zahamowanie wzrostu naskórka

Zahamowanie wzrostu naskórka to proces, w którym dochodzi do spowolnienia lub całkowitego zatrzymania prawidłowej proliferacji komórek warstwy podstawnej naskórka. Jest to zjawisko patologiczne, które może wystąpić w przebiegu różnych chorób skóry, po działaniu czynników fizycznych, chemicznych lub w wyniku zaburzeń metabolicznych.

W warunkach fizjologicznych komórki naskórka podlegają ciągłemu procesowi odnowy – keratynocyty powstają w warstwie podstawnej, przechodzą przez kolejne warstwy naskórka i ulegają złuszczeniu. Całkowity cykl odnowy naskórka trwa około 28 dni. Zahamowanie tego procesu prowadzi do ścieńczenia naskórka, zaburzenia jego funkcji barierowej oraz zwiększonej podatności na uszkodzenia.

Klinicznie zahamowanie wzrostu naskórka może objawiać się ścieńczeniem skóry, suchością, złuszczaniem, zwiększoną przeznaskórkową utratą wody (TEWL) oraz zwiększoną wrażliwością na czynniki zewnętrzne. Zjawisko to obserwuje się m.in. w przebiegu długotrwałej terapii kortykosteroidami miejscowymi, w chorobach autoimmunologicznych, przy niedoborach witamin czy podczas radioterapii.

Diagnostyka obejmuje badanie histopatologiczne, które wykazuje zmniejszoną grubość naskórka, zmniejszoną liczbę figur mitotycznych w warstwie podstawnej oraz zaburzenia w procesie różnicowania keratynocytów. Leczenie jest ukierunkowane na przyczynę zahamowania wzrostu naskórka i obejmuje eliminację czynnika wywołującego oraz stymulację procesów regeneracyjnych.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl