Dawkowanie i sposób podawania leku Sugammadex Baxter

Sugammadex Baxter (100 mg/ml) to roztwór do wstrzykiwań przeznaczony do odwracania blokady nerwowo-mięśniowej wywołanej przez rokuronium lub wekuronium. Prawidłowe dawkowanie i sposób podania mają kluczowe znaczenie dla skuteczności i bezpieczeństwa terapii.¹

Ogólne zasady podawania

Sugammadex Baxter powinien być podawany wyłącznie przez lekarza anestezjologa lub pod jego nadzorem. Zalecane jest zastosowanie odpowiedniej techniki monitorowania przewodnictwa nerwowo-mięśniowego w celu kontroli przebiegu odwrócenia blokady.²

Dawka sugammadeksu jest uzależniona od stopnia blokady nerwowo-mięśniowej, którą należy odwrócić. Dawka nie zależy natomiast od zastosowanego schematu znieczulenia.³

Dawkowanie u dorosłych

Dawkowanie u dorosłych zależy od głębokości blokady nerwowo-mięśniowej oraz potrzeby jej odwrócenia. Poniżej przedstawiono zalecane dawkowanie w różnych sytuacjach klinicznych.

Rutynowe odwrócenie blokady

W przypadku głębokiej blokady (1-2 punkty w skali PTC – post-tetanic counts) wywołanej przez rokuronium lub wekuronium, zalecana dawka sugammadeksu wynosi 4 mg/kg masy ciała. Średni czas do powrotu stosunku T4/T1 do wartości 0,9 wynosi około 3 minuty.⁴

Gdy doszło do spontanicznego zniesienia blokady do poziomu pojawienia się T2, zalecana dawka sugammadeksu to 2 mg/kg masy ciała. W takim przypadku średni czas do powrotu stosunku T4/T1 do wartości 0,9 wynosi około 2 minuty.⁵

Warto zaznaczyć, że stosowanie zalecanych dawek do rutynowego znoszenia bloku spowoduje wystąpienie nieco krótszego średniego czasu do powrotu stosunku T4/T1 do wartości 0,9 dla blokady wywołanej rokuronium w porównaniu z wekuronium.⁶

Natychmiastowe odwrócenie blokady

W sytuacjach klinicznych wymagających natychmiastowego zniesienia blokady wywołanej przez rokuronium, zalecana dawka sugammadeksu wynosi 16 mg/kg masy ciała. Jeżeli sugammadeks w tej dawce podaje się 3 minuty po podaniu bromku rokuronium w bolusie (1,2 mg/kg mc.), można oczekiwać, że średni czas do powrotu stosunku T4/T1 do wartości 0,9 wyniesie około 1,5 minuty.⁷

Należy podkreślić, że nie ma danych pozwalających zalecić stosowanie sugammadeksu do natychmiastowego zniesienia blokady wywołanej przez wekuronium.⁸

Ponowne podanie sugammadeksu

W rzadkich przypadkach nawrotu blokady nerwowo-mięśniowej po operacji zaleca się podanie powtórnej dawki sugammadeksu wynoszącej 4 mg/kg masy ciała po wcześniejszym podaniu dawki początkowej 2 mg/kg mc. lub 4 mg/kg mc. Po podaniu drugiej dawki sugammadeksu należy uważnie monitorować pacjenta, aby upewnić się, że przewodnictwo nerwowo-mięśniowe w pełni powróciło.⁹

Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

• Ciężkie zaburzenia czynności nerek (CrCl < 30 ml/min, w tym pacjenci wymagający dializy): nie zaleca się stosowania sugammadeksu.¹⁰ Badania prowadzone z udziałem pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek nie dostarczyły wystarczających informacji dotyczących bezpieczeństwa stosowania sugammadeksu u tych pacjentów.¹¹
• Łagodne i umiarkowane zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny ≥ 30 i < 80 ml/min): zalecenia dotyczące dawkowania są takie same, jak u osób dorosłych bez zaburzeń czynności nerek.¹²

Pacjenci w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku obserwuje się wydłużony czas do powrotu przewodnictwa nerwowo-mięśniowego po zastosowaniu sugammadeksu po blokadzie wywołanej rokuronium:

• Pacjenci w wieku 18-64 lata: średni czas powrotu stosunku T4/T1 do wartości 0,9 wynosi 2,2 minuty
• Pacjenci w wieku 65-74 lata: średni czas powrotu wynosi 2,6 minuty
• Pacjenci w wieku powyżej 75 lat: średni czas powrotu wynosi 3,6 minuty

Mimo to zalecenia dotyczące dawkowania pozostają takie same jak dla młodszych dorosłych.¹³

Pacjenci otyli

U pacjentów z otyłością, w tym z otyłością chorobliwą (BMI ≥ 40 kg/m²), dawka sugammadeksu powinna być obliczana na podstawie rzeczywistej masy ciała pacjenta. Należy stosować zalecenia dotyczące dawkowania jak dla osób dorosłych.¹⁴

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

• Ciężkie zaburzenia czynności wątroby: należy zachować ostrożność, szczególnie gdy zaburzeniom czynności wątroby towarzyszy koagulopatia.¹⁵
• Łagodne i umiarkowane zaburzenia czynności wątroby: nie jest konieczne dostosowanie dawki, ponieważ sugammadeks jest wydalany głównie przez nerki.¹⁶

Dawkowanie u dzieci i młodzieży

Dzieci i młodzież (2-17 lat)

Produkt leczniczy Sugammadex Baxter o stężeniu 100 mg/ml można rozcieńczyć do stężenia 10 mg/ml, aby zwiększyć precyzję dawkowania u dzieci i młodzieży.¹⁷

Rutynowe odwrócenie blokady u dzieci i młodzieży:

• Dla odwrócenia blokady wywołanej przez rokuronium przy osiągnięciu co najmniej 1–2 w skali PTC: zalecana dawka sugammadeksu wynosi 4 mg/kg mc.¹⁸
• Dla odwrócenia blokady wywołanej przez rokuronium przy ponownym pojawieniu się T2: zalecana dawka sugammadeksu wynosi 2 mg/kg mc.¹⁹

Natychmiastowe odwrócenie blokady u dzieci i młodzieży nie było badane.²⁰

Noworodki i niemowlęta

Stosowanie sugammadeksu u noworodków (do 30. dnia życia) i niemowląt (od 30. dnia do 2 lat) nie jest zalecane z powodu ograniczonego doświadczenia lub braku badań w tych grupach wiekowych.²¹

Sposób podawania

Sugammadeks należy podawać dożylnie w pojedynczym bolusie. Bolus powinien być podany szybko, w czasie 10 sekund, do istniejącego stałego wkłucia dożylnego. W badaniach klinicznych sugammadeks podawano wyłącznie w postaci pojedynczego bolusa.²²