wkłucie dożylne
Wkłucie dożylne to procedura medyczna polegająca na wprowadzeniu kaniuli (cienkiej, elastycznej rurki) do żyły pacjenta w celu uzyskania dostępu naczyniowego. Jest to jeden z najczęściej wykonywanych zabiegów inwazyjnych w praktyce medycznej, umożliwiający podawanie leków, płynów, preparatów krwiopochodnych, środków kontrastowych oraz pobieranie próbek krwi.
Najczęstszymi miejscami wykonywania wkłuć dożylnych są żyły powierzchowne przedramienia, dłoni oraz zgięcia łokciowego. W przypadku trudności z dostępem lub w sytuacjach nagłych wykorzystuje się również żyły na kończynach dolnych, szyi lub klatce piersiowej. Wybór miejsca wkłucia zależy od stanu pacjenta, planowanego czasu utrzymania dostępu oraz rodzaju podawanych preparatów.
Wykonanie prawidłowego wkłucia dożylnego wymaga przestrzegania zasad aseptyki i antyseptyki. Powikłania związane z kaniulacją żył obwodowych obejmują: zapalenie żył (phlebitis), zakrzepicę, infekcje miejscowe i ogólnoustrojowe, wynaczynienie lub przypadkowe tętnicze podanie leku. Regularna obserwacja miejsca wkłucia i wymiana kaniuli zgodnie z wytycznymi (zwykle co 72-96 godzin) minimalizują ryzyko tych powikłań.
W praktyce klinicznej stosuje się różne rozmiary kaniul dożylnych (od 14G do 26G), których wybór uzależniony jest od wieku pacjenta, kalibru dostępnych naczyń oraz celu terapeutycznego. Mniejsze kaniule są mniej traumatyczne dla naczyń, zaś większe umożliwiają szybsze przetaczanie płynów, co jest istotne w stanach nagłych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sugammadex Baxter 100 mg/ml
Sugammadex Baxter (100 mg/ml) jest roztworem do dożylnego podania, stosowanym do odwracania blokady nerwowo-mięśniowej wywołanej rokuronium lub wekuronium. Dawkowanie jest uzależnione od głębokości blokady i masy ciała pacjenta, a podanie powinno odbywać się pod nadzorem anestezjologa z monitorowaniem przewodnictwa nerwowo-mięśniowego. Dla głębokiej blokady (1-2 PTC) zalecana dawka wynosi 4 mg/kg mc., co skutkuje powrotem stosunku T4/T1 do 0,9 w około 3 minuty. Przy umiarkowanej blokadzie (powrót T2) dawka to 2 mg/kg mc., a czas powrotu wynosi około 2 minuty. W sytuacjach wymagających natychmiastowego odwrócenia blokady rokuronium stosuje się dawkę 16 mg/kg mc., z czasem powrotu T4/T1 do 0,9 około 1,5 minuty. Powtórne podanie dawki 4 mg/kg mc. jest wskazane w przypadku nawrotu blokady. Sugammadex nie jest zalecany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (CrCl < 30 ml/min) oraz u noworodków i niemowląt do 2 lat ze względu na brak danych bezpieczeństwa.
anestezjolog, blokada nerwowo-mięśniowa, bolus, bromek rokuronium, dysfagia, głęboka blokada, klirens kreatyniny, koagulopatia, nawrót blokady, otyłość chorobliwa, przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, rokuronium, skala PTC, stosunek T4/T1, sugammadeks, wkłucie dożylne, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zniesienie blokady, znoszenie bloku - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sugammadex Reig Jofre 100 mg/ml
Sugammadex Reig Jofre (100 mg/ml) jest stosowany do odwracania blokady nerwowo-mięśniowej wywołanej rokuronium lub wekuronium. Dawkowanie zależy od stopnia blokady: 4 mg/kg masy ciała przy głębokiej blokadzie (1-2 PTC) z czasem powrotu T4/T1 do 0,9 około 3 minut, 2 mg/kg przy płytszej blokadzie (ponowny pojaw T2) z czasem około 2 minut. W przypadku natychmiastowego odwrócenia blokady po rokuronium stosuje się dawkę 16 mg/kg, co pozwala na powrót przewodnictwa w około 1,5 minuty. Sugammadex podaje się dożylnie w bolusie trwającym 10 sekund, pod ścisłym nadzorem anestezjologicznym z monitorowaniem przewodnictwa nerwowo-mięśniowego. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami nerek (CrCl < 30 ml/min) lek jest przeciwwskazany, natomiast u osób z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami nerek dawkowanie pozostaje bez zmian. U pacjentów w podeszłym wieku obserwuje się wydłużony czas powrotu przewodnictwa (od 2,2 do 3,6 minut), jednak dawkowanie nie ulega modyfikacji.
anestezjolog, blokada nerwowo-mięśniowa, bolus dożylny, chorobliwa otyłość, ciężkie zaburzenie czynności nerek, głęboka blokada, klirens kreatyniny, nawrót blokady, przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, rokuronium, roztwór do wstrzykiwań, środki zwiotczające, stosunek T4/T1, stymulacja tężcowa, sugammadeks, wekuronium, wkłucie dożylne, wskaźnik masy ciała, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie krzepnięcia - Leksykon leków
Działania niepożądane – Kalii chloridum 0,15% + Natrii chloridum 0,9% Kabi (1,5 mg + 9 mg)/ml
Produkt leczniczy Kalii chloridum 0,15% + Natrii chloridum 0,9% Kabi to roztwór do infuzji zawierający 1,5 mg/ml potasu chlorku (K+ 20 mmol/l) oraz 9 mg/ml sodu chlorku (Na+ 154 mmol/l, Cl- 174 mmol/l) o osmolarności około 348 mOsm/l. W trakcie stosowania klinicznego zgłaszano działania niepożądane, których częstość występowania pozostaje nieznana ze względu na charakter zgłoszeń po wprowadzeniu leku do obrotu. Najczęstsze powikłania dotyczą miejsca infuzji i obejmują zakażenia, wynaczynienie, podrażnienie, ból, zapalenie żyły oraz zakrzepicę żylną, które najprawdopodobniej wynikają z techniki podawania, a nie z samego składu preparatu. Ponadto obserwowano metaboliczne powikłania w postaci hiperwolemii, szczególnie istotnej u pacjentów z niewydolnością nerek lub serca, oraz ogólnoustrojowe reakcje takie jak gorączka, mogąca być manifestacją zakażenia lub odpowiedzi na infuzję.
duszność, gorączka, hiperwolemia, kaniula dożylna, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk obwodowy, osmolarność, potas chlorek, przewodnienie, roztwór do infuzji, skrzeplina, sód chlorek, układ krążenia, wkłucie dożylne, wynaczynienie, zakażenie odcewnikowe, zakrzepica żylna, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie żył, zastój w krążeniu płucnym - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Debecylina 1200000 j.m.
Debecylina, zawierająca benzylopenicylinę benzatynową lecytynowaną w dawce 1 200 000 j.m., jest dostępna jako proszek do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań domięśniowych. Dawkowanie u dorosłych wynosi od 1 200 000 j.m. do maksymalnie 2 400 000 j.m. na dobę, podawane jednorazowo lub w schemacie co 1 do 4 tygodni, w zależności od wskazań klinicznych. U dzieci dawkowanie zależy od wieku: 600 000 j.m. co 8-14 dni dla dzieci 2-3 lata oraz 1 200 000 j.m. co 14-21 dni dla dzieci 4-18 lat, stosowane głównie w profilaktyce nawrotów gorączki reumatycznej i zapalenia wsierdzia. W ostrych lub ciężkich zakażeniach nie zaleca się stosowania Debecyliny ze względu na wolne uwalnianie substancji czynnej; preferowane są wtedy benzylopenicyliny potasowe lub sodowe podawane domięśniowo lub dożylnie dla szybkiego osiągnięcia terapeutycznych stężeń.
antybiotyk beta-laktamowy, benzylopenicylina benzatynowa lecytynowana, benzylopenicylina potasowa, benzylopenicylina sodowa, Debecylina, gorączka reumatyczna, infekcja, nadwrażliwość na antybiotyki, objawy nadwrażliwości, podanie domięśniowe, reakcja nadwrażliwości, reakcja niepożądana, stężenie antybiotyku we krwi, stężenie terapeutyczne leku, uszkodzenie naczyń krwionośnych, uszkodzenie nerwów obwodowych, wkłucie dożylne, wstrzyknięcie dotętnicze, wywiad alergologiczny, zakażenie, zapalenie wsierdzia - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Rapydan 70 mg + 70 mg
Rapydan, plaster leczniczy zawierający 70 mg lidokainy oraz 70 mg tetrakainy, jest wskazany do znieczulenia powierzchniowego skóry. U dorosłych stosuje się go zarówno przed wkłuciami igły (np. pobranie krwi, iniekcje, wkłucia dożylne), jak i przed powierzchownymi zabiegami chirurgicznymi na skórze, takimi jak wycięcie znamion, kaszaków, włókniaków czy biopsja trepanem. Warunkiem zastosowania jest niezmieniona chorobowo i nienaruszona skóra w miejscu aplikacji. Plaster ma wymiary około 8,5 cm x 6,0 cm i jest przeznaczony wyłącznie do stosowania na skórę, nie na błony śluzowe.
badanie histopatologiczne, biopsja trepanem, błona śluzowa, infekcja skóry, iniekcja, nakłucie skóry, nienaruszona skóra, plaster leczniczy, pobranie krwi, populacja pediatryczna, rana, Rapydan, uszkodzenie naskórka, wkłucie dożylne, wkłucie igły, włókniak, wysypka, zapalenie skóry, zmiana patologiczna, znamię, znieczulenie powierzchniowe skóry - Leksykon leków
Skład i postać leku – Eribulin EVER Pharma 0,44 mg/ml
Eribulin EVER Pharma to roztwór do wstrzykiwań o stężeniu 0,44 mg/ml erybuliny mezylanu, dostępny w fiolkach 2 ml (0,88 mg erybuliny) oraz 3 ml (1,32 mg erybuliny). Preparat charakteryzuje się pH w zakresie 6,0-9,0 i zawiera 39,5 mg etanolu na ml roztworu (79 mg w fiolce 2 ml, 118,5 mg w fiolce 3 ml). Substancje pomocnicze obejmują etanol bezwodny, wodę do wstrzykiwań oraz regulatory pH (kwas solny i wodorotlenek sodu). Produkt przechowywany jest w fiolkach z bezbarwnego szkła typu I, z okresem ważności 3 lata w temperaturze do 30°C. Po otwarciu nierozcieńczony roztwór zachowuje stabilność do 8 godzin w temperaturze 15-25°C i do 32 godzin w 2-8°C, natomiast rozcieńczony roztwór (0,012-0,18 mg/ml erybuliny w 0,9% NaCl) jest stabilny do 8 godzin w 15-25°C i do 48 godzin w 2-8°C, pod warunkiem aseptycznych warunków przygotowania.
błona śluzowa, erybuliny mezylan, etanol bezwodny, kwas solny, lek cytotoksyczny, niezgodność farmaceutyczna, roztwór chlorku sodu, roztwór do wstrzykiwań, roztwór glukozy do infuzji, roztwór rozcieńczony, sodu wodorotlenek, substancja pomocnicza, warunki aseptyczne, wkłucie dożylne, woda do wstrzykiwań - Leksykon leków
Skład i postać leku – AmBisome liposomal 50 mg
AmBisome liposomal 50 mg to proszek do sporządzania dyspersji do infuzji zawierający amfoterycynę B w liposomach, o stężeniu po rekonstytucji 4 mg/ml. Produkt jest przeznaczony wyłącznie do podawania dożylnego po rozpuszczeniu w 12 ml jałowej wody do wstrzykiwań i rozcieńczeniu roztworem glukozy (5%, 10% lub 20%) w proporcjach od 1:1 do 1:19, co daje ostateczne stężenie amfoterycyny B w zakresie 0,20–2,00 mg/ml. Preparat nie zawiera środków konserwujących, dlatego wymaga aseptycznego przygotowania przez wykwalifikowany personel oraz stosowania dołączonego filtra membranowego o porach ≥1 µm. Produkt jest przeciwwskazany do rozpuszczania w roztworach soli i nie należy mieszać go z innymi lekami ani elektrolitami. W przypadku konieczności podania przez wkłucie wcześniej używane do roztworów soli, należy je przepłukać roztworem glukozy lub zastosować odrębne wkłucie.
alfa-tokoferol, amfoterycyna B, amfoterycyna B liposomalna, aseptyka, cholesterol, dyspersja do infuzji, filtr membranowy, fosfatydylocholina, infuzja dożylna, lek przeciwgrzybiczny, liposom, niezgodność farmaceutyczna, roztwór soli, środek bakteriostatyczny, środek konserwujący, stężenie roztworu, substancja pomocnicza, warunki aseptyczne, wkłucie dożylne, woda do wstrzykiwań, worki infuzyjne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Potassium Chloride 0,15% + Sodium Chloride 0,9% B. Braun 1,5 g/l + 9 g/l
Produkt leczniczy Potassium Chloride + Sodium Chloride B. Braun dostępny jest w dwóch stężeniach: 0,15% + 0,9% (1,5 g/l + 9,0 g/l) oraz 0,3% + 0,9% (3,0 g/l + 9,0 g/l), co odpowiada zawartości potasu 20 mmol/l lub 40 mmol/l, sodu 154 mmol/l oraz chlorku 174 mmol/l lub 194 mmol/l. Roztwór do infuzji charakteryzuje się osmolarnością teoretyczną w zakresie 340-380 mOsm/l oraz pH 4,5-7,0. Preparat stosowany jest w terapii płynowej i elektrolitowej, a jego prawidłowe podawanie minimalizuje ryzyko działań niepożądanych. Należy jednak monitorować pacjenta pod kątem miejscowych reakcji w miejscu wkłucia, takich jak ból, podrażnienie żył czy zakrzepowe zapalenie żył, których częstość występowania jest nieznana.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Atosiban EVER Pharma 37,5 mg/5 ml
Atosiban EVER Pharma to koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji zawierający 37,5 mg atozybanu (w postaci octanu) w 5 ml fiolce, co odpowiada stężeniu 7,5 mg/ml. Po rozcieńczeniu w 100 ml roztworu infuzyjnego (0,9% NaCl, mleczanowy roztwór Ringera lub 5% glukoza) uzyskuje się stężenie 0,75 mg/ml (75 mg w 100 ml). Produkt jest stabilny w zakresie pH 4,0-5,0, co zapewnia odpowiednią stabilność substancji czynnej. Przygotowany roztwór do infuzji powinien być bezbarwny, przezroczysty i wolny od cząstek stałych, a jego stabilność fizyczna i chemiczna wynosi do 48 godzin w temperaturze pokojowej lub w lodówce (2-8°C). Z mikrobiologicznego punktu widzenia roztwór należy zużyć natychmiast lub przechowywać maksymalnie 24 godziny w warunkach aseptycznych.
atozyban, chlorek sodu, infuzja dożylna, infuzja nasycająca, infuzja podtrzymująca, izotoniczność roztworu, kaniula, komora mikrokroplowa, koncentrat do sporządzania roztworu, kwas solny, mannitol, roztwór glukozy, roztwór Ringera, stabilność fizyczna i chemiczna, substancja czynna, substancja pomocnicza, urządzenie do kontroli przepływu, warunki aseptyczne, wkłucie dożylne, woda do wstrzykiwań, wodorotlenek sodu, zgodność farmaceutyczna - Leksykon leków
Skład i postać leku – Beriate 1000 1000 j.m.
Beriate to ludzki czynnik VIII (FVIII) dożylny, dostępny w dawkach 250, 500, 1000 oraz 2000 j.m., produkowany z osocza ludzkich dawców i standaryzowany metodą chromogenną zgodnie z Farmakopeą Europejską. Średnia swoista aktywność wynosi około 400 j.m./mg białka. Produkt zawiera substancje pomocnicze takie jak glicyna, wapnia chlorek, sodu wodorotlenek, sacharoza oraz sodu chlorek (około 100 mmol/l, co jest istotne u pacjentów z ograniczeniem sodu). Po rekonstytucji wodą do wstrzykiwań uzyskuje się stężenia 100 j.m./ml dla dawek 250, 500 i 1000 j.m. oraz 200 j.m./ml dla dawki 2000 j.m. Beriate jest podawany dożylnie, a roztwór po rekonstytucji powinien być klarowny lub lekko opalizujący, bez osadów i przebarwień.
czynnik VIII krzepnięcia, glicyna, infuzja, metoda chromogenna, Mix2Vial, niezgodność farmaceutyczna, osocze ludzkie, podanie dożylne, proszek do sporządzania roztworu, rekonstytucja produktu, sacharoza, sodu chlorek, sodu wodorotlenek, stabilność fizykochemiczna, strzykawka jednorazowa, swoista aktywność, wapnia chlorek, warunki aseptyczne, wkłucie dożylne, woda do wstrzykiwań - Leksykon substancji czynnych
Benzylopenicylina prokainowa – Dawkowanie i sposób podawania
Benzylopenicylina prokainowa, dostępna w preparacie Penicillinum Procainicum L TZF w dawkach 1 200 000 j.m. oraz 2 400 000 j.m., jest antybiotykiem stosowanym wyłącznie drogą domięśniową. Standardowe dawkowanie u dorosłych i dzieci powyżej 4. roku życia wynosi od 600 000 do 1 200 000 j.m. na dobę, podzielone na dwie dawki co 12 godzin. W leczeniu zakażeń paciorkowcowych terapia powinna trwać minimum 10 dni, aby zapobiec powikłaniom takim jak gorączka reumatyczna czy kłębuszkowe zapalenie nerek. W przypadku rzeżączki stosuje się dawkę 4 800 000 j.m. na dobę, podzieloną na dwie iniekcje po 2 400 000 j.m., z jednoczesnym podaniem doustnym 1 g probenecydu w celu przedłużenia działania leku. W kile wczesnej dawka wynosi 600 000 j.m. na dobę, natomiast w kile trzeciorzędowej układu nerwowego 2 400 000 j.m. z dodatkiem 2,5 g probenecydu doustnie, co zwiększa stężenie antybiotyku w płynie mózgowo-rdzeniowym.
benzylopenicylina potasowa, benzylopenicylina prokainowa, benzylopenicylina prokainowa lecytynowana, benzylopenicylina sodowa, ciężkie zakażenie, gorączka reumatyczna, kiła, kiła układu nerwowego, kiła wczesna, kłębuszkowe zapalenie nerek, klirens kreatyniny, naczynie krwionośne, niewydolność nerek, płyn mózgowo-rdzeniowy, podanie domięśniowe, probenecyd, rzeżączka, wkłucie dożylne, wstrzyknięcie dotętnicze, zakażenie bakteryjne, zakażenie paciorkowcowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Nanolipo 40 mg/g
Nanolipo (40 mg/g, krem) to miejscowy środek znieczulający zawierający lidokainę, stosowany do powierzchniowego znieczulenia skóry przed inwazyjnymi procedurami naczyniowymi, takimi jak cewnikowanie i nakłucia żył. Preparat jest wskazany do stosowania u dorosłych, młodzieży oraz dzieci od 1 miesiąca życia w celu zmniejszenia bólu i dyskomfortu podczas tych zabiegów. Działanie leku ogranicza się do powierzchownych warstw skóry, a jego skład obejmuje również substancje pomocnicze, takie jak glikol propylenowy (75 mg/g), uwodorniona lecytyna sojowa (73,2 mg/g) oraz alkohol benzylowy (15 mg/g), które należy uwzględnić przy kwalifikacji pacjenta do terapii.
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Fluoresceine Serb
Przed wykonaniem angiografii fluoresceinowej z użyciem preparatu Fluoresceine SERB (100 mg/ml) konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu medycznego, ze szczególnym uwzględnieniem chorób sercowo-płucnych, alergii oraz stosowanych leków, zwłaszcza beta-adrenolityków, także w formie kropli do oczu. Fluoresceina sodowa może wywoływać ciężkie, nieprzewidywalne reakcje alergiczne, częstsze u pacjentów z wcześniejszymi reakcjami nadwrażliwości (poza nudnościami i wymiotami) lub z alergiami takimi jak pokrzywka, astma, egzema czy alergiczny nieżyt nosa. Szczególną ostrożność należy zachować u osób z astmą oskrzelową. Testy śródskórne mają ograniczoną wartość prognostyczną, gdyż reakcje mogą wystąpić mimo ujemnego wyniku testu.
adrenalina, alergiczny nieżyt nosa, angiografia fluoresceinowa, astma, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, choroba sercowo-płucna, ciężka reakcja alergiczna, działanie niepożądane, egzema, fluoresceina SERB, fluoresceina sodowa, kortykosteroid, lek przeciwhistaminowy H1, nudności i wymioty, pokrzywka, premedykacja, resuscytacja, sól sodowa fluoresceiny, wkłucie dożylne - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sugammadex Juta 100 mg/ml
Sugammadex Juta (100 mg/ml) jest stosowany do odwracania blokady nerwowo-mięśniowej wywołanej przez bromek rokuronium lub wekuronium. Dawkowanie zależy od stopnia blokady ocenianej neurofizjologicznie: 4 mg/kg masy ciała przy 1-2 stymulacjach tężcowych (PTC) z czasem powrotu T4/T1 do 0,9 około 3 minut, 2 mg/kg przy ponownym pojawieniu się T2 z czasem około 2 minut. W sytuacjach nagłych, po bolusie rokuronium 1,2 mg/kg, stosuje się dawkę 16 mg/kg, co skraca czas powrotu do 1,5 minuty. Powtórne podanie 4 mg/kg jest wskazane przy nawrocie blokady. Sugammadex podaje się dożylnie w bolusie trwającym około 10 sekund, pod nadzorem anestezjologa z monitorowaniem przewodnictwa nerwowo-mięśniowego.
anestezjolog, blokada przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, bolus, bromek rokuronium, dializoterapia, klirens kreatyniny, koagulopatia, nawrót blokady, otyłość chorobliwa, podanie dożylne, roztwór do wstrzykiwań, skala PTC, stosunek T4/T1, stymulacja tężcowa, sugammadeks, Sugammadex Juta, wekuronium, wkłucie dożylne, wskaźnik masy ciała, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Skład i postać leku – Fibrovein 0,5% (5 mg/ml)
Fibrovein to roztwór do wstrzykiwań zawierający jako substancję czynną sód tetradecylu siarczan w stężeniach 0,2%, 0,5%, 1% oraz 3%, stosowany w skleroterapii. Preparat dostępny jest w fiolkach 5 ml lub ampułkach 2 ml, z całkowitą zawartością substancji czynnej od 10 mg do 150 mg na opakowanie. Produkt charakteryzuje się pH 7,5-7,9 oraz osmolalnością 247-273 mOsm/kg. Zawiera substancje pomocnicze, takie jak alkohol benzylowy (20 mg/ml), sód (od 1,1 do 3,1 mg/ml w zależności od stężenia) oraz potas (0,3 mg/ml). Preparatu nie należy mieszać z heparyną ani innymi lekami ze względu na brak badań kompatybilności. Po otwarciu fiolki lub ampułki zawartość należy zużyć natychmiast, a produkt przechowywać w oryginalnym opakowaniu, chroniąc przed światłem i unikając zamrażania.
alkohol benzylowy, disodu fosforan dwunastowodny, filtr sterylizacyjny, łącznik trójdrożny, niezgodność farmaceutyczna, potasu diwodorofosforan, produkt leczniczy, roztwór do wstrzykiwań, skleroterapia, sodu tetradecylu siarczan, sodu wodorotlenek, strzykawka luer lock, substancja pomocnicza, technika Tessariego, warunki aseptyczne, wkłucie dożylne, woda do wstrzykiwań - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sugammadex Noridem 100 mg/ml
Sugammadex Noridem (100 mg/ml) jest stosowany do odwracania blokady nerwowo-mięśniowej wywołanej rokuronium lub wekuronium. Dawkowanie zależy od stopnia blokady, mierzonej skalą stymulacji tężcowej (PTC) lub obecnością T2 w monitorowaniu przewodnictwa nerwowo-mięśniowego. Rutynowo podaje się 4 mg/kg masy ciała przy 1-2 punktach PTC (średni czas powrotu T4/T1 do 0,9 około 3 minuty) lub 2 mg/kg przy ponownym pojawieniu się T2 (średni czas około 2 minuty). W sytuacjach nagłych, po bolusie rokuronium 1,2 mg/kg, stosuje się dawkę 16 mg/kg, co umożliwia odwrócenie blokady w około 1,5 minuty. Nie ma danych dotyczących natychmiastowego odwrócenia blokady po wekuronium. W przypadku nawrotu blokady po operacji zaleca się podanie dawki powtórnej 4 mg/kg i monitorowanie pacjenta. Sugammadex podaje się dożylnie w bolusie, szybko (w ciągu 10 sekund).
anestezjolog, blokada nerwowo-mięśniowa, blokada przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, bolus dożylny, bromek rokuronium, charakterystyka produktu leczniczego, klirens kreatyniny, koagulopatia, nawrót blokady nerwowo-mięśniowej, odwrócenie blokady, otyłość chorobliwa, pacjent dializowany, przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, rokuronium, skala PTC, środek zwiotczający, stosunek T4/T1, stymulacja tężcowa, sugammadeks, Sugammadex Noridem, wekuronium, wkłucie dożylne, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zniesienie blokady - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sugammadex Kalceks 100 mg/ml
Sugammadex Kalceks (100 mg/ml) jest stosowany do odwracania blokady nerwowo-mięśniowej wywołanej przez bromek rokuronium lub wekuronium. Dawkowanie zależy od stopnia blokady: przy 1-2 w skali PTC zaleca się 4 mg/kg mc., co skutkuje powrotem stosunku T4/T1 do 0,9 w około 3 minuty; przy ponownym pojawieniu się T2 dawka wynosi 2 mg/kg mc. z czasem powrotu około 2 minut. W przypadku natychmiastowego odwrócenia głębokiej blokady rokuronium podaje się 16 mg/kg mc., co skraca czas do 1,5 minuty. U pacjentów z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami nerek dawkowanie pozostaje bez zmian, natomiast przy ciężkich zaburzeniach (CrCl < 30 ml/min) stosowanie nie jest zalecane. U osób starszych (75+ lat) obserwuje się wydłużenie czasu powrotu przewodnictwa do około 3,6 minuty, jednak dawkowanie pozostaje takie samo jak u dorosłych.
anestezjolog, blokada przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, bolus dożylny, bromek rokuronium, chorobliwa otyłość, klirens kreatyniny, koagulopatia, monitorowanie pacjenta, nawrót blokady, procedura anestezjologiczna, rzeczywista masa ciała, skala stymulacji tężcowej, stosunek T4/T1, stymulacja tężcowa, sugammadeks, wekuronium, wkłucie dożylne, wskaźnik T2, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Skład i postać leku – Fibrovein 0,2% (2 mg/ml)
Fibrovein to roztwór do wstrzykiwań zawierający jako substancję czynną sodu tetradecylu siarczan w stężeniach 0,2%, 0,5%, 1% oraz 3%, co odpowiada odpowiednio 2 mg/ml, 5 mg/ml, 10 mg/ml i 30 mg/ml. Preparat dostępny jest w ampułkach 2 ml lub fiolkach 5 ml, z zawartością substancji czynnej od 10 mg do 150 mg w zależności od stężenia i objętości. Roztwór charakteryzuje się pH 7,5-7,9 oraz osmolalnością 247-273 mOsm/kg. W składzie pomocniczym znajdują się m.in. alkohol benzylowy (20 mg/ml), sód (do 3,1 mg/ml) oraz potas (0,3 mg/ml). Lek nie powinien być mieszany z heparyną ani innymi lekami ze względu na brak danych o kompatybilności. Preparat przechowuje się w oryginalnym opakowaniu, chroniącym przed światłem, w temperaturze powyżej zera, a po otwarciu fiolki lub ampułki zawartość należy zużyć natychmiast.
alkohol benzylowy, bufor fosforanowy, disodu fosforan dwunastowodny, filtr sterylizacyjny, heparyna, Luer Lock, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności, opakowanie zewnętrzne, pianka sklerozacyjna, potasu diwodorofosforan, roztwór do wstrzykiwań, sklerosant, sodu tetradecylu siarczan, sodu wodorotlenek, stężenie produktu, warunki aseptyczne, wkłucie dożylne, woda do wstrzykiwań - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Spirytus Hibitanowy 0,5% ATS 0,5%
Spirytus Hibitanowy 0,5% ATS to preparat leczniczy w formie płynu na skórę, zawierający chloroheksydynę diglukonian w stężeniu 0,5 g/100 g. Produkt jest dedykowany do odkażania rąk personelu medycznego oraz skóry pacjentów przed różnorodnymi procedurami medycznymi, takimi jak wkłucia dożylne, biopsje, punkcje czy cewnikowanie. Jego stosowanie jest kluczowe w profilaktyce zakażeń szpitalnych, eliminując florę przejściową i redukując florę stałą skóry, co znacząco zmniejsza ryzyko zakażeń miejscowych i ogólnoustrojowych. Preparat znajduje zastosowanie także w przygotowaniu pola operacyjnego przed zabiegami chirurgicznymi różnych specjalności, w tym chirurgii ogólnej, ortopedii, ginekologii, neurochirurgii, kardiochirurgii oraz transplantologii.
aseptyka, biopsja, cewnikowanie, chloroheksydyny diglukonian, działanie przeciwdrobnoustrojowe, flora przejściowa, gabinet zabiegowy, higiena rąk, iniekcja, oddział szpitalny, pobieranie krwi, pole operacyjne, procedura medyczna, profilaktyka zakażeń, punkcja, sala operacyjna, spirytus hibitanowy, wkłucie dotętnicze, wkłucie dożylne, wkłucie obwodowe, zakażenie miejsca operowanego, zakażenie miejscowe, zakażenie ogólnoustrojowe, zakażenie szpitalne - Leksykon leków
Skład i postać leku – Diprivan 10 mg/ml
Diprivan w stężeniu 10 mg/ml to jałowa, izotoniczna emulsja typu olej w wodzie przeznaczona do dożylnego podania, zawierająca propofol jako substancję czynną (10 mg/ml). Preparat dostępny jest w ampułkach 20 ml (200 mg propofolu), fiolkach 50 ml (500 mg propofolu) oraz ampułkostrzykawkach 50 ml (500 mg propofolu). Emulsja zawiera 100 mg oczyszczonego oleju sojowego na 1 ml, który pełni rolę nośnika lipofilnej substancji czynnej, oraz inne substancje pomocnicze, takie jak fosfolipidy jaja kurzego (emulgator), glicerol (regulacja ciśnienia osmotycznego), disodu edetynian (przeciwutleniacz), sodu wodorotlenek (regulacja pH) i wodę do wstrzykiwań. Preparat należy przechowywać poniżej 25°C, nie zamrażać, a okres ważności nieotwartego opakowania wynosi 3 lata; po rozcieńczeniu emulsja zachowuje stabilność przez 6 godzin.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sugammadex Reddy 100 mg/ml
Sugammadex Reddy, dostępny w stężeniu 100 mg/ml w fiolkach 200 mg i 500 mg, jest stosowany do odwracania blokady nerwowo-mięśniowej wywołanej rokuronium lub wekuronium. Dawkowanie zależy od stopnia blokady: 4 mg/kg masy ciała przy głębokiej blokadzie (1-2 PTC) z czasem powrotu T4/T1 do 0,9 około 3 minut, 2 mg/kg przy pojawieniu się T2 z czasem około 2 minut, oraz 16 mg/kg w przypadku natychmiastowego zniesienia blokady po rokuronium (czas powrotu około 1,5 minuty). U pacjentów z nawrotem blokady zaleca się powtórną dawkę 4 mg/kg. Dawkowanie jest niezależne od schematu znieczulenia i powinno być obliczane na podstawie aktualnej masy ciała, także u pacjentów otyłych (BMI ≥ 40 kg/m²). Podawanie leku wymaga monitorowania przewodnictwa nerwowo-mięśniowego i powinno odbywać się pod nadzorem anestezjologa.
anestezjolog, blokada nerwowo-mięśniowa, bolus, bromek rokuronium, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, klirens kreatyniny, koagulopatia, monitorowanie pacjenta, otyłość chorobliwa, przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, PTC, rokuronium, stosunek T4/T1, sugammadeks, sugammadeks sodowy, wekuronium, wkłucie dożylne, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zniesienie blokady - Leksykon leków
Skład i postać leku – Fibrovein 1% (10 mg/ml)
Fibrovein to roztwór do wstrzykiwań zawierający substancję czynną sodu tetradecylu siarczan w stężeniach 0,2%, 0,5%, 1% oraz 3%, co odpowiada odpowiednio 2 mg/ml, 5 mg/ml, 10 mg/ml i 30 mg/ml. Preparat dostępny jest w ampułkach 2 ml lub fiolkach 5 ml, z zawartością substancji czynnej od 10 mg do 150 mg w zależności od stężenia i objętości. Produkt zawiera również alkohol benzylowy (20 mg/ml), sód (od 1,1 mg/ml do 3,1 mg/ml) oraz potas (0,3 mg/ml), co należy uwzględnić przy kwalifikacji pacjenta. Roztwór ma pH 7,5-7,9 i osmolalność 247-273 mOsm/kg, jest jałowy i bezbarwny. Nie zaleca się mieszania Fibrovein z heparyną ani innymi lekami ze względu na brak danych o kompatybilności. Produkt należy przechowywać w oryginalnym opakowaniu, chronić przed światłem i nie zamrażać; okres ważności wynosi 3 lata, a zawartość fiolki lub ampułki należy zużyć bezpośrednio po otwarciu.
alkohol benzylowy, Fibrovein, filtr sterylizacyjny, jałowy roztwór, łącznik trójdrożny, niezgodność farmaceutyczna, osmolalność, pianka sklerosantu, roztwór do wstrzykiwań, sodu tetradecyl siarczan, stężenie produktu leczniczego, strzykawka luer lock, substancja czynna, substancja pomocnicza, technika Tessariego, warunki aseptyczne, wkłucie dożylne - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sugammadex AptaPharma 100 mg/ml
Sugammadex AptaPharma (100 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań) jest stosowany do odwracania blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołanej przez rokuronium lub wekuronium. Dawkowanie zależy od stopnia blokady: 4 mg/kg masy ciała przy poziomie 1-2 w skali PTC (średni czas powrotu T4/T1 do 0,9 około 3 min), 2 mg/kg przy ponownym pojawieniu się T2 (czas około 2 min), a w przypadku natychmiastowego odwrócenia blokady rokuronium dawka wynosi 16 mg/kg (czas około 1,5 min). U pacjentów otyłych (BMI ≥ 40 kg/m²) dawkę oblicza się na podstawie rzeczywistej masy ciała. U osób starszych (≥65 lat) czas powrotu przewodnictwa jest wydłużony (do 3,6 min u ≥75 lat), jednak dawkowanie pozostaje bez zmian. Sugammadex podaje się dożylnie w bolusie, szybko (w ciągu 10 sekund), pod nadzorem anestezjologa z monitorowaniem przewodnictwa nerwowo-mięśniowego.
anestezjolog, blokada przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, bolus, bromek rokuronium, klirens kreatyniny, koagulopatia, nawrót blokady, otyłość chorobliwa, pacjent pediatryczny, rokuronium, środek zwiotczający, stosunek T4/T1, stymulacja tężcowa, sugammadeks, wkłucie dożylne, wskaźnik masy ciała, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zniesienie blokady - Leksykon leków
Skład i postać leku – Fibrovein 3% (30 mg/ml)
Fibrovein jest lekiem do wstrzykiwań dostępnym w czterech stężeniach: 0,2%, 0,5%, 1% oraz 3%, zawierającym substancję czynną sodu tetradecylu siarczan w ilościach od 2 mg/ml do 30 mg/ml. Preparat charakteryzuje się pH 7,5-7,9 oraz osmolalnością 247-273 mOsm/kg, a jego skład uzupełniają alkohol benzylowy (20 mg/ml), disodu fosforan dwunastowodny, potasu diwodorofosforan, wodorotlenek sodu i woda do wstrzykiwań. Produkt dostępny jest w ampułkach 2 ml i fiolkach 5 ml, z różnymi opcjami opakowań, a okres ważności wynosi 3 lata. Po otwarciu ampułki lub fiolki zawartość należy zużyć natychmiast, a przechowywanie powinno odbywać się w oryginalnym opakowaniu, chroniącym przed światłem, bez zamrażania.
alkohol benzylowy, disodu fosforan dwunastowodny, filtr sterylizacyjny, guma chlorobutylowa, heparyna, łącznik trójdrożny, niezgodność farmaceutyczna, osmolalność, pianka sklerosantu, potasu diwodorofosforan, roztwór do wstrzykiwań, sklerosant, sodu tetradecylu siarczan, sodu wodorotlenek, strzykawka luer lock, technika Tessariego, warunki aseptyczne, wkłucie dożylne, woda do wstrzykiwań - Leksykon substancji czynnych
Sugammadeks – Dawkowanie i sposób podawania
Sugammadeks jest selektywnym antagonistą blokady nerwowo-mięśniowej wywołanej bromkiem rokuronium lub wekuronium, stosowanym do odwracania tej blokady u pacjentów poddawanych znieczuleniu ogólnemu. Dawkowanie zależy od głębokości blokady mierzonej za pomocą monitorowania przewodnictwa nerwowo-mięśniowego (PTC, T2). Standardowo, przy blokadzie co najmniej 1-2 PTC podaje się 4 mg/kg masy ciała (średni czas do powrotu T4/T1 do 0,9 wynosi około 3 minuty), natomiast przy spontanicznym powrocie do T2 stosuje się 2 mg/kg (czas około 2 minut). W sytuacjach nagłych, po bolusie rokuronium 1,2 mg/kg, dawka wynosi 16 mg/kg, co skraca czas do powrotu T4/T1 do 0,9 do około 1,5 minuty. Sugammadeks podaje się dożylnie w pojedynczym bolusie, szybko (w ciągu 10 sekund), pod ścisłym nadzorem anestezjologicznym z monitorowaniem przewodnictwa nerwowo-mięśniowego.
anestezjolog, blokada nerwowo-mięśniowa, BMI, bolus, ciężkie zaburzenie czynności nerek, dializa, funkcja nerwowo-mięśniowa, klirens kreatyniny, koagulopatia, monitorowanie nerwowo-mięśniowe, natychmiastowe zniesienie blokady, nawrót blokady, odwrócenie blokady, otyłość chorobliwa, post-tetanic counts, rokuronium, stosunek T4/T1, stymulacja tężcowa, sugammadeks, wekuronium, wkłucie dożylne, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, znieczulenie ogólne, zniesienie blokady - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sugammadex Orion 100 mg/ml
Sugammadex Orion (100 mg/ml) jest wskazany do odwracania blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołanej rokuronium lub wekuronium i powinien być podawany wyłącznie przez lekarza anestezjologa lub pod jego nadzorem. Dawkowanie zależy od stopnia blokady: 4 mg/kg masy ciała przy co najmniej 1-2 punktach w skali PTC (średni czas do powrotu stosunku T4/T1 do 0,9 wynosi około 3 minuty), 2 mg/kg przy ponownym pojawieniu się T2 (czas około 2 minut), a w przypadku natychmiastowego odwrócenia po rokuronium 16 mg/kg (czas około 1,5 minuty). W przypadku nawrotu blokady po operacji zaleca się podanie dodatkowej dawki 4 mg/kg. U pacjentów z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (CrCl ≥ 30 i < 80 ml/min) dawkowanie nie różni się od standardowego, natomiast u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami nerek (CrCl < 30 ml/min) stosowanie jest niewskazane. U osób starszych (powyżej 65 lat) obserwuje się wydłużony czas powrotu przewodnictwa, jednak dawkowanie pozostaje bez zmian. Dawkę u pacjentów otyłych (BMI ≥ 40 kg/m²) należy obliczać na podstawie rzeczywistej masy ciała.
anestezjolog, blokada przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, bolus dożylny, chorobliwa otyłość, dializoterapia, klirens kreatyniny, koagulopatia, nawrót blokady nerwowo-mięśniowej, odwrócenie blokady, przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, rokuronium, rzeczywista masa ciała, skala PTC, stosunek T4/T1, stymulacja tężcowa, sugammadeks, wekuronium, wkłucie dożylne, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sugammadex Sandoz 100 mg/ml
Sugammadex Sandoz (100 mg/ml) jest stosowany do odwracania blokady nerwowo-mięśniowej wywołanej przez rokuronium lub wekuronium. Dawkowanie zależy od stopnia blokady: 4 mg/kg masy ciała przy PTC 1-2 (mediana czasu do powrotu T4/T1 do 0,9 około 3 min), 2 mg/kg przy ponownym pojawieniu się T2 (czas około 2 min). W sytuacjach nagłych, przy blokadzie rokuronium, stosuje się dawkę 16 mg/kg (czas powrotu około 1,5 min). U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (CrCl < 30 ml/min) lek jest przeciwwskazany, natomiast u osób z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami nerek (CrCl ≥ 30 i < 80 ml/min) dawkowanie jest takie samo jak u osób bez zaburzeń. U pacjentów otyłych dawka powinna być obliczana na podstawie aktualnej masy ciała. Sugammadex podaje się dożylnie w bolusie, szybko (w ciągu 10 sekund).
anestezjolog, blokada nerwowo-mięśniowa, bolus dożylny, bromek rokuronium, dializa, koagulopatia, nawrót blokady, odwracanie blokady, otyłość chorobliwa, przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, PTC, rokuronium, stosunek T4/T1, stymulacja tężcowa, sugammadeks, umiarkowane zaburzenie czynności nerek, wkłucie dożylne, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zniesienie blokady