zawroty głowy ortostatyczne
Zawroty głowy ortostatyczne (ortostatyczne niedociśnienie tętnicze, hipotensja ortostatyczna) to stan, w którym dochodzi do nadmiernego spadku ciśnienia tętniczego krwi podczas zmiany pozycji ciała z leżącej na siedzącą lub stojącą. Zgodnie z definicją, jest to obniżenie ciśnienia skurczowego o co najmniej 20 mmHg lub rozkurczowego o 10 mmHg w ciągu 3 minut od pionizacji.
Fizjologicznie, podczas wstawania dochodzi do przemieszczenia około 500-700 ml krwi do naczyń kończyn dolnych, co zmniejsza powrót żylny do serca. U osób zdrowych ten mechanizm jest kompensowany przez odruch z baroreceptorów, powodujący skurcz naczyń obwodowych i przyspieszenie akcji serca. U pacjentów z hipotonią ortostatyczną dochodzi do zaburzenia tych mechanizmów kompensacyjnych.
Przyczyny zawrotów głowy ortostatycznych mogą być różnorodne, w tym: odwodnienie, stosowanie leków hipotensyjnych, diuretyków, leków przeciwparkinsonowskich, przeciwdepresyjnych, przeciwpsychotycznych, choroby neurologiczne (choroba Parkinsona, neuropatie autonomiczne), niewydolność żylna, niewydolność serca, a także podeszły wiek. Objawy obejmują zawroty i zamroczenia przy zmianie pozycji, zaburzenia widzenia, osłabienie, a w skrajnych przypadkach omdlenia.
Diagnostyka obejmuje próbę ortostatyczną z pomiarem ciśnienia w pozycji leżącej, a następnie w 1., 3. i 5. minucie po pionizacji. W zależności od przyczyny, postępowanie może obejmować: modyfikację leczenia, zwiększenie podaży płynów i soli, stosowanie pończoch uciskowych, ćwiczenia fizyczne, a w cięższych przypadkach farmakoterapię (midodryna, fludrokortyzon).
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Coripren 20 mg + 20 mg
Produkt leczniczy Coripren, zawierający enalapryl maleinian 20 mg oraz lerkanidypinę chlorowodorek 20 mg, wykazuje nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, jednak terapia może wywoływać działania niepożądane istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa. Najczęściej zgłaszane objawy to zawroty głowy (1,67%), w tym ortostatyczne i pochodzenia błędnikowego, oraz ból głowy (1,67%), które mogą zaburzać ocenę odległości, czas reakcji i koncentrację. Inne działania niepożądane o znaczącym wpływie to astenia, zmęczenie, senność (rzadko, ale bardzo istotna), niedociśnienie, szum uszny, lęk, tachykardia i kołatanie serca. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów w podeszłym wieku, z zaburzeniami czynności nerek, hipotensją oraz stosujących leki o działaniu sedatywnym, ze względu na zwiększone ryzyko nasilenia działań niepożądanych i upośledzenia zdolności psychomotorycznych.
astenia, bloker kanału wapniowego, Coripren, enalapryl maleinian, hipotensja, inhibitor ACE, kołatanie serca, lerkanidypina chlorowodorek, niedociśnienie, szum uszny, tachykardia, zaburzenia błędnika, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia naczyniowe, zaburzenia psychiczne, zaburzenia serca, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia widzenia, zawroty głowy, zawroty głowy błędnikowe, zawroty głowy ortostatyczne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Depratal 30 mg
Lek Depratal, zawierający duloksetynę w dawkach 30 mg i 60 mg w formie tabletek dojelitowych, charakteryzuje się profilem działań niepożądanych, które należy uwzględnić podczas terapii. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (≥1/10) to nudności, ból głowy, suchość w jamie ustnej, senność oraz zawroty głowy, z reguły o łagodnym lub umiarkowanym nasileniu, ustępujące w trakcie kontynuacji leczenia. Działania niepożądane o mniejszej częstości (≥1/100 do <1/10) obejmują zaburzenia żołądkowo-jelitowe (biegunka, zaparcia, ból brzucha, wymioty), zaburzenia snu, zmniejszenie apetytu, zaburzenia widzenia, zwiększoną potliwość oraz zmęczenie. Rzadziej występują tachykardia, zawroty głowy ortostatyczne, drżenia, niepokój psychoruchowy, parestezje i zaburzenia koncentracji. Bardzo rzadkie, ale poważne działania niepożądane to reakcje nadwrażliwości, zespół serotoninowy, zaburzenia psychotyczne, jaskra, ciężkie reakcje skórne, krwawienia z przewodu pokarmowego oraz zapalenie wątroby.
bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ciężka reakcja skórna, drżenie, duloksetyna, halucynacje, jaskra, kołatanie serca, koszmary senne, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, nadmierna potliwość, niepokój psychoruchowy, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, parestezje, reakcja nadwrażliwości, suchość jamy ustnej, tabletki dojelitowe, tachykardia, wymioty, zaburzenia koncentracji, zaburzenia snu, zaburzenia widzenia, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaburzenie gospodarki węglowodanowej, zaburzenie psychotyczne, zapalenie wątroby, zaparcie, zawroty głowy, zawroty głowy ortostatyczne, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, zmniejszenie apetytu, żółtaczka - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Kastel 10 mg + 5 mg
Lek Kastel, będący połączeniem rozuwastatyny i ramiprylu, może wpływać na zdolności psychomotoryczne pacjenta, głównie poprzez działania niepożądane związane z obniżeniem ciśnienia tętniczego, takie jak zawroty głowy o charakterze ortostatycznym. Szczególnie istotne jest monitorowanie pacjentów w początkowym okresie terapii, podczas zmiany schematu leczenia oraz po zwiększeniu dawki, gdy ryzyko wystąpienia tych objawów jest najwyższe. Zaleca się powstrzymanie od prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn przez kilka godzin po przyjęciu pierwszej dawki lub po każdorazowym zwiększeniu dawki, aby zminimalizować ryzyko wypadków wynikających z upośledzenia zdolności koncentracji i szybkości reakcji.
adaptacja do leku, dawka leku, działanie niepożądane, interakcja farmakologiczna, nasilone działanie niepożądane, obniżenie ciśnienia, obniżenie ciśnienia tętniczego, początek leczenia, reakcja organizmu, rozuwastatyna i ramipryl, schemat leczenia, upośledzenie psychomotoryczne, zawrót głowy, zawroty głowy ortostatyczne, zdolność psychomotoryczna, zwiększenie dawki - Leksykon substancji czynnych
Ranolazyna – Działania niepożądane
Ranolazyna, stosowana w leczeniu przewlekłej dławicy piersiowej, wykazuje profil działań niepożądanych o zróżnicowanym nasileniu, najczęściej łagodnym do umiarkowanego, pojawiającym się głównie w pierwszych dwóch tygodniach terapii. Badania kliniczne III fazy (n=1030) oraz długoterminowe badania MERLIN-TIMI 36 i RIVER-PCI (dawka do 1000 mg ranolazyny 2x/dobę przez około 70 tygodni) wykazały zwiększoną częstość występowania zastoinowej niewydolności serca (2,2% vs 1,0% placebo) oraz przemijającego napadu niedokrwiennego (1,0% vs 0,2% placebo), przy podobnej częstości udaru w obu grupach. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów ≥75 lat, z klirensem kreatyniny 30–80 ml/min oraz o masie ciała ≤60 kg, u których obserwuje się wyższą częstość zaparć (do 8%), nudności (do 14%), wymiotów (do 6%) i niedociśnienia tętniczego (do 5%). Zwiększenie stężenia kreatyniny w surowicy jest odwracalne i nie wskazuje na toksyczność nerkową, co potwierdza mechanizm zahamowania wydzielania kreatyniny przez kanaliki nerkowe bez wpływu na GFR.
