zaburzenia EEG

Zaburzenia EEG (elektroencefalografii) to nieprawidłowości w zapisie elektrycznej aktywności mózgu, które mogą wskazywać na różnorodne patologie neurologiczne. Badanie EEG rejestruje spontaniczną czynność bioelektryczną neuronów kory mózgowej, a wszelkie odchylenia od prawidłowego zapisu mogą mieć istotne znaczenie diagnostyczne.

Wśród najczęstszych zaburzeń EEG wyróżnia się czynność napadową (np. iglice, fale ostre, zespoły iglica-fala wolna), charakterystyczną dla padaczki, oraz zmiany nieepileptyczne, takie jak zwolnienie czynności podstawowej, asymetria międzypółkulowa czy nieprawidłowa lokalizacja rytmów. Zaburzenia te mogą występować w przebiegu encefalopatii metabolicznych, udarów mózgu, guzów, chorób neurodegeneracyjnych czy infekcji OUN.

Interpretacja zaburzeń EEG wymaga zawsze korelacji klinicznej, gdyż niektóre nieprawidłowości mogą występować również u osób bez objawów neurologicznych. Szczególne znaczenie ma badanie EEG w diagnostyce padaczki, gdzie specyficzne wzorce zaburzeń pomagają określić typ napadów i zespół padaczkowy, co ma kluczowe znaczenie dla wyboru odpowiedniej terapii.

Nowoczesne metody analizy zaburzeń EEG, takie jak mapowanie czynności bioelektrycznej, analiza ilościowa czy długotrwałe monitorowanie wideo-EEG, znacznie zwiększyły czułość i specyficzność tej metody diagnostycznej, czyniąc ją nadal niezbędnym narzędziem w praktyce neurologicznej, mimo dostępności zaawansowanych technik neuroobrazowania.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl