Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Interakcje sugammadeksu z innymi produktami leczniczymi opierają się na trzech głównych mechanizmach: powinowactwie wiązania między sugammadeksem a innymi lekami, interakcjach farmakodynamicznych oraz farmakokinetycznych. Analiza tych mechanizmów obejmuje dane z badań nieklinicznych, klinicznych oraz symulacji modelowych uwzględniających działanie leków blokujących przewodnictwo nerwowo-mięśniowe. Większość interakcji sugammadeksu wynika z dwóch głównych mechanizmów: interakcji związanych z wyparciem oraz interakcji związanych z wychwytem.¹

Interakcje związane z wyparciem – wpływ na skuteczność sugammadeksu

Niektóre produkty lecznicze podane po zastosowaniu sugammadeksu mogą teoretycznie wypierać rokuronium lub wekuronium z kompleksu z sugammadeksem. Konsekwencją takiego wyparcia może być nawrót blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, co wymaga wentylacji pacjenta. W przypadku infuzji leku, który spowodował reakcję wyparcia, należy przerwać jego podawanie. Pacjenci wymagają ścisłego monitorowania pod kątem objawów nawrotu blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego przez około 15 minut po podaniu pozajelitowym innego produktu leczniczego w okresie 7,5 godziny od zastosowania sugammadeksu.²

Do leków o szczególnym znaczeniu klinicznym w kontekście interakcji wyparcia należą:

• Toremifen – charakteryzuje się stosunkowo dużym powinowactwem do sugammadeksu i może osiągać wysokie stężenia w osoczu. Może powodować wyparcie wekuronium lub rokuronium z kompleksu z sugammadeksem, co prowadzi do wydłużenia czasu powrotu stosunku T4/T1 do wartości 0,9. Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów, którzy otrzymali toremifen w dniu operacji.³
• Kwas fusydowy podawany dożylnie – stosowanie go w okresie przedoperacyjnym może wydłużyć czas powrotu stosunku T4/T1 do wartości 0,9. W fazie pooperacyjnej nie oczekuje się nawrotu blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, ponieważ infuzja kwasu fusydowego trwa kilka godzin, a jego efekty w badaniach krwi są widoczne dopiero po 2-3 dniach.⁴

Interakcje związane z wychwytem – wpływ na skuteczność innych leków

Sugammadeks może zmniejszać skuteczność niektórych produktów leczniczych poprzez redukcję ich wolnej frakcji w osoczu. W przypadku wystąpienia takiej interakcji, zalecane jest rozważenie ponownego podania danego produktu leczniczego, zastosowanie produktu o równoważnym działaniu terapeutycznym (najlepiej z innej grupy związków chemicznych) lub wdrożenie niefarmakologicznej interwencji.⁵

Szczególnie istotna klinicznie jest interakcja z hormonalnymi lekami antykoncepcyjnymi:

• Interakcja między sugammadeksem w dawce 4 mg/kg mc. a progestagenem prowadzi do zmniejszenia ekspozycji na progestagen o 34% (pole pod krzywą AUC), podobnie jak w przypadku opóźnienia przyjęcia dobowej dawki doustnego leku antykoncepcyjnego o 12 godzin.⁶
• Wpływ na estrogeny jest mniejszy, jednak podanie sugammadeksu w bolusie uznaje się za równoznaczne z ominięciem dobowej dawki doustnych hormonalnych leków antykoncepcyjnych (zarówno złożonych, jak i zawierających tylko progestagen).⁷
• W przypadku podania sugammadeksu w dniu przyjęcia doustnego leku antykoncepcyjnego, należy zastosować się do zaleceń zawartych w ulotce dotyczących postępowania w przypadku ominięcia dawki.⁸
• Dla hormonalnych leków antykoncepcyjnych nie stosowanych doustnie konieczne jest zastosowanie dodatkowej niehormonalnej metody antykoncepcji przez kolejnych 7 dni oraz zapoznanie się z zaleceniami w ulotce stosowanego preparatu.⁹

Interakcje wynikające z przedłużonego działania rokuronium lub wekuronium

W okresie pooperacyjnym szczególną uwagę należy zwrócić na możliwość nawrotu blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego przy stosowaniu produktów leczniczych, które mogą nasilić to działanie. Szczegóły dotyczące konkretnych produktów nasilających blokadę przewodnictwa nerwowo-mięśniowego znajdują się w ulotkach dla pacjenta rokuronium lub wekuronium. W przypadku nawrotu blokady może być konieczne zastosowanie mechanicznej wentylacji i ponowne podanie sugammadeksu.¹⁰

Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych

Sugammadeks zasadniczo nie wpływa na wyniki badań laboratoryjnych, z wyjątkiem oznaczania stężenia progesteronu w surowicy. Interferencja ta występuje przy stężeniu sugammadeksu w osoczu wynoszącym 100 mikrogramów/ml (największe stężenie w osoczu po podaniu 8 mg/kg mc. w bolusie).¹¹

Wpływ na parametry krzepnięcia:

• Sugammadeks w dawce 4 mg/kg mc. powoduje maksymalne średnie wydłużenie aPTT o 17% i PT (INR) o 11%
• Sugammadeks w dawce 16 mg/kg mc. powoduje maksymalne średnie wydłużenie aPTT o 22% i PT (INR) o 22%
• Wydłużenie to ma charakter przejściowy i trwa krótko (≤ 30 minut)
• W badaniach in vitro odnotowano interakcje farmakodynamiczne (wydłużenie aPTT oraz PT) z antagonistami witaminy K, niefrakcjonowaną heparyną, heparynami drobnocząsteczkowymi, rywaroksabanem oraz dabigatranem¹²

Interakcje sugammadeksu z alkoholem

Nie ma bezpośrednich danych dotyczących interakcji sugammadeksu z alkoholem w przedstawionych źródłach charakterystyki produktu leczniczego. Jednak warto podkreślić, że alkohol może nasilać efekty sedatywne i depresyjne leków stosowanych podczas znieczulenia, co może mieć znaczenie kliniczne w okresie okołooperacyjnym.

Ogólne zalecenia dotyczące spożywania alkoholu w kontekście znieczulenia i zabiegów chirurgicznych wskazują na konieczność unikania spożywania alkoholu:

• Przed zabiegiem – ze względu na możliwe interakcje z lekami znieczulającymi
• Po zabiegu – ze względu na potencjalne pogorszenie funkcji poznawczych i motorycznych już upośledzonych przez leki znieczulające i przeciwbólowe

Alkohol może także wpływać na gojenie ran i zwiększać ryzyko powikłań pooperacyjnych poprzez wpływ na układ odpornościowy i proces zapalny.

Zestawienie interakcji sugammadeksu

Zastosowanie w pediatrii

Nie przeprowadzono formalnych badań dotyczących interakcji u dzieci i młodzieży. Wszystkie opisane powyżej interakcje obserwowane u dorosłych oraz ostrzeżenia należy uwzględnić również w populacji pediatrycznej.¹³