być rozważone jedynie wtedy, gdy korzyści terapeutyczne przewyższają potencjalne ryzyko nasilenia objawów parkinsonizmu, wynikającego z wpływu na układ pozapiramidowy.
choroba metaboliczna, choroba Parkinsona, Cinnarizinum, cynaryzyna, działanie przeciwhistaminowe, efekt hipotensyjny, laktoza jednowodna, napad porfirii, niedobór laktazy, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja galaktozy, objawy dyspeptyczne, objawy porfiryczne, parametry hemodynamiczne, parkinsonizm, podrażnienie błony śluzowej, porfiria, układ pozapiramidowy, zaburzenia biosyntezy hemu, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy
