zwężenie otworu międzykręgowego
Zwężenie otworu międzykręgowego to patologiczne zmniejszenie przestrzeni, przez którą przechodzą korzenie nerwowe opuszczające kanał kręgowy. Stan ten często prowadzi do ucisku na struktury nerwowe, powodując objawy radikulopatii, czyli zespołu korzeniowego.
Najczęstszymi przyczynami zwężenia otworów międzykręgowych są zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa, przepuklina jądra miażdżystego, rozrost kostny (osteofity), pogrubienie więzadeł żółtych oraz zmiany pourazowe. Schorzenie to występuje najczęściej w odcinku lędźwiowym kręgosłupa, choć może dotyczyć również odcinka szyjnego.
Diagnostyka obejmuje badanie kliniczne oraz obrazowanie, przede wszystkim rezonans magnetyczny (MRI), który pozwala dokładnie ocenić stopień zwężenia i identyfikować uciskane struktury nerwowe. W niektórych przypadkach pomocne są również badania tomografii komputerowej (CT) oraz elektromiografia (EMG).
Leczenie zależy od nasilenia objawów i przyczyny zwężenia. Początkowe postępowanie obejmuje farmakoterapię przeciwbólową i przeciwzapalną, fizykoterapię oraz zabiegi neuroprotekcyjne. W przypadkach opornych na leczenie zachowawcze stosuje się blokady okołokorzeniowe pod kontrolą fluoroskopii lub leczenie operacyjne mające na celu dekompresję struktur nerwowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Spondylolistezja – Patofizjologia i mechanizm
Spondylolisteza to przesunięcie jednego kręgu względem kręgu poniżej, najczęściej na poziomie L5-S1, wynikające z czynników biomechanicznych, degeneracyjnych i wrodzonych. Patogeneza różni się w zależności od typu: dysplastyczna (14-21% przypadków) związana z malformacjami stawów, cieśniowa (typ 2) wynikająca z defektu pars interarticularis i złamań zmęczeniowych, degeneracyjna (typ 3) powiązana z degeneracją dysków i stawów międzywyrostkowych, traumatyczna (typ 4) spowodowana ostrymi złamaniami, patologiczna (typ 5) związana z chorobami kości oraz jatrogenna (typ 6) po operacjach. Najczęstszy poziom zaangażowania w spondylolistezie degeneracyjnej to L4-L5, gdzie obserwuje się predyspozycje biomechaniczne, takie jak wysoki kąt między wyrostkiem stawowym a trzonem kręgu oraz wpływ parametrów miednicy (np. zwiększone nachylenie miednicy i lordoza lędźwiowa). Progresja ześlizgu koreluje z procentem ześlizgu, stopniem w skali Meyerdinga oraz kątem ześlizgu, a mechanizmy ochronne obejmują tworzenie osteofitów i twardnienie kości.
choroba zwyrodnieniowa dysków, część międzywyrostkowa, degeneracja krążka międzykręgowego, dysk międzykręgowy, lordoza lędźwiowa, nachylenie miednicy, osteofity, płaszczyzna strzałkowa, połączenie lędźwiowo-krzyżowe, przechylenie miednicy, radikulopatia, skala Meyerdinga, spondylolisteza, spondylolisteza cieśniowa, spondylolisteza degeneracyjna, spondylolisteza dysplastyczna, spondylolisteza istmiczna, spondylolisteza jatrogenna, spondylolisteza patologiczna, spondylolisteza traumatyczna, spondyloliza, staw międzywyrostkowy, stenoza otworowa, złamanie zmęczeniowe, zwężenie kanału kręgowego, zwężenie otworu międzykręgowego