wcięcie tarczowe
Wcięcie tarczowe (łac. incisura thyreoidea superior) to anatomiczne zagłębienie zlokalizowane w górnej krawędzi blaszki chrząstki tarczowatej krtani. Stanowi ono ważny punkt orientacyjny w anatomii szyi oraz w procedurach medycznych dotyczących górnych dróg oddechowych.
Głębokość wcięcia tarczowego jest zróżnicowana osobniczo i może mieć znaczenie kliniczne podczas intubacji, tracheotomii oraz zabiegów chirurgicznych w obrębie krtani. U mężczyzn wcięcie to jest zwykle płytsze niż u kobiet, co wiąże się z ogólnie większymi rozmiarami chrząstki tarczowatej i jej wyraźniejszym uwypukleniem (tzw. jabłko Adama).
W praktyce klinicznej wcięcie tarczowe służy jako punkt odniesienia podczas palpacyjnej oceny struktur krtani, przy wykonywaniu blokad nerwowych w anestezjologii, a także podczas zabiegów laryngologicznych. Prawidłowa identyfikacja tej struktury jest istotna dla bezpiecznego przeprowadzenia procedur inwazyjnych w obrębie przedniej części szyi.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Belkyra
Belkyra (10 mg/ml roztwór do wstrzykiwań) zawierający kwas deoksycholowy jest wskazany do redukcji podskórnej tkanki tłuszczowej w okolicy podbródka i wymaga podawania wyłącznie podskórnego, w połowie warstwy tłuszczowej nad mięśniem szerokim szyi. Niewłaściwa technika iniekcji, w tym podanie śródskórne, domięśniowe lub donaczyniowe, może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak owrzodzenia, martwica skóry oraz blizny. Szczególną uwagę należy zwrócić na unikanie wstrzyknięć w odległości 1-1,5 cm od wrażliwych struktur anatomicznych, zwłaszcza gałęzi brzeżnej żuchwy nerwu twarzowego, aby zapobiec neuropraksji i zaburzeniom motorycznym mięśni twarzy. W badaniach klinicznych uszkodzenia nerwu miały charakter przejściowy i ustępowały samoistnie. Podczas iniekcji nie wolno wyciągać igły z tkanki tłuszczowej, aby zmniejszyć ryzyko ekspozycji śródskórnej i powikłań skórnych. W przypadku owrzodzeń lub martwicy w miejscu podania preparatu Belkyra nie należy ponawiać iniekcji w tym samym miejscu.
asymetryczny uśmiech, dysfagia, dysmorfofobia, gruczoł ślinowy, iniekcja śródskórna, kwas deoksycholowy, martwica, mięsień szeroki szyi, neuropraksja, owrzodzenie skóry, podanie podskórne, podskórna tkanka tłuszczowa, ropień, tarczyca, tkanka bliznowata, układ limfatyczny, uszkodzenie naczyń, wcięcie tarczowe, węzeł chłonny, wstrzyknięcie domięśniowe, wstrzyknięcie donaczyniowe, zapalenie tkanki łącznej - Leksykon substancji czynnych
Kwas deoksycholowy – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Kwas deoksycholowy, stosowany w preparacie Belkyra (10 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań), powinien być podawany wyłącznie podskórnie w warstwie tkanki tłuszczowej podbródka, z zachowaniem odległości co najmniej 1-1,5 cm od wrażliwych struktur anatomicznych, zwłaszcza gałęzi brzeżnej żuchwy nerwu twarzowego, aby uniknąć neuropraksji i zaburzeń motorycznych mięśni twarzy. Nieprawidłowa technika, w tym wstrzyknięcia śródskórne, domięśniowe lub donaczyniowe, może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak owrzodzenia, martwica skóry i blizny. W trakcie podawania nie należy wyciągać igły z tkanki podskórnej, aby zmniejszyć ryzyko ekspozycji śródskórnej. W przypadku wystąpienia owrzodzenia lub martwicy w miejscu iniekcji, ponowne podanie Belkyry w tym samym miejscu jest przeciwwskazane. Ponadto, należy unikać wstrzyknięć w gruczoły ślinowe, tarczycę, węzły chłonne oraz mięśnie, a także zwracać uwagę na ryzyko zakażeń miejscowych, które mogą wymagać przerwania terapii do czasu ich ustąpienia.
asymetryczny uśmiech, Belkyra, blizna, dysfagia, dysmorfofobia, kwas deoksycholowy, martwica, mięsień szeroki szyi, nerw twarzowy, neuropraksja, otyłość, owrzodzenie skóry, powiększenie tarczycy, ropień, roztwór do wstrzykiwań, stan zapalny, stwardnienie, tkanka bliznowata, tkanka tłuszczowa podskórna, wcięcie tarczowe, węzły chłonne szyi, wstrzyknięcie domięśniowe, wstrzyknięcie donaczyniowe, wstrzyknięcie śródskórne, zakażenie, zapalenie tkanki łącznej