analog peptydu natriuretycznego

Analogi peptydów natriuretycznych to syntetyczne substancje stworzone na podstawie naturalnie występujących w organizmie peptydów natriuretycznych (ANP, BNP, CNP), które odgrywają kluczową rolę w regulacji gospodarki wodno-elektrolitowej, ciśnienia tętniczego oraz funkcji sercowo-naczyniowej.

Najczęściej stosowanym analogiem w praktyce klinicznej jest nesirityd – rekombinowany analog ludzkiego mózgowego peptydu natriuretycznego (BNP), używany w leczeniu ostrej zdekompensowanej niewydolności serca. Mechanizm działania analogów peptydów natriuretycznych obejmuje zwiększenie filtracji kłębuszkowej, natriurezę, diurezę, rozszerzenie naczyń oraz hamowanie układu renina-angiotensyna-aldosteron.

Badania kliniczne wykazują potencjał analogów peptydów natriuretycznych w leczeniu niewydolności serca, nadciśnienia płucnego oraz opornego nadciśnienia tętniczego. Wśród nowszych analogów warto wymienić cenderitid (CD-NP) łączący właściwości BNP i CNP, oraz sacubitril – inhibitor neprylizyny, który zwiększa stężenie endogennych peptydów natriuretycznych poprzez hamowanie ich degradacji, stosowany w terapii przewlekłej niewydolności serca.

Leczenie analogami peptydów natriuretycznych wymaga monitorowania funkcji nerek, ciśnienia tętniczego oraz stężenia elektrolitów ze względu na możliwe działania niepożądane obejmujące hipotonię, zaburzenia elektrolitowe oraz pogorszenie funkcji nerek. W przeciwieństwie do tradycyjnych leków moczopędnych, analogi peptydów natriuretycznych zwiększają diurezę bez istotnego wpływu na perfuzję nerek.

Powiązane wpisy

  1. 18.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl