atelektaza resorpcyjna

Atelektaza resorpcyjna (inaczej atelektaza z resorpcji) to rodzaj niedodmy płuca powstający w wyniku zaburzenia drożności dróg oddechowych. Charakteryzuje się zapadnięciem pęcherzyków płucnych z powodu resorpcji powietrza zamkniętego w płucach przy braku możliwości jego uzupełnienia.

Mechanizm powstawania atelektazy resorpcyjnej związany jest z całkowitą obturacją oskrzela lub oskrzelika, najczęściej przez czop śluzowy, ciało obce lub guz nowotworowy. Kiedy tlen z pęcherzyków płucnych zostaje wchłonięty do krwiobiegu, a nowe powietrze nie może dotrzeć do obszaru płuca położonego dystalnie od zablokowanego oskrzela, dochodzi do zapadnięcia się struktur pęcherzykowych.

W obrazie klinicznym atelektaza resorpcyjna objawia się dusznością, zmniejszoną ruchomością oddechową klatki piersiowej po stronie zmiany, stłumieniem odgłosu opukowego oraz osłabieniem lub brakiem szmeru pęcherzykowego nad obszarem niedodmy. W diagnostyce kluczową rolę odgrywa badanie RTG klatki piersiowej, tomografia komputerowa oraz bronchoskopia, która może być zarówno diagnostyczna, jak i terapeutyczna.

Leczenie atelektazy resorpcyjnej koncentruje się na usunięciu przyczyny niedrożności dróg oddechowych. W przypadku czopów śluzowych zastosowanie znajdują drenaż ułożeniowy, oklepywanie klatki piersiowej, leki mukolityczne oraz bronchoskopia z odsysaniem wydzieliny. Przy guzach nowotworowych konieczne jest leczenie onkologiczne, a w przypadku ciał obcych – ich usunięcie endoskopowe.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl