przechylenie miednicy

Przechylenie miednicy to termin określający pozycję miednicy względem osi ciała i stanowi istotny parametr w ocenie postawy pacjenta. Wyróżniamy trzy podstawowe typy przechylenia: przednie (zwiększona lordoza lędźwiowa), tylne (zmniejszona lordoza) oraz boczne (asymetria w płaszczyźnie czołowej). Prawidłowe ustawienie miednicy jest kluczowe dla biomechaniki kręgosłupa i stawów biodrowych.

Nadmierne przechylenie przednie miednicy często wiąże się z osłabieniem mięśni brzucha i przykurczem mięśni lędźwiowo-biodrowych, mogąc prowadzić do zespołów bólowych dolnego odcinka kręgosłupa. Przechylenie tylne najczęściej wynika z przykurczu mięśni kulszowo-goleniowych i pośladkowych, i bywa powiązane z dyskopatią lędźwiową. Przechylenie boczne może natomiast wskazywać na asymetrię długości kończyn dolnych lub funkcjonalną skoliozę.

Diagnostyka przechylenia miednicy obejmuje ocenę kliniczną postawy, badania obrazowe oraz analizę ruchu. Leczenie ukierunkowane jest na przyczynę, często obejmując fizjoterapię z ćwiczeniami wzmacniającymi i rozciągającymi odpowiednie grupy mięśniowe, techniki manualne oraz niekiedy ortezowanie. W przypadkach strukturalnych może być wymagana interwencja ortopedyczna.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl