komórka pomejotyczna
Komórka pomejotyczna to komórka powstająca bezpośrednio po zakończeniu procesu mejozy (podziału redukcyjnego). Jest to specyficzny typ komórki, który charakteryzuje się haploidalną liczbą chromosomów, czyli zawiera pojedynczy zestaw materiału genetycznego, w przeciwieństwie do komórek diploidalnych posiadających podwójny zestaw.
W procesie gametogenezy (powstawania gamet) komórki pomejotyczne u mężczyzn to spermatydy, które następnie różnicują się w dojrzałe plemniki. U kobiet, komórka pomejotyczna to oocyt wtórny, który po zapłodnieniu przechodzi ostatni etap mejozy, prowadząc do powstania komórki jajowej i ciałka kierunkowego.
Komórki pomejotyczne mają kluczowe znaczenie w rozmnażaniu płciowym, ponieważ umożliwiają zachowanie stałej liczby chromosomów w kolejnych pokoleniach organizmów. Zaburzenia w procesie mejozy mogą prowadzić do nieprawidłowej liczby chromosomów w komórkach pomejotycznych, co jest przyczyną wielu wad wrodzonych, jak zespół Downa czy zespół Turnera.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Alkeran 2 mg
Dane przedkliniczne dotyczące melfalanu wskazują na jego mutagenne działanie, typowe dla leków alkilujących, potwierdzone w modelach zwierzęcych. W badaniach na samcach myszy, podanie dootrzewnowe dawki 7,5 mg/kg m.c. wykazało cytotoksyczne działanie na wybrane stadia rozwojowe męskich komórek zarodkowych, ze szczególną wrażliwością spermatyd w pośrednim i późnym stadium. Zaobserwowano również indukcję letalnych mutacji dominujących oraz dziedzicznych translokacji w komórkach pomejotycznych, co podkreśla potencjalne ryzyko genotoksyczne związane z terapią melfalanem.
- Leksykon substancji czynnych
Melfalan – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przeprowadzone badania przedkliniczne jednoznacznie potwierdziły mutagenne działanie melfalanu u zwierząt doświadczalnych, co ma kluczowe znaczenie dla oceny ryzyka terapii preparatami zawierającymi tę substancję, takimi jak Alkeran. W modelach myszy podanie dootrzewnowe melfalanu w dawce 7,5 mg/kg masy ciała wykazało cytotoksyczne działanie na męskie komórki zarodkowe, szczególnie na spermatydy w pośrednim i późnym stadium rozwoju, a także indukowało letalne mutacje dominujące i dziedziczne translokacje w pomejotycznych komórkach zarodkowych. Te efekty wskazują na istotne ryzyko uszkodzenia męskiego układu rozrodczego podczas terapii.