zatrzymanie oddechu i krążenia
Zatrzymanie oddechu i krążenia (ZOK) to stan bezpośredniego zagrożenia życia, w którym dochodzi do ustania spontanicznego oddychania oraz efektywnej czynności mechanicznej serca. Jest to końcowy wspólny punkt różnych stanów patofizjologicznych, takich jak choroba wieńcowa, zaburzenia rytmu serca, urazy, zatrucia czy niewydolność oddechowa.
Rozpoznanie ZOK opiera się na stwierdzeniu braku świadomości, braku prawidłowego oddechu oraz braku wyczuwalnego tętna na dużych tętnicach (u personelu medycznego). Natychmiastowe podjęcie resuscytacji krążeniowo-oddechowej (RKO) jest kluczowe dla przeżycia pacjenta, gdyż każda minuta opóźnienia zmniejsza szanse na przeżycie o 7-10%.
Podstawą leczenia ZOK jest algorytm BLS (Basic Life Support) obejmujący uciśnięcia klatki piersiowej i wentylację w stosunku 30:2, oraz ALS (Advanced Life Support) z zastosowaniem defibrylacji, farmakoterapii i zaawansowanego udrożnienia dróg oddechowych. Aktualne wytyczne resuscytacji podkreślają znaczenie wysokiej jakości uciśnięć klatki piersiowej z minimalną przerwą w ich wykonywaniu.
Rokowanie w ZOK zależy od wielu czynników, w tym od czasu do podjęcia RKO, dostępności defibrylacji, przyczyny zatrzymania krążenia oraz chorób współistniejących. Opieka poresuscytacyjna, obejmująca m.in. kontrolowaną hipotermię terapeutyczną, ma istotny wpływ na ostateczny neurologiczny wynik leczenia pacjentów po skutecznej resuscytacji.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Mononit 100 Retard 100 mg
Przedawkowanie izosorbidu monoazotanu, substancji czynnej leku Mononit 100 retard (100 mg tabletki o przedłużonym uwalnianiu), prowadzi do istotnych zaburzeń hemodynamicznych, głównie hipotensji (ciśnienie tętnicze ≤ 90 mmHg) i ortostatycznych zaburzeń krążenia, manifestujących się zawrotami głowy, bladością skóry, nadmiernym poceniem, słabo wyczuwalnym tętnem oraz odruchową tachykardią. Dodatkowo mogą wystąpić objawy neurologiczne (bóle i zawroty głowy, wzrost ciśnienia wewnątrzczaszkowego) oraz dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka). W przypadku dużych dawek obserwuje się methemoglobinemię, objawiającą się sinicą, dusznością i przyspieszonym oddechem, będącą efektem utleniania hemoglobiny przez jony azotynowe powstające w metabolizmie azotanów organicznych.
adrenalina, błękit metylenowy, błękit toluidynowy, ciśnienie krwi, ciśnienie wewnątrzczaszkowe, dopamina, duszność, epinefryna, hemodializa, hipotensja, izosorbid monoazotan, jon azotynowy, mechanizm kompensacyjny, methemoglobina, methemoglobinemia, Mononit 100 Retard, nadmierna potliwość, napadowe zaczerwienienie skóry, noradrenalina, oddział intensywnej opieki medycznej, płukanie żołądka, resuscytacja, rozszerzenie naczyń krwionośnych, sinica, tabletka powlekana o przedłużonym uwalnianiu, tachykardia odruchowa, tlenoterapia, transfuzja wymienna krwi, witamina C, zatrzymanie oddechu i krążenia, zawroty głowy, zawroty głowy błędnikowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Envil gardło (2,9 mg + 1,96 mg + 25,6 mg)/ml
Envil gardło w formie aerozolu do stosowania miejscowego zawiera chlorek cetylopirydyniowy (2,9 mg/ml), chlorowodorek lidokainy jednowodny (1,96 mg/ml) oraz glukonian cynku (25,6 mg/ml, odpowiadający 3,7 mg jonów cynku). Przy pojedynczej dawce 0,17 ml ryzyko przedawkowania jest niskie, jednak nadmierne stosowanie lub przypadkowe spożycie może prowadzić do poważnych objawów toksycznych. Przedawkowanie chlorku cetylopirydyniowego (dawka śmiertelna 1-3 g) manifestuje się nudnościami, wymiotami, zapaścią, drgawkami i śpiączką; działanie antyseptyczne można neutralizować detergentami anionowymi. Lidokaina wywołuje objawy neurologiczne i kardiologiczne przy stężeniu osoczowym >5 μg/ml, z ryzykiem zatrzymania oddechu i krążenia, bez swoistego antidotum – leczenie jest objawowe i podtrzymujące funkcje życiowe. Przedawkowanie glukonianu cynku skutkuje zaburzeniami żołądkowo-jelitowymi, metalicznym smakiem i bólem głowy; dawka śmiertelna siarczanu cynku to 10-20 g, a leczenie obejmuje podanie EDTA w celu zwiększenia wydalania jonów cynku.
chlorek cetylopirydyniowy, chlorowodorek lidokainy, dawka śmiertelna, detergent anionowy, drgawki, działania niepożądane, działanie antyseptyczne, EDTA, glukonian cynku, leczenie objawowe, leczenie przedawkowania, monitorowanie parametrów życiowych, nadmierne stosowanie leku, ośrodkowy układ nerwowy, podtrzymanie funkcji życiowych, przedawkowanie cynku, przedawkowanie leku, przypadkowe spożycie leku, układ krążenia, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zatrucie cynkiem, zatrzymanie oddechu i krążenia - Leksykon substancji czynnych
Tymotka łąkowa – Przedawkowanie
Tymotka łąkowa (Phleum pratense) jest istotnym alergenem pyłkowym stosowanym w immunoterapii alergenowej, obecnym w preparatach takich jak Catalet T, Perosall T13 oraz Pollinex+Rye. Przedawkowanie tych preparatów, szczególnie przy nieprzestrzeganiu zalecanych dawek, odstępów między nimi lub błędnej drodze podania (np. donaczyniowej zamiast podskórnej), może prowadzić do nasilenia reakcji miejscowych (obrzęk, rumień, świąd) oraz ogólnoustrojowych, w tym potencjalnie zagrażającego życiu wstrząsu anafilaktycznego. Nasilenie objawów koreluje z dawką, np. powyżej 25 JS/ml dla Catalet T, 10 JS/ml dla Perosall T13 oraz 600 SU/ml dla Pollinex+Rye, a ciężkie reakcje mogą wystąpić przy stężeniach 10000 JS/ml, 5000 JS/ml i 4000 SU/ml odpowiednio dla tych preparatów.
adrenalina, alergen pyłkowy, choroba alergiczna, duszność, hipotensja, immunoterapia alergenowa, katar, łzawienie, nudności, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, obturacja oskrzeli, płynoterapia, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja miejscowa, reakcja ogólnoustrojowa, skurcz oskrzeli, świąd skóry, tlenoterapia, tymotka łąkowa, utrata przytomności, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, zaburzenie rytmu serca, zapaść krążeniowa, zatrzymanie oddechu i krążenia