spastyczność przewlekła
Spastyczność przewlekła to stan długotrwałego wzmożonego napięcia mięśniowego, charakteryzujący się oporem podczas biernego rozciągania mięśni, który narasta wraz z szybkością rozciągania. Jest to objaw uszkodzenia górnego neuronu ruchowego, najczęściej w przebiegu udaru mózgu, stwardnienia rozsianego, mózgowego porażenia dziecięcego, urazów rdzenia kręgowego czy urazów czaszkowo-mózgowych.
Patofizjologia spastyczności przewlekłej wiąże się z zaburzeniem równowagi między pobudzającymi i hamującymi wpływami na motoneurony rdzenia kręgowego. Uszkodzenie dróg piramidowych i pozapiramidowych prowadzi do nadmiernej aktywności odruchów rozciągowych, co objawia się wzrostem napięcia mięśniowego, skurczami, sztywnością oraz charakterystycznym wzorcem nieprawidłowego ustawienia kończyn.
Diagnostyka spastyczności przewlekłej opiera się na badaniu neurologicznym, ocenie napięcia mięśniowego (np. w skali Ashwortha), analizie funkcjonalnej oraz badaniach obrazowych OUN. Leczenie ma charakter wielokierunkowy i obejmuje fizjoterapię, farmakoterapię (baklofen, tizanidyna, dantrolene, toksyna botulinowa), a w wybranych przypadkach interwencje chirurgiczne lub neuromodulację.
Właściwe postępowanie w spastyczności przewlekłej powinno koncentrować się nie tylko na zmniejszeniu wzmożonego napięcia mięśniowego, ale również na poprawie funkcji ruchowych, zapobieganiu przykurczom i zniekształceniom, łagodzeniu bólu oraz poprawie jakości życia pacjenta. Skuteczne leczenie wymaga współpracy wielodyscyplinarnego zespołu medycznego.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Sirdalud 4 mg
Tyzanidyna, substancja czynna leku Sirdalud (kod ATC: M03BX02), jest ośrodkowym środkiem zwiotczającym mięśnie szkieletowe, działającym głównie na poziomie rdzenia kręgowego. Mechanizm jej działania polega na stymulacji presynaptycznych receptorów α2, co hamuje uwalnianie aminokwasów pobudzających receptory NMDA i prowadzi do zahamowania przewodnictwa polisynaptycznego w neuronach wstawkowych rdzenia. W efekcie dochodzi do redukcji wzmożonego napięcia mięśniowego oraz umiarkowanego działania przeciwbólowego. Sirdalud jest skuteczny zarówno w ostrych bolesnych skurczach mięśni, jak i w przewlekłej spastyczności pochodzenia rdzeniowego lub mózgowego, przyczyniając się do zmniejszenia oporu mięśniowego, ograniczenia klonusu oraz poprawy siły mięśni zależnej od woli, co przekłada się na lepszą sprawność ruchową pacjentów.
działanie przeciwbólowe ośrodkowe, klonus, lek o działaniu ośrodkowym, lek zwiotczający mięśnie szkieletowe, napięcie mięśniowe, rdzeń kręgowy, receptor NMDA, ruch bierny, Sirdalud, skala Ashworth, skurcz mięśni, spastyczność pochodzenia mózgowego, spastyczność przewlekła, test wahadła, tyzanidyna, wzmożone napięcie mięśniowe, zwiotczenie mięśni - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Tolperis VP 50 mg
Tolperis VP, zawierający 50 mg tolperyzonu chlorowodorku w formie tabletek powlekanych, jest wskazany do leczenia objawowego spastyczności poudarowej u dorosłych pacjentów. Spastyczność poudarowa charakteryzuje się wzmożonym napięciem mięśniowym, ograniczeniem ruchomości, bolesnymi skurczami oraz zaburzeniami funkcji motorycznych, które znacząco obniżają jakość życia. Lek działa poprzez redukcję patologicznego napięcia mięśniowego, co przekłada się na poprawę funkcjonalności i komfortu pacjenta. Tolperis VP jest stosowany wyłącznie u pacjentów dorosłych z potwierdzoną spastycznością poudarową i nie jest zalecany w innych typach spastyczności ani u osób poniżej 18. roku życia. Tabletki zawierają również 112 mg laktozy jednowodnej, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy.
bolesne skurcze, bolesne skurcze mięśni, dysfagia, dysfunkcja motoryczna, fizjoterapia, fizykoterapia, laktoza jednowodna, nadmierne napięcie mięśniowe, neurolog, nietolerancja laktozy, patologiczne napięcie mięśniowe, przykurcz, rehabilitacja medyczna, spastyczność poudarowa, spastyczność przewlekła, tolperyzonu chlorowodorek, udar mózgu, wzmożone napięcie mięśniowe, zaburzenia chodu