wheezing
Wheezing (świszczący oddech) to wysoki, gwiżdżący dźwięk powstający podczas oddychania, najczęściej w trakcie wydechu, gdy powietrze jest wypychane przez zwężone drogi oddechowe. Jest to objaw charakterystyczny dla wielu schorzeń układu oddechowego, szczególnie astmy oskrzelowej, przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP), zapalenia oskrzeli czy reakcji alergicznych.
Mechanizm powstawania świstu wynika z turbulentnego przepływu powietrza przez zwężone lub częściowo zablokowane drogi oddechowe. Zwężenie może być spowodowane obrzękiem błony śluzowej, skurczem mięśni gładkich oskrzeli, nadmierną produkcją śluzu lub obecnością ciała obcego. U dzieci wheezing jest często objawem infekcji wirusowych dróg oddechowych, szczególnie wywołanych przez RSV (respiratory syncytial virus).
Diagnostyka świszczącego oddechu obejmuje badanie fizykalne z osłuchiwaniem płuc, badania czynnościowe płuc (spirometrię), RTG klatki piersiowej oraz testy alergiczne. Leczenie zależy od przyczyny i może obejmować leki rozszerzające oskrzela (beta-2-mimetyki), glikokortykosteroidy wziewne, leki przeciwzapalne oraz terapię tlenem w ciężkich przypadkach. Przewlekły lub nawracający wheezing wymaga dokładnej diagnostyki i odpowiedniego leczenia choroby podstawowej.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Atelektaza – Objawy
Atelektaza to stan charakteryzujący się całkowitym lub częściowym zapadnięciem się płuca lub jego segmentu, prowadzącym do upośledzenia wymiany gazowej. Klinicznie objawy zależą od rozległości i tempa rozwoju niedodmy – od bezobjawowego przebiegu przy niewielkim zajęciu płuca do duszności, tachypnoe, kaszlu, świszczącego oddechu, bólu w klatce piersiowej oraz sinicy przy rozległej atelektazie. W badaniu fizykalnym obserwuje się zmniejszoną ruchomość klatki piersiowej, osłabione szmery oddechowe, stłumienie odgłosu opukowego oraz możliwe przemieszczenie tchawicy. Atelektaza może mieć przebieg ostry (minuty) lub przewlekły (dni-tygodnie), a jej powikłania obejmują zapalenie płuc, hipoksemię, niewydolność oddechową oraz włóknienie płuc. Szczególną uwagę zwraca atelektaza płata środkowego prawego płuca, ze względu na jego anatomiczne predyspozycje do niedrożności i ograniczoną wentylację oboczną, oraz atelektaza pooperacyjna, która rozwija się zwykle w ciągu 24 godzin po zabiegu i jest jednym z najczęstszych powikłań pooperacyjnych.
atelektaza, atelektaza adhezywna, atelektaza kompresyjna, atelektaza pooperacyjna, atelektaza resorpcyjna, duszność, gruczolakorak płuca, hipoksemia, kaszel, niedobór surfaktantu, niedrożność dróg oddechowych, niewydolność oddechowa, pęcherzyki płucne, POChP, rak płuca, sinica, tachypnea, trzeszczenia, wentylacja oboczna, wheezing, włóknienie płuc, wymiana gazowa, zapalenie płuc, zespół zaburzeń oddychania, zwłóknienie płuc - Leksykon chorób i schorzeń
Wada kanału przedsionkowo-komorowego – Objawy
Wada kanału przedsionkowo-komorowego (AVCD) to wrodzona wada serca charakteryzująca się ubytkami w przegrodach międzyjamowych oraz nieprawidłowościami zastawek przedsionkowo-komorowych. W przypadku całkowitej AVCD objawy pojawiają się w pierwszych tygodniach życia i obejmują sinicę, tachypnoe, tachykardię, obrzęki oraz niewydolność serca wynikającą z lewo-prawego przecieku i przeciążenia prawej komory. Nieleczona wada prowadzi do szybkiej progresji niewydolności serca, infekcji płucnych, powiększenia serca i niedomykalności zastawek, z około 65% śmiertelnością w pierwszym roku życia i średnią długością życia 2-3 lata. Rozwój nadciśnienia płucnego, przebiegający od zwiększonego przepływu krwi do nieodwracalnej przebudowy naczyń płucnych w ciągu 2 lat, jest kluczowym czynnikiem pogarszającym rokowanie.
arytmia, całkowita wada kanału przedsionkowo-komorowego, częściowa wada kanału przedsionkowo-komorowego, infekcja płucna, infekcja wsierdzia, kołatanie serca, migotanie przedsionków, nadciśnienie płucne, niedomykalność zastawki mitralnej, niedomykalność zastawki przedsionkowo-komorowej, niedomykalność zastawki trójdzielnej, niewydolność serca, powiększenie serca, sinica, tachykardia, tachypnea, wada kanału przedsionkowo-komorowego, wheezing, wrodzona wada serca, zaburzenia rytmu serca, zespół Downa, zespół Eisenmengera, zmniejszona wydolność wysiłkowa, zwężenie drogi odpływu lewej komory - Leksykon chorób i schorzeń
Kaszel – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Kaszel jest odruchem obronnym organizmu, służącym oczyszczaniu dróg oddechowych z wydzieliny, ciał obcych i czynników drażniących. Może mieć charakter ostry (do 3 tygodni), podostry (3-8 tygodni) lub przewlekły (powyżej 8 tygodni u dorosłych, powyżej 4 tygodni u dzieci) oraz być suchy lub mokry (produktywny). Kluczowa jest kompleksowa ocena pacjenta obejmująca czas trwania, charakter kaszlu, ocenę wydzieliny (ilość, konsystencja, kolor, obecność krwi), czynniki nasilające, odruch kaszlowy, funkcje oddechowe i wpływ na jakość życia. Diagnostyka pielęgniarska może obejmować m.in. nieskuteczne oczyszczanie dróg oddechowych, nieefektywny wzorzec oddychania, zaburzenia snu, niepokój oraz ryzyko uszkodzenia błony śluzowej jamy ustnej.
antybiotykoterapia, diagnoza pielęgniarska, drenaż ułożeniowy, drogi oddechowe, duszność, fizjoterapia klatki piersiowej, kaszel, kaszel mokry, kaszel napadowy, kaszel ostry, kaszel podostry, kaszel przewlekły, kaszel suchy, kaszel szczekający, koklusz, krwioplucie, lek przeciwkaszlowy, mięśnie dna miednicy, nieefektywny wzorzec oddychania, nieskuteczne oczyszczanie dróg oddechowych, nietrzymanie moczu, niewydolność serca, ocena pielęgniarska, odkrztuszanie wydzieliny, odruch kaszlowy, refluks żołądkowo-przełykowy, saturacja, sinica, szmery oddechowe, wheezing, zapalenie płuc, złamanie żebra - Leksykon chorób i schorzeń
Zapalenie oskrzelików – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Zapalenie oskrzelików to wirusowa infekcja dolnych dróg oddechowych, najczęściej wywoływana przez wirus syncytialny (RSV), dotykająca głównie niemowlęta poniżej 12 miesięcy, zwłaszcza wcześniaki i dzieci z chorobami współistniejącymi. Charakterystyczne objawy to tachypnoe (>60/min w ciężkich przypadkach), świsty, retrakcje międzyżebrowe, trudności w karmieniu oraz objawy odwodnienia. Diagnostyka opiera się na badaniu klinicznym, a rutynowe badania laboratoryjne i radiologiczne nie są zalecane. Leczenie ma charakter objawowy, z naciskiem na wsparcie oddychania (tlenoterapia przy saturacji <90-92%), nawilżanie śluzówki, odsysanie wydzieliny oraz utrzymanie odpowiedniego nawodnienia (zapotrzebowanie około 150 ml/kg/dobę, w chorobie akceptowane 75-110 ml/kg/dobę). Antybiotyki i leki rozszerzające oskrzela nie są rutynowo zalecane, a stosowanie kortykosteroidów i fizjoterapii klatki piersiowej jest niewskazane.
adenowirus, bezdech, bilans płynów, dysplazja oskrzelowo-płucna, fizjoterapia klatki piersiowej, hipertoniczny roztwór soli, infekcja dolnych dróg oddechowych, ipratropium, kaniula nosowa, kortykosteroid systemowy, lek rozszerzający oskrzela, niedobór odporności, paliwizumab, paracetamol, pulsoksymetria, rhinowirus, sinica centralna, sonda nosowo-żołądkowa, tachypnoe, tlenoterapia wysokoprzepływowa, wciąganie międzyżebrzy, wheezing, wirus paragrypy, wirus syncytialny, zaburzenie nerwowo-mięśniowe, zapalenie oskrzelików, zespół Downa, zespół Reye’a - Leksykon leków
Działania niepożądane – Soledum junior 100 mg
Soledum junior, zawierający 100 mg cyneolu w kapsułce dojelitowej, może wywoływać działania niepożądane, które wymagają szczególnej uwagi klinicznej. Reakcje nadwrażliwości, występujące rzadko (≥ 1/10 000 do <1/1 000), manifestują się obrzękiem twarzy, świądem, dusznością, kaszlem i mogą prowadzić do anafilaksji. W przypadku pojawienia się tych objawów konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii i kontakt z lekarzem. Działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności i biegunka (≥ 1/1 000 do <1/100), oraz dysfagia (≥ 1/10 000 do <1/1 000) mogą wpływać na komfort pacjenta i wymagać monitorowania oraz ewentualnej modyfikacji leczenia.
Cineolum, cyneol, dysfagia, działanie niepożądane, działanie niepożądane przewodu pokarmowego, kapsułka dojelitowa, monitorowanie bezpieczeństwa leku, niepożądane działanie produktu leczniczego, obrzęk twarzy, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, Soledum junior, wheezing, zaburzenie oddychania, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie żołądka i jelit