przewlekła białaczka mielomonocytowa

Przewlekła białaczka mielomonocytowa (CMML) to rzadki nowotwór hematologiczny łączący cechy zespołu mielodysplastycznego i choroby mieloproliferacyjnej. Charakteryzuje się przetrwałą monocytozą we krwi obwodowej (>1 × 10^9/l), obecnością dysplazji w jednej lub więcej linii komórkowej oraz często występującą hepatosplenomegalią.

W klasyfikacji WHO 2016 CMML dzieli się na trzy podtypy w zależności od odsetka blastów we krwi i szpiku: CMML-0 (blasty <2% we krwi i <5% w szpiku), CMML-1 (blasty 2-4% we krwi lub 5-9% w szpiku) i CMML-2 (blasty 5-19% we krwi lub 10-19% w szpiku). Dodatkowo wyróżnia się wariant proliferacyjny (liczba leukocytów ≥13 × 10^9/l) i dysplastyczny (liczba leukocytów <13 × 10^9/l).

Diagnostyka CMML opiera się na badaniu morfologicznym krwi obwodowej, badaniu szpiku kostnego (cytologia, histopatologia, cytogenetyka) oraz wykluczeniu innych przyczyn monocytozy. Najczęstsze mutacje w CMML dotyczą genów SRSF2, TET2, ASXL1 i RAS. Rokowanie jest zazwyczaj niekorzystne, z medianą przeżycia 20-40 miesięcy i ryzykiem transformacji do ostrej białaczki szpikowej.

Leczenie CMML obejmuje chemioterapię, leki hipometylujące (azacytydyna, decytabina), hydroksymocznik w przypadkach proliferacyjnych oraz allogeniczne przeszczepienie komórek macierzystych, które pozostaje jedyną metodą potencjalnie prowadzącą do wyleczenia. Wybór terapii zależy od klasyfikacji ryzyka, wieku pacjenta i chorób współistniejących.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl