sonohisterografia
Sonohisterografia (SIS, ang. Saline Infusion Sonography lub Sonohysterography) jest zaawansowaną metodą diagnostyczną stosowaną w ginekologii, polegającą na wprowadzeniu sterylnego roztworu soli fizjologicznej do jamy macicy podczas badania ultrasonograficznego. Technika ta umożliwia lepszą wizualizację wnętrza macicy i struktur wewnątrzmacicznych w porównaniu do standardowego USG przezpochwowego.
Głównym wskazaniem do wykonania sonohisterografii jest diagnostyka nieprawidłowych krwawień z macicy, nieprawidłowości endometrium, podejrzenie polipów endometrialnych, mięśniaków podśluzówkowych oraz zrostów wewnątrzmacicznych. Procedura ta jest również cennym narzędziem w ocenie macicy u pacjentek z niepowodzeniami rozrodu oraz w diagnostyce wad wrodzonych macicy.
Badanie wykonuje się w pierwszej fazie cyklu miesiączkowego, po zakończeniu krwawienia miesiączkowego, a przed owulacją (zwykle między 6. a 10. dniem cyklu). Jest to procedura małoinwazyjna, trwająca zazwyczaj kilkanaście minut, która może być przeprowadzona ambulatoryjnie. Sonohisterografia stanowi alternatywę dla bardziej inwazyjnej histeroskopii w diagnostyce wielu patologii wewnątrzmacicznych, choć w niektórych przypadkach metody te mogą być stosowane komplementarnie.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Polipy macicy – Diagnostyka i diagnoza
Polipy endometrialne to łagodne wyrośla błony śluzowej macicy, najczęściej diagnozowane u kobiet w wieku 40-49 lat, które mogą powodować nieprawidłowe krwawienia oraz problemy z płodnością. Diagnostyka rozpoczyna się od szczegółowego wywiadu i badania ginekologicznego, a następnie wykorzystuje ultrasonografię przezpochwową (TVUS) jako pierwszą linię obrazowania. Grubość endometrium powyżej 4 mm u kobiet po menopauzie wymaga dalszej oceny. Sonohisterografia (SIS) jest złotym standardem nieinwazyjnej diagnostyki, oferując wyższą czułość i swoistość niż TVUS, natomiast histeroskopia z biopsją celowaną pozostaje złotym standardem diagnostyczno-terapeutycznym, umożliwiając jednoczesne usunięcie polipów i ocenę histopatologiczną. Biopsja endometrium i łyżeczkowanie mają ograniczoną wartość diagnostyczną, szczególnie bez kontroli histeroskopowej.
badanie ginekologiczne, badanie histopatologiczne, biopsja celowana, biopsja endometrium, diagnostyka różnicowa, endometrioza, endometrium, histerosalpingografia, histeroskopia, histerosonografia, krwawienie maciczne, krwawienie pomenopauzalne, łyżeczkowanie, menopauza, mięśniak macicy, polip endometrialny, polip macicy, polipektomia, polipektomia histeroskopowa, rak endometrium, receptywność endometrium, rezonans magnetyczny, rozrost endometrium, sonohisterografia, torbiel jajnika, ultrasonografia przezpochwowa, wymaz cytologiczny, wywiad lekarski, zapłodnienie in vitro, zrost wewnątrzmaciczny - Leksykon chorób i schorzeń
Niepłodność – Leczenie
Niepłodność definiuje się jako brak ciąży po roku regularnego współżycia bez antykoncepcji, z zaleceniem wcześniejszej diagnostyki u kobiet powyżej 35. roku życia (po 6 miesiącach) i natychmiastowej konsultacji po 40. roku życia. Przyczyny niepłodności dotyczą zarówno kobiet, jak i mężczyzn, z najczęstszymi czynnikami takimi jak zaburzenia owulacji, czynnik męski oraz choroby jajowodów. Diagnostyka obejmuje badania hormonalne, ultrasonografię, histerosalpingografię, sonohisterografię, laparoskopię oraz analizę nasienia u mężczyzn. Leczenie farmakologiczne, w tym cytrynian klomifenu (30-40% skuteczności w ciągu 3 cykli), letrozol (preferowany u PCOS) oraz gonadotropiny, jest pierwszym krokiem, z uwzględnieniem ryzyka ciąży mnogiej. W przypadku mężczyzn stosuje się m.in. hCG, inhibitory aromatazy i cytrynian klomifenu. Interwencje chirurgiczne dotyczą korekty anatomicznych przyczyn niepłodności, takich jak endometrioza, zrosty, mięśniaki czy żylaki powrózka nasiennego (warikocelektomia poprawia parametry nasienia u 60-70% pacjentów).
analiza nasienia, choroby jajowodów, cytrynian klomifenu, czynnik męski, docytoplazmatyczna iniekcja plemnika, endometrioza, gonadotropiny, histerosalpingografia, histeroskopia, inhibitory aromatazy, inseminacja wewnątrzmaciczna, laparoskopia, letrozol, mięśniaki macicy, niedrożność jajowodów, niepłodność, niepłodność niewyjaśniona, owulacja, polipy macicy, rezerwa jajnikowa, sonohisterografia, techniki wspomaganego rozrodu, terapia poznawczo-behawioralna, transfer zarodka, warikocelektomia, zaburzenia owulacji, zapłodnienie in vitro, zespół hiperstymulacji jajników, zespół policystycznych jajników, zrosty miednicy, żylaki powrózka nasiennego - Leksykon chorób i schorzeń
Niepłodność – Diagnostyka i diagnoza
Niepłodność definiuje się jako brak ciąży po 12 miesiącach regularnego współżycia bez antykoncepcji, z wcześniejszą diagnostyką u kobiet >35 lat (po 6 miesiącach) i natychmiastową oceną u kobiet >40 lat. Przyczyny niepłodności są zróżnicowane: zaburzenia owulacji (25%), czynnik męski (30-50%), choroby jajowodów oraz niepłodność idiopatyczna (15-30%). Diagnostyka u kobiet obejmuje ocenę rezerwy jajnikowej (AMH, FSH, estradiol w 3. dniu cyklu, AFC), potwierdzenie owulacji (progesteron w fazie lutealnej, LH w moczu, USG), badania obrazowe macicy i jajowodów (HSG, sonohisterografia, histeroskopia, laparoskopia) oraz ocenę hormonalną (TSH, prolaktyna, androgeny, gonadotropiny). U mężczyzn podstawą jest analiza nasienia (objętość ≥1,5 ml, koncentracja ≥15 mln/ml, ruchliwość, morfologia, TMS), uzupełniona badaniami hormonalnymi (testosteron, FSH, LH, prolaktyna, estradiol) i genetycznymi (kariotyp, mikrodelecje chromosomu Y, mutacje CFTR). Diagnostyka powinna być kompleksowa i obejmować oboje partnerów, gdyż w 50% przypadków niepłodność ma charakter mieszany.
azoospermia, badanie nasienia, biopsja jądra, endometrioza, faza lutealna, fragmentacja DNA plemników, FSH, funkcja tarczycy, gonadotropina, hiperprolaktynemia, histerosalpingografia, histeroskopia, hormon luteinizujący, inseminacja domaciczna, laparoskopia, niepłodność, niepłodność idiopatyczna, niepłodność męska, oligozoospermia, pęcherzyki antralne, progesteron, receptywność endometrium, rezerwa jajnikowa, seminogram, sonohisterografia, USG przezpochwowe, zaburzenie owulacji, zapłodnienie pozaustrojowe, zespół Klinefeltera, zespół policystycznych jajników - Leksykon chorób i schorzeń
Niepłodność kobieca – Diagnostyka i diagnoza
Niepłodność definiuje się jako brak ciąży po 12 miesiącach regularnego współżycia bez antykoncepcji, z wyjątkiem kobiet >35 lat, u których diagnozę stawia się po 6 miesiącach, a u kobiet >40 lat wskazana jest natychmiastowa ocena. Przyczyny niepłodności obejmują zaburzenia owulacji (ok. 25%), męski czynnik oraz patologie jajowodów. Diagnostyka powinna być systematyczna i zaczynać się od szczegółowego wywiadu, badania fizykalnego, oceny owulacji (stężenie progesteronu ≥10 ng/ml w 21. dniu cyklu), rezerwy jajnikowej (AMH, FSH >10-20 IU/L, liczba pęcherzyków antralnych), oraz ultrasonografii przezpochwowej (TVS) z oceną anatomii narządów rozrodczych i endometrium. Histerosalpingografia (HSG) i sonohisterografia (SIS) służą do oceny drożności jajowodów i patologii jamy macicy, natomiast histeroskopia i laparoskopia są zarezerwowane dla bardziej złożonych przypadków, umożliwiając jednoczesne leczenie wykrytych zmian.
badanie fizykalne, badanie ginekologiczne, Chlamydia trachomatis, choroby jajowodów, endometrioza, hiperandrogenizm, hirsutyzm, histerosalpingografia, histeroskopia, hormon anty-Müllerowski, hormon folikulotropowy, hormon luteinizujący, indukcja owulacji, inseminacja domaciczna, laparoskopia, niepłodność kobieca, niepłodność niewyjaśniona, niewydolność jajników, pęcherzyki antralne, rezerwa jajnikowa, sonohisterografia, ultrasonografia przezpochwowa, wskaźnik masy ciała, wywiad medyczny, zaburzenia owulacji, zapłodnienie pozaustrojowe, zespół policystycznych jajników - Leksykon chorób i schorzeń
Macica podwójna – Diagnostyka i diagnoza
Macica podwójna (uterus didelphys) to rzadka wada wrodzona układu rozrodczego, występująca u 0,1-0,5% kobiet, charakteryzująca się obecnością dwóch oddzielnych jam macicy, każda z własnym trzonem i często szyjką macicy, czasem także podwójną pochwą. Powstaje na skutek nieprawidłowego zrośnięcia przewodów Müllera między 12 a 16 tygodniem ciąży. Diagnostyka rozpoczyna się od badania ginekologicznego, gdzie można wykryć podwójną szyjkę macicy lub podłużną przegrodę pochwową. W celu potwierdzenia rozpoznania stosuje się ultrasonografię (przezbrzuszną, przezpochwową, 3D), sonohisterografię, histerosalpingografię oraz rezonans magnetyczny (MRI) – złoty standard diagnostyczny, który uwidacznia dwie oddzielne macice z szeroko rozdzielonymi szczytami i dwie szyjki macicy. Czułość ultrasonografii w wykrywaniu wcięcia w dnie macicy wynosi około 92,3%, a swoistość 100%. Ze względu na częste współwystępowanie anomalii układu moczowego (25-30% pacjentek), w diagnostyce wykonuje się także badania nerek, zwłaszcza w kierunku zespołu OHVIRA (zespół Herlyn-Werner-Wunderlich), obejmującego macicę podwójną, niedrożną połowę pochwy i jednostronną agenezję nerki.
agenezja nerki, anomalia przewodów Müllera, badanie ginekologiczne, badanie obrazowe, cerclage, cesarskie cięcie, dystocja, histerosalpingografia, histeroskopia, jajowód, laparoskopia, macica dwurożna, macica podwójna, macica przegrodzona, niewydolność szyjki macicy, położenie miednicowe, poród przedwczesny, poronienie, przegroda pochwowa, przewód Müllera, rezonans magnetyczny, sonohisterografia, szyjka macicy, ultrasonografia przezbrzuszna, ultrasonografia przezpochwowa, ultrasonografia trójwymiarowa, uterus didelphys, zespół Herlyn-Werner-Wunderlich, zespół OHVIRA - Leksykon chorób i schorzeń
Bóle menstruacyjne – Diagnostyka i diagnoza
Bóle menstruacyjne (dysmenorrhea) dzielą się na pierwotne, występujące bez patologii miednicy, oraz wtórne, związane z chorobami takimi jak endometrioza, adenomioza, mięśniaki macicy czy zapalenie narządów miednicy mniejszej. Pierwotne bóle pojawiają się zwykle 6-24 miesiące po menarche, mają charakter skurczowy, cykliczny i ustępują po 2-3 dniach menstruacji. Wtórne bóle charakteryzują się późniejszym początkiem (po 25. roku życia), nasileniem, niecyklicznością, obecnością objawów towarzyszących (np. dyspareunia, nieprawidłowe krwawienia) oraz nieprawidłowościami w badaniu ginekologicznym. Diagnostyka opiera się na szczegółowym wywiadzie, badaniu fizykalnym (w tym ginekologicznym i rektowaginalnym) oraz badaniach obrazowych: przezpochwowej ultrasonografii, rezonansie magnetycznym (MRI) i w razie potrzeby laparoskopii, która pozostaje złotym standardem w rozpoznawaniu endometriozy. Dodatkowo stosuje się badania laboratoryjne i mikrobiologiczne w celu wykluczenia infekcji i innych przyczyn.
adenomioza, badania krwi, badania mikrobiologiczne, badanie fizykalne, badanie ginekologiczne, badanie moczu, badanie rektowaginalne, ciąża pozamaciczna, doustne środki antykoncepcyjne, dysmenorrhea, dyspareunia, endometrioza, endometrium, histerosalpingografia, histeroskopia, laparoskopia, menarche, mięśniaki macicy, niesteroidowe leki przeciwzapalne, pierwotne bóle menstruacyjne, rezonans magnetyczny, sonohisterografia, test ciążowy, tomografia komputerowa, torbiele jajników, ultrasonografia przezpochwowa, wtórne bóle menstruacyjne, wywiad medyczny, zapalenie narządów miednicy mniejszej, zrosty - Leksykon chorób i schorzeń
Ciężkie krwawienia miesiączkowe – Diagnostyka i diagnoza
Ciężkie krwawienia miesiączkowe (HMB) definiuje się jako utratę krwi przekraczającą 80 ml na cykl lub krwawienie trwające ponad 7 dni, co dotyczy 27-54% kobiet w wieku rozrodczym. Objawy obejmują konieczność zmiany środków higienicznych co mniej niż 2 godziny, obecność skrzepów >2,5 cm, przemakanie ubrań, a także objawy ogólne jak zmęczenie i duszność wskazujące na niedokrwistość. Diagnostyka opiera się na szczegółowym wywiadzie, prowadzeniu dzienniczka menstruacyjnego oraz ocenie ilości krwawienia metodą PBAC, charakteryzującą się 80-90% czułością i swoistością. Badanie fizykalne, w tym ginekologiczne, oraz podstawowe badania laboratoryjne (morfologia, parametry gospodarki żelazem, test ciążowy, badania hormonalne i krzepnięcia) są niezbędne do wykluczenia przyczyn strukturalnych i niestrukturalnych. Ultrasonografia przezpochwowa, sonohisterografia, MRI oraz biopsja endometrium stanowią kluczowe narzędzia obrazowe i histopatologiczne, szczególnie u kobiet po 40. roku życia lub z podejrzeniem nowotworu.
