zaburzenie wymiany gazowej
Zaburzenie wymiany gazowej jest stanem patologicznym, w którym dochodzi do nieprawidłowości w procesie dostarczania tlenu do krwiobiegu i/lub usuwania dwutlenku węgla z organizmu. Jest to istotny problem kliniczny, mogący występować w przebiegu różnych schorzeń układu oddechowego, sercowo-naczyniowego oraz w zaburzeniach metabolicznych.
Najczęstszymi przyczynami zaburzeń wymiany gazowej są choroby płuc (takie jak POChP, śródmiąższowe choroby płuc, obrzęk płuc, zapalenie płuc), zespół ostrej niewydolności oddechowej (ARDS), zatorowość płucna, niewydolność serca, a także stany upośledzające perfuzję płucną i wentylację pęcherzykową. Zaburzenia te mogą manifestować się hipoksemią (obniżone PaO₂), hiperkapnią (podwyższone PaCO₂) lub występować w postaci mieszanej.
Diagnostyka obejmuje badanie gazometryczne krwi tętniczej, pulsoksymetrię, kapnografię oraz badania obrazowe płuc. Leczenie zależy od etiologii i może obejmować tlenoterapię, wentylację nieinwazyjną lub inwazyjną, farmakoterapię choroby podstawowej oraz postępowanie ukierunkowane na poprawę mechaniki oddychania i perfuzji płucnej.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Astma dziecięca – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Astma dziecięca, dotykająca około 10% populacji w wieku 0-14 lat, jest przewlekłą chorobą zapalną dróg oddechowych charakteryzującą się obturacją, nadreaktywnością oskrzeli oraz zwiększoną produkcją śluzu. Objawy kliniczne obejmują świszczący oddech, duszność, kaszel i uczucie ucisku w klatce piersiowej, które mogą nasilać się nocą lub podczas wysiłku. Diagnostyka opiera się na wywiadzie, badaniach czynnościowych (spirometria, pulsoksymetria, pomiar szczytowego przepływu wydechowego) oraz testach alergicznych. Leczenie farmakologiczne dzieli się na leki kontrolujące długoterminowo, takie jak wziewne kortykosteroidy (np. flutykazon), długo działające beta-agonisty, modyfikatory leukotrienów (montelukast) i leki biologiczne, oraz leki doraźne, głównie krótko działające beta-agonisty (salbutamol: 6 wdechów u dzieci <6 lat, 12 wdechów u dzieci >6 lat). Kluczowe jest indywidualne dostosowanie terapii, monitorowanie skuteczności i stopniowe modyfikowanie dawki leków w celu optymalnej kontroli astmy i minimalizacji działań niepożądanych.
alergiczna choroba skóry, benralizumab, budezonid, choroba refluksowa przełyku, długo działający beta-agonista, dupilumab, duszność, egzema, flutykazon, funkcja płuc, komora inhalacyjna, kortykosteroid doustny, krótko działający beta-agonista, lek biologiczny, mepolizumab, modyfikator leukotrienów, montelukast, nieskuteczne oczyszczanie dróg oddechowych, niewydolność oddechowa, omalizumab, plan działania w astmie, prednizolon, przeciwciało monoklonalne, przewlekła choroba zapalna dróg oddechowych, pulsoksymetria, salbutamol, saturacja tlenem, skurcz mięśni gładkich oskrzeli, spirometria, świszczący oddech, szczytowy przepływ wydechowy, teofilina, test alergiczny, ucisk w klatce piersiowej, wziewny kortykosteroid, zaburzenie wymiany gazowej, zaostrzenie astmy, zapalenie dróg oddechowych, zapalenie zatok - Leksykon chorób i schorzeń
Niskie ciśnienie krwi (hipotonia) – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Hipotonia definiowana jest jako ciśnienie tętnicze poniżej 90/60 mmHg, co może prowadzić do niedostatecznej perfuzji narządów, w tym mózgu i serca, z ryzykiem wstrząsu i niewydolności wielonarządowej. Przyczyny hipotonii są zróżnicowane i obejmują odwodnienie, utratę krwi, działanie leków przeciwnadciśnieniowych, choroby serca, zaburzenia hormonalne i neurologiczne, a także reakcje alergiczne. Wyróżnia się kilka typów hipotonii, m.in. ortostatyczną (spadek ciśnienia skurczowego o ≥20 mmHg lub rozkurczowego o ≥10 mmHg w ciągu 3 minut po zmianie pozycji), poposiłkową oraz neuralnie pośredniczoną. Objawy to zawroty głowy, omdlenia, zmęczenie, zaburzenia widzenia i splątanie, a w ciężkich przypadkach wstrząs z objawami takimi jak bladość, zimna i wilgotna skóra, szybki oddech i słaby puls.
bradykardia, choroba Parkinsona, ciśnienie rozkurczowe, ciśnienie skurczowe, czas powrotu włośniczkowego, droksydopa, fludrokortyzon, hipoperfuzja, hipotonia, hipotonia neurogenna, hipotonia ortostatyczna, hipotonia poposiłkowa, inhibitor cholinoesterazy, krwotok, lek przeciwnadciśnieniowy, midodryna, mineralokortykoid, nieskuteczna perfuzja tkankowa, niewydolność serca, niewydolność wielonarządowa, norepinefryna, pirydostygmina, pończochy uciskowe, prekursor norepinefryny, saturacja tlenem, test pochyleniowy, wada zastawkowa serca, wstrząs hipotoniczny, wstrząs septyczny, zaburzenie hormonalne, zaburzenie wymiany gazowej, zmniejszony rzut serca - Leksykon chorób i schorzeń
Atelektaza – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Rokowanie w atelektazie jest zróżnicowane i zależy od etiologii oraz chorób współistniejących. Nieleczona niedodma może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak nawracające zapalenia płuc, hipoksemia, niewydolność oddechowa, zwłóknienie płuc oraz zmniejszenie rezerwy płucnej. W okresie okołooperacyjnym, zwłaszcza po operacjach klatki piersiowej, obserwuje się spadek parametrów funkcji płuc (FEV1, FVC, FRC) nawet o 50%, co zwiększa ryzyko atelektazy i powikłań oddechowych. U dzieci z zapaleniem płuc czynniki ryzyka długotrwałej atelektazy obejmują przebieg kliniczny przed bronchoskopią, długość hospitalizacji, obecność korków śluzowych oraz wiek, co pozwoliło na opracowanie nomogramu o dobrej dokładności diagnostycznej. Preoperacyjne wartości FEV1, DLCO, VO2max, PImax i PEmax są niezależnymi predyktorami pooperacyjnej zachorowalności i śmiertelności, a wytyczne BTS rekomendują kwalifikację do operacji przy FEV1 > 1,5 L (lub > 2 L dla pneumonektomii) oraz DLCO > 40% wartości należnej.
atelektaza, ból w klatce piersiowej, bronchoskopia, choroby współistniejące, DLCO, duszność, FEV1, funkcja płuc, FVC, hipoksemia, hipoksja, infekcja płucna, kaszel, krwioplucie, niedrobnokomórkowy rak płuca, niewydolność oddechowa, okres okołooperacyjny, ostra niewydolność oddechowa, pneumonektomia, przerzut do węzłów chłonnych, resekcja płuca, rezerwa płucna, terapia oddechowa, test funkcji płuc, ucisk w klatce piersiowej, zaburzenie wymiany gazowej, zapalenie płuc, zwłóknienie płuc - Leksykon leków
Przeciwwskazania – OxyContin 10 mg
OxyContin, zawierający chlorowodorek oksykodonu w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu (dawki 5 mg, 10 mg, 20 mg, 40 mg, 80 mg), posiada istotne przeciwwskazania, które należy bezwzględnie uwzględnić w praktyce klinicznej. Podstawowym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na oksykodon lub substancje pomocnicze, w tym laktozę (33,5–74,6 mg w zależności od dawki). Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką POChP, sercem płucnym, ciężką astmą oskrzelową oraz ciężką depresją oddechową z niedotlenieniem i/lub hiperkapnią, ze względu na ryzyko nasilonej depresji ośrodka oddechowego. Niedrożność porażenna jelit stanowi kolejne bezwzględne przeciwwskazanie, gdyż oksykodon może pogłębiać spowolnienie perystaltyki i prowadzić do poważnych powikłań, w tym perforacji jelit.
astma oskrzelowa, chlorowodorek oksykodonu, ciśnienie śródczaszkowe, cor pulmonale, depresja oddechowa, hiperkapnia, hipoksemia, nadwrażliwość na substancję czynną, niedoczynność tarczycy, niedrożność porażenna jelit, nietolerancja laktozy, niewydolność prawej komory serca, objaw odstawienny, opioidowy lek przeciwbólowy, ośrodek oddechowy, parametr gazometryczny, perforacja jelit, perystaltyka jelit, POChP, skurcz oskrzeli, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie funkcji nadnerczy, zaburzenie wymiany gazowej, zespół odstawienny - Leksykon substancji czynnych
Białka powierzchniowe SP-C – Przedawkowanie
Preparat Curosurf zawiera niskocząsteczkowe, hydrofobowe białka powierzchniowe SP-C oraz SP-B, stanowiące około 1% frakcji fosfolipidów o stężeniu 80 mg/ml (poractant alfa) pozyskiwanych z płuc świni. W 1 ml zawiesiny znajduje się około 0,9 mg tych białek, które pełnią kluczową rolę w redukcji napięcia powierzchniowego w pęcherzykach płucnych. Dotychczas nie odnotowano klinicznych przypadków przedawkowania Curosurf, a literatura medyczna nie opisuje specyficznych objawów toksyczności związanych z nadmiernym podaniem białek SP-C. Mimo to, producent zaleca procedury postępowania w przypadku podejrzenia przedawkowania, obejmujące odessanie nadmiaru preparatu z dróg oddechowych, monitorowanie gazometrii krwi tętniczej oraz wyrównywanie zaburzeń gospodarki wodno-elektrolitowej (Na+, K+, Cl-, Ca2+, Mg2+).
białko powierzchniowe, białko powierzchniowe SP-C, Curosurf, dyselektrolitemia, gazometria krwi tętniczej, gospodarka wodno-elektrolitowa, leczenie diuretyczne, mechanizm immunologiczny, napięcie powierzchniowe pęcherzyka płucnego, niskocząsteczkowa hydrofobowa proteina, obrzęk płuc, poractant alfa, przepuszczalność błony komórkowej, reakcja immunologiczna, reakcja zapalna, surfaktant, zaburzenie gospodarki kwasowo-zasadowej, zaburzenie wymiany gazowej - Leksykon chorób i schorzeń
Przelew płucny – Epidemiologia
Przelew płucny, definiowany jako patologiczne gromadzenie płynu w pęcherzykach płucnych lub przestrzeni śródmiąższowej, prowadzi do istotnych zaburzeń wymiany gazowej i stanowi poważne zagrożenie kliniczne, szczególnie u osób starszych. Epidemiologicznie, częstość występowania przelewu płucnego w populacji ogólnej wynosi 1-2%, wzrastając do 10% u osób powyżej 75 roku życia. Wśród pacjentów z niewydolnością serca i obniżoną frakcją wyrzutową częstość ta sięga 75 000-83 000 przypadków na 100 000 osób, a 80% chorych z niewydolnością serca doświadcza przelewu płucnego. Różne typy przelewu, takie jak kardiogenny, neurogenny, wysokogórski (HAPE) czy zanurzeniowy, charakteryzują się odmienną epidemiologią i czynnikami ryzyka. Przykładowo, HAPE występuje u 0,01-15,5% osób przebywających na dużych wysokościach, a ryzyko wzrasta do 2-15% na wysokości 5500 m. Przelew płucny kardiogenny dotyka częściej mężczyzn i osoby starsze, a u pacjentów rasy czarnej obserwuje się wyższe ryzyko niewydolności serca i zgonu.
ALI, ARDS, blokada nerwowo-mięśniowa, ciśnienie napędowe, echokardiografia, HAPE, intubacja dotchawicza, kardiogenny przelew płucny, krwotok podpajęczynówkowy, markery sercowe, neurogenny przelew płucny, niedociśnienie, niedrożność górnych dróg oddechowych, niewydolność serca, obniżona frakcja wyrzutowa, obrzęk płuc, ostra choroba wysokogórska, ostre uszkodzenie płuc, pęknięcie tętniaka, płyn w pęcherzykach płucnych, przelew płucny, przelew płucny kardiogenny, przestrzeń śródmiąższowa, przewlekła niewydolność serca, skurcz krtani, urazowe uszkodzenie mózgu, wentylacja mechaniczna, zaburzenie wymiany gazowej, zawał mięśnia sercowego, zespół ostrej niewydolności oddechowej - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Pirfenidon Medical Valley 534 mg
Pirfenidon Medical Valley jest wskazany wyłącznie w leczeniu idiopatycznego włóknienia płuc (IPF) u pacjentów dorosłych, z potwierdzonym rozpoznaniem tej choroby przez specjalistę pulmonologa. IPF to przewlekła, postępująca choroba charakteryzująca się bliznowaceniem tkanki płucnej i pogorszeniem funkcji oddechowej. Lek wykazuje działanie przeciwzwłóknieniowe i przeciwzapalne, co pozwala na spowolnienie progresji choroby. Preparat dostępny jest w trzech dawkach: 267 mg (tabletki żółte, 13,2 x 6,2 mm), 534 mg (tabletki pomarańczowe, 16,3 x 8,5 mm) oraz 801 mg (tabletki brązowe, 20,2 x 9,5 mm), co umożliwia indywidualne dostosowanie schematu leczenia do potrzeb pacjenta oraz jego tolerancji.
badanie diagnostyczne, bliznowacenie tkanki płucnej, choroba śródmiąższowa płuc, działanie przeciwzapalne, działanie przeciwzwłóknieniowe, idiopatyczne włóknienie płuc, obraz kliniczny, przewlekła choroba płuc, pulmonolog, tabletka powlekana, terapia pirfenidonem, zaburzenie czynności płuc, zaburzenie funkcji płuc, zaburzenie wymiany gazowej - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Toramide 2,5 mg
Toramide, zawierający torasemid w dawkach 2,5 mg, 5 mg oraz 10 mg, jest diuretykiem pętlowym stosowanym w leczeniu nadciśnienia tętniczego pierwotnego oraz obrzęków o różnej etiologii, w tym pochodzenia wątrobowego (np. marskość wątroby), nerkowego (zespół nerczycowy, niewydolność nerek) oraz związanego z zastoinową niewydolnością serca. Lek działa poprzez zwiększenie diurezy, co prowadzi do zmniejszenia objętości krwi krążącej i obniżenia ciśnienia tętniczego, a także redukcji obrzęków tkankowych. Toramide jest również wskazany w leczeniu obrzęku płuc, stanowiącego stan zagrożenia życia, poprzez usunięcie nadmiaru płynu z pęcherzyków płucnych i poprawę wymiany gazowej.
laktoza jednowodna, marskość wątroby, nadciśnienie tętnicze, nadciśnienie tętnicze pierwotne, nietolerancja laktozy, niewydolność nerek, obrzęk nerkowy, obrzęk płuc, obrzęk pochodzenia wątrobowego, podwyższone ciśnienie krwi, torasemid, zaburzenie wchłaniania glukozy-galaktozy, zaburzenie wymiany gazowej, zastoinowa niewydolność serca, zespół nerczycowy - Leksykon chorób i schorzeń
Atelektaza – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Atelektaza to częściowe lub całkowite zapadnięcie się pęcherzyków płucnych, prowadzące do utraty objętości płuca i zaburzenia wymiany gazowej, co skutkuje hipoksemią i dusznością. Wyróżnia się trzy typy atelektazy: kompresyjną, resorpcyjną/obturacyjną oraz związaną z zaburzeniami surfaktantu. Pooperacyjna atelektaza rozwija się zwykle w ciągu 72 godzin po znieczuleniu ogólnym i jest związana z ograniczeniem głębokości oddechu oraz zaleganiem wydzieliny. Czynniki ryzyka obejmują choroby układu sercowo-naczyniowego, POChP, choroby nerwowo-mięśniowe, niewydolność nerek, nowotwory, unieruchomienie oraz ból pooperacyjny. Diagnostyka opiera się na badaniu fizykalnym (osłabione szmery oddechowe, trzeszczenia, przesunięcie tchawicy), monitorowaniu saturacji (pulsoksymetria) oraz obrazowaniu radiologicznym (RTG, TK). Kluczowe diagnozy pielęgniarskie to zaburzenie wymiany gazowej, nieskuteczne oczyszczanie dróg oddechowych, nieskuteczny wzór oddychania, ryzyko infekcji oraz ból ograniczający oddychanie.
atelektaza, atelektaza kompresyjna, atelektaza pooperacyjna, atelektaza resorpcyjna, bronchoskopia, choroba nerwowo-mięśniowa, ciągłe dodatnie ciśnienie w drogach oddechowych, dornaza alfa, drenaż ułożeniowy, duszność, fizjoterapia oddechowa, hipoksemia, lek rozszerzający oskrzela, mukolityków, niewydolność oddechowa, odsysanie dróg oddechowych, oklepywanie klatki piersiowej, osłuchiwanie płuc, przewlekła obturacyjna choroba płuc, pulsoksymetria, spirometria zachęcająca, surfaktant płucny, sztywna bronchoskopia, tomografia komputerowa, toracenteza, trzeszczenia, zaburzenie wymiany gazowej, zapalenie płuc, znieczulenie ogólne - Leksykon substancji czynnych
Sodu wodorotlenek – Przedawkowanie
Sodu wodorotlenek, obecny w preparatach do żywienia pozajelitowego takich jak Aminomel 10E (1,324 g/l), Aminomel 12,5E (1,664 g/l) oraz Nutriflex Lipid peri (0,800-1,600 g w zależności od objętości), pełni kluczową rolę w utrzymaniu pH roztworów i równowagi elektrolitowej. Przedawkowanie tej substancji, najczęściej wynikające z nieprawidłowego dawkowania lub nadmiernej szybkości infuzji, prowadzi do poważnych zaburzeń homeostazy, w tym obrzęków obwodowych i płucnych, hiperwolemii oraz przewodnienia hipertonicznego z podwyższoną osmolarnością osocza. Długotrwałe lub znaczne przedawkowanie może skutkować zaburzeniami równowagi kwasowo-zasadowej (kwasica lub zasadowica), azotemią oraz powikłaniami wielonarządowymi, szczególnie u pacjentów z niewydolnością nerek. Diagnostyka powinna obejmować ocenę kliniczną oraz monitorowanie elektrolitów (Na, K, Ca, Mg) i parametrów funkcji nerek.
azotemia, dysfagia, gospodarka elektrolitowa, hiperkaliemia, hiperwolemia, kwasica, niewydolność nerek, obrzęk obwodowy, obrzęk płuc, osmolarność osocza, przewodnienie, przewodnienie hipertoniczne, sodu wodorotlenek, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie homeostazy, zaburzenie równowagi aminokwasowej, zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej, zaburzenie wymiany gazowej, zasadowica, związki azotowe we krwi, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – NiQuitin MINI 4 mg
Przedawkowanie nikotyny w formie tabletek do ssania NiQuitin MINI 4 mg, szczególnie u osób nieuzależnionych od tytoniu, może prowadzić do poważnych objawów klinicznych, których nasilenie zależy od dawki. Dawka letalna wynosi około 40-60 mg nikotyny, co odpowiada 10-15 tabletkom przyjętym jednocześnie. Objawy przedawkowania dzielą się na wczesne (bladość, zimne poty, ślinotok, nudności, wymioty, bóle brzucha, biegunka), neurologiczne (ból głowy, zawroty głowy, zaburzenia słuchu i wzroku, drżenie, splątanie) oraz ciężkie (skrajne wyczerpanie, niskie ciśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, zaburzenia rytmu serca, zapaść krążeniowa, drgawki terminalne). Szczególnie niebezpieczne jest zatrucie u dzieci, gdzie nawet niewielkie dawki mogą być śmiertelne.
dawka letalna, dawka terapeutyczna, duszność, leczenie objawowe, niewydolność oddechowa, niskie ciśnienie tętnicze, objaw kliniczny, ostre zatrucie nikotyną, sinica, ślinotok, stan nagły, tabletka do ssania, wchłanianie żołądkowo-jelitowe, węgiel aktywowany, zaburzenie perfuzji narządowej, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie świadomości, zaburzenie wymiany gazowej, zapaść krążeniowa, zatrucie śmiertelne - Leksykon chorób i schorzeń
Tachykardia przedsionkowa – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Tachykardia przedsionkowa to arytmia charakteryzująca się rytmem serca powyżej 100 uderzeń na minutę, z impulsem elektrycznym pochodzącym spoza węzła zatokowo-przedsionkowego. Może mieć postać ogniskową lub wieloogniskową (MAT) i prowadzić do zmniejszonego rzutu serca, objawiającego się zmęczeniem, dusznością, bólem w klatce piersiowej oraz zaburzeniami hemodynamicznymi. Diagnostyka opiera się na monitorowaniu EKG, częstości akcji serca i ciśnienia tętniczego, a także ocenie objawów takich jak kołatania, zawroty głowy, omdlenia i niepokój. Wczesne rozpoznanie i monitorowanie parametrów życiowych są kluczowe dla zapobiegania powikłaniom, takim jak niedokrwienie mięśnia sercowego czy niestabilność ciśnienia krwi.
ablacja cewnikowa, adenozyna, arytmia, beta-bloker, bloker kanału wapniowego, bradykardia, duszność, elektrofizjolog, hipotensja, kardiowersja, kołatanie serca, lek przeciwarytmiczny, manewr wagalny, niedokrwienie, omdlenie, ostry ból, perfuzja tkankowa, rzut serca, saturacja tlenu, stymulator serca, system wczesnego ostrzegania, tachykardia przedsionkowa, tachykardia wieloogniskowa, tachypnoe, wazodylatacja, węzeł zatokowo-przedsionkowy, wszczepialny kardiowerter-defibrylator, zaburzenie wymiany gazowej - Leksykon substancji czynnych
Białka powierzchniowe SP-B – Przedawkowanie
Preparat Curosurf, zawierający białka powierzchniowe SP-B w stężeniu około 0,9 mg na 80 mg poractantu alfa, jest naturalnym surfaktantem płucnym pozyskiwanym ze świńskich pęcherzyków płucnych. Skład preparatu obejmuje głównie fosfolipidy (około 74 mg) oraz hydrofobowe białka SP-B i SP-C, stanowiące około 1% masy. Curosurf podaje się dotchawiczo lub dooskrzelowo w postaci jałowej zawiesiny, dostępnej w fiolkach o objętości 1,5 ml (120 mg fosfolipidów) lub 3 ml (240 mg fosfolipidów). W dokumentacji medycznej nie odnotowano przypadków przedawkowania, jednak producent zaleca procedury postępowania w razie przypadkowego podania nadmiernej dawki.
białko powierzchniowe SP-B, białko powierzchniowe SP-C, bilans płynów i elektrolitów, Curosurf, frakcja fosfolipidów, gospodarka wodno-elektrolitowa, niskocząsteczkowa hydrofobowa proteina, podanie dooskrzelowe, podanie dotchawicze, podatność płuc, poractant alfa, przedawkowanie leku, surfaktant płucny, zaburzenie funkcji układu oddechowego, zaburzenie równowagi elektrolitowej, zaburzenie wymiany gazowej, zawiesina leku - Leksykon chorób i schorzeń
Azbestoza – Diagnostyka i diagnoza
Azbestoza to przewlekła śródmiąższowa choroba płuc wywołana długotrwałą ekspozycją na włókna azbestu, z okresem latencji wynoszącym zwykle 10-40 lat. Diagnostyka opiera się na kompleksowej ocenie, obejmującej wiarygodną historię ekspozycji, charakterystyczne zmiany radiologiczne (np. obustronne nieregularne zacienienia siatkowe w dolnych partiach płuc, blaszki opłucnowe) oraz restrykcyjny wzorzec w badaniach czynnościowych płuc z obniżoną zdolnością dyfuzyjną (DLCO). Kryteria helsińskie z 2014 roku podkreślają konieczność potwierdzenia ekspozycji oraz obecności zmian radiologicznych lub histopatologicznych, takich jak rozlane włóknienie śródmiąższowe i obecność co najmniej 2 ciałek azbestowych na 1 cm² tkanki. Badania obrazowe, w tym HRCT, umożliwiają wykrycie wczesnych zmian, takich jak podopłucnowe linie krzywoliniowe i obraz matowej szyby, a także różnicowanie azbestozy od idiopatycznego włóknienia płuc (IPF).
azbestoza, badanie czynnościowe płuc, badanie profilaktyczne, BAL, biopsja płuca, bronchoskopia, choroba zawodowa, duszność wysiłkowa, hipoksemia wysiłkowa, HRCT, idiopatyczne włóknienie płuc, krzemica, natężona pojemność życiowa, niskodawkowa tomografia komputerowa, obraz matowej szyby, okres latencji, pałeczkowatość palców, płukanie oskrzelowo-pęcherzykowe, pneumokonioza, pylica płuc, spirometria, tomografia komputerowa wysokiej rozdzielczości, włóknienie płuc, włókno azbestu, zaburzenie wymiany gazowej, zdolność dyfuzyjna płuc