WHO
WHO (World Health Organization), czyli Światowa Organizacja Zdrowia, to wyspecjalizowana agencja Organizacji Narodów Zjednoczonych założona w 1948 roku, odpowiedzialna za międzynarodowe zdrowie publiczne. Jej głównym celem jest osiągnięcie jak najwyższego poziomu zdrowia przez wszystkich ludzi na świecie.
WHO koordynuje międzynarodowe wysiłki w zakresie monitorowania zagrożeń zdrowotnych, reagowania na sytuacje kryzysowe oraz ustalania standardów i wytycznych dotyczących opieki zdrowotnej. Organizacja odgrywa kluczową rolę w zwalczaniu chorób zakaźnych, opracowywaniu programów szczepień oraz promowaniu zdrowia publicznego na całym świecie.
W praktyce lekarskiej WHO dostarcza evidence-based wytyczne dotyczące diagnostyki i leczenia wielu schorzeń, które są adaptowane przez systemy opieki zdrowotnej na całym świecie. Klasyfikacje chorób (ICD) i innych problemów zdrowotnych opracowane przez WHO stanowią uniwersalny system kodowania diagnoz medycznych, wykorzystywany w dokumentacji medycznej i statystykach zdrowotnych.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Borelioza mózgu przenoszona przez kleszcze – Zapobieganie i profilaktyka
Borelioza mózgu przenoszona przez kleszcze (TBE) to wirusowa choroba ośrodkowego układu nerwowego, przenoszona głównie przez ukąszenia zakażonych kleszczy, charakteryzująca się ryzykiem poważnych powikłań neurologicznych i śmiertelności. Brak specyficznego leczenia podkreśla znaczenie profilaktyki, w której kluczową rolę odgrywa szczepienie. Dostępne szczepionki, takie jak FSME-Immun (TicoVac), Encepur, TBE-Moscow i EnceVir, wykazują wysoką skuteczność na poziomie 90,1-98,9%, a u regularnie szczepionych nawet do 99%. Schemat podstawowy obejmuje 3 dawki podawane w odstępach: 0, 1-3 miesiące oraz 9-12 miesięcy, z dawką przypominającą po 3 latach i kolejnymi co 5 lat (osoby <60 r.ż.) lub co 3 lata (osoby ≥60 r.ż.). Szczepienia są rekomendowane dla osób z obszarów endemicznych (≥5 przypadków/100 000 rocznie), podróżujących do tych rejonów, grup zawodowych narażonych na kontakt z kleszczami oraz osób aktywnych outdoorowo. Szczepienie najlepiej rozpocząć zimą lub co najmniej miesiąc przed ekspozycją.
borelioza, borelioza mózgu, choroba wirusowa, dawka przypominająca, FDA, ikarydyna, kleszczowe zapalenie mózgu, medycyna podróży, niepasteryzowany produkt mleczny, obszar endemiczny, odporność poszczepienna, olejek eteryczny, ośrodkowy układ nerwowy, permetryna, powikłanie neurologiczne, przełamanie odporności poszczepiennej, repelent DEET, schemat szczepienia, skuteczność szczepionki, szczepienie ochronne, WHO - Leksykon chorób i schorzeń
Próchnica zębów – Epidemiologia
Próchnica zębów (dental caries) pozostaje jedną z najpowszechniejszych chorób przewlekłych na świecie, dotykając około 3,6 miliarda osób z zębami stałymi oraz 620 milionów dzieci z zębami mlecznymi (9% populacji). Choroba ta jest szczególnie rozpowszechniona w krajach Ameryki Łacińskiej, na Bliskim Wschodzie i w Południowej Azji, a jej częstość występowania wykazuje wyraźne zróżnicowanie regionalne i społeczno-ekonomiczne. W USA próchnica dotyka niemal 90% dorosłych w wieku 20-64 lat, z 25% nieleczoną próchnicą, a u dzieci w wieku 5-11 lat około 20% ma co najmniej jeden nieleczony ubytek. Nierówności zdrowotne są wyraźne – osoby o niższym statusie społeczno-ekonomicznym, mniejszości etniczne oraz dzieci z rodzin o niskich dochodach mają znacznie wyższe ryzyko próchnicy i ograniczony dostęp do profilaktyki, co potwierdzają dane z badań epidemiologicznych w USA, Anglii i Szkocji. Próchnica powierzchni korzenia jest szczególnie powszechna u osób starszych, z czynnikami ryzyka takimi jak wiek, ekspozycja powierzchni korzenia, palenie tytoniu oraz słaba higiena jamy ustnej.
astma, CDC, fluoryzacja wody, Global Burden of Disease, lakier fluorowy, NHANES, nieleczona próchnica, oddział ratunkowy, płytka nazębna, próchnica korzenia zęba, próchnica szkliwa, próchnica wczesnego dzieciństwa, próchnica zębiny, próchnica zębów, próchnica zębów mlecznych, próchnica zębów stałych, profilaktyka stomatologiczna, recesja dziąseł, szczotkowanie zębów, uszczelniacz stomatologiczny, WHO, wolne cukry, wskaźnik DMFT, wypełnienie zęba - Leksykon chorób i schorzeń
Infekcja salmonellowa – Zapobieganie i profilaktyka
Salmonelloza to zakażenie bakteriami Salmonella, przenoszone głównie przez skażoną żywność i wodę oraz kontakt ze zwierzętami. Profilaktyka opiera się na rygorystycznej higienie rąk (mycie przez minimum 20 sekund), bezpiecznym przygotowywaniu żywności zgodnie z zasadami „Clean, Separate, Cook, Chill” oraz unikaniu krzyżowego zanieczyszczenia. Zaleca się gotowanie mięsa i drobiu do temperatury wewnętrznej minimum 65°C przez 5-6 minut, unikanie spożywania surowych lub niedogotowanych jaj oraz stosowanie pasteryzowanych produktów jajecznych. Przechowywanie żywności powinno odbywać się w temperaturze poniżej 5°C, a resztki należy schładzać i chłodzić w ciągu 2 godzin (lub 1 godziny przy temp. >32°C). Szczególną ostrożność powinny zachować osoby z grup ryzyka (dzieci <5 lat, osoby >65 lat, immunosupresja), które powinny unikać kontaktu z gadami, płazami i drobiem oraz spożywania niepasteryzowanych produktów. W przypadku objawów biegunki pacjenci powinni unikać przygotowywania posiłków dla innych i kontaktu z miejscami publicznymi przez co najmniej 24-48 godzin po ustąpieniu symptomów.
antybiotykooporność, bakterie Salmonella, bakteriofagi, bioasekuracja, dur brzuszny, immunosupresja, kwasy organiczne, łańcuch żywnościowy, One Health, probiotyki, Salmonella, Salmonella typhi, salmonelloza, surowe mięso, termometr spożywczy, toksoid tężcowy, WHO, zakażenie Salmonella, zanieczyszczenie krzyżowe, zanieczyszczenie żywności - Leksykon substancji czynnych
Czynnik krzepnięcia X – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Czynnik krzepnięcia X, obecny w preparacie Prothromplex Total NF w dawce 600 j.m. (30 j.m./ml po rekonstytucji), jest integralnym składnikiem kompleksu protrombiny, współdziałającym z czynnikami II, VII, IX oraz białkiem C. Jego aktywność jest standaryzowana metodą chromogenną zgodnie z Farmakopeą Europejską i kalibrowana względem międzynarodowych wzorców WHO, co zapewnia precyzyjną kontrolę jakości i bezpieczeństwa stosowania. Preparat zawiera również heparynę sodową w ilości do 0,5 j.m. na jednostkę międzynarodową czynnika IX, co ma istotne znaczenie dla profilaktyki nadmiernej aktywacji układu krzepnięcia. Ze względu na fizjologiczną rolę czynnika X jako naturalnego składnika osocza, jego działanie po podaniu egzogennym jest zgodne z endogenną funkcją w kaskadzie krzepnięcia, co ułatwia przewidywanie efektów farmakologicznych i ocenę bezpieczeństwa klinicznego.
aktywacja układu krzepnięcia, białko C, białko endogenne, czynnik krzepnięcia, czynnik krzepnięcia X, czynniki zespołu protrombiny, Farmakopea Europejska, heparyna sodowa, kaskada krzepnięcia, kompleks protrombiny, metoda chromogenna, odpowiedź immunologiczna, Prothromplex Total NF, układ hemostazy, układ krążenia, WHO, zespół protrombiny - Leksykon chorób i schorzeń
Oligospermia (niski nasieniowcowanie) – Leczenie
Oligospermia definiowana jest jako liczba plemników w nasieniu poniżej 15 milionów/ml zgodnie z kryteriami WHO i stanowi istotną przyczynę męskiej niepłodności. Diagnostyka i leczenie obejmują szeroki zakres interwencji, od chirurgicznych (np. varicocelectomia poprawiająca parametry nasienia u 60-70% pacjentów, wazowazostomia z 60% wskaźnikiem ciąż, TURED w przypadku niedrożności przewodów wytryskowych) po farmakologiczne (cytrynian klomifenu 25-50 mg/d, anastrozol, letrozol, hCG podawany 3x tygodniowo przez 3-6 miesięcy). W przypadkach azoospermii lub skrajnie niskiej liczby plemników stosuje się techniki pozyskiwania plemników, takie jak MicroTESE (skuteczność do 70%), PESA, TESA oraz mapowanie jąder, umożliwiające dalsze wykorzystanie w procedurach wspomaganego rozrodu (IVF, ICSI). Terapie hormonalne są szczególnie efektywne u pacjentów z hipogonadyzmem hipogonadotropowym, a leczenie infekcji dróg rozrodczych wymaga szybkiej antybiotykoterapii, choć nie zawsze przywraca płodność.
anastrozol, ART, cytrynian klomifenu, epididymitis, hCG, hipogonadyzm hipogonadotropowy, ICSI, inhibitory aromatazy, inseminacja nasieniem dawcy, inseminacja wewnątrzmaciczna, IUI, IVF, koenzym Q10, L-karnityna, letrozol, mikrochirurgiczna ekstrakcja plemników z jądra, nieobstrukcyjna azoospermia, niepłodność męska, obstrukcyjna azoospermia, oligospermia, orchitis, PESA, przedwczesny wytrysk, przezskórna aspiracja plemników z najądrza, terapia komórkami macierzystymi, varicocele, varicocelectomia, wazowazostomia, WHO, zaburzenia erekcji, żylaki powrózka nasiennego - Leksykon chorób i schorzeń
Infekcje przenoszone drogą płciową – Epidemiologia
Infekcje przenoszone drogą płciową (STI) stanowią poważne wyzwanie zdrowia publicznego globalnie, z ponad 374 milionami nowych zakażeń rocznie obejmujących chlamydię, rzeżączkę, kiłę i rzęsistkowicę. W USA w 2023 roku odnotowano ponad 2,4 miliona przypadków STI, z chlamydią jako najczęściej zgłaszaną (1 648 568 przypadków, 496/100 000 osób), podczas gdy rzeżączka wykazała spadek o 7%, a kiła pierwotna i wtórna spadły o 10%. W Europie obserwuje się wzrost rzeżączki o 31% i kiły o 13% w 2023 roku. Szczególnie niepokojący jest wzrost kiły wrodzonej w USA, z 3755 przypadkami w 2022 roku (wzrost o 937% w dekadzie). Epidemiologia STI wykazuje wyraźne różnice demograficzne i geograficzne, z najwyższą zapadalnością w grupie wiekowej 15-34 lat oraz znaczącymi dysproporcjami etnicznymi. Oporność na środki przeciwdrobnoustrojowe, zwłaszcza w Neisseria gonorrhoeae, stanowi rosnące zagrożenie, co podkreśla konieczność wzmocnienia nadzoru i monitorowania oporności.
antybiotykooporność, badanie epidemiologiczne, CDC, chlamydia, choroba wrzodowa narządów płciowych, HIV, infekcja bezobjawowa, infekcja przenoszona drogą płciową, kiła, kiła pierwotna, kiła wrodzona, kontrola zakażeń, nadzór epidemiologiczny, Neisseria gonorrhoeae, niepłodność, oporność na antybiotyki, profilaktyka przedekspozycyjna, rak szyjki macicy, rzęsistkowica, rzeżączka, terapia antyretrowirusowa, WHO, wirus brodawczaka ludzkiego, wirus opryszczki, wirusowe zapalenie wątroby, zachorowalność, zapadalność, zdrowie reprodukcyjne - Leksykon chorób i schorzeń
Nadciśnienie tętnicze – Epidemiologia
Nadciśnienie tętnicze stanowi główny czynnik ryzyka chorób sercowo-naczyniowych i przedwczesnej śmierci globalnie, dotykając około 1,28-1,39 miliarda dorosłych w wieku 30-79 lat, z przewagą przypadków w krajach o niskich i średnich dochodach. Według wytycznych ACC/AHA z 2017 roku, nadciśnienie definiuje się jako ciśnienie skurczowe ≥130 mmHg i/lub rozkurczowe ≥80 mmHg, co zwiększyło częstość rozpoznawania do 48,1% populacji dorosłych w USA. Epidemiologia nadciśnienia wykazuje zróżnicowanie regionalne i demograficzne, z najwyższą częstością w Afryce (27%) i Europie Wschodniej (do 65%), a także istotnymi różnicami płciowymi i rasowymi. Wzrost ciśnienia tętniczego jest szczególnie wyraźny u osób powyżej 60 roku życia, a menopauza u kobiet wiąże się z dwukrotnym wzrostem ryzyka nadciśnienia. Pomimo rosnącej częstości, świadomość, leczenie i kontrola nadciśnienia pozostają na niskim poziomie, zwłaszcza w krajach o niższych dochodach, gdzie około 46% chorych nie jest świadomych swojego stanu, a jedynie 13,8% osiąga kontrolę ciśnienia.
choroba naczyń obwodowych, choroba nerek, choroba sercowo-naczyniowa, choroba wieńcowa, ciśnienie rozkurczowe, ciśnienie skurczowe, ciśnienie tętnicze, cukrzyca, lek przeciwnadciśnieniowy, miażdżyca, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, nadciśnienie tętnicze przewlekłe, niewydolność nerek, niewydolność serca, otyłość, podwyższone ciśnienie skurczowe, przewlekła choroba nerek, schyłkowa niewydolność nerek, udar mózgu, WHO, zastoinowa niewydolność serca, zawał serca - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Azacitidine Zentiva 25 mg/ml
Azacitidine Zentiva (25 mg/ml, proszek do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań) jest wskazany do leczenia dorosłych pacjentów z hematologicznymi schorzeniami, którzy nie kwalifikują się do przeszczepienia krwiotwórczych komórek macierzystych (HSCT). Wskazania obejmują zespoły mielodysplastyczne (MDS) o ryzyku pośrednim-2 i wysokim według Międzynarodowego Punktowego Systemu Rokowniczego (IPSS), przewlekłą białaczkę mielomonocytową (CMML) z 10-29% blastów w szpiku bez choroby mieloproliferacyjnej, ostrą białaczkę szpikową (AML) z 20-30% blastów i wieloliniową dysplazją oraz AML z ponad 30% blastów w szpiku zgodnie z klasyfikacją WHO. Kluczowe jest precyzyjne określenie odsetka blastów w szpiku oraz klasyfikacja ryzyka, które determinują kwalifikację do terapii azacytydyną i rokowanie pacjenta.
AML, Azacitidine Zentiva, azacytydyna, blasty w szpiku kostnym, charakterystyka produktu leczniczego, chemioterapeutyk, chemioterapia indukcyjna, choroba mieloproliferacyjna, CMML, diagnostyka hematologiczna, HSCT, IPSS, liofilizowany proszek, Międzynarodowy Punktowy System Rokowniczy, ostra białaczka szpikowa, przeszczepienie krwiotwórczych komórek macierzystych, przewlekła białaczka mielomonocytowa, stratyfikacja ryzyka, substancja czynna, WHO, wieloliniowa dysplazja, zawiesina do wstrzykiwań, zespół mielodysplastyczny - Leksykon chorób i schorzeń
Oligospermia (niski nasieniowcowanie) – Objawy
Oligospermia definiowana jest jako stężenie plemników w nasieniu poniżej 15 milionów/ml lub mniej niż 39 milionów plemników w całej próbce ejakulatu, zgodnie z kryteriami WHO. Stan ten jest istotnym czynnikiem niepłodności męskiej, odpowiadając za około jedną trzecią przypadków wymagających interwencji wspomaganego rozrodu. Stopień nasilenia oligospermii waha się od łagodnego do ciężkiego (<5 milionów/ml), a jej obecność może współistnieć z innymi zaburzeniami jakości nasienia, takimi jak obniżona ruchliwość (motility <32%), nieprawidłowa morfologia oraz fragmentacja DNA plemników. Diagnostyka opiera się na powtarzanych badaniach nasienia wykonanych po 2-7 dniach abstynencji, z uwzględnieniem parametrów takich jak objętość nasienia, ruchliwość, morfologia oraz ewentualne badanie fragmentacji DNA. Oligospermia może mieć charakter przejściowy lub trwały, a jej etiologia obejmuje czynniki genetyczne, hormonalne, infekcyjne, środowiskowe oraz styl życia.
azoospermia, badanie nasienia, biopsja jądra, choroby autoimmunologiczne, dyspareunia, fragmentacja DNA plemników, ginekomastia, ICSI, inseminacja wewnątrzmaciczna, morfologia plemników, niedobór testosteronu, niepłodność męska, oligospermia, ruchliwość plemników, sterydy anaboliczne, techniki wspomaganego rozrodu, WHO, zaburzenia chromosomalne, zaburzenia ejakulacji, zaburzenia erekcji, zaburzenia hormonalne, zanik jąder, zapłodnienie in vitro, żylaki powrózka nasiennego - Leksykon chorób i schorzeń
Dżuma – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Dżuma, wywoływana przez Yersinia pestis, charakteryzuje się wysoką śmiertelnością, szczególnie przy opóźnionym leczeniu. Wskaźniki śmiertelności różnią się w zależności od formy klinicznej: dżuma dymienicza bez leczenia ma śmiertelność 30-60%, leczona około 10%; dżuma posocznicowa wykazuje 30-50% śmiertelności mimo antybiotykoterapii, a nieleczona niemal 100%; dżuma płucna jest niemal zawsze śmiertelna bez leczenia (100%), a przy terapii śmiertelność wynosi 30-50%. Wczesne wdrożenie antybiotyków jest kluczowe, zwłaszcza że dżuma płucna może prowadzić do zgonu w ciągu 18-24 godzin od pojawienia się objawów. Stosowane klasy leków to aminoglikozydy, tetracykliny, fluorochinolony, sulfonamidy, fenikole oraz β-laktamy, przy czym zalecana jest monoterapia ze względu na brak dowodów na korzyści terapii skojarzonej.
aminoglikozyd, antybiotykoterapia, broń biologiczna, czynnik środowiskowy, dżuma dymienicza, dżuma płucna, dżuma posocznicowa, fluorochinolon, leczenie skojarzone, model mysi, monoterapia, odpowiedź immunologiczna, oporność na antybiotyki, sulfonamid, tetracyklina, wczesna antybiotykoterapia, WHO, Yersinia pestis, zdrowie publiczne - Leksykon substancji czynnych
Neuraminidaza – Wskazania do stosowania
Neuraminidaza jest kluczowym antygenem powierzchniowym wirusa grypy, obecnym w szczepionkach przeciwgrypowych takich jak Influvac (trójwalentna) i Influvac Tetra (czterowalentna). Oba preparaty zawierają neuraminidazę pochodzącą z aktualizowanych co sezon szczepów wirusa zgodnie z zaleceniami WHO i UE, obejmującymi szczepy A/H1N1 (podobny do A/Victoria/4897/2022), A/H3N2 (podobny do A/Thailand/8/2022) oraz B (odpowiednio B/Austria/1359417/2021 i dodatkowo B/Phuket/3073/2013 w szczepionce czterowalentnej). Preparaty są wskazane do profilaktyki grypy u osób od 6 miesiąca życia, ze szczególnym uwzględnieniem pacjentów z grup podwyższonego ryzyka powikłań pogrypowych. Influvac Tetra, zawierając neuraminidazę z dwóch linii wirusa typu B, oferuje szerszą ochronę w sezonach z krążeniem obu linii B, co jest istotne przy doborze szczepionki w praktyce klinicznej.
ampułko-strzykawka, antygen powierzchniowy, antygen szczepionkowy, choroba zakaźna, hemaglutynina, neuraminidaza, powikłania pogrypowe, profilaktyka grypy, sezon epidemiczny, sezon grypowy, skład antygenowy, szczepionka czterowalentna, szczepionka przeciwgrypowa, szczepionka trójwalentna, WHO, wirus grypy, wirus grypy A H1N1, wirus grypy typu B, zawiesina do wstrzykiwań, zdrowie publiczne - Leksykon chorób i schorzeń
Niepłodność kobieca – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Niepłodność kobieca definiuje się jako brak zajścia w ciążę po 12 miesiącach regularnego współżycia bez antykoncepcji (lub po 6 miesiącach u kobiet >35 r.ż.) bądź niemożność donoszenia ciąży. Dotyka ona 10-15% par globalnie, z czego około 33% przypadków przypisuje się wyłącznie czynnikom kobiecym. Najczęstsze etiologie to zaburzenia owulacji (25%, w tym PCOS), endometrioza (15%), zrosty miedniczne (12%), niedrożność jajowodów (11%) oraz inne anomalie jajowodów i macicy (11%). Diagnostyka obejmuje szczegółowy wywiad, badanie fizykalne, oznaczenia hormonalne (np. FSH, progesteron, prolaktyna, rezerwa jajnikowa) oraz badania obrazowe (USG, sonohisterografia, HSG, histeroskopia, laparoskopia). Wysoki poziom FSH (>30-40 mIU/ml) z niskim estradiolem wskazuje na niewydolność jajników. Wiek pacjentki jest kluczowym czynnikiem – płodność spada po 32 roku życia z powodu zmniejszającej się liczby i jakości oocytów.
celiakia, choroba autoimmunologiczna, ciąża, ciąża mnoga, cukrzyca ciążowa, cytrynian klomifenu, endometrioza, gonadoliberyna, histerosalpingografia, histeroskopia, inseminacja domaciczna, kwas foliowy, laparoskopia, mięśniak macicy, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, niedoczynność przysadki, niedoczynność tarczycy, niedożywienie, niedrożność jajowodów, niepłodność kobieca, nieprawidłowości macicy, prolaktyna, przedwczesna niewydolność jajników, rozszczep kręgosłupa, sonohisterografia, sztuczna inseminacja, toczeń rumieniowaty układowy, wada cewy nerwowej, WHO, wspomagany rozród, zaburzenie owulacji, zakażenie przenoszone drogą płciową, zapalenie narządów miednicy mniejszej, zapłodnienie in vitro, zespół Ashermana, zespół policystycznych jajników - Leksykon chorób i schorzeń
Infekcja salmonellowa – Epidemiologia
Infekcja salmonellowa stanowi istotne wyzwanie zdrowia publicznego na całym świecie, z roczną częstością zachorowań sięgającą od 200 milionów do 1 miliarda przypadków, w tym około 93 milionów przypadków zapalenia żołądka i jelit oraz 155 000 zgonów. W USA notuje się około 1,35 miliona przypadków rocznie, co przekłada się na 26 500 hospitalizacji i 420 zgonów, przy rzeczywistej częstości zachorowań szacowanej na 520 przypadków na 100 000 mieszkańców. W Unii Europejskiej wskaźnik ten wynosi 14,2 na 100 000 mieszkańców (53 169 przypadków w 2020 roku). Zakażenia wykazują sezonowość, nasilając się latem, a główne źródła transmisji to produkty pochodzenia zwierzęcego, zwłaszcza drób (odpowiedzialny za ponad 23% przypadków), jaja, mięso oraz niepasteryzowane produkty mleczne. Grupy ryzyka obejmują niemowlęta, osoby starsze oraz immunosupresyjne. Nadzór epidemiologiczny prowadzony jest przez liczne systemy, takie jak FoodNet, NARMS czy RENAVE, jednak rzeczywista liczba zakażeń jest niedoszacowana ze względu na niską zgłaszalność i ograniczenia diagnostyczne.
amoksycylina, ampicylina, bakteriofag, CDC, choroba przenoszona przez żywność, cyprofloksacyna, infekcja salmonellowa, łańcuch żywnościowy, lek przeciwdrobnoustrojowy, nadzór laboratoryjny, ognisko choroby, oporność wielolekowa, peptyd przeciwdrobnoustrojowy, podróż międzynarodowa, posiew kału, prebiotyk, probiotyk, Salmonella, salmonelloza, serotyp, tetracyklina, trimetoprim-sulfametoksazol, WHO, zapalenie żołądka i jelit, zdrowie publiczne