alergiczne zapalenie skóry, drgawki kloniczne, filtracja kłębuszkowa, hiponatremia, klirens kreatyniny, krwiomocz, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, obrzęk naczynioruchowy, obturacyjna choroba płuc, ostra niewydolność nerek, parestezje, podwójne widzenie, przemijający napad niedokrwienny, przewlekła dławica piersiowa, przezskórna interwencja wieńcowa, ranolazyna, stan splątania, szumy uszne, udar mózgu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności nerek, zapalenie trzustki, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie moczu, zawroty głowy ortostatyczne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Mononit 40 40 mg
Izosorbid monoazotan, substancja czynna leku Mononit (tabletki powlekane 10 mg, 20 mg, 40 mg), wykazuje szereg działań niepożądanych o różnej częstości występowania. Najczęściej obserwowanym działaniem jest ból głowy (≥1/10), typowy dla azotanów, pojawiający się na początku terapii i ustępujący po kilku dniach. Często występują również zaburzenia neurologiczne, takie jak splątanie, zawroty głowy (zarówno ortostatyczne, jak i ośrodkowe) oraz senność (≥1/100 do <1/10). W układzie sercowo-naczyniowym często pojawia się odruchowa tachykardia (≥1/100 do <1/10) oraz niedociśnienie tętnicze, zwłaszcza ortostatyczne, które może wiązać się z dezorientacją i osłabieniem. Niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) obserwuje się paradoksalne nasilenie objawów dławicy piersiowej oraz zapaść z możliwym zwolnieniem czynności serca i utratą przytomności. Rzadko i bardzo rzadko występują zgaga, złuszczające zapalenie skóry oraz methemoglobinemia i niedokrwistość hemolityczna u pacjentów z niedoborem G6PD.
azotan organiczny, ból głowy po azotanach, choroba wieńcowa, dławica piersiowa, hipoksemia przemijająca, izosorbid monoazotan, methemoglobinemia, Mononit, napadowe zaczerwienienie twarzy, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, produkt leczniczy, reakcja alergiczna skórna, redystrybucja przepływu krwi, splątanie, tabletka powlekana, tachykardia odruchowa, tolerancja krzyżowa, zawroty głowy ortostatyczne, zawroty głowy ośrodkowe, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ralik 375 mg
Ranolazyna, stosowana w leczeniu przewlekłej dławicy piersiowej, wykazuje profil działań niepożądanych o najczęściej łagodnym lub umiarkowanym nasileniu, pojawiających się głównie w ciągu pierwszych dwóch tygodni terapii. W badaniu klinicznym III fazy (n=1030) najczęstsze działania niepożądane obejmowały zaburzenia metaboliczne (hiponatremia, odwodnienie), neurologiczne (zawroty głowy, ból głowy, omdlenia), psychiczne (lęk, bezsenność, splątanie), a także dolegliwości żołądkowo-jelitowe (zaparcia 8% u pacjentów ≥75 lat, nudności 6%, wymioty 4%). Rzadziej obserwowano zaburzenia naczyniowe (niedociśnienie tętnicze 5% u osób starszych), skórne, mięśniowo-szkieletowe oraz nerkowe (ostra niewydolność nerek <1%). W badaniu RIVER-PCI odnotowano zwiększoną częstość zastoinowej niewydolności serca (2,2% vs 1,0% placebo) oraz przemijających napadów niedokrwiennych (1,0% vs 0,2%). Działania niepożądane występowały częściej u pacjentów w podeszłym wieku, z zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny 30–80 ml/min) oraz u osób z niską masą ciała (≤60 kg). Zmiany parametrów laboratoryjnych, takie jak wzrost kreatyniny i mocznika, wydłużenie QT, wymagały monitorowania, jednak nie wskazywały na toksyczność nerek.
alergiczne zapalenie skóry, dławica piersiowa, drgawki kloniczne, duszność, filtracja kłębuszkowa, hiponatremia, kanaliki nerkowe, klirens kreatyniny, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niedoczulica, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, parestezje, personel medyczny, podwójne widzenie, przemijający napad niedokrwienny, ranolazyna, rewaskularyzacja, stan splątania, szumy uszne, zaburzenia chodu, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia erekcji, zaburzenia neurologiczne, zaburzenia świadomości, zapalenie dwunastnicy, zapalenie trzustki, zastoinowa niewydolność serca, zawroty głowy, zawroty głowy ortostatyczne - Leksykon substancji czynnych
Izosorbid monoazotan – Działania niepożądane
Izosorbidu monoazotan, stosowany w terapii choroby niedokrwiennej serca, wiąże się z szerokim spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwowane są zaburzenia układu nerwowego, takie jak ból głowy (bardzo często, ≥ 1/10), zawroty głowy, senność i splątanie (często, ≥ 1/100 do < 1/10). W zakresie układu sercowo-naczyniowego dominują tachykardia i niedociśnienie ortostatyczne (często, ≥ 1/100 do < 1/10), a także rzadziej występujące nasilenie dławicy piersiowej i zapaść naczyniowa (niezbyt często, ≥ 1/1 000 do < 1/100). Działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności i wymioty, występują niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100), natomiast reakcje skórne, w tym wysypka i nagłe zaczerwienienie twarzy, również pojawiają się niezbyt często. Istotne są także potencjalnie poważne reakcje alergiczne, takie jak obrzęk naczynioruchowy i złuszczające zapalenie skóry, których częstość jest nieznana.
ból głowy po azotanach, choroba niedokrwienna serca, dławica piersiowa, hemoliza, hipoksemia, hipoksemia przemijająca, hipowolemia, izosorbid monoazotan, methemoglobinemia, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, odczyn alergiczny skórny, splątanie, tachykardia, tolerancja krzyżowa, tolerancja lekowa, zapaść naczyniowa, zawroty głowy ortostatyczne, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lercaprel 10 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Lercaprel w dawce 10 mg enalaprylu maleinianu (7,64 mg enalaprylu) oraz 10 mg lerkanidypiny chlorowodorku (9,44 mg lerkanidypiny) wykazuje skuteczność i bezpieczeństwo potwierdzone w pięciu kontrolowanych badaniach z podwójnie ślepą próbą oraz dwóch długoterminowych badaniach otwartych. Profil bezpieczeństwa oparto na danych od 1141 pacjentów stosujących dawki 10 mg + 10 mg, 20 mg + 10 mg lub 20 mg + 20 mg. Najczęstsze działania niepożądane to kaszel (4,03%), zawroty głowy (1,67%) oraz ból głowy (1,67%). Działania niepożądane są zgodne z profilem poszczególnych składników, obejmując m.in. małopłytkowość, hiperkaliemię, tachykardię, niedociśnienie, obrzęki obwodowe oraz reakcje nadwrażliwości. Szczególną uwagę należy zwrócić na rzadkie, ale poważne działania, takie jak obrzęk naczynioruchowy, który wymaga natychmiastowego przerwania terapii i interwencji medycznej.
antagonista wapnia, biegunka, ból brzucha, choroba autoimmunologiczna, dławica piersiowa, dysfagia, działania niepożądane leku, enalapryl maleinian, hemoglobina, hiperkaliemia, hipoglikemia, hipotensja, incydent naczyniowo-mózgowy, inhibitor konwertazy angiotensyny, kołatanie serca, lek moczopędny, lerkanidypina chlorowodorek, małopłytkowość, neutropenia, niedociśnienie, niestrawność, niewydolność nerek, nudność, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk naczynioruchowy jelit, obrzęk obwodowy, pochodna dihydropirydyny, pokrzywka, przerost dziąseł, reakcja nadwrażliwości, rumień, suchość błony śluzowej, szum uszny, tachykardia, zaburzenia rytmu serca, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie hematologiczne, zapalenie dziąseł, zapalenie wątroby, zapaść krążeniowa, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy błędnikowe, zawroty głowy ortostatyczne, zespół SIADH - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Silodosin Accord
Stosowanie sylodosyny, selektywnego α1-adrenolityku, wymaga szczególnej ostrożności, zwłaszcza u pacjentów planujących operację zaćmy, ze względu na ryzyko wystąpienia śródoperacyjnego zespołu wiotkiej tęczówki (IFIS). Zaleca się unikanie rozpoczynania terapii sylodosyną u tych pacjentów oraz przerwanie leczenia na 1-2 tygodnie przed zabiegiem, choć optymalny czas przerwy nie jest jednoznacznie ustalony. Przed operacją konieczna jest ścisła współpraca zespołu chirurgów i okulistów w celu identyfikacji pacjentów leczonych sylodosyną i przygotowania odpowiednich środków do kontroli IFIS. Ponadto, sylodosyna może powodować działania niepożądane związane z niedociśnieniem ortostatycznym, w tym zawroty głowy i omdlenia, dlatego pacjentów należy poinformować o konieczności przyjęcia pozycji siedzącej lub leżącej w przypadku wystąpienia objawów. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (CLcr < 30 ml/min) oraz niezalecany u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby ze względu na brak danych klinicznych.
alfa-1-adrenolityk, badanie per rectum, klirens kreatyniny, łagodny rozrost gruczołu krokowego, nasienie, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, okulista, omdlenie, operacja zaćmy, płodność męska, rak gruczołu krokowego, śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki, swoisty antygen sterczowy, sylodosyna, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zawroty głowy ortostatyczne, zespół małej źrenicy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Doxar 4 mg
Doksazosyna, substancja czynna leku Doxar dostępnego w dawkach 1 mg, 2 mg i 4 mg, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwuje się zaburzenia układu sercowo-naczyniowego, takie jak niedociśnienie tętnicze i ortostatyczne, kołatanie serca, tachykardię oraz zawroty głowy, które mogą zwiększać ryzyko upadków, zwłaszcza u osób starszych. Rzadziej występują poważne powikłania, w tym leukopenia, małopłytkowość, niedokrwistość, a także zaburzenia wątroby, takie jak zastój żółci, zapalenie wątroby i żółtaczka. Szczególną uwagę należy zwrócić na śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki, istotny podczas operacji zaćmy u pacjentów stosujących doksazosynę. Ponadto, częstość działań niepożądanych obejmuje infekcje dróg oddechowych i moczowych, zaburzenia psychiczne (pobudzenie, depresja), objawy ze strony układu nerwowego (senność, bóle głowy), a także objawy ze strony układu pokarmowego i skóry.
alfa-bloker, arytmia serca, bradykardia, dławica piersiowa, doksazosyna, działanie niepożądane, farmakoterapia, ginekomastia, hipoglikemia, hipokaliemia, kołatanie serca, leukopenia, małopłytkowość, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie obwodowe, niedokrwistość, nieżyt nosa, obrzęk krtani, omdlenie, parestezja, priapizm, skaza moczanowa, skurcz oskrzeli, światłowstręt, tachykardia, udar mózgu, układ chłonny, wsteczna ejakulacja, zaburzenia akomodacji, zaburzenia mózgowo-naczyniowe, zaćma, zakażenie dróg moczowych, zakażenie dróg oddechowych, zapalenie oskrzeli, zapalenie wątroby, zastój żółci, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zawroty głowy błędnikowe, zawroty głowy ortostatyczne, zespół wiotkiej tęczówki, żółtaczka - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Noliprel Forte 5 mg + 1,25 mg
Preparat Noliprel Forte, zawierający peryndopryl z argininą (5 mg) oraz indapamid (1,25 mg), nie wykazuje bezpośredniego negatywnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jednakże, ze względu na mechanizm działania leków przeciwnadciśnieniowych, istnieje ryzyko wystąpienia indywidualnych reakcji, takich jak ortostatyczne zawroty głowy, omdlenia, zaburzenia widzenia, senność czy opóźnienie czasu reakcji, które mogą zaburzać bezpieczeństwo prowadzenia pojazdów. Szczególnie narażone są osoby w początkowym okresie terapii oraz pacjenci stosujący politerapię nadciśnienia, co może nasilać efekt hipotensyjny i zwiększać ryzyko działań niepożądanych.
bezpieczeństwo farmakoterapii, charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, efekt hipotensyjny, indapamid, interakcja lekowa, lek przeciwnadciśnieniowy, Noliprel Forte, objaw ortostatyczny, obniżenie ciśnienia tętniczego, omdlenie, opóźnienie czasu reakcji, peryndopryl, peryndopryl z argininą, początkowy okres terapii, politerapia nadciśnienia, preparat złożony, reakcja na lek, stan przedomdleniowy, zaburzenie widzenia, zawroty głowy, zawroty głowy ortostatyczne, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lercaprel 20 mg + 10 mg
Lercaprel, zawierający 20 mg enalaprylu maleinianu oraz 10 mg lerkanidypiny chlorowodorku, wykazuje profil bezpieczeństwa wynikający z działań niepożądanych obu składników. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi w badaniach klinicznych były kaszel (4,03%), zawroty głowy (1,67%) oraz ból głowy (1,67%). Działania niepożądane obejmują m.in. małopłytkowość, hiperkaliemię, tachykardię, niedociśnienie, bóle brzucha, zwiększenie aktywności aminotransferaz (AlAT, AspAT), obrzęki naczynioruchowe oraz zaburzenia psychiczne i nerwowe. Występują one z różną częstością, od rzadkich po częste, i są zgodne z profilem bezpieczeństwa inhibitorów ACE oraz antagonistów wapnia.
agranulocytoza, antagonista wapnia, białkomocz, ból głowy, cholestaza, dławica piersiowa, enalapryl, eozynofilowe zapalenie płuc, erytrodermia, hemoglobina, hiperkaliemia, hipoglikemia, hiponatremia, incydent naczyniowo-mózgowy, inhibitor ACE, kaszel, kołatanie serca, lerkanidypina, małopłytkowość, martwica wątroby, neutropenia, niedociśnienie, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, objaw Raynauda, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, parestezja, pokrzywka, przerost dziąseł, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, SIADH, skąpomocz, skurcz oskrzeli, szum uszny, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wielomocz, wrzód trawienny, zaburzenia erekcji, zahamowanie szpiku kostnego, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapaść krążeniowa, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zawroty głowy błędnikowe, zawroty głowy ortostatyczne, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Coripren 20 mg + 20 mg
Produkt leczniczy Coripren, zawierający 20 mg enalaprylu maleinianu i 20 mg lerkanidypiny chlorowodorku, został oceniony w pięciu badaniach klinicznych z podwójnie ślepą próbą oraz dwóch badaniach otwartych, obejmujących 1141 pacjentów. Profil bezpieczeństwa wykazuje, że działania niepożądane są zbliżone do tych obserwowanych w monoterapii poszczególnymi składnikami. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były kaszel (4,03%), zawroty głowy (1,67%) oraz ból głowy (1,67%), klasyfikowane jako często występujące. Inne działania niepożądane, takie jak małopłytkowość, hiperkaliemia, reakcje nadwrażliwości, niedociśnienie czy zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT), występowały niezbyt często lub rzadko, co wskazuje na stosunkowo korzystny profil bezpieczeństwa preparatu.
AlAT, AspAT, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból stawów, częstomocz, elektrolity, enalaprylu maleinian, hemoglobina, hiperkaliemia, kaszel, kołatanie serca, lerkanidypiny chlorowodorek, małopłytkowość, monoterapia, nadwrażliwość, niedociśnienie, niestrawność, nudności, nykturia, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, obrzęk warg, obrzęki obwodowe, osłabienie, pokrzywka, rumień, szum uszny, tachykardia, układ sercowo-naczyniowy, wielomocz, wysypka, zaburzenia erekcji, zaburzenia psychiczne, zapalenie dziąseł, zapalenie skóry, zaparcie, zapaść krążeniowa, zawroty błędnikowe, zawroty głowy, zawroty głowy ortostatyczne, zmęczenie