adenomioza, badanie cytologiczne, biopsja endometrium, choroba von Willebranda, ciężkie krwawienie miesiączkowe, dysfunkcja owulacyjna, endometrioza, funkcja tarczycy, gospodarka żelazem, hiperplazja, hiperprolaktynemia, histeroskopia, infekcja przenoszona drogą płciową, klasyfikacja PALM-COEIN, koagulopatia, mięśniak macicy, morfologia krwi, niedokrwistość z niedoboru żelaza, polip endometrialny, prolaktyna, rak endometrium, rezonans magnetyczny, rozszerzenie i łyżeczkowanie, skrzepy krwi, sonohisterografia, układ krzepnięcia, ultrasonografia przezpochwowa, wywiad medyczny, zaburzenie czynności tarczycy, zaburzenie owulacji, zespół policystycznych jajników - Leksykon chorób i schorzeń
Krwawienie poprzymiotopauzalne – Diagnostyka i diagnoza
Krwawienie poprzymiotopauzalne (PMB) definiuje się jako krwawienie z dróg rodnych występujące co najmniej 12 miesięcy po ostatniej miesiączce lub nieoczekiwane krwawienie u kobiet stosujących hormonalną terapię zastępczą (HTZ). PMB dotyczy 4-11% kobiet po menopauzie i stanowi około 5% wizyt ginekologicznych. Pomimo że tylko około 10% przypadków PMB jest związanych z rakiem endometrium, to ponad 90% kobiet z tym nowotworem zgłasza PMB jako pierwszy objaw, co podkreśla konieczność szybkiej i dokładnej diagnostyki. Najczęstszą przyczyną PMB jest atrofia narządów płciowych (60% przypadków). Diagnostyka obejmuje szczegółowy wywiad, badanie fizykalne, cytologię, przezpochwowe USG (TVUS) oraz biopsję endometrium. Grubość endometrium ≤4 mm w TVUS ma ponad 99% negatywną wartość predykcyjną dla raka endometrium, natomiast grubość >4 mm wymaga dalszej oceny histopatologicznej. W przypadku utrzymującego się krwawienia, niezależnie od grubości endometrium, wskazana jest biopsja lub histeroskopia.
atrofia narządów płciowych, biopsja celowana, biopsja endometrium, choroby współistniejące, cytologia szyjki macicy, grubość endometrium, histeroskopia, hormonalna terapia zastępcza, krwawienie pomenopauzalne, mięśniak podśluzówkowy, pogrubienie endometrium, polip endometrium, progestagen, rak endometrium, rezonans magnetyczny, rozszerzenie kanału szyjki, sonohisterografia, śródnabłonkowa neoplazja endometrium, tamoksyfen, USG przezpochwowe, wyłyżeczkowanie jamy macicy, wymaz cytologiczny, zespół policystycznych jajników, znieczulenie ogólne - Leksykon chorób i schorzeń
Ciężkie krwawienia miesiączkowe – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Ciężkie krwawienia miesiączkowe (menorrhagia) definiuje się jako utratę ponad 80 ml krwi na cykl, co znacząco obniża jakość życia pacjentki. Objawy obejmują przesiąkanie przez środki higieniczne co 1-2 godziny, konieczność stosowania podwójnej ochrony, krwawienie trwające ponad 7 dni oraz wydalanie skrzepów większych niż 50-groszowa moneta. Przyczyny są zróżnicowane i obejmują zaburzenia hormonalne (nierównowaga estrogenów i progesteronu, brak owulacji), patologie macicy (mięśniaki, polipy, adenomioza, endometrioza), choroby krzepnięcia (np. choroba von Willebranda), a także czynniki takie jak otyłość, choroby tarczycy, stosowanie leków przeciwzakrzepowych, infekcje dróg rodnych, wkładki wewnątrzmaciczne bez hormonu oraz powikłania ciąży. Nieleczone mogą prowadzić do niedokrwistości z niedoboru żelaza, objawiającej się zmęczeniem, dusznością i kołataniem serca, oraz do znacznego pogorszenia funkcjonowania psychospołecznego.
ablacja endometrium, adenomioza, badanie ginekologiczne, badanie krzepnięcia, biopsja endometrium, chlamydia, choroba tarczycy, choroba von Willebranda, ciężkie krwawienie miesiączkowe, embolizacja tętnic macicznych, endometrioza, endometrium, ferrytyna, histerektomia, histeroskopia, kubeczek menstruacyjny, kwas traneksamowy, lek antyfibrynolityczny, łyżeczkowanie macicy, małopłytkowość, menorrhagia, mięśniak macicy, morfologia krwi, niedokrwistość z niedoboru żelaza, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obfite krwawienie miesiączkowe, polip endometrialny, rzeżączka, skrzepy krwi, skurcz menstruacyjny, sonohisterografia, USG miednicy, wkładka wewnątrzmaciczna, zaburzenie krzepnięcia krwi - Leksykon chorób i schorzeń
Polipy macicy – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Polipy endometrialne to łagodne przerosty błony śluzowej macicy, o wielkości od kilku milimetrów do kilku centymetrów, występujące u około 24% kobiet, ze wzrostem ryzyka w okresie okołomenopauzalnym. Mogą być bezobjawowe lub manifestować się nieregularnymi, obfitymi krwawieniami, plamieniami między miesiączkami, bólem miednicy czy niepłodnością. Diagnostyka obejmuje badanie ginekologiczne, przezpochwowe USG, sonohisterografię, histeroskopię oraz biopsję endometrium. Leczenie zależy od wielkości, objawów i wieku pacjentki; małe polipy (<10 mm) u kobiet przed menopauzą mogą być obserwowane, natomiast u kobiet po menopauzie lub z czynnikami ryzyka zaleca się usunięcie. Standardową procedurą jest histeroskopowa polipektomia, trwająca 5-10 minut, wykonywana ambulatoryjnie, z możliwością zastosowania znieczulenia miejscowego lub ogólnego. Alternatywnie stosuje się D&C, choć jest mniej skuteczne w pełnym usunięciu polipów. W rzadkich przypadkach wskazana jest histerektomia.
ablacja endometrium, agonista GnRH, biopsja endometrium, ból miednicy, endometrium, gestagen, hiperplazja, histerektomia, histeroskopia, hormonalna terapia zastępcza, implantacja zarodka, jama macicy, krwawienie pomenopauzalne, leczenie hormonalne, menorrhagia, mięśniak macicy, niepłodność, okres okołomenopauzalny, patomorfolog, plamienie międzymiesiączkowe, polip endometrialny, polip macicy, polipektomia histeroskopowa, rak endometrium, równowaga hormonalna, sonohisterografia, tamoksyfen, USG przezpochwowe, wkładka wewnątrzmaciczna - Leksykon chorób i schorzeń
Niepłodność kobieca – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Niepłodność kobieca definiuje się jako brak zajścia w ciążę po 12 miesiącach regularnego współżycia bez antykoncepcji (lub po 6 miesiącach u kobiet >35 r.ż.) bądź niemożność donoszenia ciąży. Dotyka ona 10-15% par globalnie, z czego około 33% przypadków przypisuje się wyłącznie czynnikom kobiecym. Najczęstsze etiologie to zaburzenia owulacji (25%, w tym PCOS), endometrioza (15%), zrosty miedniczne (12%), niedrożność jajowodów (11%) oraz inne anomalie jajowodów i macicy (11%). Diagnostyka obejmuje szczegółowy wywiad, badanie fizykalne, oznaczenia hormonalne (np. FSH, progesteron, prolaktyna, rezerwa jajnikowa) oraz badania obrazowe (USG, sonohisterografia, HSG, histeroskopia, laparoskopia). Wysoki poziom FSH (>30-40 mIU/ml) z niskim estradiolem wskazuje na niewydolność jajników. Wiek pacjentki jest kluczowym czynnikiem – płodność spada po 32 roku życia z powodu zmniejszającej się liczby i jakości oocytów.
celiakia, choroba autoimmunologiczna, ciąża, ciąża mnoga, cukrzyca ciążowa, cytrynian klomifenu, endometrioza, gonadoliberyna, histerosalpingografia, histeroskopia, inseminacja domaciczna, kwas foliowy, laparoskopia, mięśniak macicy, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, niedoczynność przysadki, niedoczynność tarczycy, niedożywienie, niedrożność jajowodów, niepłodność kobieca, nieprawidłowości macicy, prolaktyna, przedwczesna niewydolność jajników, rozszczep kręgosłupa, sonohisterografia, sztuczna inseminacja, toczeń rumieniowaty układowy, wada cewy nerwowej, WHO, wspomagany rozród, zaburzenie owulacji, zakażenie przenoszone drogą płciową, zapalenie narządów miednicy mniejszej, zapłodnienie in vitro, zespół Ashermana, zespół policystycznych jajników - Leksykon chorób i schorzeń
Ciężkie krwawienia miesiączkowe – Objawy
Ciężkie krwawienia miesiączkowe (menorrhagia) definiuje się jako utratę ponad 80 ml krwi podczas jednego cyklu lub krwawienie trwające dłużej niż 7 dni. Stan ten dotyka około 20-25% kobiet i może prowadzić do niedokrwistości z niedoboru żelaza, objawiającej się zmęczeniem, dusznością, bladością skóry oraz zawrotami głowy. Charakterystyczne objawy to m.in. przesiąkanie przez podpaski lub tampony co godzinę przez kilka godzin, konieczność stosowania podwójnej ochrony, wydalanie skrzepów większych niż 2,5 cm oraz ograniczenie codziennych aktywności. Przyczyny są zróżnicowane i obejmują zaburzenia hormonalne (np. anowulacja, PCOS, niedoczynność tarczycy), zmiany strukturalne macicy (mięśniaki, polipy, adenomioza, endometrioza), zaburzenia krzepnięcia (np. choroba von Willebranda) oraz czynniki zewnętrzne, takie jak wkładki wewnątrzmaciczne czy leki przeciwzakrzepowe. W około 50% przypadków etiologia pozostaje nieokreślona. Progresja i nasilenie objawów zależą od wieku pacjentki i przyczyny podstawowej, a stan ten znacząco obniża jakość życia, powodując m.in. absencję w pracy, zaburzenia snu i problemy psychiczne.
adenomioza, anowulacja, biopsja endometrium, choroba von Willebranda, ciąża pozamaciczna, dysmenorrhea, endometrioza, histerosalpingografia, histeroskopia, krwawienie menstruacyjne, krwawienie międzymiesiączkowe, menorrhagia, mięśniak macicy, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość z niedoboru żelaza, okres okołomenopauzalny, oś podwzgórze-przysadka-jajniki, polip, rezonans magnetyczny, rozrost endometrium, skrzep krwi, sonohisterografia, ultrasonografia przezpochwowa, zaburzenie krzepnięcia, zespół policystycznych jajników - Leksykon chorób i schorzeń
Obfite krwawienie miesiączkowe – Diagnostyka i diagnoza
Obfite krwawienie miesiączkowe (HMB) definiuje się jako utratę krwi przekraczającą 80 ml na cykl lub krwawienie trwające ponad 7 dni, co znacząco wpływa na jakość życia pacjentek. Diagnostyka opiera się na szczegółowym wywiadzie, badaniu fizykalnym oraz badaniach laboratoryjnych, w tym morfologii krwi, testach funkcji tarczycy, badaniach układu krzepnięcia (PT, APTT, vWF) i testach hormonalnych. Obrazowanie, głównie ultrasonografia przezpochwowa (USG TV), sonohisterografia oraz w wybranych przypadkach rezonans magnetyczny, pozwala na identyfikację przyczyn strukturalnych, takich jak mięśniaki, polipy czy adenomioza. Histeroskopia i biopsja endometrium są wskazane w celu wykluczenia rozrostu lub nowotworu endometrium, zwłaszcza u kobiet z czynnikami ryzyka lub nieodpowiadających na leczenie farmakologiczne. Diagnostyka różnicowa opiera się na klasyfikacji PALM-COEIN, uwzględniającej przyczyny strukturalne i niestrukturalne, w tym koagulopatie, dysfunkcje owulacyjne i czynniki jatrogenne.
ablacja endometrium, adenomioza, biopsja endometrium, całkowita zdolność wiązania żelaza, choroba von Willebranda, czas częściowej tromboplastyny po aktywacji, czas protrombinowy, czynnik von Willebranda, embolizacja tętnic macicznych, hiperprolaktynemia, histerektomia, histeroskopia, klasyfikacja PALM-COEIN, kwas traneksamowy, menorrhagia, mięśniak podśluzówkowy, morfologia krwi, nadczynność tarczycy, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość z niedoboru żelaza, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obfite krwawienie miesiączkowe, próba ortostatyczna, rozrost endometrium, rozszerzenie i łyżeczkowanie, sonohisterografia, system wewnątrzmaciczny uwalniający lewonorgestrel, ultrasonografia przezpochwowa, utrata krwi, zespół policystycznych jajników